Nixon


Hollywood Records Germany (0720616204325)
Hollywood Records US (0720616204325)
Film | Releasejaar: 1995 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.1960's, The - The Turbulent Years5:03
2.Main Title... The White House Gate4:16
3.Growing Up In Whittier2:42
4.The Ellsberg Break-In And Watergate2:42
5.Love Field - Dallas, November 19634:51
6.Losing A Brother3:17
7.The Battle Hymn Of The Republic1:03
8.Making A Comeback2:20
9.And The Bay Of Pigs4:46
10.Miami Convention, 19683:18
11.The Meeting With Mao3:09
12.I Am That Sacrifice4:49
13.The Farewell Scene5:01
 47:16
Schrijf zelf je recensie Toon recensies in andere talen

 

Nixon - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Recensie herzien op 2023-03-29

De Amerikaanse film Nixon is geregisseerd door Oliver Stone. De film vertelt het waargebeurde verhaal over het Watergateschandaal, die geleid heeft tot het aftreden van de president van de Verenigde Staten. Het was de tweede film van Stone over een Amerikaanse president, nadat hij eerder al JFK maakte, de succesvolle film over Kennedy. Deze tweede film is door de critici behoorlijk positief ontvangen, vooral vanwege het intense spel van hoofdrolspeler Anthony Hopkins, maar in de bioscopen is het toch een flop geworden.
Het verhaal over het presidentschap van Nixon wordt vooral in flashbacks verteld en gaat niet alleen over zijn presidentschap, maar ook over zijn jeugd en hoe het overlijden van zijn broertjes hem beÔnvloed heeft. De flashbacks worden verteld vanuit de audio-opnames die gemaakt zijn van diverse gevoerde gesprekken en gebeurtenissen naar aanleiding van het Watergate-schandaal, en wat vooral anderen fout hebben gedaan...

De muziek bij deze film is van de hand van de bekende John Williams, die er een nogal thrillerachtige en donkere score voor componeerde. De score is helemaal voor orkest gecomponeerd en dat is klasse. Er komen slechts beperkte elektronische klanken en effecten aan te pas.
Het album opent met met de themamelodie voor de film, waarin gelijk al die behoorlijk donkere kleuring te horen is. De track werkt een beetje als een suite, want de track is te onderscheiden in meerdere gedeelten. Zo rond de twee minuten nemen de trompetten en andere koperblazers het heft in handen en wordt een tweede thema gepresenteerd, die sterk op de voorgrond staat. Deze thematiek en stijl doet sterk denken aan de muziek die Williams eerder voor Star Wars componeerde.

De muziek voor de film valt typisch in het thrillergenre. Dat is ook in de track 'Main Title... The White House Gate' goed te horen, want de eerste helft van de track combineert ijle vioolklanken met donkere underscore en nauwelijks melodie. In de tweede helft loopt dat door, maar worden er donkere pianoriedels doorheen gezet, terwijl melodie nog steeds uitblijft, ondanks dat het de main titles track is.
In de flashback-track 'Growing up in Whittler' presenteert Williams een fraaie solo trompet in een wat melancholieke melodie op een underscore van strijkers en harp. De rustige muziek klinkt weemoedig, maar is ook fraai.
Die fraaie klanken gelden ook voor de afsluitende track 'The Farewell Scene', die vooral door strijkers gespeeld wordt, met af en toe gedempte blazers toegevoegd. Toch laat de melodie te wensen over. Die melodie is nogal in mineur getoonset, waarbij pas in het laatste gedeelte van de track het arrangement wat opbloeit.

Verder is het een nogal grimmige score met weinig mooie melodieŽn en vrij veel thrillereffecten, zoals dissonanten, lang aangehouden ijle violen, diepe underscore en lage percussie. Maar het meest opvallende zijn de nogal mineure en duidelijk minder harmonische melodieŽn. Wel hoor je die dan weer in de bekende Williams stijl, met veel strijkers en blazers en vol orkest.
Een track die voor de score uit de toon valt is de Battle Hymn Of The Republic, maar die uiteraard goed in de film past. Deze track klinkt ook niet goed, alsof het een buitenopname van een blaasorkest is en deze zo van uit de film op deze score is gezet.

Kortom, met zijn score voor de historische film Nixon heeft John Williams een score gecomponeerd met een hoog thrillergehalte en matige melodieŽn. Ook de gebruikte thema's spreken niet tot de verbeelding. Pluspunt is dat de orkestratie erg fraai is, maar het grote gebrek aan fraaie melodieŽn laat de muziek wegzinken naar een overwegend grimmige sfeer. De themamelodieŽn staan vooral in mineur en hebben daardoor een nogal dramatisch karakter, dat niet echt aanspreekt. Voor de film zal de score vast prima werken, maar om los daarvan te beluisteren valt nog niet mee. De waardering komt dan ook niet hoger dan een magere 61 uit 100 punten.
Nixon - 08/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
Het Watergate schandaal.
Iedereen heeft er waarschijnlijk wel eens van gehoord en het gaat de boeken in als een groot schandaal, maar dan wel een Amerikaans schandaal. Watergate, is voor de mensen die het niet weten, een hotelÖ

Er zijn al meerdere verfilmingen geweest van president Nixon, de eerste Amerikaanse president die zelf aftrad van het Witte Huis. Mensen hebben jarenlang schande over Nixon uitgesprokenÖdeze film geeft een beeld van Nixon zijn leven. De meest recente film over Nixon heet: Frost/Nixon en dat is een film van Ron Howard. De muziek is van Hans Zimmer. Deze muziek van deze Oliver Stone verfilming is toch iets meer gewaagd. Gelijk 1 jaar na de dood van de 80-jarige president Nixon werd er een film gemaakt. En in 1995 had John Williams het niet bepaald druk, dus schoof hij zijn schemaís aan de kant en koos er voor om Stone een handje te helpen met de verfilming van de Amerikaanse president. Ook speelde de vrouw een grote rol, genoeg redenen voor een leuke strijkers solo. Die kwam er ook alleen niet voor zijn vrouwÖverder is er genoeg duisters te vinden in deze score.

Het Nixon Theme vind je al gauw in track 1, de track is ongeveer zoín 2 minuten op weg wanneer het echt spannend word. Het slagwerk gaat aan de slag, en de trompetten (die in deze score een grote rol spelen) spelen hard het hoofdthema van de film. Een hoofdthema dat Williams hier verzorgde is 1 van zijn meest onbekende themaís. En dat is best wel vreemd aangezien dit thema alles heeft wat je nodig hebt voor een films zoals Nixon. Spanning, drama en een beetje actie. Wanneer je dit nummer hoort voel je gewoon die duistere sfeer erin van wat er allemaal toen heeft afgespeeld en ook zonder de mooie en heftige beelden van de film maakt Williams ons duidelijk wat er precies aan de hand is. En dat met maar een paar simpele noten op papier. Williams is de master, hij kan werkelijk alles maken. Van vrolijke luchthavenmuziek, tot duistere Star Wars muziek (daar leek deze score dan ook soms op) en van zielige oorlogmuziek naar een dramatiserend einde. Geweldig hoe deze componist te werk gaat. 1995 is geen bekend jaar van Williams, maar de echte filmliefhebbers weten wel dat dit het jaar van Nixon wasÖde film die bij veel mensen nog geeneens zo bekend is. En dat is op zich best wel zonde. Gelukkig dat er nu een nieuwe versie is, de 21e eeuw versie om het zo maar te noemen. Hans Zimmer maakte hier mooie themaís bij die geweldig bij die film passen. Ondanks dat zouden ze hier niet inpassen en zijn ze half niet zo goed als de themaís die Mr. Williams ons gaf. Echt geweldig, een dikke 8 waard. Omdat het niet zijn beste score is, maar hij behoort ook zeker niet tot zijn slechtste scores.
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer