The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
The Complete Recordings


Reprise Records (093624945420)
Film | Releasejaar: 2005 | Film release: 2001 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
Disc One
1.Prologue: One Ring To Rule Them All7:16
2.The Shire2:29
3.Bag End4:35
4.Very Old Friends3:12
5.Flaming Red Hair2:39
6.Farewell Dear Bilbo1:45
7.Keep It Secret, Keep It Safe8:53
8.A Conspiracy Unmasked6:09
9.Three is Company1:58
10.The Passing of the Elves2:39
11.Saruman the White4:09
12.A Shortcut to Mushrooms4:07
13.Strider2:34
14.The Nazgûl6:04
 58:28
# Track   Lengte
Disc Two
1.Weathertop2:14
2.The Caverns of Isengard4:54
3.Give Up the Halfling4:49
4.Orthanc1:06
5.Rivendell3:26
6.The Sword That Was Broken3:34
7.The Council of Elrond Assembles - Featuring ''Aníron (Theme For Aragorn And Arwen)'' Composed & performed by Enya4:01
8.The Great Eye5:30
9.Gilraen's Memorial5:01
10.The Pass of Caradhras5:04
11.The Doors of Durin6:03
12.Moria2:27
13.Gollum2:26
14.Balin's Tomb8:30
 59:04
# Track   Lengte
Disc Three
1.Khazad-dûm8:00
2.Caras Galadhon - Featuring ''Lament For Gandalf'' performed by Elizabeth Fraser9:20
3.The Mirror of Galadriel6:21
4.The Fighting Uruk-hai11:32
5.Parth Galen9:13
6.The Departure of Boromir5:29
7.The Road Goes Ever On... Pt. 15:58
8.May It Be - Composed & performed by Enya3:26
9.The Road Goes Ever On... Pt. 2 - Featuring ''In Dreams'' performed by Edward Ross3:41
 63:00
# Track   Lengte
Disc Four
1.DVD-Audio: Entire Score in Superior Sound 
Schrijf zelf je recensie

 

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Recensie van Sander Neyt, ingevoerd op
Gandalf: There is only one Lord of the Ring, only one who can bend it to his will. And he does not share power.

Midden jaren 50 werd een nieuw boek op de markt gebracht. Maar niet zomaar een boek. Een boek waar de wereld tot op de dag van vandaag nog altijd niet is bekomen. The Lord Of The Rings werd het tweede meest gelezen boek van de twintigste eeuw. J.R.R Tolkien wordt gezien als de beste schrijver sinds Shakespeare. En iemand die het boek kent, kan dat niet ontkennen. De man schreef niet enkel een mastodont van een verhaal. Dat mastodont is slechts een klein deel van een grotere mythologie. Tolkien heeft een volledige mythologie opgebouwd, zijn eigen geschiedenis. Dat schreef hij neer in verschillende boeken. Maar toch bleef ‘The Lord Of The Rings” zijn beste en bekendste werk.
Toen eind de jaren 90 bekend werd dat het boek verfilmd zou worden, stond de filmwereld versteld. De man die zich op het project stortte was Peter Jackson. Bekend van een aantal lowbudget films. Om een lang verhaal kort te houden. De man werd uitgelachen door de filmwereld. Hoe zou een quasi onbekende regisseur één van de moeilijkste verhalen ter wereld kunnen verfilmen. En dan nog eens alle drie tegelijk. Want Jackson zou alle drie de films filmen als één grote film. Een gecompliceerde taak. Het gelach van de filmwereld hield niet op toen Jackson zijn partners voorstelde. Voor de effecten werd niet voor ILM gekozen, maar voor Weta. Geen bekende acteurs, geen bekende monteurs, en de film zou gemaakt worden in Nieuw-Zeeland. Ook sommige filmmuziekliefhebbers huiverde bij het horen van de componist. Namelijk Howard Shore. Shore was nu niet zo’n groot licht in de jaren voor LOTR. Hij was voornamelijk bekend voor zijn horrorscores. Dus waarom zou Shore dan een epische film van muziek voorzien. MAAR, alle puristen moesten wijselijk hun mond houden toen het eerste deel van “The Lord Of The Rings’ uitkwam. Want Jackson bewees niet alleen dat hij een goede regisseur was, maar dat hij DE beste regisseur van het moment was. Zijn film was gewoon af, alles klopte, en “The Lord Of The Rings’ werd een meesterwerk.

Maar hier spreken we natuurlijk over de muziek. En om direct met de deur in huis te vallen. De muziek van ‘The Lord Of The Rings’ is de beste filmmuziek dat ooit neergepend is. Iedereen die aan Shore twijfelde moest na het uitkomen van de score enkel bekennen dat ze mis waren. Want Shore bewees niet alleen dat hij een groots componist is, neen hij bewees dat hij DE grootste componist is. Want Shore schreef niet alleen muziek voor de film, hij zorgde ervoor dat de muziek klonk als een opera. Zowel film als muziek kun je apart bekijken, en beide vertellen hetzelfde verhaal. En dat was ongezien in de filmmuziekwereld. Van “The Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring” bestaan er twee versies. Je hebt de reguliere score, deze score is ook fantastisch, maar het is deze Completed Recording die verbaasd. Want niet is deze box een uitgebreide versie van de reguliere cd, neen deze box bevat elke seconde muziek van de eerste film. Een score van drie uur. Een grote brok weliswaar, maar een brok die zeker de moeite is om door te slikken.

Het beschrijven van elke track is nutteloos, het bespreken van elk thema is ook nutteloos. Want Shore heeft elk personage, wezen, cultuur, object en plek een eigen thema gegeven. Bijvoorbeeld de ring heeft niet één thema, maar drie. Daarom zal ik me beperken tot de hoogtepunten van de drie verschillende cd’s. Dit wil niet zeggen dat de overige nummers niet te moeite zijn, integendeel zelfs. Elk nummer is een meesterwerk op zich, maar de nummers die volgen in deze recensie vormen wel een hoogtepunt.
De eerste cd begint direct met zo’n hoogtepunt. Namelijk “Prologue: One Ring To Rule Them All”. Hier hoor je direct al de genialiteit van de componist. Hier begint Shore al te spelen met de thema’s. Eerst krijg je Lothlorien thema te horen, en daarna direct “The History Of The Ring’ theme. Na deze voorstelling van de thema’s krijg je actie muziek te horen. Actie muziek die de gehele score samenvat. Bombastisch, en Shore gebruikt gretig het koor, waardoor het zelfs episch wordt. Zeker één van de best tracks op de score.

De rest van de eerste cd wordt gekenmerkt door ‘The Shire” De lieflijke thema’s die je hier te horen krijgt staan in schril contrast met de rest van de score. Maar het zijn wel één van de beste thema’s van de score. Luister maar bijvoorbeeld naar “Bag End”. Je hoort niet alleen muziek van “The Shire”. Als je je ogen sluit ben je op die plaats. En dat is het mooie aan deze score. Iedereen die zijn ogen sluit terwijl hij luistert, wordt onmiddellijk in de muziek gezogen. Nog een positief punt van “Bag End” is het feit dat sir Ian McKellen te horen is. Een leuke verrassing.
Gedurende de film wordt Frodo achtervolgt door de Nazgûl. Enge personen die een eng thema meekrijgen. Te horen in ‘A Shortcut To Mushrooms’. Het koor maakt terug zijn opwachting, en leveren een thema af om U tegen te zeggen. Het is angstaanjagend om te horen.

The Nazgûl brengt ons naar de tweede cd, waar ze hun opwachting maken in “The Weathertop”. Maar het is pas vanaf de tweede track dat de tweede cd op gang komt. Want dan krijg je het thema te horen van Saruman en Isengard. Dit is een thema die laat zien, hoe goed dat Shore de films begrijpt. Want Saruman bouwt Isengard om tot een fabriek. En het primaire geluid van het thema van Isengard is metaal. Een prachtige ingeving van Shore.

De tweede cd wordt meer gekenmerkt door underscore. Maar underscore die echt de moeite waard is. Van Enya’s prachtige stem in “The Council Of Elrond Assembles’ tot het thema van de Fellowship in “Gilraen’s Memorial”. Elk nummer heeft wel iets te bieden.
Maar het beste nummer is en blijft “Khazad-Dûm”. Deze muziek kan niet meer overtroffen worden. Het is angstaanjagend en prachtig tegelijk. Het koor dat op de voorgrond treed is adembenemend. Het lijkt alsof het koor de Balrog oproept. Alsof zij hem zelf roepen. Zeer knap gedaan van Shore.
Op het einde van de laatste cd is het dramatiek dat de klok slaat. Namelijk in de twee delen van “The Road Goes Ever On”. Dit is prachtige emotionele muziek, waarvan je de tranen moet bedwingen als je het voor het eerst hoort. De strijkers spelen een prachtige vederlichte melodie waarvan je kippenvel krijgt. Ook “In Dreams” is een opwekker van kippenvel. En daarmee sluit deze cd af.

Conclusie.
Het is Howard Shore gelukt om een score te schrijven die op het geheugen gegrift staat. Eén die je niet snel zal vergeten omdat het gewoonweg zo geniaal is, zo prachtig, zo indrukwekkend. Is deze Completed Score voor iedereen aan te raden? Als je de reguliere scores al niets vond (wat ik betwijfel) dan zou je deze box beter links laten liggen. Maar voor iedere fan, voor iedere filmmuziekliefhebber is dit een score die de moeite waard is. Ja, het kost veel geld, maar geloof me als ik zeg dat je er geen spijt van gaat hebben.
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Recensie van Cohen Oat, ingevoerd op
The Lord of the Rings soundtracks zijn misschien wel de beste scores van de afgelopen vijf jaar. De thema’s die Howard Shore schreef zijn fascinerende en zeer goed uitgewerkte thema’s die de wereld van Middle-Earth in muziek perfect uitdrukken.

Nu zijn er dan the complete recordings van het eerste deel, the Fellowship of the Ring. 180 minuten aan muziek, die ons moeten laten horen hoe uitgebalanceerd de muziek van Shore is.

De eerste CD opent met de proloog, ‘One Ring to Rule Them All’ maar dan in zijn gehele lengte. Dan al vallen de verschillende thema’s op die later in de soundtrack zullen terugkeren. Vooral het thema van de ring is in de langere versie een veel opvallendere rol toebedeeld. Na de zeer mooie maar duistere proloog krijgen we het thema van ‘the Shire’ een veel lichtvoetiger thema dan de proloog. Naast het thema van ‘the Shire’ horen we ook kort het ‘Journey thema’ en de eerste noten van het thema voor ‘the Fellowship’. Logischerwijs in langere uitvoeringen wat de thema’s alleen maar ten goede komt. Het is allemaal vele malen beter uitgewerkt en afwisselender dan de reeds bestaande soundtrack. Als laatste wordt meerdere malen het thema voor ‘the Nazgûl’ gespeeld. Op de korte soundtrack waren het allemaal kortere tracks die qua toon nagenoeg hetzelfde waren, in deze versies verschillen ze allemaal van elkaar wat het luisterplezier alleen maar ten goede komt.

De tweede CD gaat verder waar de eerste stopt. Het thema van ‘the Nazgûl’ komt nog eenmaal terug in ‘Weathertop’ om daarna plaats te maken voor het thema van ‘Isengard’ waar op dat moment Gandalf nog gevangen zit. Hier horen we afwisselend zwaar percussiewerk en de solo zang van Edward Ross. Deze solo is dan ook weer een eerste variatie op het ‘Nature Thema’, dat in deel 2 en 3 in veelvoud terugkeert. Deze gehele thematiek wordt afgesloten in het korte ‘Orthanc’ waar Saruman huist. Dit thema is een zwaar thema vol percussiewerk en komt later in de soundtrack terug waaronder in ‘The fighting Uruk-hai’. Hierna gaan we over naar ‘Rivendell’ waar geheel andere thema’s aan bod komen. Het meest opvallende thema wat hier te horen is en wat ontbrak op de reeds bestaande score is het thema van ‘Gondor’ in the ‘Great Eye’. In Gilraen’s memorial, wat volgt op the ‘Great Eye’, horen we dan eindelijk het ‘Fellowship’ thema in al zijn pracht en praal. Dit thema is na dit nummer nooit meer in zijn volledige versie te horen totdat Aragorn tot koning wordt gekroond in deel 3. De muziek volgt hierna de reis van the Fellowship die zich via Caradhras naar Moria begeeft. Beide plaatsen hebben een eigen thema gekregen. ‘Caradhras’ wordt vooral gedomineerd door zang van een jongenskoor gevolgd door het ‘Orthanc’ thema wanneer Saruman het weer onder zijn macht brengt. Het thema van ‘Moria’ daarentegen wordt gevormd door diepe mannenstemmen en lage strijkers. Een ander geheel nieuw thema is ‘Gollum’, een variatie op het ‘Journey’ thema wat we aan het begin van de score ook hoorden. Het is een lichtvoetig thema gespeeld door een solo fluit. Deze tweede disc wordt afgesloten met de gevechtsscène in de graftombe van Balin. Dit is onmiskenbaar een van de hoogtepunt van deze CD. De eerste drie minuten zijn donker en mysterieus, maar daarna worden we meegezogen in een wervelend actiespektakel. Strijkers in lage tonen, net als de koperblazers, maar vooral zware trommels die het geheel een ontzettend zware toon geven. Pas naar het einde wordt het allemaal wat lichter en krijgen we flarden van het ‘Fellowship’ thema te horen. Het einde is het bekende thema wat ons op de originele soundtrack Khazad dum deed binnenleiden.

Disc 3 opent met dat thema en zet daarmee direct de toon. Na dit nummer gaan we over naar het elfenthema wat we kennen uit ‘Lothlorièn’ van de originele soundtrack. Hier is het in zijn gehele versie te horen en om eerlijk te zijn vond ik dit gedeelte het minste. Het is allemaal wat traag. The Fighting Uruk-hai en Parth Galen zijn voor mij de absolute hoogtepunten van deze soundtrack. Vlot combineert Shore hier alle voorgaande thema’s zoals het thema van ‘Orthanc’, ‘the Fellowship’ en het ‘Journey’ thema. Prachtig. De dood van Boromir laat ons de tweede keer het thema van Gondor horen, maar dan wel zeer zacht en in een veel zwaarder motief. The Road goes ever on is in tweeën gedeeld maar is nagenoeg hetzelfde als op de al bestaande soundtrack.

De 4e disc is een DVD en bevat de gehele score maar dan met een 5.1 geluidsoptie. Leuk voor de mensen met een dergelijke installatie, maar voor andere niets betekenend.

Lord of the Rings the Fellowship of the Ring – the complete recordings – zijn een fantastisch werk. Elke noot uit de film op CD deed mij even duizelen want zou dit niet eentonig worden. Nu ik hem heb beluisterd kan ik daar volmondig op antwoorden dat dit in geen enkel geval zo is. De afwisseling, de thematiek, maar vooral de energie die Shore in zijn werk heeft gestopt komt hier volledig tot zijn recht. Het is een ontzettend knappe prestatie een dergelijk werk te componeren. The Lord of the Rings stond bij mij al op nummer 1 in mijn top tien, deze soundtrack doet hem stijgen naar stratosfeerhoogte. Ik kan me niet voorstellen dat dit werk ooit nog wordt overtroffen. Ja…misschien door The Two Towers – the complete recordings – of the Return of the King – the complete recordings –. Voor nu zeg ik: Shore the Lord of the Music.
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Recensie van Wim Minne, ingevoerd op
We schrijven 2001: als kleine ukkepuk ben ik toen naar Lord Of The Rings gaan kijken. Toen vond ik de film slecht, maar vanaf de tweede keer viel mij pas echt de pracht van de filmen op. (Dat was toen Return of The King uitkwam)
Sindsdien zijn het mijn favoriete filmen, na Star Wars.
Maar het enige wat deze filmen overtreffen van Star Wars, is de schitterende muziek. Die viel mij tijdens de filmen direct op.

Zo'n schitterende heerlijke muziek. De proloog klonk zo dreigend en mysterieus en ook gevaarlijk, dat ik kippenvel kreeg toen ik het in de film hoorde (met de prachtige beelden van de slag bij Mordor, het verloren gaan van de Ring). Die track van de Ring klonk zo mooi, dat ik zelfs geen beelden nodig had om de dreiging en het mysterie van de Ring te begrijpen.

Onmiddelijk gevolgd door het lieflijke, (vrolijke) "The Shire" een van mijn allergeliefdste thema's ooit. Een kleine blauwdruk van het overbekende LOTR thema. (Ik denk Gondor, maar het kan ook anders heten). Beelden van een boerendorp dat krioelt van de levendigheid komen altijd bij me op.
"Very Old Friends" sluit hier bij aan qua lieflijkheid en tederheid.

Het eerste duistere werk komt (na de proloog) in Keep it Secret, keep it safe. Na 5' hoor je het donkere thema, met gevaarlijke koperblazers, (met de beelden van de marteling van Gollem)met een schitterend gothisch koor.
"The Passing Of The Elves" een nieuwe track, is alleen maar vocaal. Mooi, en rustbrengend.
de eerste cd eindigt met "The Nazgul", over de zwarte Ruiters. Schitterend, hoe Shore de dreiging bevat. Het koor is werkelijk fenomenaal in deze soundtrack. Toch klinkt er nog dapperheid in deze track. Rond 2'30" hoor je het Gondorthema. Wat voor rust in deze track brengt en moed en trotsheid, en ga zo maar door.
De track eindigt tenslotte met een uitgerekte noot.

CD 2 opent met het vervolg van "The Nazgul", nl. The Weathertop. een Griezelig moment in de film vond ik. Het koor blijft maar fenomenaal zingen.

Rivendell is terug een lieflijk, magisch thema. Ze komen aan bij de Elfen, die tenslotte zo magisch zijn. Het koor laat hier een andere kant zien. Kerkelijk bijna, maar toch...
Shore weet zijn effecten die hij wilt, te bereiken.
Bv, de raad van Elrond krijgt een plechtige track, met een plechtig koor, voor de plechtigste gebeurtenis van de film.
Sinds dan laat Shore ons vooral met "The Dark Side" kennismaken (als we ze nog niet zouden kennen) vooral zware koperblazers in The Pass Of The Caradhras. En de strijkers geven dan weer de inspanningen en twijfel van het Genootschap weer. (Op de berg, wanneer Boromir de Ring vind, die frodo liet vallen)

Vanaf Balin's Tomb tot het einde van Khazad Dûm krijg je een fenomenaal stukje muziek. The Shire wordt herwerkt in het begin van Balin's Tomb, tot een prachtig kippenvelgevend stukje. Shore laat de sfeer plots omslaan in een motief van angst. Het dreigende gevaar van de aanwezige orks wordt voelbaarder met de minuut, echt een knap stukje van Shore. Zodra het harnas in de put is gevallen horen we actiemuziek.
Khazad Dûm gaat gewoon voort hoe deze track eindigde. Met actiemuziek, maar nu is de Balrog in de buurt. Echt schitterende, Bombastische muziek. Het koor heeft hier een minder luide rol in, maar is toch prominent aanwezig. Het maakt Khazad dûm gotisch en "cool".

De score blijft boeien, met afwisselende thema's, tussen donker en licht, hoewel niet meer zo luchtig als The Shire.
The Road goes ever on Pt, I is emotioneel geladener als de anderen. Daar horen we het Hobbitthema nog eens in, maar nu met een heel andere toon en betekenis. Het reisgenootschap is uiteen gevallen, Boromir dood? Hoe moet Frodo de Ring nu vernietigen? De hulp van Sam is tenminste steun. Het "The Shire" Thema wordt heerlijk op een fluit gespeeld, een dwarsfluit. Met een wederom heerlijk koor. Naar het einde toe wordt het thema sneller gespeeld met drums op de achtergrond, wat een heerlijk effect geeft. Een werkelijk magnifieke track.
The Road Goes Ever On pt II, is hetzelfde als Pt I, maar met het Gondor Thema, en bombastischer, minder emotioneel, en er wordt op gezongen.

Een schitterende editie van LOTR, die ik, (na lang zoeken) met heel veel plezier heb beluisterd. Shore levert hier voor mijn part de prachtigste muziek van de 21ste eeuw af.
Hij weet ook het effect te bereiken dat hij wil. Bv. Rivendell. Echt, een schitterende soundtrack.
Hoewel het toch soms wat zwaar werd. Ik had niet direct de neiging om de drie cd's in een ruk uit te horen. Drie uur is wel wat veel. Maar de muziek blijft wel boeien. Maar door het veelvuldig gebruik van het (niettemin magnifieke)koor wordt het echt wel een zware dobber om het vol te houden. Echte LOTR fans kunnen zich hier wel drie uur aan "vergapen".
Een meesterwerk!!
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 09/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
One Ring to Rule Them all, nou dat hebben we geweten. Vanaf 2001 t/m 2004 was de wereld in de ban van de ring. De films gaan de geschiedenis in als drie meesterwerken, gesmeed uit prachtige personages, sterke emoties, indrukwekkende effecten, duizelingwekkende cinematografie en niet te vergeten prachtige muziek. The Fellowship of the Ring is de rustigste van de drie, waar Shore speelt met zijn klanken voor de elven, strijkers en prachtige, haast hemels gezang, en ook de Hobbits zorgen voor rust, voornamelijk gebracht door houtblazers. Shore heeft, net als in de Complete Recordings van The Two Towers en Return of the King, gebruik gemaakt van stemgeluid van de acteurs. Zo hoor je regelmatig Ian Holm of Ian McKellen erdoor heen zingen. Het kan weinig kwaad.

Disc One kenmerkt zich vooral dankzij de klanken voor de Hobbits. Het begint met het immense, mysterieuze maar tegelijketijd bombastische Prologue: One Ring to Rule them All. De overbekende intro van de epische trilogie, bevat enkele staaltjes knappe orkestratie, en introduceert het ''One Ring Theme''. The Shire tot en met
Farewell Bilbo is dus die kenmerkende Hobbit-muziek, gebracht door vredige houtblazers, en vederlichte strijkers ertussendoor. Als we richting Isengard gan, veste van de Witte Tovenaar Saruman krijgen we de andere kant van de score te horen: Donker, groots en meeslepend. Mar waar de track Saruman The White nog wel meevalt met die bombastiek en het koor, daar is The Nazgul nog veel heviger. De donkere kant komt naarboven met een enorm koor, angstaanjagend en passend bij de beelden.

Dic Two kent ook die splitsing tussen kalm en groots. Weathertop is donker, zwaar, maar is niet heel erg denderend, het nadeel van deze score is, dat het koor het koor blijft en niet erg varierend is, iets waar bijvoorbeeld John Williams in Star Wars Episode III: Revenge of the Sith wel heel erg rekening meehield. We weten nu allemaal dat The Two Towers en vooral Return of the King dit niet hadden, maar het is toch een klein minpunt aan deze score. In Give up the Halfling merken we datzelfde, maar hier is nog veel meer te horen, het is een heerlijke track. Orthanc is prachtig, en zwaar en werkt echt heel erg goed in de film, waarin een gewaagde ontsnapping van grote hoogte wordt uitgebracht.
Hierna gaan we richting de elven, die zoals eerder gezegd, prachtige vocalen meekrijgen van Shore, en niet te vergeten enkele sfeerinstrumenten waaronder de vederlichte strijkers. De bijdrage van Enya met het thema van Aragorn en Arwen mag hierbij niet vergeten worden. The Pass of Caradrhas is groots, Shore maakt een prachtige mix drama en actie. De klanken van Moria zijn zo donker als de duisternis in de mijnen zelf. Lage klanken van een koor uit Afrika klinken prachtig, en doen de ouderdom en vervallenheid van het dwergenrijk tot hun recht komen.

Disc Three is zonder twijfel het hoogtepunt, en de climax van prachtige uitgave.
Khazad-Dum is een brok pure actie, gedrenkt in de klanken en thema's die we te horen kregen op disc 2. Het eindigt dramaisch, als de machtige magiër Gendalf lijkt te sterven. Een verschrikkelijk mooie vocale bijdrage van Enya is hier dus gerechtvaardigt. Shore's muzikale opvatting bij de boselfen, onder de leiding van Galadriel, is een schot in de roos. Zang vermengt met enkele geavanceerde muzikale technieken en natuurlijk een kleine erfenis van Rivendel maken het plaatje compleet. Hierna komen de klanken van Isengard naar boven, met zijn zware thema, eigenlijk meer lijkende op een mars. De actie is er in grote getalen, maar stopt in datzelfde Parth Galen. En wordt meteen opgevolgd door en prachtige klaagzang voor Boromir, die hier zijn einde ontmoet. In The Departure of Boromir krijgen we dan nog eventjes enkele thema's te horen, en eigenlijk is het een wat trieste track, maar ook prachtig aan elkaar geweven. May it Be, het aftitelingsnummer, is nog een sterke bijdrage van Enya, en herbergt niet alleen mooie zang, maar ook nog mooie muzikale begeleiding.

Al met al is dit een enorme verbetering geworden vergeleken de normale uitgave, hoewel die misschien wel wat praktischer in gebruik was. Dit is er dan ook eentje die geduld vergt, maar is dan ook speciaal voor de fans gemaakt. De montage ervan is prachtig, en naast de drie CD's is er ook nog een vierde MP3 CD, waar alle nummers opstaan. De verpakking is eveneens mooi, en bevat een interessant boekje waarin alles over de muziek, en nog veel meer in staat. Kortom, niks mis mee en als je het flinke gat in je portemonnee kan missen, meteen kopen!
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Recensie van Wilhelm Simon, ingevoerd op
Zeker ook een dikke 10 van mij, mijn favoriete film met deze zeer verassende uitgebreide soundtrack
Filmmusicsite.com Awards: Best Original Score (Genomineerd)
Trailer:



De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Gothic Power, X-Ray Dog (Trailer)


Andere soundtrack releases van The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001):

Music of The Lord of the Rings Films, The (2010)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2001)
Lord of the Rings: The Two Towers: May It Be (2019)

Soundtracks uit de collectie: Complete Scores/Editions

Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2005)
Marco Polo (2004)
Secret Adventures of Jules Verne, The (2011)
How the West Was Won (1997)
Slipper and the Rose, The (1976)
Amadeus (2002)
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2007)
Aladdin (2004)
best of A Nightmare on Elm Street, The (1993)
Honeysuckle Rose (1980)

Soundtracks uit de collectie: The Lord of the Rings

Hobbit: The Battle of the Five Armies, The (2014)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2001)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2005)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2001)
Lord of the Rings: The Two Towers, The (2006)
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2003)
Lord of the Rings, The (1991)
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2007)
Capitaines des ténèbres (2006)
Hobbit, The (2004)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer