The Last Samurai


Elektra / Wea (0075596293228)
Elektra Japan (4943674048793)
Film | Releasejaar: 2003 | Film release: 2003 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.A Way of Life8:03
2.Spectres in the Fog4:07
3.Taken3:35
4.A Hard Teacher5:44
5.To Know My Enemy4:48
6.Idyll's End6:40
7.Safe Passage4:56
8.Ronin1:53
9.Red Warrior3:56
10.The Way of the Sword7:59
11.A Small Measure of Peace7:59
 59:40
Schrijf zelf je recensie

 

The Last Samurai - 08/10 - Recensie van Tom H., ingevoerd op
The Last Samurai” van Edward Zwick vertelt het drieste verhaal over een Amerikaanse avonturier Nathan Algren die naar Japan wordt gestuurd om de keizerlijke troepen te trainen zodat de terreur van de Samoerai kan worden beëindigd aan het einde van het Tokugawa-tijdperk. Na een mislukte aanval wordt Nathan ontvoerd door de clan en meegevoerd naar een bergdorpje in the middle of nowhere. Al vlug leert de stoere kapitein de “weg van het zwaard” kennen en raakt gefascineerd door de eeuwenoude cultuur van de samoerai. Dat de weduwe van een krijger die door Algren geveld is, de kapitein wel ziet zitten, is natuurlijk mooi meegenomen en op spiritueel vlak transformeert Algren tot een echte samoerai. Wanneer de keizerlijke troepen de clans wil uitschakelen in een finale veldslag, schaart Algren zich aan de kant van zijn nieuwe vrienden en trotseert zijn eigen Amerikaanse vrienden en de corrupte, keizerlijke entourage.

Het ongeloofwaardige verhaal, een Japanse weduwe die aanpapt met een Amerikaanse soldaat, een seppuke zonder echte reden en het feit dat de Amerikanen als grote helden worden onthaald hoewel de Amerikanen met bruut geweld hun aanwezigheid in de Japanse Zee hebben opgedrongen, werd van muziek voorzien van Hans Zimmer. Hierbij hield ik mijn hart al vast. Zimmer staat nu niet bekend om zijn meest ingrijpende of emotionele composities en een Japans epos met een massa aan synthesizers leek een verschrikking op zich. Wonderwel weet Zimmer echter de sfeer van de prent te vatten. Hierbij gebruikt hij enkele opmerkelijke solo instrumenten als de Shakuhachi, enkele Oosterse houtblazers en de onafwendbare Taiko en Koto drums en vult de Westerse karakteristieken op met cello. Voor Zimmer een opmerkelijke keuze. Natuurlijk konden de gebruikelijke synthesizers niet ontbreken, maar de componist houdt zich in en gebruikt ze met mate, hoewel sommige actiestukken nog steeds verdrinken in elektronisch geweld.

Zimmer start het album erg rustig en sereen met een knap liefdesthema in “A Way of Life”. De Oriëntaalse sfeer wordt direct opgeroepen door de shakuhachi en de oosterse fluiten die de strijkers en de harp bijstaan om te cumuleren tot een erg inspirerende cellosolo voor Steve Erdody. Na een goede zes minuten van pure schoonheid introduceert Zimmer zijn tweede thema met zware kopers, drums en de gebruikelijke spuuglelijke synthesizers. Hoewel het thema een zeker heroïsme met zich meedraagt en zeker best luisterbaar is, zijn het vooral de zwakke orkestraties en onvermijdelijke effecten die de muziek hier nekken wat best jammer is want “The Last Samurai” is één van die scores die wel degelijk een zekere gelaagdheid in componeren bevat, haast een unicum in de Zimmer-annalen.

“Spectres in the Fog” start haast als een deeltje uit John Williams’ “Memoirs of a Geisha” maar evolueert naar een thrillerachtig formaat met koto drums en shakuhachi die zijn weggelopen uit “Snow Falling on Cedars” om uiteindelijk uit te monden in typische actiemuziek die op een sobere maag wat zwaar aankomt. Veel geluid, weinig inhoud wat best jammer is want “Taken” is dan weer een erg interessante en melodieuze uitstap naar een tijd dat Zimmer nog ongelofelijke melodieën componeerde voor oa. “The Lion King” en “The Prince of Egypt”. Vooral Zimmer’s zware strijkers vallen op die erg mooi en zonder synthesizers erg vol klinken. Het heroïsche thema komt trouwens veel beter uit zonder de synthesizers en voor het eerst voel je de compositie tot je doordringen. De koto’s, de robuuste kopers en de hoogopdravende strijkers, filmmuziek op zijn best. “A Hard Teacher” is erg knappe muziek en bezit een haast wonderbaarlijke, innerlijke rust. “To Know my Enemy” combineert dan weer eerder actiegerichte ritmes met typisch oosterse orkestraties met niet al te veel synthesizers wat opnieuw enkele erg mooie momenten oplevert. “Idyll’s End” laat nogmaals genieten van de cello maar helaas verdrinkt de muziek naar het einde van de track toe in synthesizers die hoewel hun aandeel beperkt zijn, toch soms iets te prominent aanwezig zijn in de finale mix.

Zimmer is consistent in het gebruiken van zijn thema’s. De hele cd door worden een drietal thema’s naar voren geschoven wat het album als een erg coherent geheel doet aanvoelen. Helaas durft Zimmer zich wel eens bezondigen aan zijn oude fouten. Vooral in “Ronin” is dit opvallend; bruuske en geweldadige muziek zonder veel zin met een overvloedig aandeel van de synthesizers. Ook “Red Warrior” met zijn opmerkelijk scanderen van ‘strijdkreten’ en “The Way of the Sword” lijden onder het overdadige gebruik van elektronische instrumenten, hoewel het orkest meestal mooi op de voorgrond werd gemixt. Het laatste deel van het album lijdt trouwens onder chronisch inspiratie tekort en Zimmer leent heel wat elementen uit zijn vroegere scores en construeert zo haast een overzicht van de macho-momenten uit “The Rock” tot de trieste thematiek van “Gladiator” met overdreven veel aandacht voor strijkers. Gelukkig eindigt Zimmer smaakvol met “A Small Measure of Peace” waarbij hij zijn thematiek nog een laatste keer mag brengen in een mooi arrangement voor strijkers en kopers. Een mooi einde van een goed album.

Al bij al is “The Last Samurai” een mooie poging om de Japanse elegantie te combineren met de dreigende oorlogstaal tussen de keizerlijke troepen en de oude landelijke adel. Zimmer heeft zijn best gedaan en componeerde een aantal erg innemende thema’s die vaak erg smaakvol werden georkestreerd maar hier en daar toch door de mand vallen door het gebruik van synthesizers. Al bij al is dit een album met gemakkelijk in de oren klinkende melodieën die in de smaak vallen van het mainstream publiek als de doorwinterde filmmuziekluisteraar. Zimmer op zijn best. Het werd tijd!
The Last Samurai - 09/10 - Recensie van Sjoerd , ingevoerd op
Wat een prachtige film is dit!Vooral de finale was echt prachtig, de muziek sluit daar primia bij aan.

De soundtrack begint rustig met het nummer 'A Way of Life'. Dit is acht minuten ontspanningsmuziek met een Oosterse tint. Bij 7.13 wordt het drukker met het thema dat ik het mooiste vind van de soundtrack.

Het nummer 'Spectres In The Fog' begint heel oosters (alsof je in de Chinees zit). De Kotto drums maken dit begin helemaal compleet. Vanaf 1.40 bouwt Zimmer enorme spanning op. Langzaam komt er gevaar en deze gaat over in actiemuziek. Deze actiemuziek komt vaker terug in de film.

'Taken' begint rustig. Rond 1.10 wordt de Oosterse klanken ( met Oosterse instrumenten) overgenomen door duistere lage violen en na 2 minuten komt mijn lievelingsthema terug.

Het vierde nummer 'A Hard Teacher' begint net als het tweede nummer heel Oosters. Na 1 minuut wordt het voor mijn revoel een beetje romantisch. Bij 5 minuten voel ik spanning..

'To Know me energie' is erg duister. Uit het niets komt er grote spanning bij 1.50 en ook (niet erg geslaagde) actiemuziek volgd. Gelukkig gaat het bij 2.45 over in prachtige dramatische muziek.

Bij het zesde nummer 'Idyll's End' komt het Oosterse orkest weer terug. Gevolgd door 4.10 spanning en synthesizermuziek. Voor sommige is dit herrie, ik vind het geweldig(5.00 min).

'Safe Passage' vind ik in 1 woord prachtig, zonder dit thema (dat in zo'n beetje elk nummer voor komt) zou ik voor de soundtrack hooguit een 7 geven.

Bij het nummer 'Ronin' zitten we ineens al in de laatse veldslag. Het nummer begint rustig maar barst in één keer uit. Prachtig hoe de beelden in de film(je ziet nog een keer alle personages voordat de veldslag begint) precies op de muziek gaat.

Bij 'Red Warrior' moeten de strijders van de Samurai nog afscheid nemen van hun famile en vrienden en vetrekken ze (1.10) naar de plek waar het allemaal gebeuren gaat. Geschreeuw brengt veel leven. Ineens zitten we een kwartier verder in de film en gaat de veldslag beginnen. Bij 3 minuten komt mijn favoriete thema weer terug.

Waar 'Red Warrior' eindigt begint het volgende nummer: The Way Of The Sword. Na 1 minuut wordt ongeveer 5 minuten actiemuziek overgeslagen en gaan we naar het actiethema dat dus eigenlijk veel later zou komen. Alle instrumenten van het orkerst spelen op het hartste, maar toch vind ik het redelijk geslaagde actiemuziek. De actiemuziek gaat over in drama, dit gaat zo het hele nummer door.

'A Small Measure of Peace' maakt de soundtrack compleet, waardoor ik het een dikke negen waard vind.
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op
In The Last Samurai, ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog, volgen we een Amerikaans Kapitein (Tom Cruise) die aangezocht wordt door de Japanse keizer om te helpen zijn leger te trainen. De keizer wil de Samurai strijders verslaan en Japan in de moderne Westerse maatschappij binnenleiden. Wanneer deze kaptein in een conflict gevangen wordt genomen door de Samurai, leert hij de Samurai meer en meer kennen en appreciëren, tot hij zelf de Samurai vecht- en denktechnieken leert ... .
Regisseur Edward Zwick is vooral bekend van films als Glory, Legends of the Fall en Courage Under Fire en je zou dan ook niet anders verwachten dat componist James Horner net voor als deze films zijn eerste keus zou zijn. Naar verluidt ging het hier om een kwestie van de beschikbaarheid van James Horner. Hans Zimmer, die weliswaar enorm veel succes oogstte met de films Gladiator en MI2, heeft met deze en nog veel andere films bewezen dat hij een etnische film als deze probleemloos aankan. Men kan zich verwachten aan een Oosterse versie van Gladiator, en hoewel de basis kenmerken van een Hans Zimmer blockbuster score hier wel in terug te vinden zijn, is The Last Samurai enorm uitgewerkt.
The Last Samurai is een enorme epische score geworden, die zijn setting nooit loslaat door de steeds Oosters getinte melodieën. De eerste track A Way Of Life introduceert meteen een lang uitgestrekt elegische thema dat meerdere keren terugkomt en als meest memorabel uit de score zal komen. De orkestratie is en blijft typisch Zimmer, met groot orkest en zwevende synthesizers, met zowel spannende actie à la Gladiator, als meer intieme zwevende thema’s. Orkest en synthesizers worden prachtig gecombineerd met heel wat specifieke Oosterse Instrumenten, zoals shakahachi fluit, Navajo voice, koto, en Taiko drums. De muziek van Hans Zimmer brengt in The Last Samurai misschien niet de nieuwste of origineelste muziek en melodieën naar voor, daar duidelijk veel in de muziek verwijst naar eerdere werken. Zo doen bepaalde stukken sterk denken aan Kitaro’s Heaven and Earth, en Zimmer’s eigen The Thin Red Line en Crimson Tide. De prachtige en spannende uitwerking echter maakt dat de muziek van de Last Samurai een nieuw hoogtepunt is in de soundtracks van Hans Zimmer, naast Gladiator, Mission Impossible 2 en Pearl Harbor. Alvast een van mijn favorieten van dit jaar!
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Gert Bleus, ingevoerd op
Het gebeurt zelden dat ik een soundtrack een score van 10/10 geef. Niet omdat ik een strenge criticus ben, maar gewoon vanwege het feit dar er weinig soundtracks bestaan die in elk opzicht perfekt zijn.
Dit is een soundtrack die dus perfekt is tot de laatste noot (net zoals de film trouwens). Bij sommige soundtracks is het altijd moeilijk om ze in één keer uit te luisteren, meestal slaat men bijvoorbeeld track 3,4 en 9 over of spoelt men gewoon daar naar het einde van een track.
Maar deze soundtrack is zo geniaal dat ik hem uren en uren opnieuw kan beluisteren zonder maar één moment verveeld te zitten. Hans Zimmer geeft zich weer (zoals altijd) 100%.
Liefhebbers van Japan zullen zich volledig thuis voelen met deze score.Als je een echte fan bent van Japan zal je waarschijnlijk merken dat de muziek in de film niet echt overeenkomt met de Japanse muziek uit 1870. Hier had Zimmer volgende uitleg voor : 'Japanse muziek uit de tijd van 1870 is niet toegankelijk voor het westerse publiek. Het werkt totaal niet dramatisch en zou juist het omgekeerde effect bereiken.'. En gelijk heeft hij. Dus verwacht geen muziek zoals à la Hero, maar meer Japanse tonen met een westers tintje. Hij gebruikt Japanse instrumenten en laat ze vloeiend overeenkomen met een westers orkest.
Eerlijk gezegd, zou de film met een andere score nog half niet zo goed zijn. Wanneer de hel lost barst in film, gaat Zimmer niet de bombastische route op zoals in de The Rock, maar hij laat ons eerder genieten van zeer melodieuze tonen die direkt zorgen voor kippevelmomenten.
'Ronin' is zeker en vast één van mijn lievelingstracks. Kort maar krachtig ! (Werd ook gebruikt in de spider-man 2 trailer). Maar eigenlijk zijn alle tracks mijn lievelingtracks, want er zit geen enkele slechte tussen.
Dit is het genre waar Hans Zimmer thuis hoort, films met epische proporties en niet flutfilmpjes zoals Thunderbirds en Shark Tale.
Dat hij ALWEER geen oscar ontvangen heeft voor deze score blijf me verbazen. Wat moet een mens doen om dit gouden beeldje te ontvangen. Want dichter bij perfektie geraak je niet met deze score.
Kortom, iedereen die zich een soundtrackliefhebber noemt MOET deze cd zeker in zijn collectie hebben.
Zoniet, is het tijd voor een welgeplaatste 'harikiri' ;-)
The Last Samurai - 08/10 - Recensie van Dimitri Peeters, ingevoerd op
Hans Zimmer nodigt uit tot een haat-en-liefdeverhouding. We kennen de man van diverse klassiekers zoals Rainman en Crimson Tide en ja, ooit, heel lang geleden, was Zimmer's werk zelfs origineel. Maar er is veel veranderd. Sedert Gladiator volgde de ene na de andere Zimmer score en dat niet enkel bij Bruckheimer films. Zimmer kon bijtijds nog wel eens iets nieuw en verrassend doen, maar soms werd het eenheidsworst. Zijn filmmuziekfabriekje waar op voorhand melodieën digitaal worden gestockeerd doet hem geen eer aan.

Maar het moet gezegd dat Zimmer desondanks blijft overtuigen. We waren al wild van Batman Begins en we zijn nog wilder van The Last Samurai. De film is een must voor liefhebbers van Japan (count me in!). Tom Cruise levert één van zijn betere prestaties af. En ook Zimmer laat zich van z'n mooiste kanten zien. Want bezijden gevoelig, kwetsbaar en etnisch geladen, is zijn score voor The Last Samurai vooral een perfecte aanvulling bij de tragische heroïek van de film.

Je vraagt Zimmer en je krijgt Zimmer. Van veel natuurlijke symfonieën is de man niet gek, en dus klinkt het allemaal weer wat digitaal. Dat stoort echter geen seconde. 't Is niet alsof de muziek niet tot z'n recht komt – integendeel. En de vele momenten van melancholische cello's werken ontroerend. Natuurlijk zit het gebruikelijke bombasme van King Arthur ook in dit werk, en mogen we ons sporadisch al eens verwachten aan een battle suite die Zimmer altijd van de nodige vonken voorziet. Het leidend thema van de film is al evenmin 'nieuw'. Je herkent van ver Zimmer's befaamde gestoei met eenvoudige akkoorden. Laat dat weliswaar de vreugde niet bederven want ook technisch eenvoudige melodieën kunnen zeer goed klinken, getuige The Last Samurai.

Ik wil Zimmer niet meteen met eer overladen, maar het mag toch wel gezegd worden dat deze muziek me heeft gepakt. De treurnis die over heel het verhaal hangt, bij de ondergang van een glorieus tijdperk onder impuls van een verdorven Westerse inmenging, wordt effectvol bezongen in deze muziek. Snijdt door merg en been. The Last Samurai is werkelijk goed!
The Last Samurai - 08/10 - Recensie van Bart Jacobs, ingevoerd op
Opnieuw een score van Hans Zimmer. En wat voor één. Zoals in een andere opinie reeds aangehaald behoort deze score, samen met Gladiator, The Rock en Pearl Harbor, tot de best van Zimmers hand.

De score begint heel sereen met A Way of Life waarna in bijvoorbeeld A Hard Teacher het tempo wordt opgevoerd en de spanning geleidelijk stijgt. Met deze score had ik het eerder lastig om het verloop van de film in de muziek terug te vinden. Dit vormt voor mij geen probleem maar het blijft uiteindelijk een onderdeel van een film.

Tracks als Safe Passage hebben de karakteristieke grandeur die Zimmer graag in zijn werk legt wanneer het gaat om films als Pearl Harbor en in dit geval The Last Samurai.

Een minpunt van de score is wellicht de iets kleinere variabiliteit van de muziek. Het is niet altijd even gemakkelijk om de nummers (als je ze shuffled) van elkaar te onderscheiden. Dit heb je bijvoorbeeld ook met Pearl Harbor een beetje maar zeker niet met Gladiator (misschien wel Zimmers beste score). De film moet er zich uiteraard toe lenen maar ik zie in The Last Samurai hiervoor geen struikelblok aangezien er duidelijk twee kampen zijn en Tom Cruise in zijn rol als Amerikaans kapitein met beide kampen te maken krijgt.

De sfeer van de gehele score straalt een oosterse sfeer uit die me erg bevalt. De muziek is sereen op momenten maar heeft, zoals reeds aangehaald, de typische grootsheid die we van een Zimmer verwachten bij een episch verhaal.

Voor mij is dit een meer dan geslaagde score en heeft Zimmer hiermee nog maar eens aangetoond dat hij geknipt is voor dit genre van films. Een aanrader als je van Hans Zimmer’s stijl houdt.
The Last Samurai - 08/10 - Recensie van Cohen Oat, ingevoerd op
In navolging van 15 anderen zal ik dan ook maar eens mijn mening geven over deze echt fantastische soundtrack.

Allereerst een kleine voetnoot. De laatste twee jaar ben ik een beetje Zimmer fan af. Het is allemaal vrij eentonig geworden door steeds maar weer dezelfde opbouw van synthesizers, strijkerbataljon en een groots koor. King Arthur bijvoorbeeld vond ik in tegenstelling van velen een vrij waardeloze score, die ondanks zijn opzwepende en bombastische actiemuziek weinig vernieuwends wist te brengen.

The Last Samurai kent feitelijk ook weer de typische Zimmer opbouw. Maar ditmaal kiest hij niet voor het bombasme maar voor een ingetogen en daardoor thematisch gezien een veel geraffineerdere opbouw. De muziek is ook zonder kennis van de toch wel erg tegenvallende en van cliché's aan elkaar hangende film uitstekend te beluisteren wat met het feit te maken heeft dat de muziek zijn eigen verhaal verteld. De prachtige spanningsopbouw in de eerste drie nummers en de daarna elegante en uitgestrekte thematiek van de vier volgende nummers worden prachtig afgesloten met Ronin en Red Warrior, de absolute hoogtepunten van 'Last Samurai'. Hoewel het thema heel herkenbaar is en vrij standaard iedere keer terugkomt gaat het nooit vervelen.

Hans Zimmer, zo besef ik mij nog altijd ter dege, is tot grootse en mooie dingen in staat maar af en toe verliest hij zich aan de toch wel erg gemakkelijke synthesizers. Met deze score laat hij zien dat hij ook anders kan.
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Jomme Knooren, ingevoerd op
Ik moet zeggen: ik heb al veel mooie filmmuziek gehoord. Maar als er een soundtrack is, die ik na twee jaar nog altijd met evenveel genot kan beluisteren, dan is het toch wel een hele goeie!
Zimmer zijn soundtracks zijn altijd goed. Die man is nu eenmaal een genie (net als Williams en Horner uiteraard), maar hier heeft hij toch een waar meesterwerk gecomponeerd.
De grote kracht zijn de normen zoals menselijkheid, waardigheid, respect en eer, die hij zo prachtig naar boven brengt met de strijkers.
Elk nummer bespreken heeft geen zin omdat ze allemaal even goed zijn. Toch even de belangrijkste thema's overlopen.
Na het beluisteren van de cd, is het vooral het heldenthema dat blijft hangen (voor het eerst te horen in 'Taken'. De kracht haalt Zimmer hier uit zijn ongebruikelijke, maar zeer aanstekelijke ritme.
Zeer sterk is ook het thema dat Zimmer voor het eerste aanhaalt aan het einde van het nummer 'Spectres In The Fog'. Telkens weer spreekt de muziek boekdelen.
Maar waar ik het meest van ben gaan houden zijn de zachtere thema's. 'Idyll's End' en 'A Small Measure Of Peace' zijn simpelweg beeldschoon.
Ik denk dat iedereen die de soundtrack gehoord heeft met me eens kan zijn dat dit een magisch meesterwerk is. Ik buig voor Zimmer.
The Last Samurai - 06/10 - Recensie van Niels van Laar, ingevoerd op
“Ik ben het helaas niet met deze opinies eens. Ik vond de muziek saai en langdradig en het is één van de weinige soundtracks die ik de eerste keer niet helemaal geluisterd heb. Zimmer kan veel beter, kijk maar naar Gladiator en Hannibal, hoewel die laatste een andere stijl is.”

Dat was een hele tijd geleden. Vandaag heb ik de film voor het eerst gezien en ik moet daarom mijn mening herzien.

Deze muziek past perfect bij de film en de prachtige beelden die in de film zitten. Het saaie en langdradige, hoe ik het eerder noemde, wordt een serene rust, die goed past bij dit volk en de omgeving waarin deze mensen leven(leefden).

Zimmer heeft in de vechtscenes dezelfde muziek gecomponeerd als in the gladiator, bombastische, volle en drukke muziek. Maar constant komen de verschillende thema's mooi terug.

Voor een mooie overview van al deze thema's is vooral het laatste nummer 'A Small Measure of Peace' aan te raden.

Ik hoop dat ik een heleboel mensen blij maak met deze aangepaste recensie over The Last Samurai. Ik vind het nog steeds niet de beste score die Zimmer heeft afgeleverd, maar hij is in ieder geval van de onvoldoende af!

Niels
The Last Samurai - 09/10 - Recensie van Tim Horemans, ingevoerd op
Ik had de cd al vooraleer ik naar de film ben gaan kijken en heb deze toch eerst 2 keer moeten beluisteren vooraleer ik er echt mijn mening over kon geven. Ik had op het internet al gelezen dat deze score nog beter was dan Gladiator dus verwachtte ik ook heel veel. De eerste keer was ik echt teleurgesteld omdat ik helemaal geen gladiator gehoord heb of iets dat nog beter was. Bij de 2de keer was ik blij dat ik geen gladiator gehoord heb, toen heb ik ook wel echt van de muziek kunnen genieten. Hans Zimmer is er in geslaagd om op zijn typische manier een zeer mooie score te schrijven voor een zeer mooie film. De muziek heeft op sommige vlakken veel weg van de atmosfeer van The Thin Red Line en dat was ook zo'n sterke score van Zimmer. Voor één keer kan ik eens zeggen dat de mooiste stukjes muziek uit de film ook op cd staan en dat had ik niet bij Pearl Harbor. Op de cd van Pearl Harbor ontbraken de beste stukken en dat was het actie gedeelte! Mijn score 9/10 zodat ik in de zomer 10/10 kan geven voor de score die hij voor King Arthur gaat schrijven want daar verwacht ik ook heel veel van. Dit jaar wordt een goed jaar voor Zimmer fans.
The Last Samurai - 09/10 - Recensie van Joris Kessels, ingevoerd op
Een opperbeste soundtrack. Hoewel ik in eerste instantie een beetje teleurgesteld was, omdat ik meer actie had verwacht, vind ik dit nu toch één van de beste scores van Hans Zimmer tot nu toe. Dit is zo maar eens een score van Hans Zimmer om even helemaal weg te dromen en lichtelijk in oosterse sferen terecht te komen. Het gebruik van de oosterse intrumenten, met name die van de shakuhachi fluit en de taiko drums, is eersteklas werk. Verder is de track ‘red warrior’ is een zeer goed uitgewerkt hoogtepunt van de soundtrack.

Een uiterst geraffineerde score van Hans Zimmer.
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Do Hann, ingevoerd op
Deze soundtrack is top. Bij sommige andere soundtracks is het jammer dat sommige nummers alleen op de cd staan omdat dat leuk staat en waardoor sommige tracks in de voorgrond treden. Hier echter niet. Elke seconde van de muziek is essentieel voor de sfeer van de muziek. Zimmer mag misschien wel hier en daar wat van zijn oude trucs gebruiken uit andere films, maar deze cd is verrassend gevarieerd en boeiend tot het eind. Ook wekt deze track emotie op, een aanrader.
The Last Samurai - 07/10 - Recensie van Tijs Vanhulle, ingevoerd op
Net de cd bemachtigd! Niet slecht op het eerste zicht, maar na een tijdje blijven dezelfde themes terugkomen, een beetje teveel misschien. zoveel variatie zit er ook weer niet in de cd, bovendien doen sommige liedjes me soms denken aan andere tracks van Zimmer. Heeft wel enkele uitschieters, maar alles bij elkaar is dit geen supercd, maar gewoon een te-luisteren-waard
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op
'k heb de muziek nog niet op cd gehoord, maar ik kan al wel zeggen dat de muziek, zoals ik ze gehoord heb tijdens de (zaaaalige) film zaaaaalig is, en absoluut goed bij de film past. Als ik het moet vergelijken met de "sfeer" van vorige scores, dan zou ik deze het beste kunnen omschrijven als "Gladiator" meets "Pearl Harbor" (actie) meets "Thin red Line".
The Last Samurai - 07/10 - Recensie van Joep Sporck, ingevoerd op
aardige score van zimmer. wat ik helaas wel duidelijk hoor zijn invloeden uit the gladiator. zelfde sferen uit de muziek, maar het lijkt er soms echt sterk op.
hij geeft de score een goede draai door de traditionele instrumenten te gebruiken, en vooral door met stem (schreeuw) geluiden naar voren te komen. dit is dus weer een pluspunt!
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van bert w., ingevoerd op
Weer een geweldige compositie van Hans Zimmer, muziek die de film doet leven, muziek die je even doet wegdromen, muziek die de film enkel en alleen nog meer allure geeft, simpelweg een geslaagde soundtrack!!
Je zou denken de film is gemaakt op de music en niet omgekeerd.
Groetjes.
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Daan Smit, ingevoerd op
Dit is echt Hans Zimmer op zijn best (net zoals in Gladiator) Dit is gewoon echt zo'n soundtrack die je (dit is al eerder gezegd) echt van het begin tot het eind beluisterd en dan na een paar keer nog van geniet!!

Echt zoals ze in het engels zeggen 'Two thumbs up!'
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van the lord africanus, ingevoerd op
hanzie zimmer is back en hoe... zeer stijlvolle galante score die op schitterende wijze de emotie weergeeft van de hoofdpersonages en de muziek past ook schitterend in het oosterse plaatje. M.A.W. weet je niks te kopen voor iemand deze score is zeker een aanrader.
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Paul Smolenaars, ingevoerd op
Ik vindt dit een wisselvallige score, met zeer goede hoogtepunten en wat mindere track ( Slechte track kan zimmer niet maken ) Red warrior, To Know My Enemy, en Ronin zijn voor mij de grootste uitblinker maar al met al is het een goede score
The Last Samurai - 10/10 - Recensie van Lore Marichal, ingevoerd op
prachtige muziek en prachtige film met de beste acteurs
the last samurai is kortom een prachtige film

x
Golden Globes: Best Original Score (Genomineerd)
De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:

The Painted Veil (Trailer)
Memoirs of a Geisha (Trailer)
Spider-Man 2 (Trailer)
The Village (Trailer)

Trailer:



De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

The End of the Beginning, Parodi Fair (Trailer)




Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer