The Final Destination


Colosseum (4005939698324)
Varèse Sarabande (0030206698329)
Film | Releasejaar: 2009 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.The Final Destination2:56
2.The Raceway3:07
3.Memorial2:46
4.Nailed3:22
5.Nick’s Google Theory1:30
6.Revelations2:28
7.Raceway Trespass1:39
8.Stay Away From Water2:38
9.Flame On1:43
10.Moment Of Joy1:17
11.Signs And Signals2:51
12.George Is Next1:12
13.Car Washicide3:05
14.Newspaper Clues1:57
15.Premonition1:50
16.The Salon3:53
17.Questioning1:04
18.Death of a Cowboy2:08
19.Gearhead1:56
20.Sushi For Everyone2:53
21.The Movie Theater3:03
22.You Can’t Dodge Fate1:28
23.The Final Destination Suite13:29
 64:15
Schrijf zelf je recensie Toon recensies in andere talen

 

The Final Destination - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
The Final Destination is de vierde film uit een reeks van horrorfilms. Alle films gaan over de laatste bestemming van de mensen: de dood. En alle verhalen gaan over personen die door de dood op de hielen gezeten worden. In de meeste films komen ze vervolgens een voor een aan hun droevige einde, wat meestal breedvoerig in beeld gebracht wordt. En wat hen overkomt lijkt steeds min of meer op een 'ongeluk'.
In deze vierde film krijgt Nick O'Bannon een visioen terwijl hij met z'n vrienden de autoraces bezoekt. Hij ziet daarin hoe hun tribune bij de autoraces instort als gevolg van een ongeluk, waarbij zijn vrienden omkomen. Als het visioen voorbij is probeert hij uit alle macht met zijn vrienden weg te komen, waarbij ook anderen op zijn waarschuwingen vertrekken. Vervolgens gebeurt het ongeluk uit z'n visioen, waar ze dan aan ontsnapt zijn. Maar de dood laat niet met zich sollen...

De score voor deze film is van Brian Tyler, die het overnam van Shirley Walker vanwege haar vroegtijdige overlijden op 61-jarige leeftijd. Ik heb de scores van Walker voor de eerdere films uit de serie niet beluisterd, die overigens geen van alle officieel zijn uitgebracht, en kan dus Tyler's score niet daarmee vergelijken. Hij heeft er in ieder geval een adrenalinegedreven actiehorrorscore voor gecomponeerd. Uit informatie van het internet maak ik wel op dat Tyler's score goed in het verlengde ligt van de scores van Walker, waarbij Tyler ruimschoots gebruik gemaakt heeft van haar thema's en motieven. De laatste track op de score van Tyler heet 'The Final Destination Suite' en is eigenlijk een suite van de muziek uit alle vier films, waarmee Tyler een soort ode aan Walker brengt.

De muziek van Tyler voor The Final Destination is vooral heftig te noemen. Melodie is volledig ondergeschikt aan bombasme. Nu is de film een horrorfilm, dus ik verwachtte ook al niet anders, maar toch. Tyler maakt gebruik van een groot orkest, aangevuld met de synthesizer, waardoor een groots en vol klinkend geluid de tracks vult.
De score opent met een soort hard-rock track met heftig raggende gitaren en zware percussie. Die stijl komt verder op de score nog slechts beperkt terug. Maar de zware percussie, bijna een handelsmerk van Tyler, komt in de meeste tracks terug. Ook het horrorkarakter wordt in de muziek niet vergeten, want de creepy effecten en dissonante klanken zijn niet van de lucht. Daarnaast helpt chaotische muziek stevig mee om het horroreffect van de film te vergroten.

Toch bevat de score ook tracks die de luisteraar een rustmoment gunnen. 'Memorial' is daarvan de eerste en is een rustige melodie, met keyboard als leidend instrument. Het orkest met vooral de strijkers verzorgen de fraaie underscore. Een andere rustige track is 'Moment of Joy', waarbij een elektrische gitaar al tokkelend op glijdende underscore de muziek laat voortkabbelen, zonder overigens een aansprekende melodie te brengen. Ook 'George is next', 'Newspaper Clues' en 'Questioning' zijn relatief rustige tracks, al is het vaak slechts gedeeltelijk.

Een wat aparte track binnen het geheel van deze score is 'The Movie Theater', die een nogal hoog testosteron gehalte heeft. Het snelle elektronische ritme stuwt de muziek voort en de synthesizer neemt een groot deel van de muziek voor z'n rekening. Ook elektrische gitaren laten zich horen. Het Tsjechisch Filharmonisch orkest heeft zich hierbij allicht in het zweet gewerkt. Dat laatste zal allicht ook gelden voor andere delen van de score, waar de muziek vooral chaotisch is.

Kortom, met The Final Destination heeft Brian Tyler weer een van z'n stoere en bombastische scores afgeleverd. Maar waar bijvoorbeeld Battle: Los Angeles wellicht nóg bombastischer is, is die score ook vele malen melodieuzer. En daarmee aanzienlijk prettiger beluisterbaar. The Final Destination is dat in veel mindere mate, vooral door de horroreffecten in veel tracks en de chaotische en dissonante muziek die Tyler regelmatig inzet. De paar rustiger en meer contemplatieve momenten wegen daar absoluut niet tegenop, mede omdat die rustiger tracks ook een tekort aan fraaie melodieën hebben. De ode die Tyler aan het eind brengt aan Shirley Walker is bewonderenswaardig, maar de muziek klinkt daar niet fraaier om. De waardering voor deze score blijft dan ook hangen op 57 uit 100 punten.
Trailer:







Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer