Sinbad: Legend of the Seven Seas


DreamWorks US (0600445045972)
Film | Releasejaar: 2003 | Film release: 2003 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Let The Games Begin3:04
2.The Book Of Peace1:41
3.The Sea Monster3:32
4.Sinbad Overboard3:27
5.Syracuse1:16
6.Proteus Proposes1:12
7.Eris Steals The Book1:53
8.Lighting Lanterns1:29
9.The Stowaway2:35
10.Setting Sail1:40
11.Sirens3:22
12.Chipped Paint2:52
13.The Giant Fish1:05
14.Surfing3:04
15.The Roc2:00
16.Heroics2:11
17.Rescue!2:18
18.Is It the Shore Or The Sea?3:28
19.Tartarus10:12
20.Marina's Love/Proteus' Execution2:02
21.Sinbad Returns and Eris Pays Up7:45
22.Into The Sunset2:22
 64:30
Schrijf zelf je recensie

 

Sinbad: Legend of the Seven Seas - 09/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Begin deze eeuw timmerde Dreamworks flink aan de weg met hun animatiefilms, en nadat ze in 1998 enorm scoorden met hun hit AntZ kwam de studio met steeds weer frisse films 'in the picture'. Maar Disney ofwel Pixar zat niet stil en kwam in 2003 uit met Finding Nemo, terwijl Dreamworks uitkwam met Sinbad: Legend of the Seven Seas. Pixar won die strijd, maar Sinbad doet zeker niet onder voor Nemo, al is het een wat traditioneler verteld verhaal.
Voor Sinbad hebben de schrijvers geput uit de diverse verhaallijnen en daar een samengesteld nieuw verhaal omheen gemaakt. En het is een groots en meeslepend verhaal geworden. Daarover vertelt Stefaan Ghesquiere in zijn recensie.

Bij een groots en meeslepend verhaal hoort natuurlijk ook een grootse en meeslepende score. Er zijn genoeg componisten die dat prima aankunnen. Harry Gregson-Williams zou niet direkt mijn keuze zijn geweest, eerder John Debney of James Newton Howard. Maar...

Blijkbaar hebben de bazen van Dreamworks er meer verstand van dan ik. Want ze hebben een uitstekende keuze gemaakt. Wat een fantastische score heeft Gregson-Williams gecomponeerd voor deze animatiefilm! Groots en meeslepend, avontuurlijk en met aandacht voor details. De score is geheel orkestraal en prachtig gearrangeerd.
Dat Gregson-Williams wel met animatie-materiaal overweg kon, had hij natuurlijk al eerder bewezen, vooral met Chicken Run en Shrek. Die beide zijn ook van die fraaie scores, maar maakte hij samen met John Powell. Dat Harry Gregson-Williams echt bij de grote componisten hoort bewijst hij met Sinbad: Legend of the Seven Seas.

Voor deze film, die zich in een soort historische setting afspeelt heeft Gregson-Williams dan ook gekozen voor een ouderwets degelijke score. Hij had de beschikking over een groot orkest, compleet met koor. En hij weet beide perfekt in te zetten. De stijl van de muziek ligt in de lijn van de echte swash-bucklers, à la Debney's Cutthroat Island.

De score opent met het prachtige meeslepende thema, dat je in veel tracks terughoort, vooral in de grootse en avontuurlijke tracks. Gregson-Williams dirigeerde zelf het orkest en zal zich werkelijk uit de naad gezweet hebben, evenals trouwens de muzikanten, want het orkest heeft alle zeilen bij moeten zetten om de hyperactieve score tot het einde toe tot z'n recht te laten komen.
Het thema is melodieus en wordt vaak door hoge koperblazers gespeeld die daarmee prachtig boven de strijkers uitspelen.
De film vertelt een spannend verhaal, dus de score bevat ook veel spannende tracks. Die liggen niet allemaal even gemakkelijk in het gehoor, maar doen het toch goed. Ook de muziek die hoort bij godin Eris past goed bij het verhaal. Gregson-Williams past vrouwenstemmen toe om de verleidingen van Eris te vertolken, wat vooral in een track als 'Sirens' goed te horen is.

De muziek is lang niet in alle tracks overdonderend en dat is maar goed ook. Gelukkig bevat de score ruim voldoende rustpunten en de variatie is groot. Dat maakt de score voor Sinbad: Legend of the Seven Seas tot een erg prettig beluisterbare score. De toonzetting is heerlijk consequent, waardoor je de muziek ervaart als een mooi bij elkaar passend geheel. En de score zakt ook nergens echt in; overal is de frisheid merkbaar.
Meer naar het einde van de score komen de melodieuze avontuurlijke tracks met vol orkestraal geweld en grootse koorklanken echt aan bod. De lange track 'Tartarus' kun je bijna zien als een soort suite van de score, waarbij veel van die meeslepende passages voorbij komen. Maar het hoogtepunt van prachtig orkestrale bombast vind je in de laatste beide tracks en daarmee sluit de score indrukwekkend af.

Kortom, met Sinbad: Legend of the Seven Seas heeft Harry Gregson-Williams aangetoond bij de grootmeesters te horen in meeslepende orkestrale scoring van films. En Sinbad hoort zeker bij de grotere scores, want het is een indrukwekkende muzikale reis en een absoluut hoogtepunt uit Gregson-Williams' carriere. De waardering is dan ook hoog: 94 uit 100 punten.
Sinbad: Legend of the Seven Seas - 08/10 - Recensie van Stefaan Ghesquiere, ingevoerd op
Sinbad: Legend of the Seven Seas’ is een typisch heroïsche tekenfilm met de typische bad guy die figureert als de held en uiteindelijk toch nog een good guy wordt. Verder komen nog een vleugje romantiek en reminiscenties aan de antieke wereld aan bod.

Het verhaal komt in grote lijnen hierop neer: er heerst vrede tussen de Griekse stadssteden dankzij het ‘Boek van de vrede’, dat via een roterend systeem telkens in beheer van een stad is. Eris, godin van de tweedracht, wil niets liever dan het boek te ontvreemden om zo de steden tegen elkaar op te zetten. Hiervoor laat ze haar oog vallen op Sinbad, eeuwige piraat en vagebond. Door haar keuze slaagt ze erin extra tweedracht te zaaien aangezien Sinbad nog een jeugdvriend is van Proteus, kroonprins van Syracuse. Bovendien staat Proteus op het punt om de bloedmooie prinses Marina ten huwelijk te vragen. Wanneer Eris dan, vermomd als Sinbad, het boek steelt, wordt Sinbad ter dood veroordeeld. Proteus gelooft echter in de onschuld van Sinbad en stelt zichzelf als borg voor Sinbad, die dan op zoek moet naar het boek. Prinses Marina besluit mee te gaan om zeker te zijn dat haar prins niet onder de hakbijl terecht komt. Uiteindelijk wordt de film dus een soort roadtrip te water doorheen de mythische wereld.

De muziek voor de film toont de speelse Harry Gregson-Williams zoals we hem kennen van ‘Chicken Run’ en ‘Antz’: een belangrijke rol voor de blazers, ondersteund door het strijkorkest en duidelijke hoofdmelodieën die ritmisch en gevarieerd in de film verwerkt worden.

Een korte bespreking van enkele nummers:

‘Let the games begin’: bevat de grote elementen van de film en dé hoofdmelodie. Dit nummer geeft de blazers een prominente en laat een eerste keer de glissando’s van vrouwenstemmen die nog verschillende keren aan bod zullen komen.

Dé hoofdmelodie komt ook zeer vaak terug, gespeeld door verschillende instrumenten en in verschillende combinaties en ritmes (met als zeer sterke versies het ritmische ‘the Rescue’ en de slotscore ‘Into the Sunset’). De andere hoofdmelodie is een romantische thema gespeeld door verschillende soorten fluit.

‘Sirens’: zeer speciaal maar heel geslaagd nummer waarbij de sirenes proberen de zeevaarders (en dus in dit geval ook de luisteraars) te verleiden en op de kliffen te doen stranden. Het nummer kenmerkt zich door een spel van vrouwenstemmen en glissando’s. Dit effect wordt bovendien ook in andere fragmenten gebruikt. Het symboliseert dan vaak het mythische en verleidelijke van de godin Eris, maar toch ook haar schimmige (en gluiperige) kant. Dergelijke combinaties van de vrouwenstemmen behoren zeker tot de sterkste aspecten van deze film:

Enkele minpunten aan deze soundtrack:
- de hoofdmelodie herhaalt zich misschien net iets te vaak;
- Sinbad als stuk op zich (het is dan wel filmmuziek maar toch…) laat zich wel beluisteren, maar de verschillende korte fragmenten maken het minder tot één geheel.
- sommige fragmenten (zoals ‘Lighting Lanters’ of het einde van ‘Chipped Paint’) neigen in de richting van de muziek van ‘Dinousaur’ (James Newton Howard) en enkele andere naar ‘Legends of the Fall’ (James Horner)

Kortom: ‘Sinbad: Legends of the Seven Seas’ is zeer speelse en vrolijke muziek die perfect bij zijn film past en enkele verrassende momenten heeft. Verwacht er geen grote wonderen van, maar geniet gewoon van dit fijne stukje muziek.
De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:

Racing Stripes (Trailer)
Sinbad: Legend of the Seven Seas (Trailer)

De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Save The Day, Brand X Music (Trailer)
Sinbad: Legend of the Seven Seas (2003), Harry Gregson-Williams (Film)
Hook (1991), John Williams (Film)
Antz (1998), Harry Gregson-Williams (Film)


Soundtracks uit de collectie: Animation

Space Adventure Cobra (1996)
Rhythm of the Pride Lands (1995)
Furchtlosen Vier, Die (1997)
Legend of Heroes, The (2013)
Transformers: The Movie, The (2007)
Simpsons, The (1997)
Thumbelina (1994)
Pinocchio (2004)
Lord of the Rings, The (2001)
Shark Tale (2004)

Soundtracks uit de collectie: Kids

Dinosaur (2000)
Dennis The Menace (2014)
Lizzie McGuire Movie, The (2003)
Spy Kids: All the Time in the World in 4D (2011)
Chicken Run (2000)
Planes (2013)
Shrek the Third (2007)
Aladdin (1992)
Incredibles, The (2004)
Smurfs, The (2011)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer