The Ninth Gate


Silva Screen Records (0738572110321)
Film | Releasejaar: 1999 | Film release: 1999 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Vocalise (Theme From The Ninth Gate)3:55
2.Opening Titles3:32
3.Corso3:25
4.Bernie Is Dead4:31
5.Liana3:03
6.Plane To Spain (Bolero)4:48
7.The Motorbike1:19
8.Missing Book / Stalking Corso4:41
9.Blood On His Face1:13
10.Chateau Saint Martin4:06
11.Liana's Death2:39
12.Boo! / The Chase4:29
13.Balkan's Death3:52
14.The Ninth Gate1:14
15.Corso And The Girl3:21
16.Vocalise (Theme From The Ninth Gate) (Reprise)3:56
 54:04
Schrijf zelf je recensie Verberg reviews in andere talen

 

The Ninth Gate - 10/10 - Recensie van Tom Daish, ingevoerd op (Engels)
Wojciech Kilar is perhaps most famously known for his scores to Jane Campion's The Portrait of a Lady and Francis Ford Coppola's overblown, but artistically inspiring Dracula. The Ninth Gate, from director Roman Polanski (he of Chinatown fame) is more of a psychological thriller and has inspired Kilar to write a hugely intense and penetrating score. As seems to be an increasingly common feature of soundtracks these days, The Ninth Gate is bookended by a concert arrangement of the main theme, which in this case is brought to life by soprano Sumi Jo. The overall result is reminiscent of Morricone doing his Edda dell'Orso bit, although Kilar's music is much more intense than Morricone's deployment, which is done for beauty more than anything else. There is no denying the beauty of Jo's voice, but the overall mood is much more sinister with repeating background motifs than the long string lines of Morricone.

The Opening Titles themselves are quite harsh listening and instantly draw the listener into Kilar's densely orchestrated and strongly dramatic music. Perhaps the most atypical cue of the album is the rhythmic Corso. This takes a somewhat Elmer Bernstein style rhythm and overlays it with a piercing trumpet solo. It soon becomes clear that Kilar's orchestrations favour deeper sonorities, as the low woodwind variation on the backing harmony for Corso immediately reiterates. His thematic approach is more akin to Bernard Herrmann; taking short phrases and ideas and playing with them as the drama sees fit. Cues such as Chateau Saint Martin use a descending motif that would not be out of place in one of Herrmann's many science fiction scores and is fact quite reminiscent of Herrmann's Twilight Zone music. There are other Herrmann-esque moments such as the motif in Liana's Death, which shares a similar four note pattern to the very ominous and famous motif from Herrmann's classic Cape Fear score.

Against the somewhat subdued, but always thematically interesting cues, there are a few more propulsive sections. Missing Book starts with a reprise of the material used in Corso, but the second half, Stalking Corso is a notably exciting action segment. This uses low end piano and percussion playing off each other, brief brass ideas and high end string and woodwind trills that serve to increase the tension. Both Sumi Jo and the choir are used sparingly. Jo is mainly used toward the end in counterpoint to the orchestra and in the case of Balkan's Death and Corso and the Girl, Jo is used as a counterpoint to the choir as well. The choral sections are perhaps the most exciting, especially since they are only introduced toward the end and so don't feel overused. The setting is very dark and sinister and would not have been out of place in The Omen although I wouldn't suggest that they are similar in either arrangement or thematic material, just the feeling of menace is strong in both compositions.

Kilar is not the most prolific of film composers, nor the most well known, but a modest output often means that when a foray into scoring is made, the effects are scintillating and hugely inspiring and this is most certainly the case here. While I would not deny that something such as Danny Elfman's Sleepy Hollow is similarly intense, Elfman goes for extreme overkill and throws everything into the mixture, whereas Kilar does it with Herrmann-esque economy. The repeating figures and cleverly deployed orchestrations effectively convey far more menace than choir and orchestra going for broke in every cue. The brief use of the choir in Balkan's Death and the finale, Corso and the Girl has much greater impact than had it been used in every cue. Sumi Jo is also used infrequently enough to prevent her contribution seemingly holding the score together (as Morricone is occasionally prone to do). Perhaps the only downside is the extreme intensity of the music, there are almost no lighter moments to lift the mood. The recording is also very sharp and upfront which means that the intensity is only heightened. However, anyone who is a fan of Bernard Herrmann and similarly stark compositions, will quite happily enjoy every minute of this superb score and such it comes highly recommended.
The Ninth Gate - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De film The Ninth Gate is een horrorthriller van regisseur Roman Polanski. Het verhaal draait om een boek waarmee de duivel opgeroepen kan worden. Johnny Depp speelt hierin boekhandelaar Corso, die voor de rijke Boris Balkan twee boeken moet opsporen om erachter te komen welke van drie bestaande exemplaren de echte is en welke kopieŽn zijn. Met het echte boek is via de raadsels in negen tekeningen de duivel op te roepen. Het blijkt echter dat alle drie boeken echt zijn en dat elk boek bepaalde tekeningen heeft die afwijken. Behalve Corso en Balkan zijn er echter meer mensen die denken via de negen tekeningen zich de macht van de duivel te kunnen toeŽigenen...

De score voor deze horrorthriller is gecomponeerd door Wojciech Kilar, die er een bij een horrorfilm passende score voor heeft gemaakt. De muziek is orkestraal, wat de beluisterbaarheid zeker ten goede komt. De thematracks die het album openen en afsluiten zijn fraai en het thema heeft ook zeker een mooie melodie.
Gedurende de score komen deze en andere thema's geregeld in meer of mindere mate terug. Het 'Vocalise'-thema wordt gebracht door een mooie alt-vrouwenstem, die op een underscore van fraaie hoge vioolklanken de melodie brengt.

Ondanks het orkestrale gehalte van de score blijft het muziek voor een horrorfilm. Die horrorkleuring komt echter nauwelijk door het gebruik van effecten, maar wordt vooral versterkt door typerende melodieŽn en arrangementen. De ene keer neigen die naar het minimalistische, de andere keer weer naar meer chaotische klanken of zware orkestrale uitbarstingen, soms zelfs met koor.
Ook past Kilar voor een horrorscore a-typische instrumenten toe, zoals een klavecimbel, hobo of een schelle trompet. Ook stijlkenmerken als staccato klanken en glissando's worden nogal eens toegepast. Daarbij is veel muziek aan de trage kant, met donkere underscore en daar ijle klanken bovenuit, op melodieŽn die vaak intense spanning oproepen. Soms doet de score daarbij aan de thrillerscores van Howard Shore denken, vooral als Kilar de piano inzet, met af en toe dissonante klanken om de spanning te verhogen.

Al met al blijft het een horrorscore, hoewel de term 'thrillerscore' beter past, vooral vanwege het redelijk kalme karakter van de score en het ontbreken van creepy effecten. Menige score voor een doorsnee thriller is heftiger dan deze score voor The Ninth Gate. De muziek van Kilar voor deze film is dan ook best redelijk beluisterbaar in relatie tot het verhaal van de film. Maar het is zeker geen score om eens lekker voor te gaan zitten en te genieten van de muziek.
Want zo genietbaar is de muziek niet. Met z'n vele staccato-klanken en ijle violen en het minimalistische karakter van veel tracks is het geen muziek om warm van te worden. Integendeel, de kilheid druipt er soms vanaf.

Kortom, met zijn score voor de horrorfilm The Ninth Gate is Wojciech Kilar niet uitgeweest op effectbejag, maar veel meer op sfeertekening. De beluisterbaarheid is nog heel redelijk, hoewel je niet echt warm wordt van de muziek voor deze film. Eerder is het tegendeel het geval, want de muziek verklankt wel een soort intense geladenheid, die de spanning flink kan opvoeren. Maar als score om aangenaam naar te luisteren gooit het geen hoge ogen. De waardering blijft dan ook hangen op 57 uit 100 punten. Dat is voor een horrorscore dan nog heel redelijk.
The Ninth Gate - 08/10 - Recensie van Andreas Lindahl, ingevoerd op (Engels)
That the music of composer Wojciech Kilar seems to exist mostly in the periphery of most film music fans' spheres of interests is really a big shame. I'm afraid I have to admit that I at least used to be one of those film music loving people never really giving this Polish composer a fair chance. I know his score for Portrait of a Lady is supposed to be very beautiful and lush and his music for Dracula very effective and good, but The Ninth Gate is actually my first actual encounter with his music. What a pity. Not that our paths finally would meet, but that they for some reason did not meet sooner.

Because The Ninth Gate is one of the better dark, dramatic scores of 1999, with a lyrical, rather sad main theme, at its best when performed by soprano Sumi Jo, in the opening and closing cues, similiar to Ennio Morricone's way of using the beautiful sound of the wordless female voice. This theme is not used that much in the actual score, however (even if Jo's voice is used frequently). Instead, the most used theme is a piercing trumpet ditty. It's actual more of a motif, than a fullblown theme, and pieces of it show up in different parts of the score, in many different shapes, like in "Plane to Spain (Bolero)", which features the theme, or motif, played by slow strings and trumpet, supported by a subtle bolero rythm. Or as in "Corso", where the theme, performed by muted trumpet, is placed over a staccato rythm (by pizzicato strings and harpsichord) reminding me of the classic "Puttin' on the Ritz"... These parts of the score are all very minimalistic, simple and also rather quiet. Serving as a contrast is some more dramatic music, like the energetic "Boo!/The Chase", offering some great, exciting suspense music, with uneasy strings, brass chords and piano. Still, the ever present motif is there, almost all the time, either in full in the foreground or as just a shadow in the background.

Also "Balkan's Death" is full of suspense and drama, complete with dark choir. Very demonic, powerful and simply great, especially when combined with Sumi Jo's voice, low strings and percussion - one of the best cues on the soundtrack. The choir returns in "Corso and the Girl", offering some exceptional dark and dramatic music, while the last cue, one last time, gives us a stunning rendition of the main theme, with Jo's gorgeous voice in unison with the strings, closing the album as it opened.
The Ninth Gate - 08/10 - Recensie van Wilco de Jong, ingevoerd op (Nederlands)
Wojciech Kilar benadrukte voor The Ninth Gate het mysterieuze en het bovennatuurlijke. Zijn score is een dromerige sfeermaker, met van tijd tot tijd tumultueuze stukjes muziek voor de dungezaaide actie.

Nog niet eerder heb ik een stuk muziek gehoord dat zo goed het spookachtige onderschrijft: "Opening Titles" is magnifiek. In de tweede helft van de track "The Ninth Gate" en in "Missing Book" komt dit thema heel even in al haar glorie terug. Dat is dus eigenlijk vele malen te weinig.
Het hoofdthema "Vocalise" wordt veelvuldig gebruikt. Dat komt de score ten goede, ware het niet dat Sumi Jo's sopraanstem soms net te intens is en je stiekem zou wensen dat het thema geen vocalise was. Johnny Depps karakter Corso heeft een eigen thema, met clavecimbel, dat vrolijk klinkt. Maar, oh jee, soms duurt de herhaling van zijn melodie soms net iets te lang... Verder is er een actiesequentie die enkele malen terugkomt. Vooral in "Liana's Death" kunnen we het op een aangenaam agressieve manier beluisteren. Dit is toch wel een heerlijk moment in de score.

Nog heerlijker wordt het wanneer slechterik Balkan door vlammen wordt verteerd: de muziek in "Balkan's Death" is, na de kleine schermutseling aan het begin (weer diezelfde actiesequentie), een kippenvel-bezorgende opbouw naar het diabolische einde van Frank Langella (Skeletor uit Masters of the Universe... hihi). Kilar haalt er zelfs een mannenkoor bij naast de dreigende zang van Sumi Jo! Af en toe doet het wat denken aan de roffelende achtervolgingsmuziek uit Bram Stoker's Dracula. Over Dracula gesproken, de muziek voor Liana (zit ook in "Ch‚teau Saint Martin") doet wat denken aan "Lucy's Party" uit de vampierfilm.

Niet te missen is het tweede mystieke hoofdthema, naast "Vocalise," dat in de nummers "Blood On His Face" en "Corso and the Girl" ten gehore wordt gebracht. Het is teder en behoort zonder twijfel bij Kilars gevoeligere composities.

Nog steeds overtreft het Wojciech Kilars Le Roi et l'Oiseau niet, maar The Ninth Gate is een zeer goede en stevige score. Met her en der hardnekkig repetitieve stukjes, dat wel.
The Ninth Gate - 08/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op (Nederlands)
Houd je van donkere, duistere en demonische muziek? Ze bestaat echt, en er is gelukkig dit keer geen kerkorgel bij betrokken. Wel veel violen, cello's en contrabassen. Waar nodig ijzige hoge sopraanstem en koor. Deze componist legt de nadruk meestal meer op het mystieke dan op het adrenaline-griezel effect, wat uiteraard veel een aangenamere luisterervaring geeft. De nummers waarmee de cd opent zijn subliem, gevolgd door enkele minder opvallende stukken, maar het main theme wordt al snel hernomen en komen we weer in boven beschreven sfeer. Verderop is toch wat actie merkbaar, wat voor een afwisseling zorgt en besluiten mag sopraan Sumi Jo begeleidt door een renaissance achtig melodisch thema.
The Ninth Gate - 05/10 - Recensie van Jeroen van Eden, ingevoerd op (Nederlands)
Ik ben niet echt een fan van Kilar's werk. Ik vind het allemaal een beetje eentonig worden na een tijdje. Sommige stukken zijn eigelijk best wel aardig met name Corso's thema is een mooi melodieus stuk dat goed bij de film past. Helaas geld dat niet voor de rest van score. Vooral de stukken met piano vind ik erg chaotisch en zeker niet prettig om naar te luisteren. Voor degene die wel houden van Kilar's werk zullen deze cd zeker tot hun collectie toevoegen. Andere raad ik aan om naar iets anders te zoeken.
De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Redrum , Immediate Music (Trailer)


Andere soundtrack releases van The Ninth Gate (1999):

NeuviŤme Porte, La (1999)
Ninth Gate, The (2000)
Ninth Gate, The (2012)
Ninth Gate, The (2016)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer