Happy Feet


Atlantic Records (075679464620)
Film | Releasejaar: 2006 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.The Huddle2:22
2.The Eggs Hatch0:39
3.Birth of Mumble1:43
4.Wives Ho!4:07
5.Singing Lessons2:18
6.The Skua Birds2:30
7.In My Room1:22
8.Graduation1:35
9.Fish1:42
10.Leopard Seal3:01
11.Adelieland3:02
12.Bob's Led1:33
13.Finding Aliens1:47
14.Lovelace's Pile3:03
15.If I Could Sing0:45
16.Exile2:18
17.The Leader of the Pack1:25
18.Finding Lovelace2:39
19.Gloria Joins3:04
20.The Hill1:21
21.Fun Food Storm5:19
22.Killer Whales2:52
23.The Alien Ships4:46
24.In the Zoo3:20
25.First Contact1:46
26.Mumble Returns1:34
27.Tap Versus Chant2:56
28.The Helicopter0:53
29.Communication1:58
 67:40
Schrijf zelf je recensie

 

Happy Feet - 09/10 - Recensie van Tim Horemans, ingevoerd op
Eén van de meest productieve componisten van 2006 is John Powell. Na zijn ijzersterke actiemuziek voor X-Men 3, de vrolijke deuntjes voor Ice 2: The Meltdown, de minimalistische klanken van United 93, sluit hij het jaar af met Happy Feet, een film van regisseur George Miller. Miller is de maker van Mad Max en Babe. Met Happy Feet brengt hij ons het verhaal over koningspinguin Mumble die geen noot kan zingen maar wel heel goed kan tapdansen. Normaal moet elke koningspinguin kunnen zingen en hij wordt onmiddellijk aanzien als een outcast en wordt ook letterlijk door de groep verstoten. Componist Powell heeft maar liefst 4 jaar aan de muziek van Happy Feet gewerkt. Omdat er heel veel gezongen wordt in deze film moest hij eerst verschillende arrangementen schrijven voor diverse popsongs. Boogie Wonderland, Somebody To Love en My Way zijn enkele songs die hij lekker door zijn muzikale molen heeft mogen draaien. Het resultaat hiervan kan je beluisteren op Happy Feet the soundtrack. Het album bevatte de songs + 1 score track van Powell die je deed smachten naar meer. Nu heeft Atlantic Records ook Happy Feet The Score uitgebracht met maar liefst 67 minuten muziek van John Powell op.

John Powell heeft in 2006 bewezen dat hij verschillende genres aankan. Hij heeft voor deze films muziek geschreven die eigen is aan hem maar tergelijke tijd niet repetitief. Hij voegde er altijd iets extras aan toe. Dat is dus ook zo bij Happy Feet. Deze soundtrack bevat zeer gevarieerde muziek, van speelse deuntjes tot harde actie tot funky tot zeer aangrijpend. The Huddle bevat één van de belangrijkste thema’s uit de film. Dit thema wordt gezongen door een mannenkoor die zeer laag zingen. Je kan hun gezang vergelijken met dat van The Bridge of Kazadhum uit The Lord of The Rings, alleen dan wel melodischer. Dit thema wordt gedurende de soundtrack verder uitgewerkt. Finding The Aliens opent met het koor dat het Alien Thema zingt en deze twee thema’s komen in The Alien Ships tot hun hoogtepunt. Dit nummer opent met het Alien thema in een grootse orkestrale vorm om dan terug van nul met strijkers en blazers op te bouwen met het thema uit The Huddle. Dit is John Powell op zijn best. De laatste keer dat je het Alien thema te horen krijgt is in Helicopter, dan zien de pinguins de Aliens voor het eerst. Deze manier van componeren past John Powell ook toe in Fun Food Storm, ook één van mijn favoriete nummers. De muziek wordt net tot een punt gebracht waarvan je kippevel krijgt.

Het thema Birth of Muble is dan weer heel speels en vrolijk. Mumble brengt de boel tot leven en dat doet zijn muziek ook. De pinguins die Muble in Adelieland tegenkomt zijn latino’s dus Powell dacht dan aan MAMBO. Meer dan 600 mensen die mambo roepen op een opzwepende melodie boordevol trommels, fluitjes en een swingend orgeltje. Deze latino sfeer wordt verder getransformeerd naar actiemuziek en zorgt voor een geweldige Bob’s Led. Dit is anderhalve minuut pure fun! Wilde violen, heerlijk flamenco handengeklap, ijzersterke percussie en alles wordt afgerond door een solo trompet. De actiemuziek die verder nog op de soundtrack staat is minder wild en chaotisch zoals de meeste dingen die Powell voor animatie gedaan heeft. Dat komt de film ten goede. Leopord Seal en Killer Whales zijn twee mooie voorbeelden. Dan is er nog het buitenbeentje Lovelace. Deze pinguin is een samensmelting van een goeroe en Isaac Hayes. Zijn muziek, Lovelace’s Pile, is back to the seventies met alles erop en eraan.

Tap versus Chant bevat eigenlijk de essentie van het verhaal. John Powell presenteert hier een knappe samensmelting tussen de twee werelden, zijnde de koningspinguins tegen Mumble Happy Feet. Dit wordt in Communication tot zijn einde gebracht.Dit album bevat ook 2 songs, zijnde In My Room geschreven door Gary Usher en The Leader of The Pack van de hand van George Morton. In My Room is een aangrijpend kinderlied en The Leader of The Pack past perfect in de latino stijl van de pinguins.

Happy Feet The Score is een soundtrack boordenvol afwisselende muziek. John Powell heeft zeer goed werk geleverd. Hij heeft sterke thema’s geschreven voor verschillende genres van muziek en dit allemaal zeer mooi in elkaar laten vloeien. Voor mij een echte topper die eigenlijk nog in mijn lijstje van beste scores voor 2006 had moeten staan.
Happy Feet - 08/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
In vele opzichten is dit niet een score die je verwacht over een vrolijke, swingende animatiefilm over tappende pinguïns. De film kreeg welverdiend de Oscar voor beste animatiefilm, en John Powell maakte een score die de film versterkt, emotionele maakt en niet te vergeten, je laat lachen.

Want Happy Feet is een bijzonder gevarieerde score geworden. Powell kan variëren als de beste, en met Happy Feet laat hij dat eens goed zien. Naast het groteske The Huddle, waarin we indrukwekkend koor horen voorbij komen, is er daarna tijd voor wat luchtigheid. Speelse noten, en heerlijke blazers, en dan is er bij Wives Ho! eerst een vrij apart koor, en daarna weer wat vredelievendere muziek.

Waar Happy Feet in uitblinkt als score voor een animatiefilm, dan is het wel de actie. Deze is bijvoorbeeld beter dan in Shrek of het Recente Kung Fu Panda. Het is gewoonweg echt enge, naargeestige muziek, en vaak ook nog eens mét koor. Als eerste horen we dat in Skua Birds, deze met een kalm vrouwenkoor. Het klinkt allemaal beheerst, maar wel grauw en akelig. Leopard Seal, een paar tracks verder is dan weer Powell op de automatische piloot. Hyperactieve blazers, met krachtige percussie, en af en toe wat snelle houtblazers ertussendoor. Dit houd rond de tweede minuut op, want dan is er speelse, toch nog wat dreigende muziek aanwezig. Mumble is miraculeus ontsnapt aan de Zeeleeuw, en hij ontmoet de 4 (of 5) dwergpinguïns, allen met de prachtige comedische talenten van Robin Williams. Adelieland begint met wat emotionele strijkers, en dan de fluitjes, en dan het Braziliaanse Carnaval! Het klinkt allemaal verschrikkelijk leuk, en toont de variatietalenten van Powell.

Bob's Led gaat verder waar de Latijns-Amerikaanse muziek stopte in Adelieland. Percussie, blazers, alles wat Powell is, plus Mexicaanse tinten ertussen. Het is snel, en werkt met positief effect op je zenuwen. Finding Aliens begint donker, om vervolgens met een enorm koor uit te pakken. Het klinkt fabuleus, en een vrouwensolo gaat verder, de percussie uit Bob's Led gaat verder, nu zonder de Latijnse randen.
Fun Food Storm begint met snel strijkwerk, en dan is er wat trage, trieste muziek, en dan rond 2:40 klinkt het thema voor Happy Feet, wat in de verte verwant is aan dat van Jason Bourne's thema. Killer Whales opent ijzersterk, met drukke actie,en een miniem stuk koor. Dan is er orgel, onmiddellijk gevolgd door percussie. HEt is de beste actietrack van het album, waarin Powell zijn blazers en slagwerken soms helemaal los laat gaan.

Tap versus Chant is een track zoals we die nooit meer zullen horen, omdat er waarschijnlijk nooit meer tappende en laag zingende Pinguïns, een muzikale strijd met elkaar aanbinden. Terwijl het getap effectief en massaal klinkt, is daar de inmenging van de lage vocalisten, die de oudere pinguinraad symboliseren. De opvolger is het korte The Helicopter, daar horen we het koor weer voluit het ''Alien'' thema zingen.
Communication is het onbetwiste hoogtepunt van de score. Het getap is terug, met korte vocale stemmen ertussen door. Ondertussen klinkt het hoofdthema nog eens rustig. Wat volgt is voor de rest rustige en vredelievende, emotionele muziek, die al het leed in de film weer goed maakt.

Happy Feet kent natuurlijk de veel beter verkopende soundtrack, met de vele leuke liedjes uit de film. En hoewel dat album ook prachtig is, is dit voor de Powell fans, en dat aantal is groeiende, een must. Happy Feet klinkt veel zwaarder en soms ook veel rustiger dan de gemiddelde animatiescore, en dat is een kleine verademing. Maar de grote kracht is zoals eerder vermeld, de fenomenale variatie die erin is verwerkt. Natuurlijk is het de film die die kans aanbiedt, maar als je die zo aangrijpt als Powell dat met deze deed, verdien je ieders respect.
Happy Feet - 09/10 - Recensie van Daan Smit, ingevoerd op
Na een tijdje had ik hem dan eindelijk: De Happy Feet score. Vol verwachting voor lekker veel percussie stukken ging ik luisteren. En wat hoor ik... niet zo veel percussie stukken, maar wat je daar voor terug krijgt is een toch wel rustige mooie score. Powell heeft mooie uitgewerkte thema's bedacht.

Je hebt wel een paar nummers met een lekkere percussie erin. Nummers als Bob's Led en Tap Versus Chant. Maar ook mooie uitblinkers als The Huddle. Wat echt voor mij het hoogtepunt was was de prachtige song Leader of the Pack. Ik heb de film niet gezien dus weet niet wie dit zingt. Maar het is een werkelijk prachtig nummer. Ik kan de score al aanraden alleen al om dat nummer een keer te horen.

Pluspunten
- Goeie thema's
- Goeie percussie
- Aardig lang

Minpunten
Als ik dan echt moet gaan muggenziften:
- Had op meer percussie gehoopt

Favoriete nummers:
- Leader of the Pack
- The Huddle
- Bob's Led
- Tap Versus Chant


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer