Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Gattaca


Virgin Records America (0724384501822)
Movie | Released: 1997 | Film release: 1997 | Format: CD
 

Subscribe now!

Stay better informed and get access to collectors info!





 

# Track Artist/Composer Duration
1.The Morrow3:13
2.God's Hands1:42
3.The One Moment1:40
4.Traces1:00
5.The Arrival3:53
6.Becoming Jerome1:06
7.Call Me Eugene1:24
8.A Borrowed Ladder1:47
9.Further and Further2:43
10.Not The Only One2:14
11.Second Morrow2:24
12.Impromptu for 12 Fingers (from Impromptu in G Major, Op.90, No.3, by Franz Schubert)Ryan Dorin and Michael Lang2:55
13.The Crossing1:24
14.It Must Be The Light1:23
15.Only A Matter Of Time1:07
16.I Thought You Wanted To Dance1:13
17.Irene's Theme1:09
18.Yourself For The Day2:20
19.Upstairs2:02
20.Now That You're Here2:44
21.The Truth2:13
22.The Other Side3:44
23.The Departure3:51
24.Irene and The Morrow5:44
 54:55
Submit your review Hide reviews in other languages

 

Gattaca - 07/10 - Review of Tom Daish, submitted at (English)
Science fiction films and Michael Nyman are not exactly synonymous, but in many respects, Gattaca is fairly unusual by the usual standards applied to sci-fi. Indeed, it's closer to 'real' science fiction than most films purporting to be in the genre and is an excellent allegory on the potential for government controlling society if it knows too much about individuals. The title suggests the crux of the film, knowledge and exploitation of genetic material, in that it uses the four letters used to denote the nucleotide bases that join together to form DNA - ATCG, adenine, thymine, cytosine and guanine. Unfortunately, this kind of cerebral sci-fi isn't routinely favoured in cinemas, although its slightly slow pace and low key performances probably didn't help, and so it didn't do much business despite hitting on some interesting themes and being generally more thought provoking than the average.

Perhaps the most striking thing about Nyman's score is that it is very lush, with warm strings leading the way and only the smallest hint of brass and woodwind. The music worked surprisingly well in the film, a rich counterpoint to the dilemmas of the protagonists and the austere and sterile world in which they live. Anyone expecting it to be along the lines of the cyclical patterns of Williams' very Nyman or Glass influenced AI are likely to be surprised by its warmth and tunefulness. Of course, this is a Nyman score and so the concept of a main theme is somewhat different, but a tune based on rising and falling patterns of three notes is heard on many occasions, naturally introduced in the opening track, The Morrow. It is more often than not embellished with a faster moving accompaniment, but still retains a broad adagio most of the time. There are more lightly scored passages, notably the bouncy Becoming Jerome, while Not The Only One introduces a new idea - later credited as Irene's Theme - a Copland-esque horn theme suggesting low key heroism which works as a welcome change of pace, rather than an ill fitting interlude, and is reprised a in later tracks. Curiously, it's appearance in the track titled Irene's Theme has a string progression that almost suggests John Barry's space music from You Only Live Twice, albeit quite subtly.

The tension increases as it becomes more and more difficult for the protagonists to hide their action and there is some surprisingly dissonant material in The Crossing and Only A Matter of Time. However, the general warmth returns soon enough. Perhaps the score's biggest problem is that Nyman overplays his hand a little at the beginning as the final few cues, which form the emotional summit of the film, aren't any more affecting than those that open the film. It almost seems to require a clinical so that it can progress to humanity by the finale, as happens in Williams' AI score. The album is also a touch long, each idea seems to occur just a few too many times, particularly the dissonance during the later passages, which becomes a bit wearing and a little samey. They do make the return of the opening material more welcome when it finally does appear during The Other Side and The Departure. As holds true for the film, holds true for the score; anyone expecting a rousing, Poledouris action score will be disappointed, this is human drama within a sci-fi context and with an underlying message - it could almost be from Star Trek - and Nyman's score hits mostly on the human drama with pleasing results.
Gattaca - 07/10 - Review of Joris Kessels, submitted at (Dutch)
De enige score die mij bekend was van Nyman is zijn overbekende score voor The Piano. Hoewel die score uitzonderlijk mooie tracks bevat, vond ik de rest toch minder. Over het algemeen is dit bij Gattaca hetzelfde, met het verschil dat het over het geheel genomen allemaal minder goed is, maar wel consistenter. Met deze score is het me duidelijk geworden dat Nyman een erg karakteristieke sound heeft, zowel qua structuur als geluid. Hoewel Nyman deze keer de piano haast volledig achterwege laat, zijn het dezelfde soort strings die te horen zijn.

Het eerste gedeelte van de soundtrack is zeker niet onaardig. Het basisconcept is een baslaag veroorzaakt door orkest met daarbovenop één of meerdere partijen strijkers die al door elkaar wevende je bedwelmen met een enorme hoeveelheid dramatiek. De track ‘becoming jerome’ springt er met zijn opgewekte swingende strings dan uit, erg lekker stukje muziek. Maar na deze track is enorm veel saaie underscore te horen, waardoor deze soundtrack enorm in mijn waardering afneemt. Daarnaast leeft het haast nooit echt op en blijft het op één monotone lijn hangen. Helemaal aan het eind zijn weer enkele beluisterwaardige tracks te vinden. Een aparte gewaarwording is de herschreven impromtu van Schubert voor 12 vingers, die een ietwat optimistische slag krijgt door de twee extra vingers. Hoewel apart, hoor ik liever het origineel.

Een soundtrack met mooie maar ook veel minder interessante gedeelten.
Gattaca - 09/10 - Review of Wilco de Jong, submitted at (Dutch)
Voor de liefhebbers van een "enorme hoeveelheid dramatiek" is deze score een uitkomst. Persoonlijk vind ik deze soundtrack van Michael Nyman een van zijn betere, tezamen met Drowning by Numbers, The Piano, The Ogre, Ravenous (Damon Albarn en Nyman) en The Claim.

Een afwachtend en aandoenlijk hoofdthema (dat dramatisch uitgebreid wordt) is te vinden in de tracks met ergens in de titel het woord Morrow. God's Hands presenteert een opbeurend en vrolijk strijkstuk. The Arrival en The Departure presenteren een thema dat voor velen niet heel grijpbaar is, maar wat door mij bij deze wordt bestempeld als een van de meest aangrijpende composities van de laatste decennia. Een perfect voorbeeld van strijkinstrumenten die overdenkend spelen.

De score herbergt ook enkele atonale composities, die je zenuwen zouden kunnen gaan slopen.

Al met al een prachtige soundtrack, wellicht een cd waar je naar moet blijven luisteren. Voor Nyman-liefhebbers absoluut een must!
Golden Globes: Best Original Score (Nominee)

Other releases of Gattaca (1997):

Bienvenue à Gattaca (1997)


Report a fault or send us additional info!: Log on