Sin City


Colosseum (4005939664428)
Varèse Sarabande (0030206664423)
Film | Releasedatum: 29/03/2005 | Film release: 2005 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Sin City Robert Rodriguez1:55
2.One Hour To Go Robert Rodriguez2:12
3.Goldies's Dead Graeme Revell2:16
4.Marv Graeme Revell & Robert Rodriguez2:10
5.Bury The Hatchet Graeme Revell2:40
6.Old Town Girls Graeme Revell & Robert Rodriguez0:45
7.The Hard Goodbye Graeme Revell4:32
8.Cardinal Sin Graeme Revell & Robert Rodriguez2:15
9.Her Name is Goldie Graeme Revell1:01
10.Dwight John Debney2:11
11.Old Town John Debney & Robert Rodriguez3:16
12.Deadly Little Miho John Debney & Robert Rodriguez2:58
13.Warrior Woman John Debney2:19
14.Tar Pit John Debney2:12
15.Jackie Boy's Head John Debney0:36
16.The Big Fat Kill John Debney3:17
17.Nancy Robert Rodriguez1:34
18.Prison Cell Robert Rodriguez1:49
19.AbsurdFluk3:41
20.Kiss of Death Robert Rodriguez1:58
21.That Yellow Bastard Robert Rodriguez1:36
22.Hartigan Robert Rodriguez1:44
23.Sensemaya Silvestre Revueltas5:59
24.Sin City End Titles Robert Rodriguez3:16
 58:12
Schrijf zelf je recensie

 

Sin City - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
In de negentiger jaren van de vorige eeuw schreeft Frank Miller zijn stripverhaal Sin City. Het werd een succesvolle stripserie en in 2005 zijn een aantal verhalen uit die serie omgevormd tot een film, waarbij Miller zelf, samen met Robert Rodriguez de regie voerde. De film heeft een nogal somber karakter, wat versterkt wordt door de opvallende kleurstelling in de film. Deze is namelijk vooral zwart-wit, waarbij steeds enkele zaken er in kleur uitgelicht worden, waardoor de makers de aandacht van de kijker heel precies konden sturen. De film was een groot succes, zowel bij critici als bij het grote publiek.
In de film zijn een aantal verhaallijnen, die apart verteld worden, met elkaar verweven, waarbij de criminele familie Roark een centrale rol speelt. In de verhalen wordt dood en verderf gezaaid in de stad Basin City, waar criminaliteit, prostitutie en corrupte politie de boventoon voeren en waar vooral wraak het motief is voor orgie's van geweld. Ik heb een stukje van de film gezien en was er al snel klaar mee.

Robert Rodriguez had als regisseur een flinke vinger in de pap voor wat betreft de score voor de film. Hij is zelf ook een ervaren filmmuziekcomponist en nam de thema's, de omlijstende muziek en de muzikale invulling van een van de verhaallijnen voor z'n rekening. Daarnaast heeft hij twee collega's gevraagd om mee te werken. Daarbij heeft Graeme Revell de muziek voor een andere verhaallijn ingevuld en John Debney de muziek voor de derde verhaallijn. Alle drie hebben ze hun eigen invulling daaraan gegeven, waardoor hun muziek ook nogal wat verschillen bevat. De tracks van de drie componisten staan keurig gegroepeerd op het album.

De muziek is gemaakt in de stijl die perfect past bij een film noir, met veel donkere klanken, waar regelmatig jazzy tonen aan toegevoegd zijn. De muziek is redelijk melodieus, maar de vele klanken in de lagere regionen zorgen voor die donkere sfeer van de muziek, die daardoor vaak behoorlijk aan de grimmige kant is. De lage koperblazers versterken die kleuring en zorgen zo voor extra spanning in de muziek.
In de tracks die door Graeme Revell zijn gecomponeerd is de muziek duidelijk minder melodieus en vaak wat ijler gekleurd, met wat losse pianomotieven of een saxofoon en andere koperblazers die klinken alsof ze in een verder weg gelegen grote ruimte worden bespeeld. Ook de percussie is duidelijk afwijkend van de muziek van Rodriguez of Debney en heeft wat meer een 'drumklank' of aparte ritmische klanken. Ook past Revell veel elektronische non-melodieuze klanken, geluiden en effecten toe in zijn tracks, waarmee hij vooral een bepaalde donkere en dreigende sfeer probeert neer te zetten.
De muziek van Revell op dit album is nauwelijks melodieus en bestaat vooral uit een aantal melodieuze motieven, aangevuld met allerlei elektronische geluiden en koperblazers, waaraan de nodige effecten zijn toegevoegd. Het zijn vooral de waterig klinkende piano en de galmende sax die er dat typische 'film noir stempel' op drukken.

Waar de muziek van Revell vooral elektronisch is, daar past John Debney veel vaker orkestrale en akoestische klanken toe, met strijkers en koperblazers. Vooral de lage koperklanken zorgen bij Debney voor die donkere kleuring, die samen met de saxofoon voor de 'noir-kleuring' zorgt. Daarbij is de muziek van Debney redelijk melodieus en daardoor aangenamer om naar te luisteren dan die van Revell. Ook Debney past overigens volop elektronische klanken en effecten toe om de dreiging en spanning te versterken. In sommige tracks past Debney zelfs klanken toe die tegen het chaotische aan hangen, zoals in 'Deadly little Miho' of 'Warrior Woman'.
Een aparte track van Debney is 'Jackie Boy's Head', die een duidelijk veel jazzier kleuring heeft, met een snel spelende saxofoon. De daarop volgende track 'The Big Fat Kill' is overigens een van de meer prettige tracks van dit album, en dan met name het laatste deel van die track.

Net als Debney is ook de muziek van Rodriguez zelf vooral orkestraal gecomponeerd, ook weer aangevuld met de nodige elektronische klanken, geluiden en effecten. Maar opvallend bij de muziek van Rodriguez is het vele gebruik van strijkers en piano, en de soms nogal grillige en grimmige arrangementen, die de muziek meer thrillerachtig maken. In een paar tracks hoor je ook nog een gitaar voorbij komen. Elektrische gitaren spelen vooral een rol in de afsluitende 'End Titles' en zorgen voor een stevige, maar prima te verteren muzikale beleving.

Naast de muziek van de drie componisten staat op het album nog een niet zo prettige song van de acid-rock band Fluke van hun album Risotto uit 1997 en een klassieke compositie van de Mexicaanse componist Silvestre Revueltas, die hij in 1937 componeerde. Deze modern klassieke compositie komt nogal grillig en grimmig over en past daarmee wel bij de scoremuziek.

Kortom, met dit album van de muziek van Sin City hebben drie componisten samengewerkt, waarbij regisseur Robert Rodriguez de hoofdmoot van de score gecomponeerd heeft. Zijn muziek is orkestraal en nogal donker en grimmig gekleurd, maar wel redelijk melodieus. Dat geldt evenzo voor de muziek van John Debney, die daarbij veel meer jazzy elementen toevoegde, waardoor zijn aandeel van de score wat meer een film noir kleuring heeft. Ook de muziek van Graeme Revell heeft die typische film noir kleuring, maar zijn muziek is vooral elektronisch en veel minder melodieus. Toch passen de drie verschillende muzikale stijlen goed bij elkaar en verklanken ze eenzelfde sfeer. De song van Fluke en de klassieke compositie van Revueltas zijn duidelijk minder aantrekkelijk, maar ook van Rodriguez, Debney en met name Revell staan minder aangename tracks op dit album, waardoor de algehele waardering uitkomt op 71 uit 100 punten.
Sin City - 08/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op
Filmmaker Robert Rodriguez begon zijn carrière met thrillers en horror films zoals Desperado, From Dusk Till Dawn en The Faculty. Op zijn naam staan echter ook de Spy Kids trilogie. Zijn nieuwste film Sin City ligt in het verlengde van zijn eerste hits: een misdaad thriller, maar dit keer verpakt in een modern film noir concept. Sin City is gebaseerd op het stripverhaal van Frank Miller, zich afspelend in het fictieve Basin City. De film vertelt drie aparte verhalen, die zich tegelijkertijd afspelen en die raakvlakken hebben met elkaar. Dit concept doet meteen denken aan Pulp Fiction. De cast is veelbelovend, met in de hoofdrollen onder andere Bryce Willis, Mickey Rourke en Benicio Del Toro. Sin City werd verfilmd in een speciale zwart-wit sfeer met hier en daar wat kleur. Critici hebben de film al ontvangen als een van best geslaagde adaptaties van een strip verfilming.

Robert Rodriguez is niet alleen filmmaker, hij componeert vaak zelf zijn muziek. Zo componeerde hij recent voor Once Upon A Time in Mexico een echt een knappe moderne en originele versie, met een knipoog naar Ennio Morricone’s Once Upon A Time in the West.

Misschien wel een vrij unieke benadering voor de soundtrack van deze film is dat Rodriguez heeft gekozen dat elk van de hoofdpersonages en verhalen door een andere componist werden gecomponeerd. Voor dit werkte hij samen met John Debney, met wie hij op Spy Kids al werkte en van de set van From Dusk Till Dawn kende hij Graeme Revell. Zelf scoort hij ook een verhaal en de algemene thema’s voor de film. Elk van de componisten gebruikte doelbewust een eigen richting van orkestratie. Zo zal Graeme Revell volledig met synthesizers, saxofoon, trombone, electro-bass en een solo vrouwen stem werken, waar John Debney het klassieke film noir gevoel in de score legt met een stijl zoals we dat kennen van de muziek van Bernard Herrmann, hier dan ook met een groot symfonisch orkest en jazzy elementen. Rodriguez zelf gebruikt orkest, componeerde meer thriller-suspense gericht, waar de tracks met solo sax en elektrische gitaar er duidelijk bovenuit springen.

Maar het gaat nog verder, wanneer de verhalen elkaar passeren, zal ook de muziek interageren, door motieven van elk van de verschillende scores te mengen: Rodriguez’s sax, Revell’s electro-brass en Debney’s trumpet-and-orchestra. In de schitterende End Titles track komen alle elementen zowat samen!

De meest boeiende bijdrage vind ik die van John Debney, die er perfect in slaagde om dat klassieke film noir gevoel te creëren, en die van Graeme Revell die misschien wel de meest sfeervolle en duistere kant van Sin City laat horen.

Sin City is een soundtrack die niet alleen goed doordacht is, de stijlen sluiten goed bij elkaar aan en de sfeer die gecreëerd wordt is uniek!
De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:

Sin City (Trailer)

De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Yards, Amon Tobin (Trailer)
Cells (Instrumental), The Servant (liedje(s))
Sin City (2005), Robert Rodriguez (Film)




Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer