Toy Story


Walt Disney Records (4988013629332)
Film | Releasejaar: 1995 | Film release: 1995 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.You've Got a Friend in Me Song performed by Randy Newman2:04
2.Strange Things Song performed by Randy Newman3:19
3.I Will Go Sailing No More Song performed by Randy Newman2:58
4.Andy's Birthday5:58
5.Soldier's Mission1:29
6.Presents1:09
7.Buzz1:40
8.Sid1:21
9.Woody and Buzz4:30
10.Mutants6:05
11.Woody's Gone2:13
12.The Big One2:51
13.Hang Together6:03
14.On the Move6:19
15.Infinity and Beyond3:09
16.You've Got a Friend in Me (Japanease version)Song performed by Diamond Yukai, Japanese lyrics by Goro Nakagawa2:05
17.Strange Things (Japanease version)Song performed by Diamond Yukai, Japanese lyrics by Goro Nakagawa3:17
18.I Will Go Sailing No More (Japanease version)Song performed by Diamond Yukai, Japanese lyrics by Goro Nakagawa2:58
19.You've Got a Friend In Me (duet)Song performed by Lyle Lovett, Randy Newman2:39
 62:07
Schrijf zelf je recensie

 

Toy Story - 05/10 - Recensie van Sander Neyt, ingevoerd op
Toen midden de jaren negentig de Disney Renaissance zijn volle gang aan het gaan was, en de wereld eindelijk weer verliefd werd op de klassieke 2D animatie, kwam uit niets een man genaamd John Lasseter met zijn nieuwe animatie studio om doodleuk tegen Disney te zeggen: wij willen een volledige CGI animatie film maken. Lasseter werd volledig weggelachen door de studiobonzen. Net nu dat Disney terug een beetje waardigheid kreeg, zouden ze niet snel weggaan van hun trademark stijl. Met hulp van Steve Jobs en zelf Josh Whedon, moest Disney na een screening van een kortfilm van Pixar het hoofd buigen voor Lasseter en de zijnen. Een nieuw subgenre van Disney werd geboren. De Disney/Pixar films. En ironisch genoeg waren het de enige films van Disney die de eeuwwisseling overleefden. De Renaissance was gedaan en opeens moest Disney teren op het succes van Pixar. En dat is meer dan terecht. Want velen beschouwen de Pixar films niet enkel tot de sterksten van Disney maar gewoonweg de sterkste in de animatiegeschiedenis. In al de euforie en de goede ontvangsten van de films, wordt de muziek soms ietwat aan de kant geschoven. Want is de muziek van de Pixar films even goed als de visuele meesterwerken die op het zilveren scherm worden getoond? Deze recensent vraagt het zich af en gaat in oktober alle Pixar soundtracks recenseren. Van Toy Story tot The Incredibles 2. In voorloper van het vervolg van het Disneyjaar, een maand die ik graag Pixar maand noem!

1. Toy Story

Zoals in de inleiding reeds beschreven moest John Lasseter heel wat moeite doen om Disney te overtuigen om zijn idee van een eerste computer geanimeerde film aan te nemen. Niet alleen was het volledig in strijde met wat het bedrijf aan het doen was. Ze hadden ook het risico niet nodig. Disney had net één van zijn betere films in de laatste 30 jaar uitgebracht met The Little Mermaid, Aladdin, Beauty And The Beast en uiteraard The Lion King. Waarom zouden ze dan voor CGI kiezen. Een techniek die nog maar net in zijn kinderschoenen stond en enkel in die tijd geassocieerd werd met voornamelijk actie. Regisseurs gebruikten het medium om zaken te creëren dat nog nooit was gezien door de mensheid. Ze moesten zich niet inhouden want CGI kon alles op het beeld toveren wat ze maar wilden. Het is daarom dat Lasseter ballen aan zijn lijf moest hebben om een idee voor te stellen aan de studio om deze laatste iets te laten doen wat het bedrijf nog nooit had gedaan. Vergelijk het een beetje toen Walt Disney zelf werd uitgelachen toen hij vertelde dat hij een avondvullende animatiefilm ging maken. Datzelfde gold voor PIxar. Maar na veel juridisch getouwtrek en na veel bemoeienissen van Disney, stelde de nieuwe divisie zijn Toy Story voor. En wat kan je raden. De film werd omarmt door zowel het publiek als recensenten. Het was een nog nooit gezien spektakel. Niet enkel voor de nieuwe stijl van animatie, wel door het verhaal dat gewoonweg vol menselijkheid zit.
Woody en zijn vrienden leven een perfect leventje bij hun baasje Andy. Er wordt vrijwel alle dagen met hen gespeeld en de poppen hebben niet liever. Maar het leven van Woody wordt op zijn kop gezet bij de komst van Buzz Lightyear. Buzz is in alle opzichten een tegenpool van Woody en deze laatste wordt jaloers als de pest als hij door Andy aan de kant gezet wordt voor zijn nieuwe speeltje. Net zoals de westerns in Hollywood door de Science Fiction aan kant werd gezet. Maar als op een gegeven moment Buzz uit het raam wordt gesmeten, is het aan Woody om zijn tegenpool te vinden en samen een weg naar huis te vinden.
Wat maakt deze film nu zo sterk. Het verhaal is vrij standaard te noemen buiten het concept dat speelgoed tot leven komt als het (bij gebrek aan een beter woord) baasje uit het beeld verdwijnt.
Geen enkel personage in deze film is de 'perfectie'. Elk personage heeft zijn fouten. Zo is Buzz Lightyear een arrogante dikke nek die denkt dat hij beter is dan de rest van de poppen. En is Woody op sommige momenten een kleine smeerlap die lacht met de van zichzelf hoog dunkende Space Ranger. En dat maakt deze film. De herkenbaarheid in de personages, de menselijkheid van de poppen. De film raakt zelfs veel gevoelige snaren en dat maakt dat hij boven het nogal standaard verhaal stijgt. Dat maakt PIxar nu gewoonweg Pixar.

Als we het over de muziek gaan hebben van de eerste film van Pixar, dan moeten we concluderen dat de keuze van Randy Newman ietwat speciaal te noemen was. Als minst bekende lid van de Newman clan werd hij de hofcomponist van Pixar. Dat is hij nu nog steeds, al hebben er al een paar namen hem vervoegd. Toch blijft de studio trouw aan zijn componisten en heeft Newman de meeste Pixar scores geschreven. Maar wat brengt de man bij aan deze film? Waarom past deze stijl van muziek het best bij een computer geanimeerde film. Dat gaan we nu eens samen gaan bekijken.
Grotendeels kunnen we Newmans score in twee grote zaken opsplitsen, namelijk de drie songs die hij geschreven heeft en dan de rest van de instrumentale muziek. We kunnen van de eerste luisterbeurt al zeggen, dat de songs het sterkere werk zijn van het album.
Zeker You've Got A Friend In Me. Tot op de dag van vandaag is dit de song die de franchise kenmerkt. Het is dan ook het hoofdthema dat Newman in deze franchise steekt. De melodie is vooral catchy te noemen. De stijl van het lied situeert zich tussen de blues en de lichte jazz ofwel geheel in de stijl van Randy Newman. Je hoort vanaf de eerste seconde dat het een Newman song is. Of dat ten voordele of ten nadele van de man zijn kunnen is, hou ik graag in het midden. Wat de song wel is, is een geweldige meezinger, met een ietwat melodramatische vriendschappelijke tekst. Maar het past wel in de complete sfeer van de film. Een klein puntje van kritiek is het feit dat Newman de slechte gewoonte heeft om zijn nummers altijd zelf in te zingen. Niet dat hij een beroerde zanger is, maar hij is ook niet de beste. Dus hier en daar zit er een valse noot tussen. Newman is dan ook de trendsetter in deze film om zelf de gezongen liederen in te zingen. Muzikanten zoals Phill Collins en Sting zouden later hetzelfde doen met een drietal Disneyfilms.
Van het hoofdthema naar een secundaire song genaamd Strange Things dat in de film wordt gespeeld doorheen een montage. In tegenstelling tot de eerste song is dit een volledig vergetelijk lied. Al hebben we een soortgelijke instrumentaal intermezzo dan de eerste song, maar voor de rest zijn de lyrics niet te onthouden en ook de algehele melodie is niet memorabel te noemen.
I will Go Sailing No More is dat wel. Zoals al in de opening al reeds gezegd, speelt Pixar veel op het emotionele en dat is hier niet anders. Dit lied beschrijft hoe Buzz zich voelt als hij ontdekt dat Woody al die tijd gelijk heeft gehad en hij niets minder is dan een speelgoedpop. Newman koos voor een geaccompagneerd lied met een trage melodie, met de hoog spelende strijkers op de achtergrond. De tekst kruipt in het hoofd van een teleurgestelde Buzz. En het pakt. Zowel in de film als op album.

Als de instrumentale score gaan bekijken, dan kunnen we eerst en vooral een paar zaken concluderen. Uiteraard ligt de stijl eerder naar de jazz kant dan in de traditionele orkestrale muziek, maar Newman doet aan Mickey Mousing. Oftewel scoren wat er letterlijk op het scherm gebeurd en dat doet de man op een redelijke cartooneske manier. Deze score neemt je terug naar de Looney Tunes of de klassieke Disneyflmpjes van in de jaren 40 - 50. En dat is uitermate jammer. Deze Toy Story komt uit hetzelfde tijdperk als juweeltjes zoals Beauty And The Beast, Aladdin of The Little Mermaid waar componist Alan Menken meermaals bewezen heeft dat er wel degelijk een intelligente vorm van het score van een animatiefilm bestaat. Het is daarom ook een vraagteken waarom Newman terug naar de cartooneske stijl van de jaren 40 ging.
Het helpt ook niet dat hij geen enkel echt thema heeft neergepend voor de personages. Ze hebben wel een muzikale identiteit gekregen. Zoals een typische western deuntje voor Woody en een door fluiten beïnvloed motief voor Buzz. Maar buiten die muzikale geheugensteuntjes die we af en toe eens te horen krijgen, is het allemaal Mickey Mousing. Iets waardoor de onoplettendheid van de luisteraar snel laat kelderen. Als er niet te beleven valt in wat je hoort, geef je het dan ook al snel op. Daarbij is de muziek zeer druk en gewoonweg moeilijk te vatten. En dat is een jammerlijk feit, want hier had zo veel meer ingezeten. You've Got A Friend in Me is heden ten dage uitgegroeid toen een mijlpijl in de filmmuziek, maar de resterende score is gewoonweg saai te noemen. Als we die melodielijn horen, dan weten we dat er zoveel meer van te maken viel. Luister maar eens naar het begin van Andy's Birthday. Daar levert Newman een geweldige versie af van het Disneylogo. Het is de stijl van de score, maar er zat melodie in. Er zat leven in! Zonder de beelden, is er bijna niets aan de muziek. Binnen de film past de muziek wonderwel. Maar op album is het iets waar ik snel voorbij aan ga gaan. Als je van beschrijvende filmmuziek houdt, dan is deze iets voor jou, hou van meer melodieuze muziek, zou ik met andere poppen spelen.

Volgende week: A Bug's Life van Randy Newman (zucht)

Andere soundtrack releases van Toy Story (1995):

Toy Story (2015)
Toy Story (2006)
Toy Story Favorites (2015)

Soundtracks uit de collectie: Disney

Tigger Movie, The (2000)
Snow White and the Seven Dwarfs (1993)
Music of Disney's Cinderella, The (1995)
Disney's Greatest Vol. 2 (2001)
Lizzie McGuire: Total Party! (2004)
Pinocchio (1956)
Bambi (2005)
TRON: Legacy (2010)
Mulan (1998)
Disney Spectacular, A (1989)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer