Free Willy 3: The Rescue


Colosseum (4005939583026)
Varèse Sarabande (0030206583021)
Film | Releasejaar: 1997 | Film release: 1997 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Main Title3:07
2.Awakening4:04
3.Harpoon Assembly0:52
4.Whale Call1:27
5.Birth3:04
6.Willy Signals1:02
7.The Hunt3:09
8.Obsession2:07
9.Redemption2:35
10.You Were Right2:05
11.A New FamilyIncludes Theme by Basil Poledouris1:35
12.End Credits3:49
 28:55
Schrijf zelf je recensie

 

Free Willy 3: The Rescue - 08/10 - Recensie van Tom H., ingevoerd op
Met “Free Willy 3: The Rescue” sloot Warner Bros zijn trilogie rond de vriendschap tussen een mens en een zwaardwalvis eindelijk af. Na een teleurstellend tweede deel en een animatiereeks rond de orka Willy en zijn vriendschap met de tienerjongen Jess (Jason James Richter) werden de animatronics maar weer eens van onder het stof gehaald. Simon Wincer en Dwight Little lieten deze keer de regisseursstoel over aan Sam Pillsbury die het verhaal in beeld moest brengen van hoe Willy en zijn nageslacht na te zijn ontsnapt van een pretparkuitbater (“Free Willy”) en op het nippertje een olieramp te hebben ontweken (Free Willy II The Adventure Home”), deze keer uit de handen moeten blijven van een kwaadaardige walvisvaarder. Groot vertier dus voor de jongste kijkertjes, iets minder interessant voor de diehard filmliefhebber, die na twee delen in de maag gesplitst gekregen te hebben, massaal paste voor het derde deel. “Free Willy 3: The Rescue” werd een kleine flop aan de kassa van de bioscopen en ook op video kon de prent maar op weinig bijval rekenen. Verdeler Warner Bros zag dit alles met lede ogen aan, en besliste dan ook het vehicle te verbannen naar de uiterste vergeethoek van de filmannalen. Bijna was de score van Cliff Eidelman hetzelfde lot beschoren, tot Varèse Sarabande en executive producer Robert Townson er zich mee ging bemoeien en de muziek opkocht. En hoewel op grote schaal vergeten door het gros van de filmmuziekliefhebbers, is de soundtrack voor “Free Willy 3: The Rescue” toch het beluisteren waard.

Het zit Eidelman natuurlijk niet mee. De componist moest in de voetsporen treden van maestro Basil Poledouris, een man met een resem hits op zijn naam die de trilogie al reeds voorzag van een magnifiek titelthema. Ten tweede kon Eidelman niet rekenen op de gewiekste verkooptrucks van Warner die de vorige twee delen voorzag van een titelsong van Michael Jackson. Dubbel pech dus, maar de man bleef niet bij de pakken neerzitten en componeerde een meer dan degelijke score. Voor een dubieuze film als Free Willy 3 toch een hele opgave. Nu is Eidelman geen grote naam. Vooral kleinschalige projecten verdienden zijn aandacht in het verleden; een obscure HBO productie en een docudrama over Nixon komen in gedachte, tevens als het matige “The Discovery” van Christopher Columbus. Voor deze cd-release verdween het merendeel van zijn compositie in de vuilnisemmer. Met negenentwintig minuten is er weinig van het materiaal voor de film overgebleven. Maar wat overbleef is een oprechte en aangename score zonder meer.

Eidelman kiest voor een rustige en vlotte bezetting. De synthesizers van Poledouris worden gedumpt en moeten plaats maken voor het Toronto Symphony Orchestra en de weelderige pianosolo’s van Mike Lang. Kwalitatief hoogstaande artiesten dus, en dat hoor je. De recording is vlekkeloos en de muzikanten spelen ingetogen en rustig; een waar plezier om naar de luisteren. Ook op vlak van thematiek is de kwaliteit hoog. Het hoofdthema wordt geponeerd in de eerste track en wordt coherent door de soundtrack gebruikt; in een iets emotionelere versie in de “End Credits” en een speelse variant die af en toe de kop komt opsteken. Een tintelende piano en rustige, lage strijkers vormen het uitgangspunt van de muziek. Qua sfeer benadert Eidelman het dichtst de mooie muziek van Rachel Portman. Wat Poledouris deed met zijn poignante en magische thema, weet Eidelman te bereiken met langgerekte en aangename passages voor houtblazers en strijkers zoals duidelijk te horen is in de eerste minuten van “Awakening”. Hier en daar komen speelse motiefjes voor de percussiesectie, de fluiten en een solo viool even de boel opvrolijken en met succes. De dreigende stukken zijn donker en akelig, met lichte accenten voor de kopers en een klein aantal etnische fluiten zoals de erhu, die in tracks als “The Hunt” veelal aan James Horners muziek doet denken. Het zijn pompende, opbouwende nummers die vooral opvallen door hun orkestrale geluid.

Maar hoe je het ook draait, de magie en de verwondering is nooit ver weg. Een tweede thema wordt aangereikt en biedt knappe ritmes voor piano en orkest aan, hier en daar even versierd door het knappe stemgeluid van Francine Poitras. “Whale Call” en “Birth” zijn kleine meesterwerkjes die heel knap zijn uitgevoerd en gecomponeerd. Helaas missen ze een echt hoogtepunt. Gelukkig sluit Eidelman af met enkele topwerkjes. Ze zijn misschien niet echt overweldigend te noemen, maar liggen makkelijk in het gehoor en klinken als vakmanschap. “Redemption” is daar een perfect voorbeeld van. De solosopraan schittert hier echt en de melodie is erg triest en innemend. Het is Eidelman op zijn best en smaakt gerust naar meer! En gelukkig krijgen we dat ook, want hoe vlugger het einde nadert, hoe meer kwaliteit we krijgen voorgeschoteld. “You Were Right” en “The End Credits” zijn bijzonder aangename nummers die je zeker opnieuw wilt beluisteren. En hoewel de muziek opnieuw niet echt naar een crescendo opbouwt, creëert ze een lieflijke en uiterst minzame sfeer. En wie had zitten wachten op een glimp van Poledouris’ vroegere composities krijgt op het einde van “A New Family” waar voor zijn geld. Een nieuw arrangement dat heel knap klinkt presenteert ons een luttele muziek van de vorige episodes. Een grote glimlach voor herkenning weet Eidelman alleszins te ontlokken en sluit zo de score op een passende manier af. De cirkel is compleet.

Free Willy 3: The Rescue” blijft een beetje in de schaduw van zijn voorgangers staan. Poledouris is natuurlijk niet Eidelman en zijn prachtige thema blijft memorabel en in het oog springend. Maar Eidelman weet zich gekweten van zijn job. In plaats van Poledouris te overtreffen, weet hij op een andere manier te charmeren. De muziek is rustig en mooi en blijft overeind na enkele luisterbeurten. En hoewel zijn thema niet zo sterk is en zijn er maar enkele minuten van zijn score gereleased, toch blijkt uit wat te horen is het vakmanschap van Eidelman. Toegegeven, het thema blijft niet echt kleven en dat is het enigste minpunt dat ik kan bedenken. Qua sfeer en arrangementen als uitvoering zit alles wel snor! “Free Willy 3:The Rescue” is een kort maar knap album geworden. Misschien wel wat ouderwets, maar zeker niet teleurstellend. Het smaakt alleszins naar meer!
Free Willy 3: The Rescue - 08/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Na enorme succes van de originele Free Willy film uit 1993 kwam er in 1995 een opvolger, die echter maar matig scoorde. Toch besloot men tot de productie van een derde deel met Free Willy 3: The Rescue. Deze film is geregisseerd door Sam Pillsbury, die voor tv-films regisseerde. Een aantal van de hoofdrolspelers uit de vorige twee films doen in deel 3 opnieuw mee, waaronder Jason James Richter als Jesse. Dit is de laatste van de Free Willy films die in de bioscopen verscheen. In 2010 verscheen er nog een vierde film met de subtitel Escape from Pirate's Cove, maar die kwam alleen op DVD uit. De vrij korte film van nog geen anderhalf uur is door de critici redelijk ontvangen, maar was in de bioscopen geen succes.
Het verhaal draait opnieuw om Jesse, die na beide voorgaande films inmiddels zestien jaar oud is. Hij vaart nu samen met zijn oude vriend Randolph op een onderzoeksschip, die aan de kaak wil stellen dat gewone vissersschepen op walvissen en orka's jagen. Dan is daar ook de tienjarige Max, die voor het eerst een tocht op zo'n vissersschip meevaart met z'n vader en erachter komt dat z'n vader op een oneerlijke manier z'n geld verdient. Het schip waarop Jesse vaart houdt Willy in de gaten en komt erachter dat het vissersschip het op de orka heeft voorzien. Als Max dan overboord slaat, maar niet door Willy wordt aangevallen, besluit hij te gaan samenwerken met Jesse en Randolph, om Willy te redden en gaat daarbij de strijd aan tegen z'n eigen vader...

De prachtige muziek bij de vorige films was van Basil Poledouris, maar voor deze derde editie is hiervoor Cliff Eidelman aangetrokken. Jaren eerder maakte hij nog de muziek voor de zesde Star Trek film, zijn grootste kans op een doorbraak naar de A-status, maar hij haalde niet het gewenste niveau en is blijven hangen in het B-segment.
Maar deze score voor de derde Free Willy film is toch een pareltje geworden. Kennelijk heeft Eidelman goed geluisterd naar de beide eerdere scores van Poledouris, want in zijn score heeft hij een beetje dezelfde sfeer geprobeerd te creëren. En dat is goed gelukt.
Waar de beide eerdere film nog geflankeerd werden door soundtrackalbums met een behoorlijk aantal soms fraaie, vaak minder fraaie songs, is dit album gelukkig een score-album zonder songs. Dat kan komen omdat er in de film geen songs voorkomen (ik heb de film niet gezien), maar het is in ieder geval een prettige gewaarwording dat dit album geen popsongs bevat, wat de producenten ook bij de beide andere films hadden kunnen regelen.

Met nieuwe melodieën, die dezelfde sfeer oproepen als in de eerdere films, weet Eidelman de goede snaar te raken. Dat begint al gelijk bij de openingstrack 'Main Titles', waarbij hij overigens nog wel een aardige gimmick presenteert door aan het eind van de mooie themamelodie de laatste noot iets naar mineur te trekken. Daarmee wekt hij een soort spannende verwachting.
Het album is prima beluisterbaar, vooral ook omdat al te spannende muziek ontbreekt. Dreiging is het meest zware begrip bij deze muziek van Eidelman. Zelfs een track als 'The Hunt' is niet echt een spannende actietrack, maar kent meer een soort van voortdurende dreiging, die pas naar het eind wat spannender wordt.

De muziek van Eidelman is prettig orkestraal en vooral de laatste tracks op het album hebben een prettig hoopvolle en optimistische kleuring. Met mooie melodieën, waarin af en toe ook het bijzonder fraaie thema van Poledouris doorklinkt, weet hij de aandacht te trekken. Maar ook een track als 'Obsession' valt op door een mooie lage underscore melodie, waarop hoge strijkers als een soort effect geplaatst zijn. Dat levert erg fraaie muziek op. Maar Eidelman heeft ook een vrouwenstem in diverse tracks toegepast en ook dat pakt erg fraai uit. Haar stem zingt in een soort weemoedige klankkleur, met af en toe overslaande twists, die er een bijna Arabische tint aan geven. Erg fraai.
Een van de mooiste tracks is het meeslepende en ontroerende 'You were Right', die begint met een fraaie pianomelodie op lichte underscore, waaraan later zwellende strijkers worden toegevoegd. Dit zijn toch wel kleine kippenvelmomentjes.
In 'A New Family' pakt Eidelman vol uit met een reprise van het prachtige hoofdthema van Poledouris. Ook de afsluitende 'End Credits' is erg fraai en werkt als een soort suite van Eidelman's melodieën.

Kortom, met zijn score voor Free Willy 3: The Rescue heeft Cliff Eidelman een erg aangename score afgeleverd, die keurig binnen de lijntjes van het muzikale Free Willy concept blijft, dat door Basil Poledouris is neergezet. Met nieuwe en fraaie melodieën borduurt Eidelman voort op die traditie van Poledouris en dat gaat hem goed af. De muziek is erg aangenaam beluisterbaar en vooral de laatste vijf tracks van het album zijn toch wel een klein luisterfeestje. De waardering voor deze score komt daarmee op een fraaie 83 uit 100 punten, waarmee ik me volledig aansluit bij de recensie van Tom H.

Andere soundtrack releases van Free Willy 3: The Rescue (1997):

Free Willy Collection (2007)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer