Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



The Emperor's Club


Geneon Entertainment (4988102228859)
Film | Releasedatum: 12/02/2004 | Film release: 2002 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Main Title2:16
2.Teaching Montage2:38
3.Hundert Remembers2:39
4.Quiz Montage2:20
5.The Big Test1:24
6.Hundert Quits2:56
7.25 Years Later2:29
8.Elizabeth1:29
9.Sedgewick's Father1:20
10.Confronting Sedgewick2:08
11.Hundert Comes Clean2:41
12.The Toast2:36
13.Young Martin Blythe2:16
 29:12
Schrijf zelf je recensie

 

The Emperor's Club - 08/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De Amerikaanse film The Emperor's Club is geregisseerd door Michael Hoffman (Promised Land, One Fine Day, The Best of Me). De film is gebaseerd op een kort verhaal van Ethan Canin en ligt in het verlengde van de vergelijkbare film Dead Poet's Society uit 1989. De film is door de critici wat gemengd ontvangen, met zowel goede als magere reviews. In de bioscopen kwam de film net uit de kosten.
Het verhaal draait om leraar William Hundert (Kevin Kline), die lesgeeft op een kostschool die jongens voorbereid op hun verdere studie. Hij is een gedreven leraar die z'n studenten graag meer meegeeft dan alleen boekenwijsheid en hen probeert te leren dat alleen mooie woorden en intenties nog niet tot een betere wereld leiden. Het gaat om wat je ermee doet. Dan komt er een nieuwe leerling in de klas, de onverschillige Sedgewick (Emile Hirsh), zoon van een senator die hem nauwelijks aandacht geeft. Hundert besluit om hem te gaan helpen en ze lijken vrienden te worden, maar bij een kenniswedstrijd laten ze elkaar vallen, met gevolgen die vijfentwintig jaar lager nog voelbaar zijn...

De muziek bij deze film is van James Newton Howard, die er een ingetogen score voor componeerde. Zijn score is volledig orkestraal en heeft eigenlijk twee nogal verschillende kleuringen in de muziek. De eerste is een kleur van opgewektheid en hoop, met mooie arrangementen in een majeure setting, die melodieus zijn en erg prettig in het gehoor liggen. De tweede is een wat meer melancholieke of soms dramatische kleur van somberheid en tegenslag. Ook deze muziek is melodieus, maar de arrangementen liggen veel minder prettig in het gehoor, juist door die somberheid.

Het album dat van deze score is uitgebracht duurt nog geen half uur en dat is toch wel wat aan de korte kant. Daarbij zitten de mooiste tracks, met de hoopvolle kleuring hoofdzakelijk aan het begin en eind van het album. Vooral de openingstrack 'Main Title' is een juweeltje. De vlotte melodie is met ritmische ostinato's van strijkers opgezet, waarbij hoornklanken voor iets van heroïek zorgen, terwijl de geraspte gitaar dat weer mooi compenseert. Eigenlijk is dit de enige track die een zekere drive in zich heeft.
Vanaf de tweede track is de muziek veel ingetogener, maar aan het eind van het album, met de tweede helft van de track 'Toast' en de afsluitende track 'Young Martin Blythe' komt iets van die prettige kleuring weer terug in een mooi en vol orkestraal arrangement.

Daar tussenin wisselen de wat meer hoopvolle en wat somberder tracks zich af in een vaak wat dromerige sfeer, die onwillekeurig en regelmatig aan de stijl van Thomas Newman doet denken. De vaak wat mineure kleuring met een wat vlakke melodielijn, en met een hobo als leidend instrument geeft nogal eens de indruk dat de film is opgenomen op een temp-track van Newman, waar Howard zich vervolgens aan moest conformeren. Tegelijk zijn die wat somberder tracks duidelijk de minder aantrekkelijke van dit album. Maar de melancholieke kleuring van een aantal tracks is toch best aangenaam.

Kortom, met zijn muziek voor The Emperor's Club heeft James Newton Howard een wat gemengde score afgeleverd, die enerzijds een aangenaam hoopvolle kleuring heeft en anderzijds toch een flink aantal wat somberder tracks bevat. Die laatste zijn soms aan de melancholieke kant en liggen dan nog heel plezierig in het gehoor, maar wanneer het somber wordt bij een Newmanesque sfeer, dan laat dat plezier toch wat te wensen over en zijn de meer hoopvol gekleurde track een welkome afwisseling. Het korte album krijgt zo een waardering van 75 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen