Garfield: A Tale of Two Kitties


Bulletproof (0689076516341)
Film | Releasedatum: 11/07/2006 | Film release: 2006 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Garfield's Theme1:17
2.Arf, Arf, Arf, Quickly!1:07
3.Stupid Gone Wild1:59
4.Dogs Run Wild2:09
5.Move Pinky Move0:38
6.Shock Collar1:38
7.Bucket Trap1:15
8.Jon and Liz0:51
9.Animal Control1:00
10.Plate Of Courage2:03
11.Are We There Yet?2:27
12.Lost and Found1:08
13.A Really Big Train2:30
14.Home Again2:12
15.Carlyle Castle1:40
16.One Pampered Prince1:22
17.Catnapped1:01
18.Chasing Tail2:33
19.Heir to the Throne0:51
20.Stowaways0:58
21.Fat Cat Waltz1:18
22.Destiny Calls1:27
23.The Lonely Housecat1:33
24.Room Wrecker1:04
25.Mirror Dance0:54
26.G-Cat1:52
27.Cat Got Your Bum2:51
28.Taunting Dargis4:29
29.A Hero and a Gentleman1:35
30.London Crawling1:53
 49:34
Schrijf zelf je recensie

 

Garfield: A Tale of Two Kitties - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Het score-album Garfield: A Tale of Two Kitties is een combinatie-album van beide Garfield films, waarbij de eerste 14 tracks van de originele Garfield score van Christophe Beck zijn. Omdat Beck ook de score voor de opvolger heeft geschreven, is die score vanaf track 15 meegenomen op dit album.

Garfield: The Movie
De Amerikaanse film Garfield: The Movie is door regisseur Peter Hewitt (Princess of Thieves, Zoom) opgenomen als een echte film, waarin later de kat Garfield als computeranimatie is toegevoegd. Garfield (stem van Bill Murray) is de bekende, wat chagrijnige, arrogante en vaak vileine kat uit de strips van Jim Davies. De film is in de pers nogal negatief ontvangen, maar was in de bioscopen toch een groot succes.
Het verhaal draait om Garfield de kat en zijn baasje Jon (Breckin Meyer). Jon gaat vaak met zijn kat naar dierenarts dr. Liz Wilson (Jennifer Love Hewitt), omdat hij een oogje op haar heeft. Dan krijgt hij het beheer over het hondje Odie, die bij Jon en Garfield komt wonen. Maar Garfield is al snel zat van Odie en probeert hem te lozen, waarbij er van alles mis gaat...

De muziek voor de film is gecomponeerd door Christophe Beck die er een gevarieerde score voor componeerde.
Het album opent met 'Garfield's Theme'. Dit is een wat funky staccato track, met een melodie op een soort marimba, met een wat holle metalige klank. Het thema komt in een paar andere tracks nog weer terug. De comedy slaat stevig toe in de tweede track, met snelle orkestrale muziek in een comedy-kleuring, die een achtervolging verklankt. Het klinkt een beetje als orkestrale slap-stick. In een groot deel van de tracks komt deze typerende comedy-stijl terug.
Maar ook wat rustiger muziek speelt een rol in de score. Die rustiger muziek heeft dan vaak toch wel die voor comedy typerende staccato-stijl van los van elkaar gespeelde klanken. Dat is een stijl die in de film vaak prima werkt en een lach op het gezicht tovert, maar los van de film spreekt het meestal niet zo aan. Vaak heeft het een hoog deuntjesgehalte en dat is ook hier zo.

Het album bevat ook meer ingetogen muziek, die mooi orkestraal en bijna lyrisch is gecomponeerd. 'Jon and Liz' is zo'n track die daarmee erg fraai klinkt en veel te kort is. En ook de prachtige afsluitende track van de eerste film 'Home Again' heeft een mooie melodie en is bijna romantisch gecomponeerd.

Toch is het aandeel echt aansprekende muziek op dit 'Garfield-deel' van het album met de eerste 14 tracks behoorlijk aan de magere kant. Dat kunnen de paar fraaie tracks niet meer goedmaken. Dit eerste deel krijgt daarom als waardering een magere 53 uit 100 punten.

Garfield: A Tail of Two Kitties
Vanwege het succes van de eerste film, kon een vervolg niet uitblijven en dat is dus twee jaar later Garfield,: A Tail of two Kitties geworden, deze keer geregisseerd door Tim Hill. Opnieuw was het een live-action film gecombineerd met computeranimaties voor de katten. Opnieuw was de pers nogal negatief en werd de film zelfs genomineerd voor een Raspberry Award, maar werd het toch weer een financieel succes.
Het verhaal draait om de kater Garfield, die een soort haat-liefde verhouding heeft met de hond Odie. Hun baasje Jon Arbuckle (Breckin Meyer) is van plan om z'n vriendin Liz (Jennifer Love Hewitt) een aanzoek te doen. Als ze naar Londen gaat, volgt Jon haar, terwijl Garfield en Odie via Jon's bagage als verstekelingen meekomen. In Londen ontsnappen ze, maar verdwalen vervolgens. Ondertussen is een kater, die sprekend op Garfield lijkt, erfgenaam geworden van een rijke dame. Haar neef had op de erfenis gerekend en trapt de kat het huis uit. Dan belandt Garfield plotseling in beeld en wordt aangezien voor de erfgenaam, terwijl Jon de andere kat terugvindt in het riool en hem aanziet voor Garfield...

De muziek bij deze semi-animatiekomedie is, net als van de eerste film, van Christophe Beck. En het moet gezegd dat deze score, vanaf track 15 op het album, duidelijk aantrekkelijker is dan de muziek voor de originele Garfield-film.
Dat is al gelijk vanaf de eerste track (15) te horen, waarin Beck ons meeneemt in een koninklijke melodie en orkestratie. Met heldere koperblazers die de melodie brengen, houtblazers, strijkers en hoornblazers in de begeleiding, weet Beck er een zeer genietbare track van te maken. De erg prettige melodie komt terug in de wat vlotter gespeelde track 'One Pampered Prince', zonder die typische comedy-kleuring. Dat geldt ook voor een mooie ballroom-achtige track als 'Heir to the Throne' en zelfs een track als 'Fat Cat Waltz' is prettig orkestraal uitgevoerd, zonder al te overdreven comedy-kleuring. Aan het einde van het album komt die prettige orkestrale stijl nog een keer terug in 'A Hero and a Gentleman'.

Naast een aantal meer typische comedy tracks met snelle staccatomuziek heeft Beck ook muziek gecomponeerd met een meer poppy karakter. Zo heeft een fraai geraspte gitaar in 'The Lonely Housecat' een prettige begeleiding van keyboard en piano. Ook de afsluitende track 'London Crawling' heeft dat meer poppy karakter, maar dan in een soort funky rockstijl uit de zestiger jaren van de vorige eeuw. Deze track past daarmee totaal niet bij de rest van de score en is gelijk ook de minst fraaie van het hele album. Een kater als afsluiter...

Toch is deze tweede helft van het album met de score voor de tweede Garfieldfilm veel prettiger beluisterbaar, los van de film, dan de eerste. Ook deze score bevat nog steeds een flinke hap aan comedy-muziek, maar daar omheen en tussendoor komen toch erg fraai orkestrale en bijna meeslepende tracks voorbij, terwijl dat in de score voor de originele film wel erg beperkt bleef. De waardering voor dit tweede deel, vanaf track 15, is dan ook 70 uit 100 punten.

Dat geeft voor beide scores op dit gecombineerde album een totaalwaardering van 62 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer