King Solomon's Mines


Quartet Records (8436035006236)
Film | Date de sortie: 19/12/2014 | Sortie du film: 1985 | Type: CD
Edition limitée: 1000 copies
 

Inscrivez-vous!

Restez informé et d'obtenir un meilleur accès aux informations des collectionneurs!





 

# Track   Duration
THE FILM SCORE
1.Main Title3:40
2.Welcoming Committee0:51
3.No Sale3:38
4.The Mummy1:15
5.Have a Cigar3:39
6.Good Morning2:32
7.Under the Train3:08
8.Dancing Shots3:38
9.Pain3:07
10.Forced Flight5:24
11.The Chieftain1:03
12.Percussion Sweetener0:40
13.Pot Luck3:23
14.Upside Down People5:04
15.The Crocodiles3:08
16.The Mines1:25
17.Pre-Ritual / The Ritual, Part I / The Ritual, Part II6:16
18.Low Bridge3:28
19.Falling Rocks1:07
20.Final Confrontation3:11
21.No Diamonds4:14
 
Bonus Tracks
22.Ride3:06
23.Theme From King Solomon’s Mines3:40
 70:37
# Track   Duration
THE ORIGINAL ALBUM
1.King Solomon’s Mines (Main Title)3:39
2.Upside Down People4:51
3.The Crocodiles3:07
4.Pot Luck3:23
5.Forced Flight5:22
6.Dancing Shots3:38
7.Good Morning2:33
8.No Pain3:07
9.The Ritual5:05
10.No Diamonds (End Title)4:21
 39:06
Introduisez votre critique Masquer les avis dans d'autres langues

 

King Solomon's Mines - 08/10 - Critique de Lammert de Wit, ajouté le (Néerlandais)
Vanwege het enorme succes van Steven Spielberg's film Raiders of the Lost Ark en de opvolger Indiana Jones and the Temple of Doom, kwam in 1985 een lookalike uit in de vorm van King Solomon's Mines, naar het gelijknamige avonturenboek van H.R. Haggard. Dit boek was al vaker verfilmd, maar deze keer op een veel luchtiger en komischer manier. Of dat goed gelukt is laat ik in het midden. De film werd door de critici in ieder geval in de pan gehakt. Toch werd deze door de bekende J. Lee Thompson (The Guns of Navarone, Cape Fear) geregisseerde film een beperkt succes aan de kassa's van de bioscopen. Tegelijk met de opnamen is ook gelijk de opvolger opgenomen, die twee jaar later uitkwam, met de titel Allan Quartermain and the Lost City of Gold. Dat de film op het succes probeert te teren van de Indiana Jones films blijkt uit alles: de manier waarop de avonturen in beeld gebracht worden, de woeste omgeving, de humor, de tijd waarin het verhaal zich afspeelt - veertiger jaren vorige eeuw, en ook de stijl van de muziek.
De film is opgenomen in Zimbabwe, maar het verhaal van King Solomon's Mines speelt zich elders in Afrika af. Daar is de vader van Jesse Huston (Sharon Stone) vermist in een zoektocht naar de mijnen van Koning Salomo en zij huurt Allan Quartermain (Richard Chamberlain) in om hem te zoeken. Samen met zijn maat Umbopo volgen ze een routekaart. Intussen blijkt dat vader Huston gevangen is genomen door een Duitse groep die ook op zoek is naar die mijnen. En ook zij hebben een routekaart. Tegelijk komen ze in het land van de stam van de Kukuana, die hen gevangen nemen en waarbij een boosaardige priesteres onaangename plannen met hen heeft...

De muziek bij de Indiana Jones films is van John Williams en de producers wilden daar niet voor onderdoen. Dus vroegen ze de vermaarde Jerry Goldsmith om een score voor hun variant te maken. De film zelf werd afgekraakt, maar ook de score van Goldsmith werd de dupe van de mening van de critici en is zelfs genomineerd voor een Razzie-award als slechtste score. Maar of dat wel zo terecht is?

Deze expanded score uitgave van Quartet Records uit 2014 bevat 2 cd's, waarvan de tweede in feite de original score uit 1985 bevat. Voor mijn recensie van dit album verwijs ik je naar King Solomon's Mines. Die komt uiteraard voor een groot deel overeen met deze recensie voor de expanded versie die op de eerste cd is opgenomen. Deze eerste cd is dan weer bijna identiek aan de eerdere Prometheus-uitgave uit 2006.

Voor de film heeft Goldsmith een thema gecomponeerd die qua melodie zeker niet onderdoet voor de Raiders' March van Williams. Maar waar Williams zijn Raiders' March veel beter heeft uitgewerkt met een arrangement dat solide is en staat als een huis, heeft Goldsmith zijn themamelodie veel eenvoudiger gearrangeerd, met veel minder toeters en bellen. Daarmee is Williams' thema een aangenamer muziekstuk geworden dan het thema van Goldsmith. Maar toch is de melodie van Goldsmith in z'n wat simpele arrangement erg aantrekkelijk en als je de melodie gedurende de score een paar keer voorbij hebt horen komen, dan blijft die melodie in je hoofd hangen en krijg je hem er bijna niet meer uit.
Goldsmith's thema is een vlotte melodie in een marstempo die een wat heroïsch en avontuurlijk karakter heeft. De meeslepende melodie wordt vooral door koperblazers gespeeld, vaak op een wat beperkte orkestrale underscore. Daarmee is dit zonder meer een erg fraai thema geworden. Vooral in de tracks 'No Diamonds' en de afsluitende 'Theme-track' van deze expanded score komt dat hoofdthema fraai uit de verf. In de 'Main Title' waarmee het album begint komt het thema voor het eerst duidelijk naar voren, maar is dit vrij kort en wordt dit omlijst door vooral spannende en wat grillige muziek. Daardoor komt het thema hier niet echt goed uit de verf. De producers van het album hadden veel beter de laatste track als eerste kunnen plaatsen, want juist in die track komt het thema op een geweldige manier naar voren, waarbij zelfs het romantische thema als intermezzo dit tot een extra aangename beleving maakt.

Dat meer romantisch thema komt eigenlijk pas in de track 'Good Morning' voor het eerst voor het voetlicht. Dit is een heel ander thema en zeker net zo fraai, waarbij meestal strijkers de melodie spelen. In andere tracks is het arrangement steeds weer iets anders. In 'Upside Down People' komt het bijzonder fraaie effect van lage koperblazers erbij, die in een rustig staccato de underscore vormen. Ook in andere tracks komt regelmatig dit romantische thema terug, zoals in 'Pot Luck', 'Forced Flight' en 'No Diamonds'.

Het is natuurlijk een spannende avonturenfilm en dat benadrukt Goldsmith door een flink deel van de muziek de nodige spanning mee te geven. Dat levert dan veel minder melodieuze muziek op, met een wat grilliger karakter, wat al direct in de openingstrack te horen is. In die spannende muziek klinkt zeker ook de nodige dreiging door. Dat maakt die muziek niet direct heel aangenaam om naar te luisteren. Wel hoor je hoe Goldsmith prima in staat is om de spanning in zo'n film door zijn muziek veel intenser te maken. Vaak weet Goldsmith die spannende muziek nog wel melodieus te houden, wanneer de film geen echte thriller is. Toch valt dat bij deze score wat tegen.
Het verhaal speelt zich vooral af in Afrika en die etnische kleuring hoor je terug in de muziek, hoewel het redelijk beperkt is. Met af en toe een panfluitachtige klank of een enkele wat apart klinkend strijkinstrument houdt het wel ongeveer op. In 'The Crocodiles' past Goldsmith daarvoor vooral zware percussie toe. Die percussie klinkt niet echt tribal, daarvoor is het te orkestraal, maar door die percussie in de voorgrond te plaatsen krijg je wel een heftige track, die het op zich goed doet.

Een wat vreemde keuze van Goldsmith hoor je in de track 'Upside Down People'. In het laatste deel van deze track hoor je muziek uit Wagners' Die Walküre. Deze vrij bekende melodie hoor je in veel meer filmscores terug en ook Goldsmith vond het kennelijk gepast om deze klassieke melodie hier te gebruiken. Dit komt nog extra terug in de voorlaatste track 'Ride', waarbij de titel van de track allicht aan Wagner's werk is ontleend, omdat het uit het deel 'Walkürenritt' komt, of in het Engels 'Ride of the Valkyries'.

Kortom, met zijn score voor King Solomon's Mines uit 1985 heeft Jerry Goldsmith een heel behoorlijke score gepresenteerd. Daarbij is zo'n razzie-nominatie echt grote onzin, waarbij critici kennelijk niet over hun vergelijking met Indiana Jones heen konden stappen. Het hoofdthema is een fraai en meeslepend thema, dat weliswaar niet op kan tegen de 'Raiders' March' van John Williams, maar los daarvan erg aangenaam is, met een melodie die je lastig weer uit je hoofd kunt krijgen. Ook het romantische thema is erg fraai en komt ook regelmatig terug in diverse tracks. Daarnaast zijn er zeker nog een aantal tracks die zonder meer het beluisteren waard zijn. Wel heeft de spanningsmuziek in de score de overhand, wat met name op dit expanded album sterker naar voren komt dan op het Original album en dat maakt de beluisterbaarheid toch wat minder. Gelukkig wordt die spanningsmuziek geregeld prettig afgewisseld. Daarmee is dit toch een aangename score geworden, die een waardering krijgt van 75 uit 100 punten, wat iets lager is dan de veel kortere Original score.
King Solomon's Mines - 08/10 - Critique de FilmClassic Soundtrack , ajouté le (Français)
Après le succès massif au box-office des deux films d'Indiana Jones, Raiders of the Lost Ark (Les Aventuriers de l'arche perdue) et Indiana Jones and the Temple of Doom (Indiana Jones et le temple maudit), plusieurs producteurs de films ont cherché à porter à l'écran ce type « d’aventurier » de leur cru. Cannon Films a acquis les droits du roman classique de H. Rider Haggard King Solomon's Mines (Les mines du roi Salomon) et de son personnage principal Allan Quatermain, et a mis en production une version légère et familiale du récit, avec J. Lee Thompson à la réalisation et Richard Chamberlain dans le rôle principal.

Le film se déroule au début des années 1900 et suit Quatermain, engagé par la belle Jesse Huston (Sharon Stone) pour retrouver son père, qui a disparu en Afrique centrale alors qu'il était à la recherche des légendaires mines du titre. L'expédition amène Quatermain à rencontrer de nombreux dangers et ennemis, notamment une expédition rivale menée par l'impitoyable colonel Bockner (Herbert Lom), qui ne reculera devant rien pour trouver lui-même les mines.
Bien qu'il ait fait des bénéfices au box-office, le film n'a malheureusement pas été un succès, ayant été sévèrement critiqué pour son ton trop humoristique, ses effets spéciaux scandaleusement pauvres, sa sous-intrigue romantique peu convaincante et sa représentation à la limite du racisme des membres des tribus africaines. Sans oublier, la scène où Chamberlain et Stone sont jetés par des cannibales dans une énorme marmite contenant des faux légumes surdimensionnés.

De manière assez surprenante, le score de Jerry Goldsmith a également été critiqué, et a été nominé pour un Razzie Award. Selon moi, il s'agit d'un cas où la musique a été affaiblie par la mauvaise qualité du film lui-même. En réalité, sa partition décrit une aventure agréable, avec un thème principal entraînant, contenant quelques idées orchestrales intéressantes et inhabituelles, qui s'appuient sur des œuvres antérieures comme The Swarm (L'Inévitable Catastrophe), Night Crossing (La Nuit de l’évasion) ou encore Supergirl, et qui précèdent des musiques plus tardives comme Lionheart (Cœur de lion), Leviathan, The Shadow, The Mummy (La Momie) et The Thirteenth Warrior (Le 13e Guerrier).

Goldsmith avait déjà travaillé avec le réalisateur Thompson à plusieurs reprises, notamment sur The Chairman (L'Homme le plus dangereux du monde) en 1969, sur The Reincarnation of Peter Proud (La Mort en rêve) en 1975 et sur Cabo Blanco en 1980. C'est donc tout naturellement qu'il a été choisi pour composer la musique de ce film. Interprétée par l'orchestre de l'opéra d'État hongrois, la partition s'articule entièrement autour de son thème principal, qui est dans la plus pure tradition. Décrit comme un thème aventureux et audacieux pour Quatermain lui-même, il s'agit essentiellement de la Marche des aventuriers, qui comprend une structure tonale ainsi que des choix instrumentaux similaires, entre autres des cuivres héroïques menant la charge, et une application dans la manière dont il souligne chaque moment de bravoure et d'audace. Elle figure en bonne place dans de nombreuses séquences, d'abord dans le ‘Main Title’ (CD1 #1, CD2 #1), mais elle est particulièrement bien interprétée par la suite dans ‘Have a Cigar’ (CD1 #5), ‘Dancing Shots’ (CD1 #8, CD2 #6), ‘Pain’ (CD1 #9) et dans l'émouvant final intitulé ‘No Diamonds’ (CD1 #21, CD2 #10). Il est également suffisamment malléable pour devenir un leitmotiv plus court, en prenant seulement les quatre premières notes du thème et en les manipulant en fonction des circonstances. Pour se faire une idée, il suffit d’écouter la séquence ‘Pot Luck’ (CD1 #13, CD2 #4) pour comprendre un parfait exemple de cette technique.

Goldsmith a également introduit un thème de romance, véritablement charmant (encore une fois avec des allusions subtiles à Raiders), cette fois sous la forme du thème de Marion, qui est introduit dans l'espiègle ‘Good Morning’ (CD1 #6, CD2 #7), et se développe pour devenir l'identité musicale principale de la relation entre Quatermain et Jessie. C'est un vaste morceau à l'ancienne pour cordes riches en vibrations et bois volages et effervescents, qui possède une qualité poignante et nostalgique inattendue, et qui reçoit d'autres déclarations dans des séquences comme ‘Forced Flight’ (CD1 #10, CD2 #5) et l'enjoué ‘Upside Down People’ (CD1 #14, CD2 #2), et qui vous fait presque croire que Richard Chamberlain et Sharon Stone auraient pu être un couple romantique...

Pour le thème du colonel Bockner, Goldsmith a choisi un extrait de la Chevauchée des Walkyries de Wagner (le colonel se promène avec un gramophone antique et fait sonner Die Walküre dès que l'occasion se présente), et il apparaît avec des résultats étrangement humoristiques dans des séquences comme ‘No Sale’ (CD1 #3).

Et puis, il y a musique d'action. Celle-ci est très abondante, riche et complexe, avec de nombreuses idées rythmiques, combinaisons instrumentales et textures à percussions, le tout accompagné de traits audacieux et fluorides de la part de l'ensemble de l'orchestre. Il s'agit véritablement de la quintessence de la musique d'action des années 1980 du compositeur, avec de nombreuses touches qui caractérisent son écriture durant cette période, depuis l'utilisation proéminente de tambourins et de xylophones déchaînés dans la section des percussions, jusqu'aux rythmes serrés de la caisse claire, aux trombones qui blatèrent, à l'écriture sinueuse des bois et à l'interaction merveilleusement charnue entre les différentes sections de l'orchestre, qui font rebondir les fragments thématiques les uns sur les autres. Des morceaux comme ‘Under the Train’ (CD1 #7), l'épique ‘Pre-Ritual / The Ritual, Part I / The Ritual, Part II (CD1 #17) de 6:16 minutes, et ‘Falling Rocks’ (CD1 #19) sont merveilleusement excitants.

Par ailleurs, des morceaux comme ‘The Chieftain’ CD1 #11) et ‘The Crocodiles’ (CD1 #15, CD2 #3) vibrent au son de percussions africaines profondes et menaçantes, bien que Goldsmith revisitera ce style avec beaucoup plus de succès dans des partitions telles que ‘Congo’ et ‘The Ghost and the Darkness’ (L'Ombre et la Proie).

La partition de King Solomon's Mines a été publiée à plusieurs reprises au fil des ans. D'abord sortie en LP et en cassette chez Restless Records au moment de la sortie du film, elle a été éditée pour la première fois en CD par Milan Records en 1987 sous la forme d'un double album, associé à The Delta Force d'Alan Silvestri, dont 34 minutes étaient consacrées à l'œuvre de Goldsmith. Une édition élargie de 60 minutes a été publiée par Intrada Records en 1991, et elle a été rééditée sous la forme d'une édition encore plus élargie de 70 minutes par Prometheus en 2006. Plus récemment, Quartet Records l'a publié sous la forme d'un ensemble de 2 CD d'une durée de plus d'une heure et 40 minutes, comprenant divers titres bonus et alternatifs.

Quelle que soit l’édition que vous préférez acheter, je ne saurais trop vous le recommander. King Solomon's Mines est l'exemple parfait d'une partition de Jerry Goldsmith qui s'amuse, avec des thèmes audacieux et mémorables qui méritent d'être mieux connus et plus largement respectés.

FilmClassic Soundtrack
Quartet Records and M.G.M. are proud to present the ultimate edition of Jerry Goldsmith’s exciting score for the adventure-comedy-Indiana Jones semi-parody King Solomon’s Mines, presented on a 2-CD set (for the price of one). Directed by J. Lee Thompson, and starring Richard Chamberlain and Sharon Stone.

The film features fortune hunter Allan Quatermain, who teams up with a resourceful woman to help find her missing father lost in the wilds of 1900s Africa. They are pursued by hostile tribes and a rival German explorer.

For his fourth collaboration with director J. Lee Thompson (after The Reincarnation of Peter Proud, The Chairman and Cabo Blanco) Jerry Goldsmith provides an awesome adventure score, one of his best efforts from the 80s: full of leitmotivs and action cues, masterfully written and completely orchestral (during the period when the composer was beginning to experiment with synthesizers). Goldsmith conducts the Hungarian State Opera Orchestra of Budapest.

The soundtrack to King Solomon’s Mines has a complicated album history. The original 1985 album, produced by the composer and edited with sound engineer Mike Ross-Trevor at CBS Studios in London, was released in the U.S. on LP by Restless Records. In France, this program was duplicated by Milan. Discos Vinilo in Spain added three short cues, though the track order was disjointed. When Milan released the score on CD in 1987 (paired with Alan Silvestri’s Delta Force), one track, “The Ritual,” was dropped. In 1991, Intrada offered a new expanded program, properly sequenced but still incomplete. This was reissued by the label in 1997. The title was revisited yet again in 2006 by Prometheus, presenting an even more complete version of the film score and improving the sound, correcting the speed with a new transfer. This superb release went out-of-print several years ago, and is a highly prized CD in the second-hand market. However, in previous CD releases, some tracks were joined with a crossfade at the end of the score program, whereas in the film they are separate tracks from different sequences. Also, some bonus tracks from the Prometheus CD were actually part of the score (“Pre-Ritual” is the beginning of “The Ritual,” although recorded in a separate take). For this new edition, we have made a fresh transfer of the original tapes, presenting the entire score in film order on disc one as Goldsmith conceived. For disc two, the composer’s original 10-track album program – which features slightly different edits and mixes on some cues – has been reproduced on CD in its entirety for the first time.

The package includes a 16-page full color booklet with liner notes and track-by-track analysis by John Takis.

Autres sorties de musique de King Solomon's Mines (1985):

King Solomon's Mines (1985)
King Solomon's Mines (2006)
Minas del Rey Salomon, Las (1985)
King Solomon's Mines (2008)

Bandes Originales de la collection: Limited Editions

Amazing Stories: Anthology Three (2007)
Little Erin Merryweather (2012)
Altered States (2014)
Prisoner of Zenda, The (2004)
Gladiator (2012)
Prison (2011)
Art of Travel / Guilty as Charged, The (2014)
Black Stallion, The (2009)
Isole dell'Amore, Le (2012)
Innkeepers, The (2012)


Signaler une erreur ou envoyer des infos supplémentaires!: Connexion

 



Plus