Die Another Day(Stirb An Einem Anderen Tag)


Warner Bros. Records 2002 CD (0093624834823)
Warner Bros. Records 2002 CD (093624834823)
Wea 2002 CD (0093624838920)
FG Nikitin 2002 CD (4670001545228)
Warner Music Japan 2002 CD (4943674037537)
Film Film release: 2002
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Die Another DayMadonna4:38
2.James Bond Theme (Bond Vs. Oakenfold)4:05
3.On the Beach2:51
4.Hovercraft Chase3:49
5.Some Kind of Hero?4:32
6.Welcome to Cuba2:07
7.Jinx Jordan1:29
8.Jinx and James2:04
9.A Touch of Frost1:52
10.Icarus1:23
11.Laser Fight4:35
12.Whiteout4:55
13.Iced Inc.3:08
14.Antonov11:52
15.Going Down Together1:34
 54:54
Schrijf zelf je recensie

 

Die Another Day - 05/10 - Recensie van Maurits Petri, ingevoerd op
De die-hard James Bond fans kwamen huilend de bioscopen uit. Vele filmcritici wisten van ellende niet wat ze over deze Bond-film moesten zeggen. Regisseur Lee Tamahori liet met Die Another Day zien dat een overdaad aan special effects (met de tsunami als als dieptepunt) James Bond niet veel goeds deed. David Arnold probeerde ook bij de tijd te blijven en schreef daarom een hypermoderne versie van de bekende themes. Het 007-thema kreeg een hip jasje vol met up-tempo beats, vreemde geluidseffecten en allerlei muzikale liflafjes die het eindresultaat om zeep hielpen. De track On The Beach en Hovercraft Chase zijn dan nog wel vermakelijk, helemaal wanneer de elektrische gitaar uit volle borst dat oh zo heerlijke en bekende melodietje wegspeelt. In het te lange nummer Antonov verliest David Arnold compleet zijn richtingsgevoel in een rommelige en onrustige track, waar geen einde aan lijkt te komen. Daarbij zijn de overgangen naar steeds weer een nieuwe climax bijzonder irritant. Tel daarbij de toegevoegde 'moderne' beats bij op en je hoofdpijn begint migraine-achtig te worden. Die drumcomputer begint je als luisteraar dan ook behoorlijk op de zenuwen te werken. En dat is uiteraard zonde, want Arnold kan het zo goed. Dat bewees hij al met Tommorow Never Dies. Helaas slaat zowel de film, als de soundtrack de plank mis. Als troost kunnen we natuurlijk altijd na het beluisteren van deze belabberde soundtrack die heerlijke cd van Casino Royale van David Arnold in de speler stoppen, waarin de componist zich wel degelijk van zijn beste kant laat zien......en dat zonder elektronische drums!
Die Another Day - 02/10 - Recensie van Eric de Bruin, ingevoerd op
Dit is echt een waardeloze Bond-score! Arnold bewijst weer eens dat hij een film-componist van niks is.
Na het drama van TWINE volgt hier een nieuw drama.
Een hoop herrie is het, met af een toe het bond-thema er door heen gemixt. Verder zijn er geen thema's te horen, zoals je die bij de Barry altijd wel had.
Arnold's fantasie is al na 1 Bond-film (TND) op!
Maarja het niveau van de muziek gaat een beetje gelijk met het niveau van de films. De laatste 2 bondfilms waren echt diep triest. Het zijn standaard actie-films geworden met waardeloze en onzinnige verhaaltjes.
Om verder te gaan met de muziek. De muziek van Arnold is nog als goed te beschouwen in vergelijking met het nummer van Madonna. Voor dit nummer heb ik gewoon geen woorden, verschrikkelijk gewoon. Dat ze uitgerekend voor Bond met zo'n slecht nummer moest komen... Over Paul Oakenfold zal ik het ook maar niet hebben, dit is gewoon cd-vulling. Moby's Bond Theme was geweldig, dit is pruts-werk!
Om toch nog met iets positiefs te komen. Er zitten ook enkele goede stukken tussen. "Hovercraft-Chase" is een goed nummer (jammer alleen dat je het in de film amper
hoort door de té harde geluidseffecten). Vooral het stukje vanaf 1 minuut 33 is erg goed en wordt veel te weinig gebruikt in de film (zit ook aan het eind van "Whiteout").
Daarnaast is "Welcome To Cuba" ook een goed en leuk nummer. Maar voor de rest is het niks.
Ik heb hem alleen gekocht om mijn bond-collectie compleet te maken (net als de film), maar ik vond het eigenlijk zonde van m'n geld.
Die Another Day - 08/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op
Het hangt ervan af hou je tegen een James Bond soundtrack aankijkt. Wil je een resem nieuwe thema's of hecht je belang aan nieuwe variaties die altijd terugkeren naar de basis tunes? Die Another Day doet dit laatste, David Arnold componeerde een soundtrack dicht bij de film, waar hij een ingenieuze mix van orkestrale power met synthesizer effecten gebruikt. Na zijn vorige soundtracks, waar Tomorrow Never Dies eerder puur orkestraal was, en The World Is Not Enough nogal synthesizer doorweven klonk, zit Die Another Day meer in het verlengde van deze laatste, maar heeft toch een andere sound en benadering. Integratie van de soundtrack ligt dan weer wat achterop. David Arnold heeft zich ontpopt tot een referentie voor modernistische scores, die wel wat oppervlakkiger zijn en zo ook nooit de diepgang van een John Barry score kunnen bereiken, maar dan wel een adrenalinegehalte hebben dat zeker 007 film die steeds meer op het actie aspect gefocust zijn nodig hebben. Het typische wat wel een feit is bij David Arnold is de overscoring van zijn muziek, zijnde het teveel uitpakken vanaf het begin van de film met alle power, zodat de climax aan het einde weg is. Tenslotte, waar de songs bij de laatste Bond films op de achtergrond geraakten, slaagt Madonna er wel in om populaire opener te brengen, dit tenminste bij het grote publiek want haar techno tune is voor veel filmmuziek liefhebbers een doorn in 't oog, verscheidene muzikanten zoals David Arnold zelf, en ook Elton John vonden Madonna's bijdrage ondermaats.
Die Another Day - 05/10 - Recensie van KPO , ingevoerd op
Als we David Arnold moeten volgen, gaat het na twintig officiële Bond-films dan toch bergaf met Bond. Het Bond-cover-album 'Shaken and Stirred' en de score bij 'Tomorrow never dies' hadden bij de fans nochtans het beste doen verhopen, maar de negatieve evolutie die met de tweede score 'The World is not enough' al werd ingezet, gaat onverbiddelijk verder met deze derde Bond-score.
Arnold was er nochtans duidelijk op uit Barry op te volgen (getuige ook de laatste track op DAD, die net niet als Barry-plagiaat kan worden bestempeld) maar vergooit zijn kansen wat ons betreft met de overdadige en totaal irrelevante synthesizerkrullen, de fantasieloze melodieën (inderdaad, welke melodieën?) en kunstmatige beats, die het geheel degraderen tot een afkooksel van wat Bondscores in het algemeen ooit waren. Het doet wat te veel denken aan de begin jaren negentig zo populaire Spaanse dirigent Luis Cobos: als je met moderne middelen een klassieke sound wil oproepen, doe het dan radicaal maar verpruts het niet met drumcomputers en foute arrangementen. Dit is met andere woorden waarschijnlijk de slechtste Bond-score ooit.
Die Another Day - 07/10 - Recensie van Cohen Oat, ingevoerd op
Tja hoe moet je een recensie beginnen van een score die helemaal niets zinnigs te melden heeft, die niets speciaals aan het genre filmmuziek weet toe te voegen, die geen herkenbare thema's heeft en geen enkel moment van origineel gebruik van instrumenten kent. Hoe kun je uberhaupt iets nuttigs schrijven over het genre James Bond dat de laatste vijf a tien jaar net zo snel geëvolueerd is als de aarde in weet ik hoeveel miljoen jaar. Dat lukt niet getuige mijn tot nu toe geschreven woorden. Toch kan ik deze score waarderen, vooral vanwege zijn drukke entertainment gehalte, want dat ontbreekt er niet aan, ook niet bij de film. De muziek is zoals gezegd druk, overal heerlijk over the top en dat openingsnummer van madonna, ach je moet ervan houden, net als van de films. Nu ja, ik kan zeggen (en dat is waarschijnlijk het enige nuttige wat ik erover kan zeggen). I love James Bond
Die Another Day - 06/10 - Recensie van Gudo Tienhooven, ingevoerd op
Laaiend enthousiast was ik na het besluisteren van Tomorrow Never Dies. David Arnold bleek DE perfecte componist te zijn om de oude Bond-muziek een moderne zwieper te geven en maakte er een robuuste en ronduit fraaie soundtrack van. Maar David Arnold lijkt bij Die Another Day ook een beetje moe te worden van het steeds maar recyclen en verdraaien van de aloude thema's. Na al het gegoochel werd ik een beetje blasse van deze cd en kwam ik tot de conclusie dat er misschien weer eens iemand ander moet komen. Arnold lijkt een beetje vast te zitten. Suggestie: Craig Armstrong of Danny Elfman.
Madonna heeft zich trouwens schuldig gemaakt aan de meest afschuwelijke Bond song uit de geschiedenis.
Die Another Day - 10/10 - Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op
Een merkwaardige score...Bij vele filmmuziekliefhebbers heb ik de indruk dat deze score op alle mogelijke manieren wordt afgebroken....
Ik vind deze score niet beter of slechter dan de vorige, gewoon anders. Het geeft een ander geluid, voor mij klinkt het eigenlijk eerder frisser dan de vorige! En waarom wordt de Madonna-song zo afgebroken? Té veel vernieuwing misschien voor de mensen die toch o zo graag van John Barry hielden....?
Die Another Day - 10/10 - Recensie van marco bal, ingevoerd op
ik heb die another day gezien en ik vindt dit een zeer goede film, en ik vindt dat hij zeker een 10 op 10 krijgt.
Deze film is een aanrader waard voor de mensen die dit nog niet gezien hebben.
Die Another Day - 10/10 - Recensie van Stijn wieweetdat ?, ingevoerd op
De film is geweldig en ook de soundtrack. De soundtrack is typisch bond, je vergeet hem niet te vlug.
Golden Globes: Best Original Song (Genomineerd)
Trailer:





Andere soundtrack releases van Die Another Day (2002):

Die Another Day (2017)

Soundtracks uit de collectie: James Bond

Casino Royale (1967)
Goldfinger (2003)
Uomo dalla Pistola d'Oro, L' (1974)
Bond Back in Action 2 (2000)
Goldfinger (1963)
Octopussy (1988)
007 James Bond Themes (2013)
James Bond Themes (1997)
You Only Live Twice (2003)
From Russia with Love (2003)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer