Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief


ABKCO Records (0018771032427)
Film | Releasejaar: 2010 | Film release: 2010 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Prelude2:29
2.The Minotaur5:09
3.Chiron2:02
4.Victory1:32
5.The Fury2:16
6.Dyslexia1:02
7.The Hydra6:53
8.Medusa2:42
9.Son Of Poseidon1:56
10.The Parthenon3:42
11.Hollywood2:32
12.Lost Souls2:34
13.Fighting Luke, Part 13:54
14.Fighting Luke, Part 22:47
15.Hades2:46
16.Mount Olympus1:27
17.Poseidon3:07
18.Homecoming3:06
19.End Credits7:12
 59:07
Schrijf zelf je recensie

 

Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief - 05/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
Hollywood is niet slim bezig. Een Spiderman-reboot, daar worden mensen al niet vrolijk van. Enkele vervolgen op klassieke filmreeksen zoals Mad Max en Jurassic Park komen eraan. En dan ook nog een vierde Piratenfestijn. Maar waar ze iedere jaar weer de fout mee ingaan, is het uitbrengen van een nieuwe fantasyfilm. De regisseurs ervan hopen allen stiekem op zulk succes als de Harry Potter serie, of nog beter: successeries zoals Lord of thé Rings. In de eerste vijf jaren van dit millennium konden er niet genoeg zijn. Harry Potter 1 t/m 4, The Lord of thé Rings-trilogy, The Chronicles of Narnia. Dat waren allen enorme successen. Maar toen kwamen minder grote successen zoals Eragon, Prince Caspian, The Golden Compass, Stardust, Inkheart, The Spiderwick Chronicles, Nanny McPhee, The Water Horse, enz…Allen flopten genadeloos. De films werden (niet allemaal trouwens) slechter, en de interesse in Orks, heksen, tovenaars en rare talen en steden nam af. Ik voorspel u nu bij deze: Percy Jackson & The Olympians: The Lightning Thief wordt een flop. Recentelijk deden alleen de twee Twilight verfilmingen het nog goed.

Christophe Beck is een van die componisten die werk schrijft wat nooit echt blijft hangen. Het ondersteund de film die erbij komt prima, maar herinneren doe je het je niet. Probeert u maar eens vijf seconden uit Elektra, The Sentinel of The Tuxedo te neuriën. Percy Jackson & The Olympians: The Lightning Thief (Percy Jackson klinkt of een of andere reden toch wat stoerder dan Harry Potter of Frodo Balings) is de grootste productie voor de 38 jarige componist tot nu toe. Hoewel hij heel terecht een Emmy-Award won voor zijn muzikale ondersteuning van de serie Buffy: The Vampire Slayer
Het is een teleurstellende Fantasy-score geworden. Niet omdat het niet sprankelt van magische thema's zoals in de Harry Potter reeks, of dat het de schaal van The Lord of thé Rings scores mist, nee omdat Percy Jackson & Olympians: The Lightning Thief ten eerste gewoon saai is.

Het hoofdthema is technisch gezien niet heel sterk, toch klinkt het lekker in het gehoor. Het verschijnt emotioneel, gespeeld door een immense groep strijkers en zelfs een piano, of klinkt soms verdacht veel op een Superhelden tune. Beck weet dat hij er vele kanten mee uitkan, en gebruikt het thema dan ook in bijna iedere track. Zo ontstaat er een gebondenheid die veel films missen vandaag de dag. Een thema dat alles bij elkaar bindt in een score. Het roept herinneringen naar eerdere gebeurtenissen in de film op, en spreekt uit luidsprekers net zoop goed tot de verbeelding. Toch raad ik iedereen aan de film erbij te kijken ditmaal. Want nooit behaalt Percy Jackson & The Olympians : The Lightning Thief het beeldende niveau van andere grote fantasywerken zoals de eerder genoemde Harry Potter serie, maar ook The Chronicles of Narnia, King Kong, Stardust en The Golden Compass. Beck heeft enkele interessante motieven en een redelijk hoofdthema gecomponeerd, maar de stukken waarin beiden niet voorkomen leiden aan langdradigheid en gebrek aan variatie. Het wordt dan ook al snel twee violen, een trommel en een fluit. Het is tevens een score zonder ook maar een enkele romantische noot. De toon van de score is erg somber en zwaar, maar heeft simpelweg de diversiteit er niet voor om zo lang interessant te blijven.

Maar er zit wel een hele lading prachtige actiemuziek verborgen in deze score. Het is absoluut niet origineel of hoogstaand, maar wel erg lekker. De aanloop wordt veelal door slagwerk en enkele stoten van het koper aangevoerd, en als het dan begint laten de blazers en de strijkers in zo'n razendsnel tempo verschillend motieven en verwijzingen naar het hoofdthema horen dat het soms resulteert in een orenschijnlijke chaos. Hierdoor krijgt men regelmatig déjà-vu's naar werk van James Newton Howard. En dat is helemaal niet verkeerd. Vooral in de opeenvolgende tracks Fighting Luke horen we de goed wat Beck kan doen. Wat dan wel weer een beetje ontbreekt, en wat veel fantasyscores de afgelopen jaren zo goed maakten is het koor. De score bevat het wel degelijk, maar met een beetje meer was het allemaal net wat beter geweest.

Nog een keer de volledige titel dan: Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief sluit zich aan bij de minder geslaagde fantasyscores van de afgelopen jaren. Het rijtje waar ook Eragon, The Spiderwick Chronicles en Twilight in staan. Net als deze scores is het grote gemis dynamiek. Percy Jackson heef dan nog wel een redelijk thema, maar verzuipt in een poging grootschalig, dramatisch en luchtig tegelijk te willen zijn. Er zijn enkele prachtige stukken muziek in verscholen, maar de meerderheid van het uur filmmuziek boeit gewoonweg niet. Er is geen romantiek, er zijn te weinig gelegenheden voor Beck om te laten horen waar hij met zijn thema's heen kan. Hij varieert ze in orkestraties, maar weet niet hoe hij ze tijdens de wat meer dynamischere moet laten klinken. Er zit veel werk in deze score, en het is dan ook maar te hopen dat Beck nog een kans krijgt zo'n groot project te mogen doen. Oefening baart kunst, maar Percy Jackson klinkt gewoon net niet overtuigend genoeg.

Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief - 06/10 - Recensie van Marie-Lise Van Wassenhove, ingevoerd op
Percy Jackson & the Olympians: the Lightning Thief is het eerste verhaal van een vijfdelige fantasyreeks van de Amerikaan Rick Riordan. Het is niet ver zoeken waar de auteur de mosterd vandaan heeft: een ‘doodgewone’ jongen hoort plots over zijn bijzondere voorgeschiedenis, komt op een speciale school terecht en redt de wereld van een bovennatuurlijke ondergang.
Percy Jackson (want zo heet de jongen in kwestie - elke overeenkomst met een zekere Harry is puur toeval) blijkt de zoon te zijn van niemand minder dan Poseidon, de Griekse god van de zee. Die Griekse goden, moet je weten, bestaan echt en leven nog altijd op de Olympus, nu niet langer bereikbaar via een berg in Griekenland (met de Griekse crisis minder interessant), maar via een speciale lift in de Empire State Building (!). Het is er hommeles, want de bliksemschicht van Zeus, de koning van de goden, is gestolen. Voor de een of andere reden wordt Percy van de diefstal beticht. Zeus wil binnen de tien dagen zijn schicht terug, anders wordt het oorlog...

Christophe Beck heeft een actievolle score geschreven, passend bij het snelle ritme van de film. Geen tijd voor reflectie; het verhaal moet vooruit. En snel.
We volgen Percy op zijn zoektocht naar parels (het verband met de bliksemschicht is inderdaad niet echt duidelijk), kruisen de Verenigde Staten van Oost naar West met en passant een ontmoeting met Medusa (die met haar slangen op haar hoofd), een hydra en een - euh - lusthof.

Het maakt de muziek, zo zonder film, niet aangenaam om naar te luisteren. Er zit een hoofdthema in, maar, zoals mijn collega’s al aangaven, blijft het nauwelijks hangen, hoewel het bijna in elke track terugkomt (met een mooie versie in “Son of Poseidon”). En dat is meteen ook de grote zwakte van de score. De muziek doet volledig wat ze moet doen. Ze zorgt voor ondersteuning in de film, windt op bij de actiestukken, klinkt zacht bij de weinige adempauzes, maar niets meer. Ze brengt geen emotie. 
Percy Jackson & the Olympians: the Lightning Thief mist een hart. Hopelijk heeft de sequel, Percy Jackson & the Olympians: the Sea of Monsters, er wel een.
Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief - 07/10 - Recensie van Wim Minne, ingevoerd op
De Griekse mythologie bevat de rijkste verhalen ter wereld. Ze bevatten ongekend dramatisch mooie taferelen (denk aan Orpheus en Eurydice, Medea, Antigone, Oidipous Rex, ...), ongekend spannende verhalen (Jason en het gulden vlies, de twaalf werken van Hercules, Ilias, Odyssee, ...) maar veelal gaan ze over de goden. De twaalf goden op de Olympus, de hoogste berg van Griekenland. De onsterfelijken. Zij hebben altijd wel een handje in de gebeurtenissen op de gewone wereld. Ze waren goden, maar met ongelooflijke menselijke karaktertrekken. Sinds Homeros waren goden onsterfelijke mensen. Zeus/ Jupiter met zijn ontelbare affaires, Hera/ Juno die ongelooflijk jaloers was, Athena/ Minerva die misschien nog het meeste goddelijk was door haar wijsheid, Ares/ Mars, de oorlogszuchtige, Aphrodite/ Venus, de hoer van de Olympus, ... Goden met hun gebreken.

Dus, de goden bieden stof tot verhalen vertellen, ook nu, bijna 3000 jaar na datum lezen wij deze mythen nog. En af en toe kan men nog eens een leuk verhaal vertellen met deze goden in de hoofdrol. Leuk? Of niet leuk?
Percy Jackson is een halfgod, als Hercules er ook één was, dus hij is enerzijds sterfelijk, maar bezit krachten. Maar eerst moet hij er zelf nog achterkomen. Ondertussen is het bliksemwapen van nonkel Zeus gestolen, dat hij moet zien terug te winnen. Anyway, Christopher Columbus nieuwste is iets in de trend van Harry Potter, maar met een iets ander uitgangspunt.

De muziek dan: om eerlijk te zijn, het is gene vette. Alle ingrediënten van zulk een film zijn aanwezig: spektakel, trompetgeschal, drukte, af en toe is een emotioneel moment, maar géén enkele keer springt er een thema uit waarvan je zegt: geniaal. Geen enkel moment. Het is niet slecht, het is ook niet goed, zo kan ik de score het best omschrijven. Niets blijft hangen en niets is goed genoeg om nog eens op te zetten. Beck probeert wel, maar hij ontbeert het talent van een John Williams, Desplat om er iets van te maken. Denk ik dan. Deze score plaats ik in de categorie "middelmatigen" want dat is deze score ook: middelmatig. Niet goed, niet slecht.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer