Volver


EMI Records US (0094636976020)
EMI Records Spain (0094635885828)
Film | Releasejaar: 2006 | Film release: 2006 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Las Vecinas1:33
2.VolverEstrella Morente3:37
3.Títulos3:03
4.Dicen que la han visto4:26
5.Irene bajo la cama1:45
6.El año seco3:41
7.Arrastran el cadáver3:39
8.Paco congelado3:50
9.Tema llorón4:17
10.Dos en la furgoneta1:53
11.Irene y Agustina4:26
12.Se aparece + trabajo4:41
13.Las vecinas. Variación1:45
14.En el hospital4:31
15.Ferretería1:53
16.El polvo del tractor2:02
17.La biciclet estática3:30
18.Comida casera2:30
19.Las espigadoras (La rosa del azafrán)Conchita Panadés3:00
20.A good thingSaint Etienne3:59
 64:01
Schrijf zelf je recensie

 

Volver - 10/10 - Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op
Volver is zowat één van de enige films die uitkwam in de eerste helft van 2006 waar ik écht naar uitkeek. Dit komt ten dele omdat film kijken voor mij uiteindelijk een hele andere ervaring is beginnen worden sinds ik La Mala Educacion in de bioscoop had gezien, zo de andere films van Pedro Almodovar gezien heb; en zo verder de rest van de Spaanse cinema en verder meer Europese cinema had ontdekt, en tot de conclusie was gekomen dat deze in veel van de gevallen toch wel op een veel hoger niveau stond dan de gemiddelde Hollywood-productie. Wat me ook heel erg opviel was de prachtige muziek, zo bleek uiteindelijk ook dat Alberto Iglesias zowat de meest gevraagde filmmuziekcomponist is van de Spaanse cinemawereld en daar zowat quasi de status heeft van een John Williams, wat dan ook volledig terecht is.

Vaak is het zo dat, als er een Hollywood-soundtrack uitkomt en er 'songs' opstaan (als er al niet enkel een 'songs inspired by..'-album uitkomt, al gebeurt dit minder en minder), dat deze songs vaak helemaal niets te maken hebben met de film en deze er overduidelijk voor commerciële doeleinden opstaan en niet eens in de film zelf voorkomen. (dan hoef ik nog maar te kijken naar bvb de laatste nieuwe Score van Klaus Badelt, waar amper een half uur werd besteed aan score en de rest aan ongeïnspireerde songs, die ik apart nog niet eens de moeite waard vind), dit is niét zo het geval bij Volver. Er komt één lied, wat op zich al de moeite is om te beluisteren, echter is het een nog betere ervaring als je de film gezien hebt. De scène bij het lied is zo ongeloofelijk sterk en mooi ('t is een soort 'familiescène' waar de band ongeloofelijk duidelijk tot uiting komt) dat het een schande zou zijn moest dit lied ('Volver') er niet opstaan. Het gerucht gaat dat de regisseur zelf moest huilen toen hij deze scène regisseerde van z'n, naar eigen zeggen, meest persoonlijke film ooit.

De sfeer van de film, die sowieso lichter is dan z'n 2 vorige films (Hable Con Ella, Todo Sobre Mi Madre en La Mala Educacion, je moet deze film ook niet gaan zien met een bepaalde verwachting voor een gelijkaardige sfeer, aangezien hij volledig anders is en niet te vergelijken valt met deze vorige films, buiten de typische 'Almodovar'-stempel die de regisseur uiteraard op de film drukt) wordt sowieso al perfect weergegeven door de score van Iglesias, wat dan nog 'ns versterkt wordt door vaak gebruikte typische 'Spaanse' elementen met dito orkestratie en uitwerking.

Wat de film betreft wordt je vaak op het verkeerde spoor gezet, wat wederom benadrukt wordt door de muziek. Er zit, ondanks de familie-achtige sfeer, ook een soort bizarre sfeer in, alleen al door het concept: 'de geest van de moeder van 2 zussen beslist om terug te komen om bij de 2 terug wat 'orde op zaken te komen stellen', maar daarnaast zit er ook andere rode draad in de film verwerkt, die sterk Hitchcock-achtig aandoet, weer met dito spanningsvolle Bernard Herrmann-achtige muziek die je mee constant op't verkeerde spoor zet en ongetwijfeld opvalt, ook al luister je niet bewust naar de muziek (er bestaan nog mensen die dit niét doen ;-)), je wordt bijna gedwongen om er toch naar te luisteren. Muziek is altijd een belangrijk aspect geweest in Almodovar's films (te vergelijken met die andere regisseur waar Iglesias altijd mee samenwerkt, Julio Medem; kijken we naar de ongeloofelijk prachtige score van 'Los Amantes Del Circulo Polar') en ook hier speelt ze een erg prominente rol. Die Hitchcock-sfeer zit al meteen in de openingsmuziek verwerkt, wat je direct al in een bepaalde richting doet denken wat voor sfeer je kunt verwachten. Ook al is de film 'lichter', het blijft een erg emotionele film die je sowieso beroert, de muziek is er dus ook naar, emotioneel, met een ongeloofelijke pracht en subtiliteit die nergens overdadig wordt. De soundtrack eindigt met 2 songs als source-music, die op zich niet veel toevoegen, al komen ze tenminste in de film voor ;-).

Een film en een soundtrack waar ik persoonlijk enorm veel van verwachtte, en die verwachtingen zijn allemaal uitgekomen; wat op zich al redelijk uniek is lijkt me. Niet gehinderd door enige vooroordelen, wellicht, maar ik moet de eerste persoon nog tegenkomen die me ongelijk geeft.

Volver - 08/10 - Recensie van Joris Kessels, ingevoerd op
Alberto Iglesias ken ik met name van Hable Con Ella en La Mala Educacion, twee mooie scores die ik erg kan waarderen. Met deze Volver wordt me de stijl van Aberto Iglesias nog duidelijker, deze is te beschrijven als muziek pur sang met een Spaanse draai. In het geval van deze scores spelen Spaanse gitaar en een middelgroot orkest met de nadruk op strijkers de hoofdrol. Een vaker voorkomend concept van Alberto Iglesias zijn kort strijkende violen met daarboven een prachtig klinkende solopartij. Dit is tevens te vinden op deze alleraardigste Volver, zoals de mooie track ‘las vecinas’ waarmee deze soundtrack opent.

Hoewel het geluid van Volver uiterst consitent is, is het lastig om een duidelijke lijn te vinden in de muziek. Alberto Iglesias moet het dan ook niet hebben van een sterke thematiek, maar meer van vernuftige muzikale combinaties zoals in ‘las vecinas’, ‘titulos’ en ‘comida casera’, en van uitermate mooie solo’s zoals die van de klarinet en viool in de prachtige track ‘el ano seco’. Ook een verheerlijking is die enkele keer dat Alberto Iglesias de piano op de voorgrond laat komen zoals bij ‘dos en la furgoneta’, waarvan de loopjes zo gegrepen zouden kunnen zijn uit een pianoconcert van Beethoven. Een aparte vermelding is nog op z’n plaats voor de 16de track waarvan de opening even doet denken aan het derde pianoconcert van Rachmaninov. Deze track is kenmerkend voor het vele gebruik van de klarinet in deze score.

Toch is niet alles even interessant. Zoals wel meer bij scores van Alberto Iglesias weet een groot deel van de muziek niet je aandacht vast te houden. Dit komt met name door de saaie kleurloze gedeelten (bv ‘irene bajo la cama’) en de minder leuke suspense gedeelten (bv ‘arrastran el cadaver’). Verder is het laatste nummer, een doorsnee popsong van Saint Etienne, erg jammer, kan je echt niet gebruiken op een dergelijke soundtrack met zo'n bekwaam consistent geluid, zonde.

Over het geheel genomen is het meerendeel van de soundtrack erg goed, maar blijft La Mala Educacion mijn favoriete Alberto Iglesias score.
Volver - 07/10 - Recensie van Joris Hermy, ingevoerd op
Igleasias blijft een stevige reputatie uitbouwen als componist voor diverse interessante projecten. Zijn samenwerking met Pedro Almodovar geniet internationale erkenning en zijn muziek klinkt erg typerend. Gemakkelijke muziek is het vaak allerminst. Het klinkt vaak dwingend, dreigend en agressief. Daartussen zitten vaak wereldse klanken gecomponeerd ( een streepje gitaar bvb. ) die zijn roots verraden. Bovenal blijkt Iglesias een componist te zijn die pas ten volle genietbaar is als de muziek de beelden begeleiden.
De eerste track zet direct de toon en is ontluisterend mooi geschreven. Het klinkt vlot in de oren en toch is het absoluut niet gratuit of vanzelfsprekend. De melodie wordt namelijk op pizzicato-strings gebracht en de begeleiding speelt legato. Een omkering dus die bijzonder knap werkt en nogmaals de kracht van Iglesias als componist onderstreept. Dit muzikale idee krijgt doorheen de cd zijn reprises en laat de muziek hierdoor als een geheel beschouwen.
Maar voor de rest bevat de score bijna uitsluitend underscore en dat komt de beluistering niet altijd ten goede. Zonder twijfel werkt het perfect op de beelden - dat heeft Iglesias in het verleden genoeg bewezen - maar als luisterervaring is het zeker een inspanning. Maar voor diegene die de inspanning leveren, zullen zeker genoeg interessante muzikale ideeën ontdekken.

Alberto Iglesias maakte bij mij bijzonder veel indruk met 'The constant Gardener'. Een score die volgens mij onterecht naast de oscar greep. Maar ook daar was de muziek op cd minder genietbaar. Het hangt uiteindelijk louter af van hoe je de zaken bekijkt. Filmmuziek moet in de eerste instantie zijn beelden dienen, en hierin toonde Iglesias zich voorheen steeds een meester...

Soundtracks uit de collectie: Spanish Cinema

Machinist, The (2004)
Broken Embraces (2009)
Che (2008)
Skin I Live In, The (2011)
180 Grados (2012)
Alatriste (2006)
Mauvaise Education, La (2004)
También la lluvia (2011)
Hable con Ella (2002)
Demasiado corazón (1992)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer