Volg ons!

Beste van 2009




09/01/2010

Nu Europa is bijgekomen van het winterse weer, en we 2010 met goede voornemens beginnen is het tijd om terug te blikken naar 2009. Wat waren de beste scores van 2009? En wat waren de dieptepunten? In dit uitgebreide jaaroverzicht kunt u alles lezen over de gebeurtenissen in 2009.

2009 was alweer een jaar met scores waar reikhalzend naar werd uitgekeken. Toch gingen de eerste maanden zonder al te grote titels eigenlijk erg rustig voorbij. De stilte werd door enkele scores doorbroken, waaronder Thomas Newman’s prachtige Revolutionairy Road en The Spirit van zijn broer David Newman. De Oscars werden uitgereikt, en de prijs voor beste muziek gecomponeerd voor een film ging niet al te verassend naar Slumdog Millionaire. Andere genomineerden waren Frost/Nixon, The Curious Case of Benjamin Button, Milk en The Reader.

In maart verscheen uit het niets Bruno Coulais met Coraline. Een inventieve en magische score die bij velen is bijgebleven. Het was hét startschot voor een reeks goede scores. Daar kwam Danny Elfman met Notorious, Clint Mansell met The Wrestler en natuurlijk het beklemmende The Unborn van Ramin Djawadi. De langverwachte verfilming van Dragonball Z, Dragonball Evolution stelde enorm teleur. De score van Brian Tyler was echter een pareltje. Het was de eerste grote score van het jaar. Collega Tyler Bates liet wederom een heleboel elektronische herrie los op het publiek met Watchmen, en Marco Beltrami wist met Knowing ook niet echt indruk te maken.

James Newton Howard deed dat echter wel, met het lichtvoetige maar minstens zo indrukwekkende Duplicity. Zijn Confessions of a Shopaholic werd echter overschreeuwd door een overdaad aan popsongs van met name Lady GaGa. The Boat that Rocked deed het veel beter: met popklassiekers zoals Let’s Dance en Dancing in the Streets kreeg deze film een vrolijke en swingende soundtrack. Een van de grootste scores van het jaar was Star Trek. Zou het Michael Giacchino lukken om in de muzikale voetsporen te treden van James Horner en Jerry Goldsmith? Het antwoord is een volmondig “JA”. Star Trek is een enerverende luisterervaring vol rijke instrumentaties en sterke thema’s die niet onderdoen voor die van eerder genoemde componisten.

Veel minder was het beluisteren van X-Men Origings: Wolverine. Alle reviewers van filmmuziek.be waren het erover eens dat dit een zielloze en saaie score was, uit op goedkoop scoren. De score van Harry Gregson Williams kreeg geen cijfer hoger dan een vier. De eerste score van Hans Zimmer was Angels and Demons. Een spannende score met veel geluidseffecten en beats, die het qua niveau misschien niet haalt bij voorganger The Davinci Code, maar toch wel erg lekker wegluisterd. 2009 was ook wel een beetje het jaar van Alan Silvestri. Hoewel de componist van klassiekers zoals Back to the Future en Forrest Gump altijd is blijven werken, kregen we dit jaar drie grote scores van de man te horen. Het tweede deel van Night at the Museum was meer van hetzelfde, maar G.I. Joe: The Rise of Cobra was een spektakelstuk vol met techno-invloeden die niet hadden misstaan in een Matrix-score. Ook zijn A Christmas Carol was een heerlijk werk. Alexandre Desplat bracht ons twee mooie scores in de zomer, Coco avant Chanel en Cheri. Helaas miste beiden de Desplat-magie die we kennen van hem. Deze zal later in het jaar alsnog komen. Dario Marianelli deed het een stuk beter met The Soloist, een score doorspekt met klassieke stukken. Ook zijn epische Agora was heerlijk om naar te luisteren.

Giacchino denderde na Star Trek gewoon door. Pixar’s Up, Land of the Lost en muziek voor de serie Lost: de componist is de productiefste van het jaar. Wie ook goede zaken deed was John Ottman. Nadat Valkyrie eerder dit jaar een heerlijke score bleek te zijn, verraste hij vriend en vijand met het weelderige en toch beklemmende Orphan. Ook Danny Elfman deed goed zijn best dit jaar. Hoewel geen van zijn werken van dit jaar (Terminator: Salvation, Notorious, 9) zijn scores van vorig jaar overtreffen, is de componist productiever dan ooit. De zomer kwam langzaam ten einde. John Powell herhaalde zichzelf met Ice Age: Dawn of the Dinosaurs , en Steve Jablonsky voegde eveneens weinig nieuws toe aan de Transformers-franchise. Ook de terugkeer van Elliot Goldenthal met Public Enemies was niet erg boeiend.

Nicholas Hooper kreeg veel kritiek op zijn score voor Harry Potter and the Order of te Phoenix. Met het vervolg, Harry Potter and the Half-Blood Prince, hersteld hij zich echter compleet. Nog steeds is er veel underscore aanwezig, maar wanneer de man er het hardst nodig is stelt hij niet teleur. Hij voegt zelfs een vleugje tragedie toe aan de filmreeks. Het was echter zijn laatste score voor de serie. We konden ook nog griezelen dit jaar. Regisseur Sam Riami keerde terug naar het horrorgenre, en daarmee kregen we een heerlijke score van Horror-meester Christopher Young. Drag me to Hell combineert het bombastische van koperblazers met meesterlijk gecomponeerde vioolsolo’s. Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog New Moon van Desplat te horen. Een prachtige, klassieke score die tot een van de beteren van zijn carrière behoort.

December kende twee megaproducties. Sherlock Holmes, de interpretatie van Guy Ritchie ervan, kreeg als componist Hans Zimmer. Het resultaat is een score die klassieke strijkers en tokkelinstrumenten op ingenieuze wijze combineert. Toch is het geen hoogvlieger. Als afsluiter van het jaar 2009 kregen we nog een monsterscore voor onze kiezen. James Horner werkte een jaar aan Avatar, en het resultaat mag er zeker zijn. Een instrumentaal en thematisch prachtwerk.

Ook de games deden het goed. Steeds vaker krijgen games voor allerlei platformen symfonische werken die niet onderdoen voor filmmuziek. Zo leverde Stephen Rippy knap werk met Halo Wars, en we zullen na de muziek voor het spel bij de nieuwste Potter-film zeker nog meer horen van James Hannigan. Uncharted 2: Amongst Thieves is gewoonweg een meesterwerk, maar nog nooit klonk muziek tijdens een spel zo episch en mooi als bij Assassin’s Creed 2 van Jesper Kyd, de beste componist werkzaam in deze sector.

We zijn dit jaar ook enkele muzikanten verloren. Een van hen was natuurlijk Micheal Jackson. “The King of Pop” componeerde vele songs voor films, waaronder “Wil you be There”, dat speciaal voor de film Free Willy werd geschreven. Ook Erich Kunzel, dirigent van het Cincinnati Pops overleed na een kort ziekbed. Vic Mizzy, componist van de wereldberoemde TV tune voor The Adams Family overleed. De grootste schok kwam echter vrij vroeg in het jaar. Maurice Jarre, een legendarische componist overleed 85-jarige leeftijd in zijn huis in Malibu. Enkele wereldberoemde werken van hem zijn Lawrence of Arabia, Doctor Zhivago, The Man Who Would be King, Fatal Attractiom en Ghost. Op de World Soundtack Awards bracht landgenoot en bewonderaar Alexandre Desplat een muzikale ode aan een van de grootste componisten van de vorige eeuw.

Er hebben natuurlijk nog veel meer gebeurtenissen in de wereld van filmmuziek plaatsgevonden in 2009. Zo waren er enkele re-releases die de moeite waard waren. The Fugitive, Back to the Future, en Star Trek II: The Wrath of Kahn: allen waren de moeite waard. Ook verwelkomde filmmuziek.be een nieuwe top-reviewer, Kristof Janssen, en bereikte de data-base de grens van 2500 scores, verzamelboxen en soundtracks. Ook oordeelde Bruce Broughton, leider van de muziekafdeling van de Oscars, dat muziek in films tegenwoordig niet meer memorabel is. Dus werd de selectie aangescherpt. We zullen zien hoe het loopt. Alle teamleden van filmmuziek.be hebben namelijk wel een aantal goede scores gevonden. Hieronder vindt u de tien beste scores van het jaar, de beste filmcmponist van het jaar, en de beste re-releases van 2009!

THE BEST OF 2009

BEST ORIGINAL SCORE

  1. Star Trek - Micheal Giacchino
    “Eindelijk weer eens een score met lef, een score die risico's durft te nemen. Net als de film zelf zindert diens muziek onvermoeid door, en ontstaat er een groot spektakelstuk met als voornaamste doel simpelweg vermaken.” – Thomas Visser

  2. The Twilight Saga: New Moon - Alexandre Desplat
    “Opvallend is dat Desplat deze kracht weet te behouden, de complete soundtrack lang. Track na track weet de man te verbazen met prachtige, niet eerder gehoorde thema's.” – Maurits Petri

  3. Avatar - James Horner
    “Niet vaak weet James Horner zo te verbazen als met Avatar. Een epische soundtrack met een overdonderende thematiek en prachtige instrumentatie.” – Maurits Petri

  4. Up - Michael Giacchino
    “De muziek is herkenbaar en wanneer het thema van Ellie aangezet wordt, weet men direct wat er bedoeld wordt. Men loopt fluitend de bioscoop uit, dankzij Giacchino.”

  5. Revolutionairy Road - Thomas Newman
    "De score voor Revolutionary Road is er één waar elke noot, dankzij de eenvoud, maximaal tot uiting komt. De kracht van deze filmmuziek vloeit dan ook voort uit de obscure, minimalistische stijl die Newman kenmerkt. De sobere, maar subtiele pianothema's resulteren in een sfeervolle score die opvalt tussen de bombastische releases van 2009." – Kristof Janssen

  6. Harry Potter and the Half Blood Prince - Nicholas Hooper
    “Hooper bevestigt hiermee dat hij wel degelijk muziek kan schrijven en dat The Order of The Phoenix eerder een dipje was, alsof hij moest presteren, wegens zijn eerste score voor een grote Hollywoodfilm. Van deze last - als die er al was - lijkt hij bevrijdt te zijn en schrijft een echt emotionele score, die niet zou misstaan bij een drama.” - Wim Minne

  7. Cracks - Javier Navarette
    - Geen Qoute Beschikbaar -

  8. The Informant - Marvin Hamlisch
    “De vrolijke big-band sfeer blijft gedurende de hele score hangen, en naast de vrolijke percussie, uithalen van de blazers en de goed vertegenwoordigde dwarsfluiten blijft het allemaal braaf.” – Thomas Visser

  9. A Cristmas Carol - Alan Silvestri
    “Nu, bijster origineel is het niet, het herwerken van bekende liederen, maar het is hier zeker niet onstijlvol gedaan” – Wim Minne

  10. Agora - Dario Marianelli
    “In V for Vendetta liet hij al horen dat hij zijn eigen stijl kon combineren met actiemuziek, met Agora bewijst hij dat hij in staat is tot het maken van een grootschalige score met een bijzonder authentieke sfeer eromheen.” – Thomas Visser


BEST RELEASE OF 2009

  1. Back to the Future (Alan Silvestri)

  2. The Fugitive (James Newton Howard)

  3. The Crimson Wings: Mysteries of the Flamingos (The Cinematic Orchestra)

  4. Innerspace (Jerry Goldsmith)


COMPOSER OF THE YEAR 2009

    Michael Giacchino
    (Star Trek, Land of the Lost, Lost: Season 4, Up)


Ook in 2010 hebben we genoeg scores om naar uit te kijken. Denk eens aan Harry Gregson Williams Shrek Forever After? Of Clash of the Titans van Craig Armstrong? En dan hebben we het nog niet eens gehad over Danny Elfman’s Alice in Wonderland, en David Arnold’s The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader. En wie o wie wordt de componist voor het eerste deel van de verfilming van Harry Potter and the Deathly Hallows? We zullen u recensies brengen over de allernieuwste releases, en soms ook oudere scores. Ook kunt u het nieuws in de wereld van filmmuziek blijven lezen op filmmuziek.be.

Namens het hele team van filmmuziek.be,

Een heel voorspoedig en gezond 2010, vol met mooie filmmuziek.

Thomas Visser

 



Meer