Warlock: The Armageddon


Intrada (0720258704924)
Film | Releasejaar: 1993 | Film release: 1993 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.The Battle Has Just Begun4:57
2.Swimming2:09
3.Birth of the Warlock3:16
4.Ken's Magic3:13
5.May I Help You Sir?3:35
6.Give Me the Stones2:33
7.Samantha and Ken's Love2:10
8.Party Crasher2:25
9.Samantha Becomes a Warrior2:34
10.Ken's New Life4:09
11.Warlock Gathers the Stones2:16
12.Armageddon Averted3:21
13.A Warlock Fantasia4:03
 40:40
Schrijf zelf je recensie

 

Warlock: The Armageddon - 09/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
In 1989 kwam de horrorfilm Warlock uit, geregisseerd door Steve Miner en met muziek van Jerry Goldsmith. Julian Sands speelde de hoofdrol van de duivelstovenaar. Ondanks dat de film nauwelijks echt succesvol was, kwam er in 1993 toch een opvolger met Warlock: The Armageddon, waarin opnieuw Sands de hoofdrol speelde, maar nu geregisseerd door Anthony Hickox. Het budget was deze keer veel lager, waardoor de film toch een klein succesje werd, ondanks negatieve kritieken.
Het verhaal begint met een flashback naar een ver verleden, waar een aantal magiŽrs worden omgebracht en runenstenen kapot worden geslagen, om de duivel dwars te zitten. In het heden heeft een vrouw een date, waarvoor ze een sieraad draagt, gemaakt van een scherf van een van die oude runenstenen. Door de kracht van die scherf, in combinatie met een maansverduistering die avond, raakt ze zwanger van een duivelskind...

De score bij deze horrorfilm is de tweede door Mark McKenzie gecomponeerde score voor een hoofdfilm. Zijn eerste klus was evenwel ook een horrorfilmscore. Hij was en is vooral actief als arrangeur voor andere filmmuziekcomponisten als John Barry, John Williams, Danny Elfman en Jerry Goldsmith. Wellicht dat hij via die laatste deze klus heeft gekregen en zo'n horrorscore als een uitdaging zag. Immers Goldsmith componeerde de score voor de eerste Warlock-film.
Omdat het budget voor deze B-film beperkt was, moest ook McKenzie het met weinig financiŽle middelen doen. Toch heeft hij nog een flink orkest en koor weten te strikken voor zijn composities, en dat is maar goed ook, want daardoor komt de muziek behoorlijk goed uit de verf.

Het album opent met 'The Battle has just Begun', wat een sfeervolle track is voor zo'n horrorfilm. De muziek is groots en je hoort dat de dreiging in de lucht hangt. Met heftige zang van een groot koor in het Latijn en stevige orkestrale muziek, waarbij de koperblazers flink aan de bak mogen, weet McKenzie een spannende track neer te zetten, die tegelijk ook melodieus is, en daardoor zelfs best aangenaam beluisterbaar is. Op het eind van de track komt het thema van de film overigens nog even fraai op violen voor het voetlicht.

De tegenstelling met de tweede track is groot. Die track begint heel ingetogen, met een bijzonder fraaie melodie en bouwt uit tot een erg aangename track met een lichte spanning naar het einde toe.
In de derde track weet McKenzie de spanning dan weer flink op te voeren, met veel meer een horrorsfeertje van creepy koorklanken en orkestrale dissonantie in minder aangename arrangementen. Ook hier werkt de muziek toe naar een grillige climax, in een combinatie van orkest en koor, om daarna toch weer rustig af te bouwen. Ook de vijfde track is zo'n meer creepy track, waarin het koor in het Latijn zingt op underscore van lage strijkers.
Zo bevat de score meer tracks of delen van tracks die duidelijk in het meer creepy genre zitten. Dit is veelal wat meer grillige muziek, die een bepaalde heftigheid bezit en een cadans waarmee de spanning flink wordt opgevoerd, mede gevoed door allerlei creepy muzikale effecten.

Maar, zoals in de tweede track 'Swimming' al bleek, is een flink deel van de score en dit album veel meer melodieus en aangenaam orkestraal gecomponeerd. Het hoogtepunt is het prachtige romantische 'Samantha's and Ken's Love', dat meeslepend begint. Vanaf halverwege sluipt er echter een lichte dreiging die romantiek binnen, terwijl het steeds fraai blijft.
Nog zo'n meeslepende track is 'Samantha becomes a Warrior', met muziek die doet denken aan John Williams' fraaiste Star Wars composities. De prachtige arrangementen en melodieŽn zijn hier op een bijzonder fraaie manier uitgewerkt.

Het album sluit af met de track 'A Warlock Fantasia', die begint met heftige orkestrale en koorklanken, maar na een minuut overgaat in weer zo'n prachtig gedragen en meeslepend arrangement, waarmee McKenzie ook in latere scores hoge ogen zou gooien. De thematiek van de film komt fraai naar voren in de tweede minuut, terwijl de thematiek van het hoofdpersonage in de derde minuut voorbij komt. In de vierde minuut presenteert McKenzie weer z'n actiethema, waarmee het album eindigt. Deze track is daarmee een soort suite waarin alle thema's van de film nog eenmaal de revue passeren.

Kortom, met Warlock: The Armageddon heeft Mark McKenzie een voor een horrorfilm bijzondere score afgeleverd. Met de nodige gothic koormuziek en krachtige orkestraties past de muziek binnen het horrorgenre, maar aan de andere kant zijn de arrangementen zo verfijnd en melodieus, dat dit duidelijk bij een A-film thuis hoort. Naast die stevige gothic-klanken staat de meer romantische kleuring van de relatie tussen Sam en Ken, terwijl ook de magie een geweldige orkestratie meekrijgt. Niet voor niets is McKenzie arrangeur van de grootsten der aarde op gebied van filmmuziek! Daardoor weet McKenzie van deze score een pareltje te maken, die alleen qua opnamekwaliteit te wensen overlaat. De wat grillige, meer creepy tracks zijn uiteraard minder aangenaam om te beluisteren, maar de waardering komt toch op een fraaie 86 uit 100 punten.
1993 Anthony Hickox movie about The Son of Satan attempting to bring his father to Earth with the aid of some mystic stones.
Trailer:







Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer