American Beauty


Dreamworks Records (0600445023321)
Dreamworks Records (600445023321)
Film | Releasejaar: 2000 | Film release: 1999 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Dead Already3:18
2.Arose1:05
3.Power of Denial1:44
4.Lunch w/ the King2:25
5.Mental Boy1:43
6.Mr. Smarty-Man1:11
7.Root Beer1:05
8.American Beauty3:05
9.Bloodless Freak1:36
10.Choking the Bishop1:51
11.Weirdest Home Videos2:02
12.Structure and Discipline3:05
13.Spartanette0:59
14.Angela Undress1:43
15.Marine1:34
16.Walk Home1:19
17.Blood Red0:34
18.Any Other Name4:06
19.Still Dead2:46
 37:10
Schrijf zelf je recensie

 

American Beauty - 05/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De succesfilm American Beauty is geregisseerd door Sam Mendes, die daarmee z'n debuut maakte en een film die diverse Oscars in de wacht gesleept heeft. Z'n filmcarrière kende daarna andere successen als Road to Perdition, Revolutionary Road en de James Bondfilms Skyfall en Spectre.
De film gaat over de relatie tussen een aantal families in een suburb van een Amerikaanse stad en is wordt daarmee gezien als een parodie op het 'American life' in zo'n wijk.
Het verhaal draait om de familie Burnham. Vader Lester (Kevin Spacey) leidt een saai leven op een saai kantoor met saai werk. Z'n vrouw Carolyn (Annette Benning) is veel moderner en hangt nogal aan dingen en uiterlijkheden. Puberdochter Jane (Thora Birch) is vooral onzeker en heeft een hekel aan haar ouders. Dan komt er een nieuw gezin naast hen wonen met de gepensioneerde homofobe kolonel Fitts, een softe moeder en een in het geheim mariuana rokende zoon Ricky, die vooral alles wil opnemen met z'n videocamera (z'n filmpje over de door de wind steeds wegwaaiende plastic zak is iconisch). Intussen probeert vader Lester een draai aan z'n saaie leven te geven en knoopt tijdens z'n midlife-crisis een soort relatie aan met de vriendin van z'n dochter (waarbij hij droomt over haar naakte lichaam gebed in rozenblaadjes). Carolyn begint een overspelige relatie met haar collega en Ricky filmt Lester in z'n blootje, wat vader Fitts onder ogen krijgt en z'n zoon dan verdenkt van een homofiele relatie met Lester...
De film toont een nogal zwartgallige inkijk in het leven in een alledaagse Amerikaanse Vinexwijk en is door recensenten en publiek goed ontvangen en allerlei diepere lagen toegedicht, waardoor je toen de film gezien móest hebben.

De muziek bij de film kreeg een Oscarnominatie, maar won die niet. Zoals ik al eens eerder heb gezegd, krijgt muziek vaak alleen een prijs als deze door de film zelf meegetrokken wordt. American Beauty was toen een soort hype, waarbij de muziek van Thomas Newman meeliftte op het succes. Maar los van de film valt het eigenlijk alleen maar tegen. Ik heb de film niet gezien, maar de muziek schijnt toch op een of andere manier perfect bij de film te passen. Of andere muziek hetzelfde zou hebben bereikt zullen we nooit weten.
Voor mijn recensies beoordeel ik de muziek op z'n eigen merites, zonder de film hierin mee te nemen, ongeacht of ik film wel of niet gezien heb. Enerzijds omdat ik lang niet alle films heb gezien waarover ik voor de muziek een recensie schrijf, anderzijds om te voorkomen dat een slechte film alleen daarom al tot een slecht beoordeelde score zou leiden. Want als je het ene doet moet je het andere ook doen. Ik doe dat niet en beoordeel ook deze score weer uitsluitend op muzikale inhoud en op basis van mijn persoonlijke smaak.

Dus ik val maar gelijk met de deur in huis.
Vanaf de openingstrack is de muziek ronduit saai. Slechts een enkele keer weet de muziek aan te spreken en krijg je het gevoel, of de hoop, dat het meevalt. Maar het valt niet echt mee.
Newman past vooral percussie toe om de film te ondersteunen. Naast die percussie grijpt hij dan naar allerlei vreemdsoortige geluiden en elektronische effecten die daardoor gaan werken als een soort soundscape, die vooral de sfeer van de film probeert in te kleuren. Melodie is nauwelijk relevant. Regelmatig is er wel iets van melodie, maar die zit dan in een soort underscore verpakt en blijft daardoor nogal op de achtergrond hangen. Daarbij zijn die melodieën niet echt aansprekend, waarbij ook de toegevoegde muziek en de percussie meestal niet meehelpt om de muziek als prettig beluisterbaar te ervaren. Veel tracks kennen ook niet meer melodie dan wat magere melodieuze motieven, die soms ook regelmatig herhaald worden.

Newman hanteert voor z'n score een heel scala aan percussieachtige instrumenten, soms zelfs gewoon dingen waarop getrommeld wordt. Een van de meest voorkomende en opvallendste percussie-instrumenten is de marimba, die met z'n warme klank nog iets van emotie probeert over te brengen. Daarnaast speelt de piano (ook een soort percussie-instrument) een belangrijke rol. Maar de piano wordt dan vaak bijna solo bespeeld, op hooguit wat ijle en monotone underscore. Soms echter komt de meer melodieuze componist in Newman naar boven, maar dat is voor deze score helaas slechts mondjesmaat.

Het succes van de film en de Oscarnominatie heeft Newman er allicht toe gebracht om van de minimalistische en expirimentele stijl die hij in deze film geëtaleerd heeft een soort handelsmerk te maken. Vooral de eerste jaren na American Beauty heeft Newman deze stijl in bijna al z'n scores doorgevoerd en is vrijwel niets meer terug te vinden van zijn eerdere meeslepende orkestrale muziek, zoals uit Meet Joe Black van het jaar ervoor.

Kortom, Thoman Newman heeft voor American Beauty een nogal expirimentele score gecomponeerd, met een hoog gehalte aan lichte percussie, die er een wat funky sfeertje aan geeft. Maar het gebrek aan melodie en vooral een melodieus thema breekt de score op. Alleen de kleur van de muziek zorgt voor een soort van eenheid. Maar het is een eenheid die vooral saai is, hoewel de muziek op zichzelf best te beluisteren is, maar dan meer als muzikaal behang dan als muziek om actief en aangenaam naar te luisteren. Het soundscapegehalte van de score is hoog en dat is eigenlijk nooit positief voor een prettige luisterervaring. Daarvoor moet je dan eigenlijk de film gezien en positief gewaardeerd hebben, zodat je de beelden daarmee terug kunt halen. De waardering als luisterscore is dan ook niet hoger dan 46 uit 100 punten.
American Beauty - 10/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op
In te veel films functioneert filmmuziek eerder als een aanvulling om de emoties wat aan te dikken en doet het er niet toe hoe deze uitgevoerd is, als het maar opzwepend, nagelbijtend of dramatisch genoeg klinkt. Natuurlijk is deze vaststelling geen veralgemening, maar ze kwam bij me op wanneer ik naar American Beauty ging kijken. De score van deze film is nu eens muziek die meer doet dan louter wat entertainen en echte meerwaarde geeft aan de filmscènes. Thomas Newman heeft in deze score zich kunnen uitleven met zijn experimentele atmosferische stijl, steeds zoekend naar nieuwe verrassende klanken. Voor Amercian Beauty doet hij hiervoor beroep op instrumenten zoals tablas, kim-kim drums, mandola, banjo die samen met piano en fluit aangewend op een eerder ongewone maar goede manier, het karakter van de film vormen.
Ik geef toe dat de beginnende filmmuziek liefhebber deze muziek minder zal appreciëren, hoewel ik het initieel veel toegankelijker vind dan de muziek van bijvoorbeeld Philip Glass en Patrick Doyle. Wie toppers van Thomas Newman zoals The shawshank redemption of The horse whisperer goed vond, mag in geen geval deze score aan zich laten voorbijgaan. In American Beauty is vooral de piano met atmosferische achtergrond terug te vinden zoals op deze laatste twee. Misschien wel een vereiste bij deze muziek is dat je de film bekijkt. Muziek en film zijn zo goed op elkaar afgestemd dat je zonder de film elementen mist. Alleen al waarom Newman die uitheemse instrumenten gebruikt met speciale ritmes, zonder de film zou dit raar klinken, maar dit geeft een sarcastisch tintje aan heel de film, wat uiteindelijk ook de bedoeling was natuurlijk. Mocht je toch niet zo voor een puur instrumentale score zijn, en wat van de popmuziek uit de film willen binnenhalen dan koop je misschien beter het album van American Beauty. Daarop staat bovendien een 7 minuten van Thomas Newmans score, waarvan de cover net zoals de ost hoog op verborgen verleiders scoort.
American Beauty - 08/10 - Recensie van Gert Bleus, ingevoerd op
Thomas Newman was me nog nooit echt opgevallen als componist, totdat ik deze soundtrack beluisterd had.
Deze score was het perfekte begin om het millenium te starten. Nochtans hou ik van traditionele scores met volledige orkesten, maar toch is er iets zeer verfrissends aan deze score. Newman kan met het gebruik van slechts enkele noten de ziel van de luisteraar beroeren. Deze muziek past ook perfekt met de film. Als je graag van New Age muziek houdt dan is deze soundtrack perfekt voor jou !
Sommige tracks worden veel gebruikt bij 'Telefacts' reportages heb ik zo al gemerkt. Een aanrader van formaat !
American Beauty - 08/10 - Recensie van Luc Van Wilder, ingevoerd op
Met American Beauty hoorde ik eerst wat voor talent een Thomas Newman wel was.Ook de film vond ik schitterend.

Deze soundtrack heeft er ook mede voor gezorgd de film naar een hoger niveau te brengen.Voor elke scène heeft Newman een zeer opmerkelijke,verfrissende score naar voor gebracht.Het pianospel is overtuigend en indringend.Na enkele keren te beluisteren blijven de magische klanken je achtervolgen.

Hij heeft deze soundtrack voorzien van een eigen touch en geeft daarmee zijn eigen stijl op de kaart gezet.Voor mij een geslaagde score,die ik meermaals beluister.Gewoon knap.
American Beauty - 09/10 - Recensie van Gudo Tienhooven, ingevoerd op
Componist Thomas Newman voelt als geen ander de ironie en de satirische inslag van films aan. De score van American Beauty is net als de film: bijtend en prachtig tegelijk. De verschillende ritmische tracks worden afgewisseld met kalme, maar haast onaardse pianomelodieen die een enorme diepgang met zich meebrangen. De score, hoeveel keer ik hem ook beluisterd heb, blijft steeds maar weer stijgen in mijn waardering en heeft zijn eigen plekje in mijn hart verdiend.
American Beauty - 09/10 - Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op
Ondanks ik de film niet gezien heb, spreekt de muziek me toch wel aan, en ik bewonder de moed van Thomas Newman om te experimenteren, daarom vind ik ook de lengte van het album perfect gekozen. Maar je moet geduld hebben met zulke scores, het is geen gemakkelijke om te beluisteren.
American Beauty - 10/10 - Recensie van the lord africanus, ingevoerd op
Sarcastisch ,ironisch,excentriek en speciaal zo zou ik de score van american beauty omschrijven door een consistentie tussen piano en allerlei oosterse muziekinstumenten krijg je iets magisch. Thomas newman heeft met deze score de ware schoonheid van muziek aangetoond.
American Beauty - 09/10 - Recensie van Yvette van Kranen, ingevoerd op
Newman heeft het met deze soundtrack weer echt gemaakt. Heeft veel weg van zijn eerdere soundtrack Pay it Foward waar ik overigens niet over op kan houden. Newman weet iedere keer toch weer iets nieuws aan zijn soundtracks te geven. Hartverwarmend :o)
American Beauty - 10/10 - Recensie van Stijn Buntinx, ingevoerd op
Heerlijk intimistische filmmuziek, waarvan het thema lang blijft nagalmen in jouw gedachten.
American Beauty - 08/10 - Recensie van Do Hann, ingevoerd op
wel goed.
Golden Globes: Best Original Score (Genomineerd)
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)
De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:

About Schmidt (Trailer)

Trailer:



De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

War, The (1994), Thomas Newman (Film)
Baba O'Riley, The Who (liedje(s))
()


Trailer:





Andere soundtrack releases van American Beauty (1999):

American Beauty (2019)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer