Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Salem's Lot


Colosseum (4005939658625)
Varèse Sarabande (0030206658620)
TV-serie/TV film | Releasejaar: 2004 | Film release: 2004 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Salem's Lot Aria6:25
2.Thanksgiving3:19
3.Jerusalem’s Lot2:48
4.In The Woods2:25
5.Straker2:49
6.Dud And Barlow2:58
7.Eva's Story3:54
8.Mike Ryerson8:28
9.Bloody Pirates3:04
10.Mark's Escape3:11
11.Approaching The Mansion2:31
12.In The Cellar4:34
13.Converting The Priest5:31
14.Barlow2:31
15.Mutans Evae Nomen and The Mansion Burns4:03
16.Free In Spirit2:25
17.Salem's Lot Theme2:10
 63:06
Schrijf zelf je recensie

 

Salem's Lot - 05/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De Amerikaanse tv-miniserie Salem's Lot bestaat uit twee afleveringen en is geregisseerd door de Deen Mikael Salomon (A Far Off Place, Hard Rain, vele tv-series zoals The Andromeda Strain, Rome en The Grid). Het verhaal is gebaseerd op een horrorroman van Stephen King, die ook al in 1979 als tv-serie verfilmd is. Onze eigen, inmiddels overleden Rutger Hauer speelt in deze tweedelige serie de booswicht.
Het verhaal wordt verteld als een lange backflash en begint in het heden, waar een aanslag wordt uitgevoerd op priester Donald Callahan (James Cromwell) door Ben Mears (Rob Lowe), die na de aanslag in het ziekenhuis belandt en daar z'n verhaal vertelt, dat zich afspeelt in Jerusalem's Lot, waar hij naar is teruggekeerd om een boek te schrijven. Al snel na zijn aankomst merkt hij dat het stadje een duister verleden heeft, waarin bewoners zijn veranderd in vampiers. Samen met priester Callahan willen Ben en nog een paar de vampiers te lijf...

De muziek bij de horror-tv-miniserie is gecomponeerd door Christopher Gordon, waarbij Lisa Gerrard een belangrijke rol speelde voor de aanvullende muziek.
Natuurlijk vertelt de tv-serie (nou ja, 'serie' is een groot woord voor slechts twee delen) een horrorverhaal en de muziek moet daar dan wel bij passen. En dat doet de muziek van Gordon en Gerrard zeker. Met name Gordon's score pakt veel grootser uit dan je voor het budget van een tv-serie zou verwachten. Hij heeft er dan ook een volledig orkestrale score voor gecomponeerd. Die muziek wordt dan regelmatig voorzien van Gerrard's stem of andere koorklanken, die soms zelfs behoorlijk massief overkomen. Toch blijft het een horrorscore en hoeven we geen fraaie melodieën of aangename symfonische harmonieën te verwachten. Je moet wel van horrormuziek houden om deze score te kunnen appreciëren en dat valt voor mij nog niet mee, wat Bert en Tim er ook van vinden.
Toch zal ik mijn best doen om de muziek enigszins te beschrijven.

Het album opent met de titel-aria, die overigens geschreven is door Lisa Gerrard, samen met Patrick Cassidy, een van haar vaste muziekpartners. Cassidy is specialist in het componeren van klassiek getinte liederen en ook deze aria heeft die klassieke kleuring, waarin overigens geen verstaanbare tekst gezongen wordt, maar Gerrard meer iets van klanken zingt. De underscore is daarbij nogal ingetogen en bestaat het ene moment uit strijkers en een ander moment uit licht klanken van een kerkorgel, maar steeds blijft die underscore op de achtergrond, en staat Gerrard's stem op de voorgrond. De melodie is overigens nogal onbestemd en is soms harmonieus, maar vaak ook wat dreigend. Veel van de melodie blijft nogal hangen rond een paar tonen, waardoor het toch wat saai overkomt, mede vanwege de beperkte instrumentale begeleiding.

Na deze aria begint de eigenlijke score, en de toon wordt gelijk gezet. Met jankende violen en onsamenhangende koorklanken zitten we gelijk in de horrormuziek. Halverwege valt die muziek terug in een licht dreigende underscore, die zich in de volgende track voortzet, hoewel de dreiging daar al steeds meer doorzet. Dan horen we een soort pianothema door die underscore heen breken, die eigenlijk best fraai is.
Maar na deze hoofdthema-track moeten we ons weer door nogal grimmige en grillige muziek heen worstelen, die bestaat uit veel dissonante klanken, plotselinge klappen, ijle vioolklanken, grommende koperblazers en chaotische klanken, die een groot deel van de score uitmaken. Ook koorklanken komen in deze score vaak voor en geven er een soort 'demonisch' tintje aan, vooral ook omdat die koorklanken eigenlijk niet zozeer als 'muziek' te bestempelen zijn, maar veelmeer een soort gorgelende klanken van door elkaar heen pratende stemmen. Toch komen ook meer melodieuze koorklanken voor, waarin daadwerkelijk een soort lied gezongen wordt, zoals in 'Dud and Barlow', of 'In the Cellar'. In de track 'Converting the Priest' komen ook tamelijk melodieuze koorklanken voor, maar daar heeft Gordon dan nog weer de nodige creepy klanken doorheen geweven. En ook een groot deel van de track 'Mutans Evae Nomen' bestaat uit melodieuze, maar dramatische koorklanken, die iets gothics aan de muziek geven.

Een deel van de muziek is daarnaast toch ook behoorlijk aan de minimalistische kant, soms zelf bijna stilte. Dat zorgt dan voor een wat unheimisch gevoel, want ergens hoor je ver in de achtergrond wel allerlei geluiden. Vooral de lange track 'Mike Reyerson' bevat veel van die gedeelten met nauwelijks muziek, die dan weer wat aanzwelt en dan weer wegebt. Maar ook andere tracks bestaan uit nogal minimalistische klanken en geluiden, die soms ver in de achtergrond klinken, of juist ijl of heel donker.

Lisa Gerrard werkte samen met componist Gordon aan de track 'Mark's Escape', waarin vreemde stemeffecten hoorbaar zijn in de tweede helft van de track, die erg creepy kunnen overkomen als je in de flow van zo'n film zit, maar die als luisteraar naar de score en los van de film een beetje op de lachspieren werken.
Ook aan beide laatste tracks werkte Gerrard mee. 'Free in Spirit' is daarbij een wat etherisch klinkende track, met alleen Gerrard's stem in een soort galmende ruimte. De melodie is wat onbestemd en gaat eigenlijk nergens heen.
In de laatste track zingt Gerrard de melodie van het thema, vanuit haar laagste stemregionen. Ze zingt dat op een ingetogen underscore, die rustig naar het einde loopt.

Kortom, het score-album van de tv-miniserie Salem's Lot uit 2004 laat de samenwerking van scorecomponist Christopher Gordon en stemspecialist Lisa Gerrard slechts vrij beperkt uitkomen. Het leeuwendeel van de muziek komt van Gordon's orkestrale horrorscore, die voor een groot deel bestaat uit nogal creepy muziek van jankende violen, grommende koperblazers, waarbij plotselinge geluiden, effecten en klanken niet van de lucht zijn. Daarnaast heeft Gorden een flink aantal gedeelten met nogal minimalistische muziek, zelfs bijna stiltes ingevoegd. Tegelijk bevat de score ook de nodige koorklanken, enerzijds met diepe gorgelende spraakklanken, anderzijds met wat meer melodieuze klanken die meer naar een gothic stijl neigen. De score van Gordon is daarmee een gevarieerde horrorscore geworden. De openingstrack en de twee afsluitende tracks zijn vooral van Gerrard en laten met name haar typerende zanggeluid horen in helaas wat vlakke melodieën. De score zal voor de tv-serie perfect werken, maar als luisterscore is horror niet mijn ding. Toch zorgt de variatie voor een waardering van 48 uit 100 punten.
Salem's Lot - 09/10 - Recensie van bert w., ingevoerd op (Nederlands)
Een score zo prachtig, maar ook wel één van de moeilijkste, een score die je moet leren ontdekken eer je deze gaat waarderen. Iedere keer dat je deze beluisterd, ontdek je iets nieuws, een underscore en een horror-score zelden gehoord.
Lisa gerard en patrick cassidy openen deze score op een ingetogen manier, maar opnieuw zorgt gerard voor het nodige kippenvel, prachtig!
Doorheen de score merk je dat voor het koor een aparte rol is weggelegd, éénmaal duivels, éénmaal de engelen nabij, prachtig hoe christopher dit heeft uitgewerkt.
De laatste drie tracks vind ik persoonlijk de mooiste, alleen al daarom zou iedere liefhebber van filmmuziek deze score moeten! hebben. Track 15 is zeker één van de mooiste van het afgelopen jaar.
Christopher gorden die na 'master and commander' opnieuw een geweldige score heeft gecomponeerd, een man die voor mij meer van dit mag componeren, muziek vol met emoties!
Ben eigenlijk wel benieuwd wanneer we deze mini-serie bij ons mogen verwachten?
Eén van de betere scores van 2004, zonder twijfel!!
Salem's Lot - 08/10 - Recensie van Tim Horemans, ingevoerd op (Nederlands)
Cd begint met een zalig stukje Lisa Gerard, niet echt melodisch meer wel sfeervol! De rest is degelijk geschreven alleen moet je deze toch 2 keer beluisteren om het te laten doordringen. Er zitten ook stevige creepy passages in.
Onverwacht maar goedgekeurd


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen