The Three Musketeers


Königskinder
Milan Records (3299039937624)
Milan Records (731383655326)
Film | Releasedatum: 18/10/2011 | Film release: 2011 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Only Four Men2:12
2.Special Delivery For The King2:26
3.Buckingham's Departure1:19
4.All For One1:47
5.Do You Know Who I Am?2:02
6.As Far Away As Possible1:38
7.The King And Queen1:39
8.Announcing Lady De Winter0:49
9.Concealed Weapons Tango1:00
10.Get Me One Of Those!2:31
11.The Venice Heist5:13
12.She Died The Way She Lived1:43
13.I Hate Air Travel0:58
14.Rochefort Ante Portas1:13
15.Open Fire!2:35
16.A Chance To Escape1:05
17.Round Two1:44
18.If You Insist!1:47
19.You Should Have Apologized To My Horse!1:47
20.Boys Will Be Boys1:39
21.The World Calls To The Young2:29
22.To France, Of Course1:06
23.When We Were YoungTake That4:28
 45:10
Schrijf zelf je recensie

 

The Three Musketeers - 08/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Het verhaal van Alexandre Dumas over The Three Musketeers is natuurlijk wereldberoemd en heeft al aanleiding gegeven tot talloze verfilmingen. In 2011 deed regisseur Paul W.S. Anderson (Event Horizon, Resident Evil-filmserie) het nog eens dunnetjes over. Deze keer werd de renaissance-setting overgoten met een flinke technologie-saus, waardoor de wonderlijkste combinaties ontstonden van decors en ontwikkelingen uit de 17e eeuw, met de uitstraling van de moderne tijd. En natuurlijk ontbreken de vette knipoog en de romantiek niet. De bijzonder fraai uitziende film werd door critici echter nogal negatief beoordeeld, maar o.a. de muziek werd juist bejubeld. Ondanks die kritiek was de film toch een succes in de bioscopen.
Het verhaal begint in Venetië, waar de drie musketiers Athos (Matthew Macfadyen), Porthos (Ray Stevenson) en Aramis (Luke Evans) de ontwerptekeningen stelen van een luchtschip van Leonardo da Vinci. Ze worden echter verraden door Milady DeWinter (Milla Jovovich), die de tekeningen naar Engeland verkoopt. In een dorpje vlakbij Parijs groeit intussen de jonge d'Artagnan (Logan Lerman) op, die ervan droomt om, net als z'n vader, musketier te worden. Het lukt hem om het vuur weer terug te brengen bij de musketiers, die nu met hun vieren zijn. Maar kardinaal Richelieu (Christopher Waltz) smeed plannen om z'n eigen macht te vergroten en probeert via Milady DeWinter een oorlog te veroorzaken tussen Frankrijk en Engeland...

De muziek bij dit nogal bombastisch verfilmde verhaal is van Paul Haslinger, die er een al even bombastische score voor componeerde.
Haslinger creëerde een opgepompte en adrenalinegedreven score in een combinatie van vette orkestrale instrumentaties en heftige elektronische klanken, die niet zou misstaan bij een stoere SF-actiefilm met een hoog over-the-top-gehalte of een stoere piratenfilm die zich in de Caraďben afspeelt, om maar wat te noemen. De Hans Zimmers, Steve Jablonskys of Trevor Rabins van de filmmuziek zouden zich voor deze score niet hoeven te schamen.
Haslinger's muziek voor de film werd door de critici juist benoemd als een van de positieve aspecten van de film, waarmee de muziek dus perfect heeft gedaan waar het voor bedoeld was. De film zelf is natuurlijk zwaar over-the-top en de score heeft dat nog eens vet aangezet, zoals Zimmer dat ook gedaan heeft voor zijn Pirates scores. En die Pirates klanken hoor je dan ook duidelijk terug in deze score, zowel in de actietracks als in de romantischer of anderszins rustiger tracks.
De score bevat een ruim aandeel aan actiemuziek, die duidelijk minder melodieus is dan een flink aantal andere tracks. Dat gebrek aan melodie maakt die muziek toch wat minder aangenaam en dan helpt het niet dat de instrumentaties en elektronische toevoegingen al te bombastisch zijn, omdat het dan vooral een muur van geluid wordt, met een soms zelfs wat grillig karakter.

Haslinger nam zijn muziek op met een niet al te groot orkest, terwijl er ook de nodige solo's in voorkomen van diverse meer klassieke instrumenten. En over al die muziek heeft Haslinger nog een laagje elektronische klanken gelegd, om de muziek een moderne en hippe kleuring te geven, die past bij een film waarin ook technologie een flinke rol speelt. In een flink deel van de tracks is dat elektronische laagje overigens erg dik geworden, waarbij door sampling en multiplexing en de toevoeging van een soort pseudo koorklanken een bombastisch geheel is ontstaan. Daaraan dragen uiteraard ook de elektrische gitaren en heftige basklanken bij, terwijl de vaak elektronische percussie in vrijwel elke track stevig doorpakt.

Het thema voor de film wordt gepresenteerd in de track 'All For One'. En het is een bijzonder fraai thema, dat zo uit de koker van Trevor Rabin had kunnen komen, inclusief de pulserende strijkers, maar ook inclusief de eendimensionale opzet van de orkestraties. Dat eendimensionale maakt de themamelodie enerzijds heel herkenbaar, maar anderzijds maakt het ontbreken van een tegenmelodie de muziek tot een wat vlakke ervaring. Desondanks is het een erg fraai thema, dat in verschillende tracks terugkomt. Vooral in 'As Far Away As Possible' komt dat thema prachtig naar voren, want daar heeft Haslinger juist weer wel een tegenmelodie toegevoegd.

De score is niet in alle tracks even bombastisch, want er worden voldoende rustmomenten ingevoegd. En juist die rustiger tracks komen bijzonder fraai uit de verf. 'The King and Queen' is daarvan een van de mooiste, met een aangename underscore van strijkers, waar een getokkelde gitaar de melodie op speelt. Een tragische melodie hoor je in 'She Died The Way She Lived', waar de strijkers vooral de hoofdrol spelen in een zwaar aangezette underscore. Nog zo'n fraaie kalme track is 'The World Calls To The Young'. Opnieuw spelen rustige strijkers de underscore, waarop een hobo de fraaie melodie speelt.

Het album sluit af met de track 'When We Were Young', een song die gezongen wordt door de Britse band Take That. Zij hebben deze song ook geschreven en de song staat daarmee min of meer los van Haslinger's score. Het is overigens een fraaie song, in de typerende boysband-stijl.

Kortom, met zijn score voor The Three Musketeers heeft Paul Haslinger in een combinatie van orkestrale en elektronische klanken een overwegend fraaie score gecomponeerd. De vele actietracks zijn daarbij duidelijk de minder aangename, omdat juist dan de fraaie melodieën ontbreken, die in andere tracks zo naar voren komen. Want qua melodieën weet Haslinger in deze score best wel de goede snaar te raken en vooral het hoofdthema is erg mooi. Het bombastische karakter van de muziek klinkt vaak nogal overdreven, maar past goed bij de film, die al net zo overdreven is. Dat bombastische doet dan als vanzelf denken aan de scores die jaren geleden uit de Media Ventures fabriek van Hans Zimmer kwamen en vooral de gelijkenis met de Pirates of the Carribean-films is onmiskenbaar, zowel in de rustiger als in de heftiger tracks. Daar kun je natuurlijk een probleem van maken en de score daarom alleen al afvallen, maar zelf lig ik daar niet zo wakker van en beoordeel op de uitvoering en of de muziek aangenaam beluisterbaar is. En dat is zo! Mijn waardering komt dan ook op een fraaie 77 uit 100 punten.
The Three Musketeers - 09/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
Als er 1 bombastische score is in het jaar 2011, die wij absoluut niet over het hoofd mogen zien, is dat die van Paul Haslinger. Zijn score van The Three Musketeers is verfrissend en vergelijkbaar met geweldige scores van Hans Zimmer. Is het dan hetzelfde als Zimmer? NEE! Ik vind het juist leuk dat iemand een keertje dezelfde kant op gaat maar toch zijn eigen stijl weet te houden. Haslinger is iemand die niet snel iets van iemand zal afnemen maar er op zijn eigen manier verder op borduurt. Hij doet het op zo’n manier dat het nog steeds leuk en verfrissend/vernieuwend blijft ondanks het feit dat het op een ander zijn/haar werk lijkt.

The Three Musketeers is natuurlijk een leuk verhaal waar je als regisseur van alles mee kan doen, ook als componist hoef je niet binnen de lijntjes te blijven en kan je de vrije loop nemen met verschillende instrumenten. Het hoofdthema wat je componeert moet wel als een huis staan en daar moet je heel mooi omheen bouwen. Dit alles heeft Haslinger gedaan met The Three Musketeers.
Er is een sterk hoofdthema te herkennen en die loopt keurig door een aantal tracks heen. Wat ook belangrijk is om te doen als componist is om alles even aantrekkelijk te maken. Niet één goed thema maken en de rest afraffelen, gelukkig doet Haslinger dit allemaal niet en blijft hij door de hele score heen erg creatief! Hij weet bepaalde stijlen leuk met elkaar te combineren, zo horen we vaak klassieke filmmuziek in een jasje van Rock. We horen elektrische geluiden maar ook heerlijke symfonische geluiden, al met al dus een leuk filmmuziekavontuur waar Haslinger de hoofdrol in speelt. Ik ging de muziek dit keer niet voor de film luisteren maar juist erna. In de bioscoopzaal viel me namelijk meteen al iets op, de muziek waar lekker bombastisch en filmbeelden en muziek liepen goed in elkaar over. Dankzij die muziek werd de film naar een ander niveau getilt en dankzij de muziek liep ik tevreden de bioscoop uit. Wat doe je dan als je thuis bent, dan ga je natuurlijk meteen de muziek opzoeken. Deze blijft naar mijn mening erg leuk los van de film en dat is iets wat bij sommige filmmuziek afwachten is. Het komt namelijk wel eens voor dat de filmmuziek geweldig past bij de beelden maar dat deze zonder beelden niet te pruimen is. Dit is niet het geval bij deze soundtrack!

De soundtrack heeft al een geweldige opening die heerlijk bombastisch klinkt. Een goed begin is altijd erg belangrijk en dat heeft deze score ook! De opening klinkt erg Zimmer-achtig maar toch hoor je dat we met een andere componist te maken hebben. Deze componist gaat lekker out of the box werken en zo verzorgt hij ons een leuk avontuur. De 4e musketier is Paul Haslinger!
Elke track is het benoemen waard, een heerlijke score waar ik echt van kan genieten en die je doet denken aan de filmbeelden, deze muziek ondersteunt de beelden namelijk geweldig. Zelfs de mensen met wie ik naar de bioscoop ging vonden de muziek mooi, normaal praten we nooit over de muziek maar zelfs hen viel het op. En dat zegt natuurlijk ook hoe goed de muziek was in de film.

Naar mijn mening een keurige score die een dikke 9 waard is vanwege de variatie, de heerlijke melodiën en het opverende hoofdthema. Ook is het leuk dat Paul Haslinger ook heeft voor de score van Michael Kamen (deze film was namelijk één van de velen remakes over de drie musketiers). Hij behoudt namelijk 1 van zijn nummers in zijn geheel, het is echt heel leuk dat dat nummer ook op de score staat, dit vind ik een heel mooi gebaar naar Michael Kamen toe.

The Three Musketeers is een aanrader voor iedereen!


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer