Maddalena


Saimel Records (8427328884136)
Film | Releasedatum: 15/07/2011 | Film release: 1971 | Medium: CD
Beperkte oplage
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Come Maddalena9:11
2.Chi mai3:33
3.Una donna da ricordare4:17
4.Chi mai (versione italiana)3:23
5.Pazzia in cielo9:47
6.Maddalena (intermezzo per pianoforte)2:47
7.Chi mai (versione singolo)3:26
8.Erotico Mistico9:47
9.Chi mai (versione francese)3:24
10.Pazzia in cielo (#2)9:46
11.Erotico Mistico (#2)8:18
12.Chi mai (versione inglese)3:26
13.Come Maddalena (versione 12" maxi Disco 78)6:37
 77:42
Schrijf zelf je recensie

 

Maddalena - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Vanwege het overlijden van Ennio Morricone op 6 juli 2020, is dit de tiende recensie van een serie als hommage aan de Italiaanse grootmeester van de filmmuziek.

Vorige: Cinema Paradiso (special limited edition)
Volgend: La Tenda Rossa (original score album)

De Italiaanse film Maddalena is al een oudje, geregisseerd door de Joegoslaaf (toen bestond Joegoslavië nog) Jerry Kawalerowicz. De film is in de pers niet erg goed ontvangen en nogal eens vergeleken met een simplistisch verhaaltje dat is opgeblazen tot bioscoopformaat. De film was geen succes, mede doordat in de Engelstalige gebieden de nasynchronisatie kennelijk bar slecht was.
Dat verhaaltje waar de film op drijft draait om een vrouw (Lisa Gastoni), die vastzit in een huwelijk, waarin ze haar seksuele verlangens niet kwijt kan. Ze wordt hierdoor wanhopig en gaat bij een priester biechten. Maar die priester (Eric Woofe) twijfelt eraan of hij in zijn functie eigenlijk wel trouw kan blijven aan zijn kerkelijke beloftes. Daarop krijgen ze een verhouding, die evenwel geen stand houdt...

De film is altijd in die obscuriteit blijven hangen. Maar waar dat voor de film geldt, daar geldt dat zeker niet voor de score en dan in het bijzonder voor een deel van die score. De muziek is gecomponeerd door de Italiaanse grootmeester Ennio Morricone. Hij heeft een van zijn grootste hits behaald met een beroemde cue uit deze film. Die cue heeft de titel 'Chi Mai'.
Deze recensie gaat over het Expanded score album. Voor het iets hoger gewaardeerde Original score album ga dan naar Maddalena.

Op dit expanded album is 'Chi Mai' dit verreweg de mooiste cue uit deze score. De traag aangestreken staccato hoge vioolklanken worden door een piano begeleid, waar later een wat jazzy drumpercussie bij komt. Later in de track wordt de melodie aangevuld met een opvallende en prachtige combinatie van dulcimer en houtblazers. Daarbij is de melodie ook nog eens prachtig en een typerend element in deze tracks is ook dat de staccato violen om de zoveel klanken een licht vertraagde inzet hebben, wat een bijzonder effect aan de muziek geeft.
Morricone heeft de muziek later nog hergebruikt in de film Le Professionnel, op verzoek van de producent. Ook in twee Britse tv-series is de melodie te horen geweest, waardoor de vraag naar die track enorm groot werd en deze op een single terecht kwam die ook nog in de hitlijsten belandde. Het is daarmee een van de grootste succesnummers van Morricone geworden, waaraan zelfs zijn fan-site de naam dankt.
De track komt ook in die iets kortere en eveneens instrumentale 'Versione Singolo' op het album terug. Daarnaast staat de track in drie verschillende gezongen versies op dit expanded album. De eerste versie wordt in het Italiaans gezongen, track negen is de Franse versie en het album sluit af met een Engelstalige versie van 'Chi Mai'. Toch blijft de instrumentale versie verreweg de mooiste, want de zang van hoofdrolspeelster Lisa Gastoni in alle drie versies doet de muziek geen goed.

Een andere fraaie track is de lange openingstrack van ruim negen minuten. Die track opent met een jazzy soort solo percussie, waarop Morricone voorzichtig een kerkorgelklank heeft gezet. Na ruim twee minuten horen we vervolgens de vrouwenstem van Edda dell'Orso, die steeds afgewisseld wordt door wat vlotte jazzpercussie en die orgelmelodie. Het volume neemt steeds wat toe, totdat rond drieënhalve minuut de strijkers erbij komen en er zich een echte melodie begint te ontwikkelen. En dat is een fraaie melodie, die vooral door de vrouwenstem voor haar rekening wordt genomen en ondersteund wordt door strijkers en staccato gezongen onverstaanbare tekst van andere, wat scherpere vrouwenstemmen. Vanaf zo'n zes minuten vallen de strijkers en zangeressen weg en blijft alleen de wat zwoele vrouwenstem, samen met een keyboard en lichte percussie over. Later komt de melodie met de strijkers en zangeressen weer terug, waardoor dit een fraaie, melodieuze track is geworden, maar met een paar wat mindere gedeelten.
Deze track krijgt aan het einde van het album nog een speciale behandeling. Die laatste track is een soort van disco-uitvoering van de muziek. Dat disco-effect komt vooral doordat er een soort drumpercussie onder gezet is. Dat is het grootste verschil, want de stem van Edda dell'Orso uit de openingstrack is ook in deze disco-uitvoering het belangrijkste instrument, samen met het koortje dat steeds terugkomt. Deze afsluitende versie is wel iets korter, want het hele, wat minimalistische inleidende deel van de openingstrack is hier weggelaten.

De track 'Una Donna da Ricordare' is wel enigszins melodieus, maar qua melodie en arrangement wat aan de saaie kant. Die melodie wordt door een alt-dwarsfluit gespeeld en heeft een wat melancholieke kleuring.
'Pazzia in Cielo' is een track die vooral bestaat uit drumpercussie, waar het ene moment vrouwenstemmen overheen gezet worden en het andere moment keyboardklanken die op een kerkorgel lijken. Het is allemaal erg minimalistisch, met een vlotte melodie, maar de muziek is nogal grillig, waardoor dit geen erg fraaie track is. Het is toch wat expirimentele muziek, die op deze track van bijna tien minuten nogal lang duurt. Daarbij komt deze track in een iets afwijkende versie nog een keer terug op het album en ook die track duurt bijna tien minuten.
Een andere track die nogal expirimentele muziek laat horen is de titeltrack met daarbij de vermelding 'Intermezzo per Pianoforte', wat zoveel wil zeggen als dat de muziek uitsluitend uit solo pianoklanken bestaat. Die klanken worden nogal staccato gespeeld en hebben nauwelijks samenhang, waarbij ook enig gevoel voor melodie ontbreekt. Niet fraai.

Toch is vooral 'Erotico Mistico' een typisch voorbeeld van de expirimentele muziek die Morricone nogal eens componeert. De muziek bestaat vooral uit wat onsamenhangende drumpercussie, waar regelmatig een wat saai, door een klein koortje gezongen deuntje bij komt. Ook voegt Morricone op de achtergrond regelmatig orgelklanken toe, die af en toe even flink uitpakken. Dat is het muzikale aspect van deze track. Maar het opvallende is vooral dat gedurende de hele track een zuchtende en kreunende vrouwenstem te horen is. Dat maakt de muziek aan de ene kant zwoel, maar aan de andere kant is het geheel toch wel erg irritant, al zal het in de film vast wel opwindend uitpakken. Dit duurt dan ook nog eens bijna tien minuten, terwijl op het album ook nog een alternatieve versie staat van ruim acht minuten. Die iets kortere versie heeft een wat doffere percussie, terwijl het koortje wat meer naar de achtergrond geschoven is en de kreunende vrouwenstem wat meer naar de voorgrond.

Kortom, met zijn score voor de wat obscure film Maddalena heeft Ennio Morricone enerzijds prachtige muziek gecomponeerd, maar anderzijds zit een flink deel van het album nogal aan de expirimentele kant. Dit expanded album bevat daarnaast nog een drietal songs in verschillende talen op basis van de muziek van Chi Mai. Die songs komen niet in de film voor en zijn ook duidelijk minder fraai dan de instrumentale versies. Daarmee bevat dit album drie fraaie tracks, drie minder fraaie songs en een wat saaie instrumentale track en daarnaast nog een aantal tracks met nogal expirimentele muziek, die niet erg prettig in het gehoor liggen. De afsluitende discoversie is wel aardig. De waardering voor het geheel komt daarmee niet hoger dan 63 uit 100 punten, ondanks dat dit de eerste score met de wereldberoemde track 'Chi Mai' is.

Andere soundtrack releases van Maddalena (1971):

Maddalena (1971)
Maddalena (2002)
Maddalena (1999)
Maddalena (2011)
Professionnel / Maddalena, Le (1980)
Maddalena (2015)
Maddalena (2014)
Maddalena (2019)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer