Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



X-Men: First Class


Sony Classical (0886979232020)
Film | Releasedatum: 06/06/2011 | Film release: 2011 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.First Class3:14
2.Pain and Anger2:49
3.Would You Date Me?1:48
4.Not That Sort of Bank3:23
5.Frankenstein's Monster3:07
6.What Am I Thinking2:05
7.Cerebro2:24
8.Mobilise for Russia1:18
9.Rise Up to Rule5:56
10.Cold War3:20
11.X-Training4:27
12.Rage and Serenity2:10
13.To Beast or Not To Beast4:46
14.True Colors1:49
15.Let Battle Commence4:44
16.Sub Lift2:20
17.Coup d'état2:12
18.Mutant and Proud3:27
19.X-Men2:58
20.Magneto1:52
 60:09
Schrijf zelf je recensie Toon recensies in andere talen

 

X-Men: First Class - 09/10 - Recensie van Sander Neyt, ingevoerd op
Dr. Moira MacTaggert: You know, one day the government is going to realize that how lucky they were to have Professor X on their side.
Professor Charles Xavier: I suppose I am a real professor, aren't I? Next thing you know, I'll be going bald. We're still on the government side, Moira. We're still G-Men. Just without the 'G'.
Dr. Moira MacTaggert: No. You're your own team now. It's better. You're X-Men.
Professor Charles Xavier: Yes, I like the sound of that.

De filmreeks over X-Men heeft mij nooit kunnen bekoren. Eigenlijk kunnen geen enkel van de Amerikaanse superheldverfilmingen dat. Met uitzondering van The Dark Knight Trilogy, dat toch echt wel de moeite was. Over de muziek van de X-Men reeks is al heel veel geschreven, en toegegeven ben ik fan van bijna alle scores van deze reeks. De eerste X-Men werd geschreven door de legendarische componist Michael Kamen. Hij schreef een meer ingetogen score, met een vrij ingetogen hoofdthema. John Ottman fleurde de boel een beetje op. Zijn hoofdthema was heroïscher maar de rest van de score kon mij zeker wel bekoren. John Powell kwam bij de reeks met deel drie. Zijn X-Men score was de beste tot op dat moment. Zijn hoofdthema en vooral het thema voor Phoenix waren geweldig, en perfect gecomponeerd door onze favoriete Britse componist. Over de poging van Harry Gregson-Williams ga ik zelfs niet spreken, wat een monster was dat.
Een nieuwe X-Men hoort natuurlijke een nieuwe score en regisseur Matthew Vaughn koos niet voor de twee nog in levend zijnde oude componisten van de reeks. Noch koos hij voor zijn oude componist Ilan Eshkeri. In plaats daarvan koos hij voor de relatief onbekende doch bekwame componist Henry Jackman.
Als lid van de leerschool van Hans Zimmer werd Jackman niet voor de leeuwen geworpen. Eerst assisteert hij Zimmer, dan mag hij zijn eerste score zelf schrijven. Met werk als Winnie The Pooh, het fantastische Puss In Boots en zijn bijdrage in Kick-Ass profileert deze nobele onbekende zich als een componist die vrijwel alles aankan.

En ook X-Men kan hij aan! Daar bestaat geen twijfel over. Hij schrijft niet alleen een zeer goede score, hij laat ook de voorgaande scores verbleken in de aanwezigheid van deze nieuwe score. Henry Jackman laat een hoofdthema los op de mensheid dat je nooit ofte nooit zal vergeten. Een heroïsch hoofdthema dat perfect bij deze personages past. Een strijkerspassage begint het hoofdthema en uit het donker verschijnt daar de blazers die het hoofdthema voor het eerst beginnen te spelen nog altijd op het bedje van de prachtig geplaatste strijkers. Als dan een subtiele melodieverandering plaatsvind in die strijkers dan begint de lol pas echt. De blazers spelen nog luider, nog prachtiger en als dan de nodige synthesizers erbij komen, dan weet je gewoonweg zeker dat het goed zit. Dit hoofdthema wordt in heel veel tracks gebruikt. Het beste is in Sub Lift. Daar krijg je dezelfde opbouw te horen dan in First Class, maar dan komt er nog eens het koor erbij en daarbij hoort dan ook het woord epiek.
Naast het hoofdthema krijg je ook nog een thema te horen voor Magneto. Dat wordt voornamelijk opgebouwd door de synthesizers en met de elektrische gitaar. Het klinkt lekker slecht, en de militaire drums zijn een geweldige ingeving. Vooral in Pain And Anger wordt dit thema perfect opgebouwd. Je krijgt het thema al vrij vroeg te horen. Maar het wordt heel subtiel gespeeld, je hebt het bijna niet door. Dan komt de opbouw en op het einde van het nummer krijg je het thema voor het eerst in zijn volle glorie te horen. Geweldig gewoon.

Rond deze twee thema’s heeft Jackman geweldige muziek gecomponeerd. Met techno en rock invloeden zoals X-Training. Daar zijn de rockelementen het best te horen, en Jackman levert daar één van de beste tracks af van het album. Het is natuurlijk wel een feit dat de iets intiemere momenten in de score vrij saai zijn. Bijna slaapverwekkend zelfs. Maar dat is maar muggenzifterij. Er is geen kat of hond die naar deze score luistert voor de romantische en intieme momenten. Dit is een actiescore pur sang. Maar dat wilt niet zeggen dat het een gemakkelijk te beluisteren score is. Het hoofdthema is geweldig, maar niet zo gemakkelijk te beluisteren. Het is prachtig, maar je kan het niet neuriën achter het beluisteren. Je hebt constant je aandacht nodig, want deze muziek is niet hersenloos gecomponeerd en dus ook niet hersenloos te beluisteren.

Conclusie
Hier kunnen we kort over zijn. Dit is één van de eerste scores van Henry Jackman, en als je al een score kunt componeren van dit kaliber dan weet je als luisteraar dat je deze componist in de gaten moet houden! Een welverdiende 9 voor X-Men First Class.

Deze score kopen als je:
 Een goede actiescore in je bezit wilt
 Een score van Jackman in je bezit wilt hebben
 Je een fan bent van de voorgaande scores voor de X-Men reeks.

Deze score links laten liggen als je:
 Liever een kleinschalige emotionele score wilt hebben, dan ben je hier niet op je plaats
 Je niet graag rockelementen hoort in filmmuziek
 Je het hoofdthema niets vind. Maar dan heb ik nog iets te zeggen. Net zoals mijn collega Mitchell Tijsen al vermelde. Iemand die geen zin heeft om naar de score in zijn geheel te luisteren; luister alsjeblieft gewoon eens naar het hoofdthema, je weet niet wat je mist.

Beste tracks
 First Class
 Sub lift
 Magneto.

1st German: Who... What are you?
Erik Lehnsherr: Let's just say I'm Frankenstein's monster. And I'm looking for my creator.
X-Men: First Class - 09/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
Na Micheal Kamen, John Ottman, Harry Gregson Williams en John Powell is het de beurt aan Henry Jackman om een X-Men film van muziek te voorzien. Hoewel Jackman toch het meeste werk deed voor de heerlijke Kick-Ass score is dit zijn eerste echte grote score die hij zelf heef geschreven. En tja, dan in de voetsporen staan van de eerder genoemde componisten is niet makkelijk. Gelukkig weten we na het luisteren van de score waarom regisseur Matthew Vaughn zoveel vertrouwen heeft in de componist. Want X-Men First Class is een score met een aangenaam hoge fun-gehalte.

Het hoofdthema van X-Men: First Class is al meteen een schot in de roos. Als we eerlijk moeten zijn heeft de grote John Williams er met Superman voor gezorgd dat superhelden met een Wagneriaans orkest in beeld moeten komen (vliegen). Natuurlijk hebben mensen zoals Elfman en Goldsmith dit overgenomen, en het is eigenlijk een ongeschreven regel geworden. Zelfs latere superheldenscores zoals Spiderman, Fantastic Fout en recentelijk nog Henry’s eigen Kick-Ass hielden zich aan deze ‘ongeschreven regel’. Micheal Kamen schreef voor X-Men een ietwat ingetogen hoofdthema dat niet erg bleef hangen: dan deed Ottman het beter. Hij schreef een krachtig thema met donderend blaaswerk, haast een regelrechte ode aan zijn grote voorbeeld Williams. Powell deed daar nog een schepje bovenop en voegde er een hele zooi percussie aan toe. Totdat First Class uitkwam was dat het beste X-Men main theme.

Want Jackman, hoe onervaren hij vergeleken zijn X-men collega’s ook is, schrijft het sterkste hoofdthema uit de reeks. In de eerste track horen we het in vol ornaat: mooi geschreven strijkwerk, met opkomend, statig koper. Jackman combineert de ‘ongeschreven regel’ met de wat modernere filmmuziek door er op verbluffend goed klinkende wijze een paar elektrische gitaren en een drumbeat door heen te gooien. Het thema doet qua opbouw en kracht denken aan Michael Giacchino's Star Trek. Het First Class-thema is echter een stuk minder druk en groots, en valt niet zo makkelijk na te neuriën. Toch blijft het zodra je het leert kennen een prachtig geschreven stuk filmmuziek.

Het tweede thema is eigenlijk de grootste smaakmaker van de score: het thema van Magneto. Het is millitairistisch, haast een mars, en word gevoed door bombastisch koper en zwaar slagspel. Hier zitten natuurlijk de nodige synths over heen, maar dit is met smaak gedaan. Het is geen moeilijk thema en tevens niet bepaald catchy, maar waarom het toch opvalt is de fantastische wijze waarop het wordt opgezet: zo horen we in Frankenstein’s Monster en Pain and Anger het thema eerst op de elektrische gitaar met snerpend strijkwerk, en het wordt steeds groter en harder. Op een gegeven moment is de spanning tot ongekende hoogte gestegen. Waar veel componisten gewoon een pulserende synthesizer gebruiken (zelfs Zimmer en Debney doen dat nog steeds) werkt Jackman er hard voor. Met strakke, soms beukende muziek bouwt hij de spanning tot in het chaotische op. Het resultaat is spannende muziek die ook daadwerkelijk leuk is om te beluisteren. Hoewel het Phoenix-thema van Powell het sterkste thema voor de X-Men films ooit blijft, doen de twee grootste thema’s van Jackman er een goede gooi naar.

First Class moet het eerlijk gezegd hebben niet hebben van de rustige momenten. Onlangs liet Jackman met Winnie the Pooh nog horen dat hij wel degelijk rustieke, mooie sfeermuziek kan maken. In First Class komt hij echter niet veel verder dan hier en daar een aardig pianodeuntje of saai strijkwerk. Er zijn wel goede tracks die wat rustiger zijn, luister bijvoorbeeld eens naar de prachtige track Rage and Serenity, maar het overgrote deel ervan is toch wat saai.

Maar niemand luistert überhaupt naar een X-Men score om van rustige filmmuziek te genieten. Qua actie stelt First Class dan ook absoluut niet teleur. Sterker nog, X-Men First Class bevat de beste actiemuziek die tot nu toe is geschreven in dit jaar. Het is veelal om thema’s heen geschreven. Zo horen we heerlijk vaak Magneto’s thema voorbij komen. Alsof het nog niet dreigend genoeg is gooit Jackman er hier en daar ook nog eens een ronkende gitaar doorheen om de chaos compleet te maken. Ook komt het First-Class thema vaak op heroische manier op en vooral de volle instrumentatie weet veel indruk achter te maken. Het mooiste actiestuk op de score is echter Sub Lift. Voor de epische scene schreef Jackman al even epische muziek: het Magneto-thema en het First Class-thema zijn op ingenieuze wijze met elkaar gemixed en klinken met een koor erbij bijzonder mooi. Zonder twijfel een van de beste stukken filmmuziek van het jaar.

X-Men First Class is gelukkig weer een goede X-Men score. Want wat was Wolverine een slappe poging tot het maken van filmmuziek. Nee, Jackman weet wat hij moet doen en waar hij moet zijn en zal de verwachtingen van veel filmmuziekliefhebbers hebben overtroffen. Weliswaar is The Last Stand nog steeds de beste X-Men score, maar als je als beginnend componist een van de beste scores van het vorige decennium moet overtreffen... First Class is een uitstekend geschreven score die vooral qua actiemuziek een welkome aanvulling is op menig collectie. De beste blockbusterscore van deze zomer tot nu toe.
X-Men: First Class - 10/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
X Men heeft mij nooit echt kunnen interesseren, maar na het zien van de film was ik echt onder de indruk van de soundtrack. Natuurlijk had ik al wat beluisterd maar in de film kwam de soundtrack van Henry Jackman pas echt mooi naar voren. Zijn muziek gaf dat stukje extra wat de film naar een hoger niveau heeft gebracht, echt geweldig om zo'n mooi thema te schrijven voor een doorsnee film. Een doorsnee film klinkt niet aardig maar tegenwoordig barst het van zulke films, het blijft dus erg moeilijk om origineel te blijven. De originialiteit is tegenwoordig in films en muziek ver te zoeken, daarom is het geweldig als er iets langs komt wat wel super origineel is. Inception bijvoorbeeld, zowel film als muziek waren origineel en wat mij betreft een dikke voldoende waardig. Ook X-men: First Class heeft iets heldhaftigs over zich heen, het is moeilijk om een thema te schrijven als je namen zoals Powell en Kamen voor je hebt liggen, toch weet Jackman een bepaalde snaar te raken waar ik helemaal van weg ben.

Henry Jackman, die naam komt me niet bekend voor.
Dat is het eerste waar ik aan dacht, toen bedacht ik me dat hij samen met Zimmer had gewerkt voor Henri 4 en dat hij dus ook bij zijn clubje zat. Weer zo'n Zimmer clone score dus? NEE!
De score is geweldig en dan bedoel ik niet alleen het eerste nummer dat zowat van de beeldbuis afschiet. De hele score is origineel en verveelt geen enkel moment. Een lange recensie schrijven is niet zo moeilijk, vaak gaat het vanzelf, maar bij deze score niet. Ik heb eigenlijk geen puntje kritiek op de score, het is een score die je eigenlijk wel gehoord moet hebben. En met al die super geweldige filmmuziek van 2011 kan ik maar 1 ding concluderen, X Men First Class van Henry Jackman staat nog steeds op nummer 1 en is wat mij betreft echt de beste score van het jaar! Tot nu toe heb ik alleen nog maar mindere scores gehoord, deze score slaat echt werkelijk alles.

Daarom raadt ik de score ook aan iedereen aan, en mocht je geen zin hebben om een uur lang te gaan luisteren naar muziek snap ik dat ook nog wel. Beloof me alleen 1 ding, luistere alleen naar track 1, de Main Theme van de film! Dat is een geniaal thema die me al gelijk pakt met de eerste tonen. De strijkers die snel tot een climax komen, een elektrische gitaar die er bij komt maar uiteindelijk blijft het symfonisch en dat is echt super. Henry Jackman is vanaf nu een naam die ik echt ga onthouden, een naam die ik voorlopig in de gaten moet houden. Hij heeft bij deze mijn aandacht getrokken en hij heeft een geweldige handtekening gezet voor de film X Men First Class. Het gebeurt niet vaak dat ik al 3 weken lang een bepaald nummer luister op mijn computer. Mijn familie wordt er een beetje gek van dus inmiddels zit ik met oordopjes op maar dat maakt me niet uit, dit nummer is echt verslavend (track 1) net zoals de hele score.

De score is een 10 waard, en daarbij komt ook nog dat er geen moment verveling in zit en alles origineel is, en dat voor een score voor 2011 net als je denkt dat alle originaliteit weg is. Hulde aan Jackman, hulde aan X-Men: First Class!
X-Men: First Class - 08/10 - Recensie van Edgar E, ingevoerd op
Voor mij was dit de eerste keer dat ik filmmuziek hoorde van Henry Jackman.
En mijn eerste reactie hierop is in iedergeval positief.

Deze soundtrack sleept je eigenlijk al meteen mee in het verhaal.
Vanaf het begin is het een meeslepende opbouwende spanning die gebracht word in de muziek.

Bij het horen van het eerste nummer word een frisse indruk gewekt.
Het is ook een soort van liedje wat je verwacht als je een goed team aan het werk ziet. (doelend op de groep personen uit de film)
Een tune die lekker blijft hangen en die verder als thema klinkt door de gehele cd.

De cd luister lekker weg.
Toch vallen de theme scores van personages los nogal wat tegen, hij borduurt hier voornamelijk verder op de algemene tunes.

Al bij al een prima eerste kennis making met de muziek van Jackman en deze cd is dan ook zeker een aanrader.
Trailer:





Andere soundtrack releases van X-Men: First Class (2011):

X-Men: First Class (2011)

Soundtracks uit de collectie: Comics

Busou Renkin (2007)
Charlie! (1993)
Superman: The Animated Series (2014)
X-Men: First Class (2011)
Music of DC Comics: 75th Anniversary Collection, The (2010)
Flash, The (2010)
Captain America: The First Avenger (2011)
Justice League: Crisis on Two Earths (2010)
Young Justice (2013)
Superman/Shazam!: The Return of Black Adam (2011)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen