Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Mom and Dad Save the World


Colosseum (4005939538521)
Varèse Sarabande (0030206538526)
Film | Releasedatum: 18/08/1992 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Meet Spengo2:42
2.The Death Ray Laser2:28
3.Morning Paper/The Abduction4:17
4.Photo Session1:46
5.Family Talk1:21
6.Tod, The Destroyer0:41
7.The Lub-Lubs2:47
8.True Power2:23
9.The Needle3:18
10.Target Practice1:59
11.Rebel Dance1:08
12.I Love My Wife1:38
13.Gathering Forces5:46
14.Misunderstood4:44
15.The Flight Home2:10
16.On The Roof0:56
 40:04
Schrijf zelf je recensie

 

Mom and Dad Save the World - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De Amerikaanse film Mom and Dad Save the World is een soort van science fiction filmkomedie, die geregisseerd is door Greg Beeman (License to Drive, Bushwhacked), die vooral binnen de tv-wereld een bekende naam is. De film is een nogal vergezochte komedie en werd door de critici dan ook erg slecht ontvangen. In de bioscopen is de film een grote flop geworden.
Het verhaal draait om de nogal met zichzelf ingenomen keizer Tod Spengo (Jon Lovitz), die samen met zijn generaal een verre planeet verovert, die hij vervolgens naar zichzelf noemt. Op die planeet wonen vooral nogal vreemde mensen en gekke wezens. Hij wil daar een groot wapen bouwen om daarmee de aarde weg te vagen. Als het wapen klaar is en hij het via zijn kijker op de aarde richt, kan hij van heel dichtbij kijken en ziet daar een vrouw (Teri Garr), waar hij verliefd op wordt. Met een speciaal apparaat weet hij haar - en toevallig ook haar man - naar Spengo te trekken... Tsja.

Voor de muziek wist regisseur Beeman componist Jerry Goldsmith te strikken. Wellicht hoopte de productiemaatschappij dat zijn muziek de redding voor de film zou kunnen zijn. Maar wie de trailer gezien heeft weet dat er geen redden aan is.
Toch heeft Goldsmith z'n best gedaan om er nog iets van te maken. Met regelmatig erg fraaie composities weet hij de score nog best prettig beluisterbaar te houden, hoewel de muziek duidelijk een nogal dik aangezette komedie-kant heeft. Tegelijk heeft Goldsmith de nodige dreiging in z'n score verwerkt. Maar ook warme en aangename muziek ontbreekt niet. De muziek is vooral orkestraal, maar de elektronische effecten ontbreken niet, en de synthesizer ontbreekt evenmin.

Het album opent met de track 'Meet Spengo', waarin de nodige klanken van Small Soldiers en andere klassiekers doorklinken, in de typerende Goldsmith stijl. Bij de track 'The Death Ray Laser' zou je vooral spannende muziek verwachten, maar het is vooral een wat verhalende track geworden, die in het begin wat dreigend overkomt, maar dan een lichte toon krijgt, halverwege zelfs even een prettig warme pianoklank. Zo varieert Goldsmith er een beetje op los in deze score, zonder dat er een fraai centraal thema uitspringt. Er zijn wel een paar thema's aanwezig, maar die vallen te weinig op en spreken onvoldoende tot de verbeelding of worden onvoldoende uitgewerkt om te blijven hangen.

Een aparte track is 'Tod, the Destroyer', waarin een koor een tekst zingt op een overigens wat springerige melodie. Ook 'Rebel Dance' is een wat vreemde track, die meer iets van een soort tribale kleuring heeft, met allerlei geluiden, percussie en vreemde klanken.

Toch komen er op de score een paar tracks voorbij die wel een prettige kleuring hebben. De eerste daarvan is 'Family Talk', waarin een ingetogen melodie op de synthesizer wordt gespeeld. Die synthesizer klinkt overigens een beetje mat, waardoor de muziek een wat vlakke kleur heeft. Ook 'I Love My Wife' is een mooie, bijna romantisch klinkende track, die overigens niet in de film terecht is gekomen, omdat de betreffend scene eruit geknipt is.
Zo zijn er ook nog delen van tracks, vaak korte stukjes, die dezelfde fraaie en ingetogen warme kleuring hebben. Maar die korte stukjes worden dan veelal ingebed in meer grillig komische, of juist wat meer spannende muziek, waardoor het allemaal wat ondersneeuwt. Voor de film wellicht prima, maar om los daarvan te beluisteren doet toch afbreuk aan de genietbaarheid.

Kortom, met zijn muziek voor de nogal vreemde film Mom and Dad Save the World heeft Jerry Goldsmith een score gecomponeerd die goed lijkt te passen bij een dergelijke onzinnig komedie. De muziek is grillig, soms wat chaotisch, soms heroïsch, soms warm en vriendelijk, zelfs wat romantisch getint en soms dreigend of zelfs spannend. Maar het is allemaal teveel in de mixer gegooid, waardoor er een score is ontstaan waarin de komische kant overheerst, hoewel het nergens slap-stick wordt, maar die nogal onsamenhangend overkomt. Wat meespeelt is dat er geen duidelijk overkoepelende themamelodie aanwezig is. Er zijn wel thema's te onderscheiden, maar het blijft wat beperkt. De waardering voor deze score van Goldsmith komt zo op 61 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen