Universal Music UK (0600753330098)
Film | Releasedatum: 18/02/2011 | Film release: 2011 | Medium: CD, Download

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!


# Track Artiest/Componist Lengte
1.Opening Sequence David Arnold1:55
2.Another Girl Another PlanetThe Only Ones3:00
3.Road Trip Number I David Arnold0:57
4.Just the Two of UsBill Withers & Grover Washington Jr.3:57
5.Passport David Arnold1:18
6.Road Trip Number II David Arnold1:34
7.Flying Saucers Rock n´ RollBill Lee Riley2:01
8.Window Shopping David Arnold0:51
9.Hello It’s MeTodd Rundgren4:19
10.End of the Road Trip David Arnold1:37
11.Dancing in the MoonlightKing Harvest2:55
12.Campfire Confessions David Arnold1:24
13.Got to Give it UpMarvin Gaye6:01
14.A Little Talk with Paul David Arnold1:21
15.I Chase the DevilMax Romeo3:21
16.Chase David Arnold1:18
17.Cantina BandSyd Masters and The Swing Riders3:42
18.You Gotta Try David Arnold2:51
19.1st Contact David Arnold1:17
20.Planet ClareB52’s4:32
21.Goodbye (it’s a little awkward) David Arnold4:42
22.All over the WorldElectric Light Orchestra4:05
Schrijf zelf je recensie Verberg reviews in andere talen


Paul - 09/10 - Recensie van Oscar Flores, ingevoerd op (Engels)
After a somewhat bland and disappointing start for Hollywood movies, American audiences will find a sigh of relief this weekend when the movie Paul opens in theaters. The R-rated comedy written by and costarring Simon Pegg and Nick Frost has a cool, relaxed, and foul-mouthed green alien taking them on a road trip of a lifetime. After visiting Comic-Con in San Diego, the two nerds and best friends, Graeme and Clive (played by Pegg and Frost), decide to embark on a journey that will take them to all of the “extraterrestrial” places made famous by years of media and Hollywood hype. Passing through places like the Little A’Le’Inn, the friends eventually reach Area 51. This is where Paul hops in the RV. As expected, he is being chased by the government and the two friends have to save him. The traditional chase ensues, a love interest develops, rivalries emerge, and many religious and political themes are lightly, yet consistently brought up by many of the characters — possibly the one negative aspect of the film.

Obviously referencing many of the great movies of the past, including “E.T” — which you’ll find out was pitched to Spielberg by the one and only Paul — the film is very enjoyable and quite funny. With a superb cast that includes Jason Bateman, a very likable Seth Rogen as the voice of the odd alien, plus many surprise cameo appearances, Paul delivers a very quirky story that doesn’t require any more depth than the comedic one. That said, the CGI alien is quite possibly one of the most impressive and well-made movie creatures. But in truth, it is David Arnold’s score that gives that American, cross-country trip feel (with a few of the killer action/adventure chase cues particular of Arnold’s scores), lifting and transforming the whole movie into a sweet and whimsical journey. The music connects incredibly well with the characters, locales, and storyline, thus creating a remarkable score that is surely representative of David Arnold’s talent.

The Ondes Martenot heard in the main title establishes the alien sound quality most audiences easily recognize. This is a device that Arnold will use sparingly but very effectively. A few of the motifs, including the one played by the vibes, are heard in this track but nothing is yet developed. “Road Trip Number 1” introduces the first and main theme: the road melody that will accompany Clive, Graeme and Paul in their journey. This five-note theme is incredibly lighthearted and will be featured more prominently when played by the harmonica in later tracks like “Road Trip Number 2.” The guitar often fuses with strings to create a lively accompaniment that keeps a somewhat rustic undertone. A very interesting change happens in “Road Trip Number 2” where Arnold has to deal with back and forth shots of the RV and the bad guys chasing him. He manages to integrate the bad guys theme very well and even features rock guitar chords to accentuate the menacing government agents. Not surprisingly, this sound quickly adopts the tonalities heard in Arnold's cues for the Bond films.

The third most important theme is the love theme, first heard in the track “Window Shopping.” In the movie we hear this theme in an earlier scene and will resurface every time Graeme and Ruth are about to kiss. Interestingly, the guitar-driven melody is gentle but not sappy or over-emotional and on screen it highlights what is perceived as a naïve vision of love by two characters who most likely have only been in a handful of relationships. Regarding the other few emotional moments, Arnold deals with them rather delicately yet quite thematically. An example of this can be heard in “You Gotta Try” where he conclusively reveals Paul’s musical identity. Of course, this is the most momentous scene of the film. Following this key moment, Arnold finally resolves the love theme in “1st Contact” and then finishes the score in a grandiose way with “Goodbye.” Undoubtedly, this will be one of the best individual cues of the year. Arnold mainly focuses on the main/road theme but also features the vibes motif representative of Paul. This time, though, the orchestra takes charge in helping the evolution of the whole musical composition. Slowly, the piece builds up through piano fragments and fabulous string orchestrations. Three and a half minutes into the track, Arnold finally unleashes the entire orchestra with the main theme being played by a trumpet. Soon after, an entire choir joins them and the resulting climatic orchestration is beyond first-class.

The soundtrack release by Universal Music features a combination of Arnold’s score and some songs heard during the film. Honestly, during the movie I hardly noticed many of the songs and, unfortunately, only about 22 minutes of the complete score are included in the CD. Alas, omitted from the album is the cue we hear when Paul is talking to, let’s just say a friend, which later evolves into an amazing explosion-packed car chase sequence. In the album, a track named “Chase” is included, but it almost seems generic when compared to some of the other tracks David Arnold did for the movie — most notably the 8 minute piece just referenced. However, the music presented in this release is quite illustrative of the entire score, and thankfully all themes are included. While some people will attack the score saying that in the action sequences one can clearly hear Arnold’s signature sound, the real merit of this work is the brilliant integration of four themes into an overall good-natured and whimsical movie. David Arnold delivers a fantastic score and both the movie and music complement one another in creating what already is the most entertaining release of the year.
Paul - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De Brits-Amerikaanse film Paul is een Science Fiction komedie, die geregisseerd is door Greg Mottola (Adventureland, Keeping up with the Joneses, Confess Fletch). Simon Pegg en Nick Frost schreven het scenario en speelden ook de hoofdrollen als twee UFO-jagers die gek zijn op Science Fiction. Daarmee steekt de film eigenlijk een beetje de draak met SF-films en hun aanhang. De film kreeg behoorlijk positieve recensies van de critici en was ook in de bioscopen behoorlijk succesvol.
Het verhaal draait om de vrienden Graeme Willy (Pegg) en Clive Gollings (Frost), die naar de V.S. gaan om daar een bijeenkomst voor stripfanaten te bezoeken. Ook maken ze een autotocht door het zuidwesten van de V.S., vooral om plaatsen te bezoeken waar UFO's zijn gezien en om aliens te spotten. Op een van die dagen zien ze een auto heel vreemd rijden en even later een ongeluk krijgen. Ze willen hulp bieden, maar de chauffeur blijkt nota bene een alien te zijn, die zich 'Paul' noemt. Clive vertrouwt hem voor geen cent, maar Graeme wil helpen, en ze nemen hem mee op hun road trip. Dan blijkt ook de geheime dienst nog achter hem aan te zitten...

De muziek bij deze SF-komedie is van David Arnold, die in het verleden al ruimschoots aangetoond heeft dat hij wel weet hoe je zoiets muzikaal moet omlijsten. Van de muziek bij deze film is een soundtrack-album uitgekomen met zowel songs die in de film te horen zijn, als Arnolds scoremuziek. Dat album opent met een track waarin een theremin al iets van SF laat doorschemeren. Die theremin is een al wat ouder elektronisch muziekkastje dat klanken in toonhoogte kan verschuiven door een antenne handmatig te verschuiven. Daardoor ontstaat een soort jankend elektronisch geluid dat je vooral vroeger als vanzelf koppelde aan aliens en ruimteschepen. De lagen klanken van Arnolds muziek dragen bij aan een soort spannende openingstrack, die toch ook wel vermakelijk is.

De score gaat verder met de derde track, die zich kennelijk tijdens de road trip afspeelt. Het is een aangenaam muziekje en dat geldt eveneens voor dezelfde melodie die we horen in 'Road Trip Number 2', waarin een mondharmonica aanvankelijk voor wat vrolijkheid zorgt. Maar op een derde wordt de muziek ineens veel donkerder, alsof er iets spannends gebeurt. Weer een derde later komt de vrolijke mondharmonica weer terug.
In 'Window Shopping' is het vooral een getokkelde gitaar die een prettig deuntje speelt, waarna halverwege wat middenstrijkers erbij komen. Diezelfde gitaar wordt geraspt in 'End of the Road Trip', waarin de mondharmonica het road trip thema weer ten gehore brengt. Opnieuw een prettig ontspannen track.

De theremin komt terug in 'Campfire Confessions', die aanvankelijk een wat donkere kleuring heeft, maar later overgaat in een meer komische stijl. In 'A Little Talk' komt de themamelodie opnieuw terug en speelt de getokkelde gitaar op fraaie klanken van piano en strijkers. 'Chase' is daarentegen een veel spannender track, maar de muziek blijft in het prettige genre. Het tempo van de muziek ligt hoog, terwijl melodie veel minder een rol speelt.
De muziek krijgt een behoorlijk ingetogen kleuring in 'You Gotta Try', die door het gebruik van chimes een wat spannend en magisch karakter krijgt, waarbij het orkest halverwege steeds verder opbouwt. Na een stilte komt de theremin nog even terug. De track '1st Contact' laat prettig ingetogen getokkelde gitaarklanken horen. Naar het eind toe komt het orkest er nog even bij.
Veruit de mooiste track is echter toch 'Goodbye (It's a Little Awkward)'. Hier laat Arnold met prachtige vol orkestrale klanken horen hoe hij prachtige muziek kan neerzetten. Zelfs de koorklanken ontbreken niet. Een bijzonder fraaie laatste scoretrack, met een prachtige melodie en geweldige orkestratie.

Dan staan er op het album nog een tiental songs. Velen vinden dit een mooie mix, maar de meeste songs zijn zeker niet mijn smaak en doen voor mijn gevoel afbreuk aan de genietbaarheid van het album. Het zijn daarbij songs in allerlei soorten en maten, die overigens wel allemaal wel ergens iets te maken lijken hebben met de ruimte. De songs variëren van rock-achtig tot nogal gedateerde rock'n roll en van soul tot popsong. Een aparte track is 'Cantina Band', wat een bewerking is de gelijknamige track van John Williams uit de eerste Star Wars film. Daarbij staan die songs ook nog eens om-en-om met de scoretracks, wat niet meehelpt aan een prettige beluisterbaarheid.

Kortom, dit soundtrackalbum van de film Paul bevat twaalf tracks van de score van David Arnold die in totaal een speelduur hebben van zo'n 21 minuten. Deze scoremuziek ligt erg prettig in het gehoor en er zijn zelfs een paar tracks die werkelijk prachtig zijn, vooral wanneer Arnold z'n muziek een vol orkestraal arrangement meegeeft. Maar ook de meer ingetogen muziek ligt erg prettig in het gehoor. Helaas worden de scoretracks steeds afgewisseld met allerlei songs in diverse muzikale stijlen, die mij veelal niet zo aanspreken, op enkele uitzonderingen na. De songspeelduur bedraagt ongeveer 38 minuten. Dat doet de waardering voor het album als geheel geen goed, en die blijft daardoor hangen op 65 uit 100 punten. De scoremuziek van Arnold zonder de songs haalt 86 uit 100 punten.

Andere soundtrack releases van Paul (2011):

Paul (2011)

Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen