Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Sons of Liberty


TV-serie/TV film | Releasedatum: 29/01/2015 | Medium: Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Sons Of Liberty Main Title Theme3:53
2.Boston Radicals2:16
3.Dark Horses1:38
4.Seiderís Death2:24
5.Queen And Country2:31
6.Liberty Tree3:14
7.Small Victories2:15
8.Making Waves3:09
9.Coin Con2:58
10.Sons Of Liberty Variation2:07
11.Fifty Shades Of Red2:03
12.Smuggling5:32
13.United We Stand1:53
14.Boston Seige2:14
15.Uneasy Calm2:36
16.Red Coats At Dawn2:41
17.The East India Company2:41
18.Sons Of Liberty Reprise4:13
 50:18
Schrijf zelf je recensie

 

Sons of Liberty - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
Dit is de 29e recensie uit de Lorne Balfe serie.

Vorige: Ambulance
Volgende: Restless

De Amerikaanse tv-miniserie Sons of Liberty bestaat uit drie afleveringen, en is geregisseerd door de Canadese regisseur Kari Skogland, die vooral afleveringen van tv-series regisseert. Bij deze miniserie werkte ze ook mee als producent. In een aantal landen en tv-kanalen is de serie opgesplitst tot zes afleveringen van zo'n drie kwartier. De serie vertelt een waargebeurde geschiedenis uit de tijd van de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd (niet te verwarren met de burgeroorlog tussen noord en zuid).
Het verhaal begint in Boston in het jaar 1765, wanneer allerlei bendes elkaar bestrijden vanwege het tekort aan brandstof. Toch gaan de Britten gewoon door met het heffen van belastingen, wat tot groot verzet leidt tegen alles wat Brits is. Als de Britse pogingen het verzet te breken tot een slachting leidt, is het hek van de dam, wat leidt tot de Boston Tea Party, waarbij de Britten vele tonnen aan thee verloren, wat ze vanuit China belastingvrij wilden invoeren. Dan roept de Britse koning George het leger op om de orde te herstellen, wat alleen maar meer verzet oproept. Uiteindelijk worden de Britten verslagen en de V.S. onafhankelijk in 1776.

De muziek bij deze miniserie is van Lorne Balfe, maar het hoofdthema heeft Balfe samen met Hans Zimmer gecomponeerd. Dat hoofdthema opent het album en sluit het weer af. Het is een behoorlijk groots thema voor een tv-miniserie en heeft een nogal bombastische kleuring. De track begint met het geluid van marcherende soldaten op het ritme van de muziek. Toch 'pakt' deze titeltrack niet helemaal, daarvoor spreken de melodie en het arrangement net te weinig aan. Halverwege het album is nog een derde, wat kortere track opgenomen met het thema in de hoofdrol. De melodie is hier wat aan de trage kant en wordt vrij ingetogen gespeeld op een synthesizer underscore, maar de melodie blijft wat ondermaats.

Vanaf de tweede track 'Boston Radicals' doet Balfe het verder op eigen houtje. De muziek van deze tweede track lijkt wel voor een komedie bestemd, wat vooral komt door de staccato manier waarop Balfe deze track heeft gecomponeerd, wat niet zo aanspreekt, hoewel het zeker origineel is.
Met 'Dark Horses' pakt Balfe de muziek weer op een flink bombastische manier op, met heftige klanken en strijker arpeggio's die het goed doen. De muziek heeft een wat zware kleuring, waardoor het allemaal wel wat donker overkomt.
Met de vierde track krijgen we weer een heel ander type muziek te horen. De track begint met klokgelui en een soort tragisch gregoriaans gezang, een soort requiem, maar ruim halverwege komt er de nodige zware instrumentatie bij, samen met koorzang, die het requiemkarakter compleet maken.
'Queen and Country' is weer een heel ander type muziek, met veel grillig en grimmige klanken, die de nodige dreiging en spanning moeten verklanken, maar die niet erg aantrekkelijk zijn om naar te luisteren.

Zo varieert Balfe er lustig op los, want ook de andere tracks blijven steeds net even anders klinken dan wat we eerder hoorden. De ene track gromt wat meer, een andere is weer prettig bombastisch, weer een andere is ingetogen met een wat triestige kleuring. Soms is de muziek erg traag en kabbelt het allemaal wat voort, maar soms ook is de muziek juist actiegericht en snel, maar dan is dat vaak wat grilliger en donkerder gekleurd, terwijl ook de dreigende klanken in een aantal tracks terugkomen met wat grimmiger klanken, die de ene keer wat agressiever, maar een andere keer wat ingetogener zijn. In de lange track Smuggling' komt die wat tragere grimmigheid goed naar voren, terwijl in 'Boston Siege' de dreiging vooral komt van een wat grillige solo gespeelde viool op een licht grommende achtergrond.
In Balfe's laatste eigen track 'The East India Company' barst de muziek weer in alle bombastische grimmigheid los, met veel grommende en snel gespeelde klanken, waarbij lage koperblazers voor extra spanning zorgen en de strijkers daar hun vlotte arpeggio's overheen spelen. Donker gekleurde muziek, zonder echt melodieuze schoonheid, waardoor het ondergaat in weinigzeggende spanningsmuziek.

Kortom, met zijn score voor Sons of Liberty heeft Lorne Balfe een nogal grimmige en tegelijk bombastisch klinkende score gecomponeerd. Hans Zimmer werkte mee aan het thema voor deze tv-miniserie, maar ook dat pakt niet veel beter uit. De melodie van het thema spreekt niet echt aan en dat geldt ook voor de melodieŽn die we verder op dit album te horen krijgen, voor zover je van melodieŽn kunt spreken, want soms zijn het niet meer dan meanderende klanken. De muziek zit voor het overgrote deel aan de dreigende en spannende kant en dat verklaart ook deels waarom er zo weinig aansprekende melodieŽn aanwezig zijn. De muziek is een combinatie van orkestrale en stevige elektronische klanken, wat op zich tot een geweldige score zou kunnen leiden. Maar het blijft allemaal aan de magere kant, waardoor de waardering niet hoger komt dan 61 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen