Liar Liar


MCA Records (008811161828)
Film | Releasedatum: 18/03/1997 | Film release: 1997 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.My Dad's A Liar2:40
2.To Court1:04
3.The Pen Is Blue3:02
4.I'm A Bad Father1:46
5.Pulled Over1:16
6.The Unwish1:41
7.Bathroom Folly1:47
8.I Love My Son2:36
9.Airport Chase1:45
10.It's Fletcher1:30
11.Together2:25
12.The Claw Returns1:39
13.End Credits3:36
14.Outtake Montage2:34
 29:21
Schrijf zelf je recensie

 

Liar Liar - 08/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De Amerikaanse komedie Liar Liar is geregisseerd door Tom Shadyac (Bruce Almighty, The Nutty Professor), waarbij Jim Carrey de hoofdrol speelt. Carrey is hiervoor genomineerd voor een Golden Globe Award. De film is dan ook goed ontvangen door de critici en was een groot succes in de bioscopen.
Het verhaal draait om advocaat Fletcher Reede (Carrey), die liegt en bedriegt om maar succesvol te zijn. Hij komt z'n beloften niet na en kletst zich uit de problemen, waardoor anderen weer de dupe zijn, vooral z'n ex-vrouw Audrey en zoontje Max. Fletcher verdedigt een klant, een vrouw die alleen op geld uit is. Maar Fletcher's zakenpartner heeft een oogje op haar en wil pers dat hij de zaak wint, zodat er veel geld binnenstroomt. Om promotie te maken heeft hij een vluggertje met zijn baas Miranda en belt z'n ex op dat hij vanwege drukte op het werk niet op de verjaardag van Max kan komen. Teleurgesteld wenst Max als verjaardagscadeau dat z'n vader een dag lang niet zal kunnen liegen. Die wens komt uit en heeft grote gevolgen...

Regisseur Shadyac vroeg James Newton Howard om de score te componeren, maar Howard kwam niet verder dan een thema-melodie en wat ideen en heeft vervolgens aan Shadyac voorgesteld om John Debney hiervoor in te zetten. Debney stemde toe, wat geleid heeft tot een prima samenwerking, want Debney heeft vervolgens nog drie films van Shadyac van muziek voorzien.

Debney heeft het thema van Howard ten volle uitgenut, want in bijna elke track is wel iets van dit thema hoorbaar. De ene keer is dat up-tempo, dan weer rustig, dan weer in een actie-modus, dan weer heel ingetogen, maar steeds weer is het aansprekend.
Hieruit blijkt al dat dit een gevarieerde score is, met veel verschillende instrumentale inzet. Varirend tussen meer intieme tracks en meer bombastische actiemuziek heeft Debney voor een fraaie score gezorgd voor zo'n doldwaze komedie. Vaak hoor je in comedy scores vooral deuntjesmuziek en kermisklanken in veel tracks, en ook in deze score ontbreken die niet. Maar ze overheersen ook niet en dat is prettig. In een aantal tracks hoor je die comedy stijl wel voorbij komen, waarbij regelmatig de themamelodie een wat cartoonige kleuring heeft gekregen, maar het is heel acceptabel door de goede orkestraties, wat toch een mooie verdienste is van Debney.

Een flink aantal tracks op deze score laat erg fraaie en soms zelfs meeslepende muziek horen in aangename orkestraties. Een aantal tracks zijn weer wat meer romantisch of melancholiek getint, wat ook tot erg fraaie, wat meer emotionele klanken leidt.
Ook voor de andere komedies van Shadyac schreef Debney al van die heerlijke orkestrale en bijna meeslepende scores. Kennelijk is het zo dat als de film maar goed genoeg is, dat dan de muziek de grappen niet meer hoeft te ondersteunen en een ander aspect kan benadrukken. Dat levert dan vaak een score op die voor een komedie aangenaam in het gehoor ligt.

Waar Debney iets laat liggen is op de variatie in orkestrale klank. De muzikale kleuring van de score is wat vlak. Het zijn vooral strijkers, houtblazers, koperblazers en percussie die de toon zetten, dus de standaard orkestrale samenstelling. Debney varieert wel wat met de instrumentatie, maar uitspattingen van solo instrumenten komen maar beperkt voor en zijn dan ook weer de bekende instrumenten als hoorn of klarinet. Nergens pakt Debney uit met een wat meer exotische klank of speciaal ritme of een aparte uitvoering. En dat is jammer, want het geeft toch wel meerwaarde wanneer bepaalde tracks binnen de sfeer van de score als geheel er toch op een aparte manier bovenuit steken.
Dit is iets waar Debney in meer van zijn scores steken laat vallen, ondanks de verder duidelijke kwaliteit van zijn muziek van met name zijn fraaie orkestraties en arrangementen.

Toch is de muziek aangenaam en doet dit warm aan, terwijl veel muziek toch zeker blijk geeft van de nodige speelsheid, zonder al teveel komedie-kleurig te worden. Daarnaast bevat de score een aantal tracks waarin Debney de gevoelige snaar weet te raken en die de nodige ontroering teweeg brengen. En juist die bijzondere momenten in de score, samen met het geheel van fraaie orkestrale muziek, maakt dit tot een erg aangename luisterervaring.

Kortom, John Debney heeft met Liar Liar een score gecomponeerd op een thema van James Newton Howard, die voluit orkestraal is en waarin de variatie zorgt voor een erg prettige beluisterbaarheid. Daarbij gaat het zowel om variatie in intensiteit als om variatie in arrangement en toonsetting. Vooral de rustige, intiemere tracks zijn meeslepend en vaak ontroerend. Maar ook de meer verhalende of meer actiegerichte muziek blijft steeds harmonisch en aangenaam. Enige minpuntje is dat de klankkleur niet wat meer varieert met meer uitgesproken solopartijen. Deze blijft nu tamelijk vlak. Het album is nogal aan de korte kant (nog geen half uur) waardoor dat laatste niet echt opvallend is. Anderzijds verdienen zulke korte albums natuurlijk geen hoofdprijs. De waardering komt daarmee op 78 uit 100 punten.
Liar Liar - 07/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
Liar Liar is een komische film over een vader die alleen maar met zijn werk bezig is en constant liegt tegen alles en iedereen. Natuurlijk moet een advocaat ook goed kunnen liegen maar niet tegen zijn eigen zoon, ondanks het serieuze onderwerp zien we deze man, gespeeld door Jim Carrey, opeens een liefdevolle vader worden die van zijn zoon houdt en diep in zijn hart een eerlijk mens wil zijn. Een mooi en vooral komisch verhaal als blijkt dat de beste man voor 1 dag niet kan liegen. Dat levert geweldige scnes op maar ook geweldige momenten voor de filmmuziek. De muziek voor deze film is gecomponeerd door 2 componisten. Zo is het hoofdthema gecomponeerd door James Newton Howard en is John Debney verantwoordelijk voor de rest van de muziek. Beide componisten krijgen wat mij betreft een pluim omdat ik dit heerlijke muziek vind die de film optimaal ondersteunt en die naast de film ook nog prima te beluisteren is.

De score opent op een vrolijke manier maar heeft ook (in latere tracks) serieuze filmmuziek die je kan ontroeren. Zo horen we bij de track Together mooie filmmuziek die de relatie tussen Fletcher en zijn zoon goed omschrijft, want eigenlijk is het een hele liefdevolle man. De muziek omschrijft deze gevoelens op een mooie instrumentale wijze. Het zijn vooral de strijkers die zorgen voor een gedenkwaardig moment, ze spelen vervolgens weer het hoofdthema van de film die meerdere keren terug komt op de score. Dit hoofdthema, geschreven door James Newton Howard, is goed gecomponeerd omdat het precies bij de beelden van de film past. Zo komt het hoofdthema op een rustige manier voorbij maar horen we het thema ook in een versneld tempo in het nummer Airport Chase, daar horen we hoe Debney het thema van Newton Howard in een ander jasje heeft gegoten en hoe dit uitpakt. Een prima nummer die vooral rond 0:52 minuten een hoogtepunt bereikt en dus een leuke variatie op het hoofdthema is

Het hoofdthema is eigenlijk de rode draad door de hele score heen en komt in een aantal tracks terug, het is niet storend maar juist leuk om het thema te horen. Tegenwoordig vind ik dat ze dit eigenlijk te weinig doen, dan horen we leuke muziek maar daar blijft het dan bij. Ik vind een hoofdthema juist interessant en herkenbaar en dat is toch juist wat je met een score wil bereiken (dat het zowel goed als herkenbaar is). Verder is de score niet echt opvallend genoeg om er lyrisch over te doen, de score zit gewoon goed in elkaar en heeft een leuk en herkenbaar hoofdthema. Verder is het een score die je af en toe kan opzetten op een regenachtige middag maar zou ik niet speciaal die score opzetten omdat ik de muziek wil beluisteren. Hiermee wil ik niet suggeren dat het nutteloze muziek is maar juist filmmuziek die je een keer naast de film kunt beluisteren.

Ik vraag mij wel af wat er van de score geworden was als James Newton Howard de gelegenheid had gehad om zelf de score helemaal te componeren. Zijn hoofdthema springt er namelijk uit en is ook het enige wat er na afloop blijft hangen. De rest is mooi, passend maar totaal niet memorabel. Dit zorgt voor een 6,5 als eindcijfer (afgerond een 7).
Een keurige voldoende voor een aangename score.
Trailer:



De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Would I Lie To You, The Eurythmics (liedje(s))




Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login

 



Meer