The Replacements


Colosseum (4005939618025)
Varèse Sarabande (0030206618020)
Film | Releasejaar: 2000 | Film release: 2000 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.The Replacements Remix5:48
2.I Don't Want to be Your GirlfriendKelli Owens3:29
3.Second ChanceBret Domrose4:10
4.Bust a MoveYoung MC4:25
5.I Will SurviveGloria Gaynor7:54
6.The Dallas Game2:00
7.Falco2:50
8.StrikebreakersFont 486:13
9.Wild Yam - The Look in Your EyesFont 484:19
10.R.O.W.D.I.E. - Sample PlayFont 481:39
11.Chicks Dig Scars2:10
12.Training CampFont 481:36
13.Football: Replacements Style3:49
14.Rock and Roll Part IIGary Glitter3:01
15.Falco Changes the Play2:30
16.Martel Crossed1:50
 57:43
Schrijf zelf je recensie

 

The Replacements - 04/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De Amerikaanse sportfilm The Replacements is een komedie, die geregisseerd is door Howard Deutch, die voornamelijk tv-series regisseert. De film is gebaseerd op spelersstakingen binnen de National Football League, om een betere behandeling van spelers af te dwingen. Maar de NFL en met name de eigenaars van de Football Teams (wat wij hier Rugby noemen) wilden vooral geld verdienen over de ruggen van de spelers. Ze probeerden de spelersstaking te breken door de inzet van Replacements, vervangers. Dat waren spelers die op de bank zaten of om andere redenen thuis zaten. Die vervangers speelden dan mee met de reguliere spelers die niet aan de staking meededen. De film is wat mager ontvangen en kwam maar net uit de kosten.
Het verhaal van de film begint met zo'n spelersstaking en de eigenaar van het team van Washington (de laatste rol van Jack Warden) roept daarbij de hulp in van een vroegere coach van zijn team, McGinty (Gene Hackman). McGinty stelt daarop een team samen van allerlei spelers, waarvan hij denkt dat ze een goed team kunnen vormen. Shane Falco (Keanu Reeves) is een van die spelers van wie de carriere niet meer vlotten wil. Daarop beginnen de trainingen en vervolgens de wedstrijden...

Van de muziek bij deze film is een soundtrack album uitgekomen. Maar waar in de film een hele rij bekende artiesten hun songs uitvoeren, varierend van Queen, Donna Summer en The Rolling Stones tot Amanda Marshall, The Police en Bachman-Turner Overdrive, is de enige bekende naam op de soundtrack die van Gloria Gaynor. Zij zingt haar bekende song 'I will Survive', waarvan de tekst een soort van terugkerend grapje is in het verhaal van de film. Het is een van de best in het gehoor liggende tracks op dit album, van maar liefst bijna acht minuten. De songs liggen verder vooral in het rap, rock en dance-genre. De song 'The Look in your Eyes' van de band Font 48, die ze samen Debney schreven, is wel aardig is, vanwege het symfonische rock karakter.

De score is van John Debney en je zou daarmee een muzikaal niveau verwachten die past bij een solide sportfilm, temeer omdat ook een acteur als Gene Hackman zijn naam niet aan zomaar een niemendalletje zou verbinden. Maar niets is minder waar. Met muziek voor een sportfilm heeft Debney's score niets te maken. Geen fraaie orkestrale uitbarstingen, geen heroïsche klanken, geen meeslepende orkestraties, niets van dat alles.
Debney's muziek bestaat vooral uit grillige orkestrale klanken van jankende strijkers met te zware percussie, te weinig harmonische piano of keyboard klanken en dat alles aangevuld met het nodige elektronische geweld van synthesizer en gitaren. En al die score-tracks zijn dan zo opgezet, dat binnen een aantal tracks diverse verschillende stijlen te horen zijn. Dat maakt de muziek niet alleen rommelig, maar die stijlen liggen al niet in het aangename luisterspectrum en dan werkt die variatie binnen tracks juist averechts. Het is vermoeiende muziek geworden, die totaal niet aanspreekt.
Een enkele track of deel daarvan laats nog iets horen van wat fraaie rustiger muziek. Maar het zijn vaak korte fragmenten, die laten horen hoe het had kunnen zijn. De fraaie track 'Falco' is een track die als geheel wat rustiger is en daardoor prima beluisterbaar.
Maar dat zijn uitzonderingen. De meeste muziek zit in een meer expirimentele hoek, met elektronische klanken en techno of trance ritmes, waarbij grilligheid en rauwheid de boventoon voeren en waarbij harmonie of symfonie ver te zoeken is. Dat wordt dan aangevuld met vrouwelijke stemklanken, galmende citaten uit de film, raggende gitaren en andere oorwringende geluiden.

Toch is nog zoiets als een thema te ontwaren in deze chaos, voor het eerst te horen in de openingsremix van het album. Dit thema komt dan weer terug in de eerdergenoemde track 'Falco' en aan het eind nog een keer in (het eerste deel van) 'Martel Crossed', waarin een solo hoornblazer het thema aan het slot nog een keer brengt. Op mijn versie van het album is 'Martel Crossed' overigens een wat vreemde track, waarbij de eerste 1:40 min een rustige reprise is het van Falco-thema. Daarna volgt er een lange stilte. Vervolgens begint weer een song van krap 2 minuten, die het album feitelijk afsluit.

Een deel van de instrumentale tracks is gecomponeerd door Debney, samen met leden van de band Font 48. Deze muziek loopt weliswaar iets vloeiender dan de solo Debney muziek, maar ligt wel in dezelfde lijn en de beluisterbaarheid wordt er nauwelijks beter van, op 1 redelijk fraaie song na.

Kortom, met The Replacements heeft John Debney een score afgeleverd die eigenlijk niet om aan te horen is, op een paar stukjes na, waarin hij het thema presenteert. De samenwerking met Font 48 helpt daar geen mallemoer aan. Voor Debney-fans, waar ik mezelf ook toe reken, is dit nogal een domper. Maar ook voor hen die de songs uit de film op het album verwacht hadden was het een domper, want van de grote artiesten is er nauwelijks iets op te vinden. Een paar songs zijn best aardig, maar voldoen bij lange na niet aan de verwachtingen van de filmfans. Eigenlijk is dit soundtrack-album aan alle kanten een grote flop. De waardering komt niet hoger dan 39 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login

 



Meer