Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



84 Charing Cross Road


Varèse Sarabande Club (0019750000208)
Film | Releasejaar: 2007 | Film release: 1987 | Medium: CD
Beperkte oplage: 1000 exemplaren
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Fanfare/Main Title (The Journey)3:02
2.Book Of Love Poems2:03
3.Marks And Co.1:09
4.Dear Speed (Piano Leslie Pearson)1:39
5.Christmas Gift, 1949 (Sussex Carol) (Traditional, arranged by Fenton/Stewart)1:32
6.Nora Writes1:47
7.Corelli: Church Sonata In A (Violin: Gavyn Wright)1:58
8.Pilgrimage — Helene And Frank2:28
9.The Wedding1:47
10.The Subway0:38
11.Love Between Friends1:46
12.“Tread Softly …”2:05
13.Helene’s First Letter1:45
14.Business As Usual1:31
15.Festival Of Britain Conga:51
16.Daydream/Meeting Ginny And Ed2:01
17.The Move, 19581:41
18.New Year, 1960 (Auld Lang Syne) (Traditional, arranged by Fenton/Stewart)1:52
19.Hopes Fade/Condolence1:18
20.Love Between Friends (Reprise)/Closing Credits3:58
 36:51
Schrijf zelf je recensie

 

84 Charing Cross Road - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
De dramafilm 84 Charing Cross Road is geregisseerd door de in 2008 overleden Brit David Jones, die vooral theaterproducties regisseerde en slechts een paar filmtitels op z'n naam heeft. Ook deze film is gebaseerd op een toneelstuk van James Roose-Evans, die weer gebaseerd was op een boek over een briefwisseling. Het toneelstuk werkte echter met slechts twee personages, maar voor de film hebben ze dat uitgebreid naar een groter aantal, om nog enige 'body' te krijgen. Deze feelgood-film is goed ontvangen door de critici, terwijl Anne Bancroft een Bafta-Award won voor haar hoofdrol.
Het verhaal begint in het heden van 1971, waarin de Amerikaanse Helen Hanff (Bancroft) naar Londen vliegt. Haar boek is net uitgegeven, dat gaat over haar correspondentie met de Londense inkoper van een tweedehands boekenwinkel, een correspondentie die twintig jaar geduurd heeft. Maar de boekwinkel is ermee gestopt. De film springt dan naar 1949, wanneer Hanff oude Britse literatuur verzamelt. Ze ziet een advertentie in een blad van die winkel in Londen en schrijft daar een brief naartoe, met het verzoek om haar bepaalde boeken te sturen. Zo ontstaat een briefwisseling met inkoper Frank Doel (Anthony Hopkins) en zelfs met Doels vrouw en andere personeelsleden van de winkel, die jarenlang gaande blijft...

De muziek bij deze intieme, warme film is van George Fenton, die toen aan het begin van z'n carrière in de filmmuziek stond, nadat hij zich via vele tv-series had opgewerkt en inmiddels een paar grote score-successen op z'n naam had staan. De klassiek geschoolde Fenton paste natuurlijk uitstekend bij deze film, die deels in het meer traditionele Londen en deels in het meer upper-class New York speelt, zonder dat de hoofdpersonages elkaar ooit ontmoeten. Fenton heeft beide locaties een eigen muzikale kleuring meegegeven, waarbij de Londense stijl wat klassieker is en de New Yorkse stijl een duidelijke jazzy kleuring heeft.

Het album opent met een kopergeblazen fanfare, die erg prettig klinkt. Na een halve minuut neemt het orkest de muziek over in het 'Main Title'-deel van de track, met een melodie die best fraai is, maar niet echt pakkend en later een wat meer ingetogen arrangement krijgt met een vleugje jazz. De tweede track is een fraaie, wat speelse track in een licht klassieke uitvoering, met vooral de Ierse fluit als leidend instrument. Een andere fraaie track is 'Pilgrimage/Helene and Frank', waarin diezelfde fluit terugkomt, met z'n warme klank, op begeleiding van aangename strijkers en hobo. Het hoofdthema uit de openingstrack schemert hier weer doorheen.
Vanaf de track 'The Subway' krijgt de jazzy kleuring duidelijk de overhand in de volgende acht tracks. De enige uitzondering is de track 'Festival of Britain Conga', die juist die feestelijke sfeer tekent van een Zuid-Amerikaans Conga-festijn.
Het album sluit ook af met de jazzy track 'Love Between Friends', die al eerder voorbij kwam. Maar deze afsluiter heeft een meer klassiek getint intermezzo, waarin het hoofdthema terugkomt, om daarna in die jazzy stijl af te sluiten.

Een aantal van de 'Londense' tracks zijn weliswaar tamelijk klassiek opgezet, maar toch ook wat aan de minimalistische kant. En dat geldt eveneens voor de meer jazzy 'New Yorkse' tracks. Zo is de track 'Dear Speed' een solo pianotrack in een jazzy kleuring. In 'Nora Writes' horen we alleen een Irish flute, die samenspeelt met een harp, waar later nog een viool aan toegevoegd wordt.
'The Wedding' is een track waarin alleen een kerkorgel te horen is. Op zich wel aardig, maar toch wat beperkt.

Het album bevat een paar bekende melodieën van traditionele hymnes of carols, die Fenton in een eigen arrangement heeft gezet. De 'Sussex Carol' heeft daardoor een nogal jazzy fanfare-achtige kleuring gekregen. De klassieke traditional 'Auld Lang Syne' is door Fenton in een prettig vlotte fanfarestijl gezet. Het gedragen karakter van de melodie gaat daarmee deels verloren, maar er komt een soort feestelijkheid voor terug.
Ook een echte klassieke track ontbreekt niet, met Archangelo Corelli's 'Sonate no.9 in A Major', waarin de bekende violist Gavin Wright de vioolpartij voor z'n rekening neemt, die hij bespeelt met alleen een klavecimbel als tegenpartij. De track heet op het album 'Church Sonata', maar er komt verder geen enkel ander instrument aan te pas.

Kortom, met zijn muziek voor de film 84 Charing Cross Road heeft George Fenton een prima score gecomponeerd, waarbij hij voor de Britse kant van het verhaal een meer klassiek traditionele muzikale kleuring toepast en voor de Amerikaanse kant een duidelijke jazzy kleuring heeft ingezet. De klassieke tracks hebben wel iets van een warme en intieme kleuring, maar zijn vaak wat beperkt, terwijl de themamelodieën niet echt pakkend zijn. Ook is een deel van deze muziek wat aan de minimalistische kant, wat overigens ook voor een paar tracks van de jazzy kant geldt. De jazzy stijl die Fenton in een flink aantal tracks heeft verwerkt hebben die typerende Noord-Amerikaanse kleuring meegekregen, die een beetje tegen de big-band-stijl aan hangt. Dat maakt die muziek nog heel behoorlijk verteerbaar. Verder staan er een paar bekende melodieën en een klassiek stuk op het album, die zo een waardering krijgt van 67 uit 100 punten.
Music Composed by George Fenton

When a script-reader in her New York apartment sees an ad in the Saturday Review of Literature for a bookstore in London that does mail order, she begins a very special correspondence and friendship with Frank Doel, the bookseller who works at Marks & Co., 84 Charing Cross Road.

Anthony Hopkins, Anne Bancroft and Judi Dench star in this much-loved film from 1987.

George Fenton returns to our CD Club for the first time since We’re No Angels, here with a charming and heartfelt score that is a must for all Fenton fans.

A very special release from the Varèse Sarabande archives.

Limited Collector’s Edition of 1000 copies

Andere soundtrack releases van 84 Charing Cross Road (1987):

84 Charing Cross Road (1987)

Soundtracks uit de collectie: Limited Editions

Rosemary's Baby (2012)
Island, The (2003)
Prisoner of Zenda, The (2004)
55 Days at Peking (2011)
Invasion USA / Tormented (2012)
Day of the Locust, The (2010)
Amazing Stories: Anthology One (2006)
Shaft (2014)
Kindred, The (2005)
Tribute to a Bad Man (2003)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen