The Bride


Varèse Sarabande Club (0099552021076)
Varèse Sarabande Club (5035135049636)
Film | Releasejaar: 2002 | Film release: 1985 | Medium: CD, Download
Beperkte oplage: 1000 exemplaren
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.The Bride5:02
2.In the Woods1:50
3.Rinaldo1:38
4.Frankenstein1:18
5.The Jewels2:01
6.Bela1:36
7.Eva2:12
8.Escape1:50
9.Viktor and Eva4:59
10.Rinaldo’s Death2:28
11.Frankenstein’s Punishment2:27
12.Together3:20
 30:40
Schrijf zelf je recensie

 

The Bride - 09/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Dit is de 30ste en laatste recensie uit de Maurice Jarre serie.

Vorige: A Passage to India

De Brits-Amerikaanse film The Bride is een film die geregisseerd is door Franc Roddam (Quadrophenia, K2, tv-miniserie Cleopatra), die vooral producer is van tv-programma's. De film is een zoveelste variant op het bekende horrorverhaal van Mary Shelley over het monster van Frankenstein, dat deze keer om een vrouw draait. De film is daarbij deels ook gebaseerd op de horrorklassieker The Bride of Frankenstein, uit 1935. De film, waarin de horror nauwelijks uit de verf komt, is echter in de pers vrij slecht ontvangen en was ook in de bioscopen geen succes, ondanks hoofdrollen van toenmalige popsterren Sting en Jennifer Beals, die hier zelfs een Razzie-nominatie voor kreeg.
Het verhaal draait om de geleerde dokter Frankenstein (Sting), die hier Baron Charles heet, die eerder al zijn bekende monster heeft gecreëerd. Samen met een collega en assistent Paulus (Timothy Spall) wil hij nu proberen om voor zijn monster Victor een vrouw, een bruid, Eva, te maken en tot leven te wekken. Maar als dat dan vervolgens lukt, blijkt Frankenstein zo door haar betoverd, dat hij haar voor zichzelf wil, waarop Victor er vervolgens vandoor gaat. Frankenstein probeert van haar een echte vrouw maken. Maar als zij opnieuw Victor ontmoet heeft dat grote gevolgen...

De muziek bij deze dramafilm, die een horrorfilm zou moeten zijn, is van Maurice Jarre, die midden in die tachtiger jaren van de vorige eeuw volop in zijn elektronische periode zat, waarin hij veel films van nogal magere elektronische scores voorzag. Hij heeft in die periode echter ook een aantal uitzonderingen en The Bride is daar een van. Oudere Frankenstein-films hadden vaak een grootschalige orkestrale score meegekregen, in een tijd waarin elektronische muziek nog niet bestond. Het was daarbij Jarre's taak om het wat springerige verhaal van een muzikale omkadering te voorzien en dat heeft Jarre geprobeerd met een grootschalige, vrijwel volledig orkestrale score. En het is een meeslepende score geworden, met een mooi thema in prachtige grootse orkestraties. De beperkte hoeveelheid spanningsmuziek in deze score is opvallend voor een horrorscore, sterker nog, de muziek is vooral prettig gekleurd en daarmee bijzonder aangenaam beluisterbaar. Zelfs heel fraaie fanfaremuziek ontbreekt niet, zoals in de track 'Frankenstein'.

Het is wat vreemd dat de productiemaatschappij gebruik maakte van popsterren voor de hoofdrollen, wellicht om een jonger publiek te trekken, terwijl Jarre's score juist trekken heeft van de orkestrale stijl van veel beroemde oudere films en hij tegelijkertijd ook nog in zijn elektronische periode zat, wat in die tijd geassocieerd werd met modern, jeugdig en hip. Het tekent het gebrek aan sturing bij het maken van de film, wat wellicht sterk heeft bijgedragen aan het feit dat deze geflopt is.

Behalve van een groot orkest heeft Jarre toch ook nog gebruik gemaakt van een wat ouder elektronisch instrument, de Ondes Martenot, die hij in veel scores gebruikt heeft. Dit instrument geeft een wat zwevend geluid dat in toonhoogte kan variëren en vibreren, ongeveer zoals een theremin. Het album opent hiermee in de titeltrack, maar het instrument komt in meerdere tracks voorbij, vaak in combinatie met orkestrale klanken.
Voor de film heeft Jarre een prachtig thema gecomponeerd, die in de titeltrack in een fraaie orkestrale uitvoering gepresenteerd wordt, in een bijna romantische stijl, met mooie uithalen, tempowisselingen, volumevariaties, die er een zekere grandeur aan geven. Ook de stevige percussie en koperblazers helpen mee om in fraaie tegenmelodieën hier een heerlijke track van te maken. De melodie komt in een aantal tracks terug, vaak in een wat minder grootschalige setting, maar evengoed fraai. In de track 'Escape', het laatste deel van de track 'Viktor and Eva', evenals in de laatste track 'Together' komt de grootse en meeslepende orkestratie nog weer op een prachtige manier terug.

De score kent ook rustig voortglijdende tracks, die wat verhalend overkomen, soms zelfs wat saai, terwijl regelmatig ook de dreiging wel naar voren komt, overigens zonder dat dit stoort, zoals in 'The Jewels'. Daarnaast is er eigenlijk maar een track echt spannend of zelfs creepy en dat is 'Frankenstein's Punishment', waar chaotische klanken en luide dissonanten de boventoon voeren in een duidelijk minder aangename melodie, waarin de spanning flink wordt opgevoerd. Daarmee is dit verreweg de minst aangename track van het album.

Kortom, met zijn grootse en meeslepende score voor The Bride heeft Maurice Jarre een bijzonder aangenaam beluisterbare score neergezet in een orkestrale Americana stijl. Met een erg fraai thema, dat regelmatig terugkomt in de score weet hij de luisteraar in te pakken. Het album bevat eigenlijk slechts een track die bij een horrorfilm zou passen. Daarmee lijkt de score eerder bij een soort romantisch drama of historisch epos te horen dan bij een horrorfilm. Hoe dan ook, de muziek, los van de film, is het beluisteren meer dan waard. De waardering komt dan ook op een mooie 86 uit 100 punten, waarmee dit voor mij een van de fraaiste Jarre scores is geworden.

Andere soundtrack releases van The Bride (1985):

Bride, The (1985)
Braut, Die (1985)

Soundtracks uit de collectie: Limited Editions

InnerSpace (2009)
Secret Adventures of Jules Verne, The (2011)
Saint Joan (2010)
Studs Lonigan (2002)
Pushkin: The Last Duel (2006)
Vulcano Figlio Di Giove (2014)
Killer Elite, The (2008)
Green Berets, The (2002)
Bring Me the Head of Alfredo Garcia / The Killer Elite (2004)
Money Train (2011)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer