Avatar


Warner Music Japan (4943674095636)
Atlantic US (0075678957611)
Film | Releasedatum: 15/12/2009 | Film release: 2009 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.''You don't dream in cryo. ....''6:09
2.Jake enters his avatar world5:24
3.Pure spirits of the forest8:49
4.The bioluminescence of the night3:37
5.Becoming one of ''The People'' Becoming one with Neytiri7:43
6.Climbing up ''IknimayaThe Path to Heaven''3:18
7.Jake's first flight4:50
8.Scorched earth3:32
9.Quaritch5:01
10.The destruction of Hometree6:47
11.Shutting down Grace's lab2:47
12.Gathering all the Na'vi clans for battle5:14
13.War11:21
14.I See You (Theme from Avatar)Leona Lewis4:20
 78:52
Schrijf zelf je recensie

 

Avatar - 08/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
Maanden van tevoren spraken velen mensen al van deze film, Avatar!
De film Avatar zou HET spektakel van 2009 moeten worden, alle Oscars waren al gereserveerd voor deze film, maar wat is nou een film zonder muziek? In de meeste gevallen haal je een top componist erbij want een blockbuster moet toch voorzien worden van geweldige muziek en het mag zeker niet teleurstellend zijn. Regisseur James Cameron koos ervoor om gewoon zijn vertrouwde componist erbij te halen, James Horner. Samen met Horner werkte hij ook al samen aan de film Titanic, 1 van de grootste films uit de 20ste eeuw die door iedereen wel een keer bekeken moet zijn. Horner haalde veel records met deze soundtrack, niet alleen een geweldige song maar ook een geweldige tune wat gelijk het hoofdthema van de film werd. Ook in Avatar doet hij datzelfde weer, het gezongen nummer is gelijk ook het hoofdthema wat hij weer in verschillende tracks uitwerkt. Maar lukt dat zelfde kunstjes opnieuw in 2009, vinden mensen het nog wel origineel is de vraag…
Ik stopte de blauwkeurige score in mijn cd-speler en begon te luisteren, eens kijken of ik werd toegelaten tot de Avatarwereld van Cameron en natuurlijk die van Horner!

1. You Don’t Dream In Cryo…..
Het begin van deze score is erg apart en begint met een vrouwenstem die het hoofdthema van de film lijkt te zingen, of toch niet? Het is in ieder geval mooi en het zorgt ervoor dat je aandacht erbij blijft. We weten dat Horner houdt van een vrouwenstem, het doet me een beetje denken aan de manier waarop Howard Shore ook altijd componeert. Alleen heeft Horner ook nog een geweldig orkest die rond 3:10 er ook lekker bij komt. Met wat percussie is de aandacht nog altijd bij de score van Horner. Met een leuke melodie vervolgt Horner dit nummer maar het is dan wel een beetje van hetzelfde allemaal. Gelukkig dat rond 5:09 het weer wat anders wordt. Het nummer eindigt rustig, het eerste nummer is in ieder geval veelbelovend!

2. Jake Enters His Avatar World
Eens kijken wat dit nummers ons brengt…
Het is een nummer met verschillende kanten, het is aan de ene kant mooi en aan de andere kant weer apart. Vanaf 3:18 gaat het nummer pas echt beginnen en horen we eindelijk hoe spannend Horner zijn muziek kan maken. Ook de vrouwenstemmen krijsen soms als een soort klappen ertussen door. Rond 3:50 gaat de sfeer over in mooi en vormen de strijkers samen met het percussie het hoofdthema van de film. Het is de eerste keer dat we het hoofdthema horen op deze score en gelijk is het al geslaagd. Een leuke track met een leuk hoofdthema die even langs komt.

3. Pure Spirits of the Forest
Het nummer begint enigszins magisch en apart. Al deze nummers hebben wel wat aparts over zich, alleen dit nummer begint al zo. De strijkers voegen zich langzaam bij deze track toe en die zorgen voor de rust. Rond 2:40 komt er iets meer reuring in de track en gaat het percussiedeel ook mee doen, maar dan lijkt het weer te stoppen en is er weer rust. Rond 4:55 (dan pas) krijgen we weer een andere twist en begint dit nummer eindelijk leuk te worden. Het hoofdthema keert weer terug in dit nummer en het is net zoals in het vorige nummer op de achtergrond maar wel erg mooi. Na het hoofdthema horen we eindelijk de duisternis van Avatar! Met veel percussie en blazers en natuurlijk strijkers vormen zei wat duisternis en dat is zeer aangenaam om naar te luisteren. Maar na deze duisternis gaat alles weer over tot rust en kan ik concluderen dat deze track leuk was maar niet erg fantastisch. Het is een standaard nummer van Horner, hier had vast meer ingezeten.

4. The Bioluminesscence of the Night
We horen de piano in dit nummer, dit keer start Horner daarmee en het zorgt gelijk voor een mooie rust. Ook het hoofdthema horen we weer in dit nummer dit keer gespeeld door alleen de strijkers (zonder slagwerk). Verder is dit nummer echt heel mooi om naar te luisteren. Even later wanneer we wat slagwerk horen (licht slagwerk) keert het hoofdthema opnieuw terug en met dan weer de piano aan het einde van dit nummer is dit nummer geslaagd en werkelijk een heerlijk om naar te luisteren. Ook de vrouwenstemmen aan het einde van de track doen het goed en werken aanstekelijk (je blijft er met je aandacht bij).

5. Becoming One of the People, Becoming one with Neytiri
Ik ben niet zo weg van de hoge stem in het begin van de track. De stem zingt op de voorgrond het hoofdthema van de film, naar mijn mening niet echt geslaagd. Daarna horen we weer wat percussie die het hoofdthema weer meespelen, dit klinkt al gelijk een stuk beter! Het hoofdthema van Avatar is gewoon prachtig gecomponeerd en lijkt totaal niet op andere scores van James Horner (de instrumentale versie). Het is een lust om naar te luisteren. Verder is het nummer erg mooi maar het kost me veel moeite om soms mijn aandacht erbij te houden. Wanneer het hoofdthema dan weer te horen is blijft mijn aandacht er toch bij. Geen aparte track maar wel een hele aangename.

6. Climbing up “Iknimaya – The Path to Heaven “
Het nummer begint heerlijk met een leuke melodie. Daarna komt er een koor bij waarvan ik niet zo onder de indruk ben. Het doet me denken aan Amistad al hadden die een veel betere melodie, dit doet me werkelijk niets. Ik spoel het dan ook liever door, jammer…
Helaas duurt het gezang het hele nummer door en kan ik er niets anders van maken dan dat dit mijn minste favoriete track is. Als je niet van korengezang houdt ben je het met me eens en vind je dit een mindere track maar als je er wel van houdt is dit een heerlijke track om naar te luisteren.

7. Jake’s First Flight
Het vliegen is altijd al een apart iets geweest, ook in de film Avatar wordt er veel tijd aan besteed. Niet zo zeer alleen in de film maar ook op de score is te horen hoe mooi vliegen kan zijn. Helaas weer wat korengezang, en dan heb ik het niet over een echt koor maar het klinkt een beetje beklemmend. Het is niet zoals een echt koor bij Lord of the Rings, gelukkig hersteld Horner zich vanwege het feit dat het orkest weer erbij komt. Het orkest speelt verassend genoeg weer het hoofdthema. Maar ze spelen niet alleen het hoofdthema, ze hebben dit keer ook andere melodieën. Verder ben ik niet zo weg van die solostemmen, als Howard Shore ze uitwerkt zijn ze prachtig maar bij James Horner zijn ze minder sterk naar mijn mening. In de film heel krachtig maar op de score erg zwak.

8. Scorched Earth
Een nummer die lekker duister begint, de spanning stijgt!
Dit zijn de nummers waar ik ook op gewacht heb, niet elk nummer hoeft lekker zoetsappig te zijn! Dit nummer is lekker duister en bevat zeker actiemuziek. Met wat rare vrouwenstemmen die zeker op Avatarstemmen lijken is deze track toch aardig. De blazers lijken zo rond 2:30 het hoofdthema van de film te spelen. De strijkers zorgen uiteindelijk voor wat rust en zo eindigt deze track ook. Eindelijk is een beetje actie en dat pept de score ook wel weer een beetje op.

9. Quaritch
Het is geen Quidditch zoals bij Harry Potter maar het lijkt er wel op. Een beetje dom bedacht naar mijn mening omdat je dan om commentaar vraagt. De muziek lijkt in ieder geval niet op de Quidditch muziek bij Harry Potter. Het is weer 100 % James Horner, we horen wat elementen die we in Titanic ook hoorde. Veel percussie in deze track, vooral in het begin en aan het einde. Aan het einde horen we veel elementen uit de track ‘War’ en even denk ik dat ik in die track zit. Toch is het de track Quaritch en ik kan u vertellen dat de track aardig is maar zeker geen hoogstaander!

10. The Destruction of Hometree
De track is zeker aangenaam maar ik heb totaal mijn aandacht er niet bij. In de film was de muziek erg mooi maar zo losstaand levert het voor mij niets op. De actie die er rond de 2 minuten bij komt klinkt gelijk al wat beter maar ook dat hebben we toch al meerdere keren gehoord? Het lijkt allemaal een beetje van hetzelfde te worden in deze track. Eindelijk horen we dan ook een echt koor in deze track, en dat vind ik gelijk al een stuk mooier!
Het fleurt deze track dan ook gelijk op en zorgt voor meer aandacht en vooral meer spanning. Dan komt het orkest samen met het koor op een hoogtepunt en zorgt het voor een kleine explosie, heerlijk om dat te horen. Daarna nog wat blazers en strijkers maar daar word ik niet warm of koud van.

11. Shutting Down Grace’s Lab
Aan de titel te zien moet dit wel een zielig track zijn, in de film was dat ook zo.
In de film was de muziek erg mooi en tilde zeker de scene omhoog maar toen had ik niet door dat het niet om een vrouwenstem ging maar om wat gekrijs. Krijsen is wat raar maar laat ik zeggen dat ik het geen zingen vind en ook totaal niet mooi. Amusement is er zeker te vinden (in de film) maar op de score is dat minder vaak te vinden, zeker als je dit soort tracks blijft houden. De score heeft tot nog toe een positieve indruk op mij maar met dit soort tracks gaat Horner helemaal de mist in naar mijn mening.

12. Gathering all the Na’vi clans for Battle
Deze track is gelijk al beter vanwege het mooi orkest.
Dit keer ook wat mannenstemmen die het zeker niet slecht doen in dit nummer, ook het slagwerk is weer duidelijk aanwezig. Ik heb nooit geweten dat Horner zo goed was in slagwerk, hij gebruikt veel slagwerk en dat pakt constant goed uit. Deze track is gewoon lekker om naar te luisteren, het is geen bijzondere track maar gewoon een mooie. Dit komt vanwege de hoeveelheid instrumenten en de melodie die erin verwerkt zit. Het is nog geeneens het hoofdthema van de film maar toch is het heerlijk om naar te luisteren en naar mijn mening is dit 1 van de betere tracks van deze score.

13. War
Dit is toch wel dé track van de score, met deze heerlijke actietrack zet Horner zich weer terug op de kaart bij de actiecomponisten. Ik wist niet dat hij zo goed was in het maken van meeslepende actiemuziek. Naar mijn mening is dit de beste actietrack van Horner die hij ooit heeft gemaakt, hij overtreft zichzelf hier echt mee. Ook ik was verbaasd om zo’n top track voorbij zien te komen! Het is vooral veel rust en het hoofdthema van Horner maar in dit geval zorgt hij voor een hoge amusementswaarde met zijn orkest en koren. Ik zat gewoon contant te luisteren naar dit nummer en ik zat geen andere dingen te doen, in de film was dit nummer geweldig maar ik denk dat het nummer nog beter uitkomt op een score. Strijkers, percussie, blazers, koren en geweldige melodieën komen allemaal voorbij in de track ‘War’. Dit is toch echt wel de track die iedereen geluisterd moet hebben vooral omdat het niet alleen maar actie is. Later in de track horen we ook strijkers die je weer meeslepen in die Avatarwereld van Horner. Het heerlijke nummer eindigt dan toch met het hoofdthema van de film, we horen een vrouwenstem (Leona Lewis) en zo komt de beste track van de soundtrack tot een einde…
14. I See You (Theme from Avatar)
Met het nummer ‘I See You’ is Horner weer net zo sterk als toen met Titanic. Hij zorgt weer voor een perfect nummer al is de ontlading toch echt minder groot. De track is prachtig er is niets mis mee. We hebben een geweldige vrouwenstem, we hebben een prachtige melodie en dus kan er toch niets fout gaan? Toch is dat wel het geval, het nummer heeft toch echt minder emotie als bij Titanic. Bij dat nummer van Celine Dion had ik toch veel meer, daar kon je je helemaal inleven en dat kan bij I See You net niet. Het kan ook aan Dion liggen (dat ik haar stem meer mag dan die van Lewis) maar I See You is een nummer die mij gewoon totaal niet raakt. Het voegt dan ook helemaal niets toe tot de score. Je kan nog enigszins zeggen dat het hoofdthema erin zit maar dat is dan ook echt alles. Na het geweldige ‘War’ zet ik de cd speler altijd stop en ik luister dit nummer eigenlijk nooit. Horner heeft zijn best gedaan maar na het geweldige nummer die hij schreef samen met Dion kan hij denk ik nooit meer beter worden.

Avatar is een geweldige score die elke filmmuziekliefhebber wel eens geluisterd moet hebben.
Er staan werkelijk mooi nummers op, vooral de actietrack ‘War’ is me bijgebleven. Maar er zit niet echt een fantastisch thema in die ik alsmaar wil beluisteren. We hebben het mooie thema ‘I See You’ maar toch raakt dat thema me niet echt. Natuurlijk is dit niet Horner zijn beste score maar het is wel weer een mooie in zijn collectie. Ook Horner heeft er 2 jaar over gedaan maar dat is niet af te horen aan deze score. Het zou zo een score kunnen zijn die hij 1 maand van tevoren schreef, zo kan ik namelijk niet horen dat hij veel nieuwe dingen erin heeft gedaan. Natuurlijk horen we andere instrumenten maar het blijft een Horner score en dus brengt het ons niets verassends en dat is jammer! Ik blijf erbij dat Horner zijn beste tijd heeft gehad, toch geef ik Avatar een 8 vanwege het mooie thema en vanwege de track ‘War’.
Ik ben heel blij dat UP de Oscar mee naar huis mocht nemen want een Oscar voor de score voor Avatar had gewoon iets teveel van het goede geweest.
Avatar - 08/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
Al maanden voordat de film zelfs maar af was begonnen de blogs, tweets en nieuwsberichten over Avatar al. James Cameron had geen film meer gemaakt sinds Titanic. Daarvoor maakte hij de eerste twee Terminator-films (en laten we eerlijk zijn, die zijn de beste van de vier), en Aliens. Nou hadden deze vier films allen iets heel speciaals. Ze zijn groots in opzet en verhaaltechnisch, en bevatten de beste speciale effecten die in die tijd te maken waren. De Alien-Queen die Ellen Ripley bevecht, Robert Patrick die tot vloeibaar staal kan smelten en zo iedere vorm kan nemen, en een titanisch cruiseschip dat tegen een ijsberg slaat. Beelden die uitgroeiden tot iconen, en in het collectief geheugen staan ingeprent. Met Avatar legt Cameron de lat hoger dan ooit. Dit keer zet hij niet de beste effects neer die er zijn, nee hij vindt een gehele nieuwe manier van filmen uit. Dit zorgt voor een filmervaring die u nooit meer zult vergeten.

Net als King Kong (1933) en later de eerste Star Wars Trilogy is Avatar een film waarvoor technieken zijn uitgevonden, in plaats van toegepast. En u zult u niet weten waar u op het scherm moet kijken. Alles leeft, en heeft een eigen bestaan. Natuurlijk komt het uit de computer, maar als u de film in 3D ziet dan zult u begrijpen wat ik bedoel.We moeten ons gelukkig prijzen dat wij nu zien hoe de 3D revolutie opkomt in de filmwereld.

James Horner is zonder twijfel een van de grootste componisten die Hollywood tot nu toe heeft gehad, en een persoonlijke favoriet bij mij en enkele collega's. Met pakweg honderdtwintig scores hoeft hij zichzelf eigenlijk helemaal niet meer te bewijzen. Ik heb het hier over de componist van My Heart will Go On (de single bracht meer op dan het feitelijke schip begin vorige eeuw kostte!), de componist van prachtige wereldberoemde scores zoals Willow, Braveheart en Legends of the Falls. Zijn Glory is waarschijnlijk de meest gebruikte filmmuziek in trailers. Horner werkte een jaar aan Avatar, en mocht van de studio alle middelen gebruiken die hij nodig had.
Horner meld in enkele recente interviews over de score twee dingen:
- Avatar was de moeilijkste klus die hij ooit heeft gedaan.
- Hij wilde de muziek voor Avatar net zo revolutionair maken als de film.

Laat mij eerst melden dat Avatar een prachtige score is geworden. Je wordt de muziek ingezogen, en de 72 minuten die je dankzij Horner op Pandora meemaakt zijn om voor je er erg in hebt. De instrumentaties zijn gevarieerd, en ook thematisch is Avatar een topscore. Er zijn echter ook minpunten. Ten eerste waren de verwachtingen al ongekend hoog gespannen, maar Horner gooit er nog een schepje bovenop door te vermelden dat hij de muziek net zo revolutionair wilde maken als de film. De muziek is mooi, maar niet revolutionair. Er zijn geen daverend nieuwe technieken gebruikt tijdens het componeren en/of orkestreren van de score, en het is zeker weten een soort muziek die je al eerder heb gehoord. Bovendien kan Horner het wederom niet laten om zichzelf te kopieren. Tot tweemaal aan toe worden we 'getrakteerd' op een cue die rechtstreeks uit Apocalypto komt, alleen is er ditmaal een synthesizer tussenin gezet.

De score is duidelijk in twee delen te splitsen. In het eerste gedeelte ontvouwt Horner duidelijk de prachtige thema's, en laat hij ons kennis maken met de wereld Pandora, het tweede gedeelte is agressief en volgestouwt met actie. Instrumentaal is dit niet alleen de sterkste score van het jaar, maar een van de sterkste die er te vinden is. Er word altijd in lagen gewerkt, iets waar Horner erg goed in blijkt te zijn. Als er inheemse, haast excotische percussie klinkt, is de synthesizer ook aanwezig, maar ook de strijkerssectie (bestaande uit zestig muzikanten!) en vaak ook de blazers. Veelal worden de motieven onder elkaar gespeeld door verschillende secties, of Horner heeft dezelfde secties slim gemonteerd op deze manier. Ook Horners geliefde viertonen motief voor blazers is weer aanwezig, en maakt bijna net zovaak als in Troy zijn opwachting. Het wordt vooral ingezet om de wat kalmere maar toch spanningsbevattende stukken van richting te doen veranderen.

Horner gebruikt ditmaal veel gebruik van de synthesizer en percussie. De klanken voor Pandora en de Na'avi zijn etnisch en inheems, en er wordt een enorm scala aan drums, djembe's en andere slag instrumenten aan dit thema gewijd. Er zijn echter ook typische Horner-instrumentaties in Avatar verwerkt, wat de score wel weer die extra touch geeft. Prachtige, immense koorpartijen en etnische vocals zoals alleen Horner ze kan schrijven, (pan)fluiten en andere houtblazers die we nog kennen uit Braveheart en Legend of the Falls, en niet te vergeten de grote 'Cinematic Sound', nog beter uitgewerkt dan in Titanic. Er zijn twee duidelijke thema's te horen in Avatar. Het hoofdthema is gewoon fantastisch, en wordt meerdere malen voluit door de strijkerssectie gespeeld, iets dat tegenwoordig te weinig voorkomt in scores. Er is ook een liefdesthema, maar Horner speelt dit net wat te weinig om echt een goede indruk ahter te laten op CD. In de film wordt het echter precies op de goede momenten ingezet, waardoor het na het zien van de film enorm mooi is om naar te luisteren. Sowieso is Avatar een score waarvoor velen, om zijn schoonheid te kunnen inzien, eerst de film moet hebben gezien.

Wat vooral opvalt is de grote hoeveelheid mysterie die deze score met zich meebrengt. Net als in Apocalypto weet Horner iedere klank van de synthesizer te dopen in een mysterieuze laklaag, dat alleen maar naar meer doet verlangen. Het is daarom des te jammer dat Horner er in twee tracks cues van Apocalypto ingooit: je wordt ineens met beide benen op de grond gezet terwijl je op een andere planeet was. Maar al deze mystiek en geheimzinnige muziekstukken ten spijt, het de actie waar Horner ditmaal in uitblinkt. In Quaritch en Destruction of the home Tree horen we al heel wat imposante muziek, maar in de ruim elf minuten durende track War gaan alle remmen los. Horner gooit gigantische koorpartijen in een mix van uitstekend spel van strijkers en blazers, en magnifiek gebruik van een uitgebreid assortiment aan percussie instrumenten. Een van Horner's beste, zo niet allerbeste actietrack.

De verwachtingen rondom de score van Avatar lagen bij mij en velen zo hoog dat deze bijna niet konden worden waargemaakt. Dat doet Avatar ook absoluut niet. Het is, op enkele sterke actietracks na een rustige score geworden, duidelijk van Horner's hand. Nergens de blaaspartijen zoals in Willow, of de emotie zoals in Braveheart. Het is een kruising tussen Troy en Apocalypto geworden: wild en actierijk wanneer dat nodig is, maar minstens zo zacht en mysterieus indien nodig. James Horner heeft met Avatar bewezen dat hij nog steeds een van de groten is, en dat hij in staat is om zelfs vandaag de dag aan zijn eigen stijl trouw te blijven. Hij gaat niet ineens iets heel erg anders doen, zoals Thomas Newman's armoedzaaierige score voor Brothers: Horner voegt dingen toe aan zijn stijl, in plaats van deze drastisch te veranderen. Niemand wil Mick Jagger Paparazzi van Mevr. GaGa horen zingen. Soms slaat Horner ook door, en kopieert hij zichzelf weer eens, maar alleen een dwaas zou hem proberen dit af te leren. Avatar moet nog steeds Star Trek voor laten gaan als beste score van het jaar, maar is ondanks enkele minpuntjes nog steeds erg mooi.
Avatar - 10/10 - Recensie van Daan Smit, ingevoerd op
Het is donderdagavond 17 december. Ik zit in een overvolle IMax zaal in Pathe Arena in Amsterdam. De hele dag zijn er flyers uitgegeven met daarin het achtergrond verhaal en allemaal informatie van de film. Thuis ligt een gloednieuwe, nog niet geluisterde cd. Met daarop, als we de Vide President van Fox Music mogen geloven 'Een briljante mix tussen tijdelijke en traditionele muziek, met elektronische invloeden en het overbrugt een brug tussen de stijl en energie van de film.' Ook moet de muziek 'Groots' en 'Meeslepend' zijn.

Ik zet mijn 3D bril om hem de komende 2 1/2 uur niet af te doen. Die komende 2 1/2 wordt ik helemaal van me stoel weggeblazen. Ik zal eerlijk toegeven: de film zal de film industrie (denk ik) niet helemaal op zijn kop zetten maar wat een ongelofelijk goeie film zeg. Wat het vooral deed voor mij was de geloofwaardige wereld. Je ziet de vliegjes vliegen, bladeren dwarrelen naar beneden: ik was er gewoon. Het voelde, met behulp van de 3D, alsof ik samen met de personages (die goed werk afleveren) door de grote ster van de film Pandora liep.

Net zoals bij Tarantino met zijn Inglourious Bastards waren heel veel mensen sceptisch over de film (ik zelf ook een beetje moet ik toegeven) Maar zowel Cameron als Tarantino weten hoe ze geweldige films moeten maken. Ze hebben ook met hun films de mond gesnoerd van vele critici twee gewoon twee geweldige films!

Maar nu over de muziek want daar gaat het uiteindelijk om op deze site. Ik wil het allereerst hebben over de speelduur. Ik vind persoonlijk dat er meestal te weinig muziek op staat. De meeste uitgaven zijn cd's met misschien 40 tot 50 minuten muziek voor een 2 1/2 uur durende film. Een mooi voorbeeld blijft Pearl Harbor: de film duurt 3 uur maar er is maar 45 minuten muziek op cd uitgegeven waarbij de mooiste stukken ontbreken. Toen ik de film zag hoorde ik heel veel mooie stukken muziek en ze staan allemaal op de cd. Alle epische, mooie, emotische momenten staan op de cd. Ik heb geen underscore kunnen ontdekken. Het is 78 minuten lang genieten!

Ik zal er geen doekjes omheen winden: ik ben helemaal gevallen voor deze score. Hij is niet revolutionair of iets anders maar dat verwachte ik er ook niet van. Wat het wel is, is een aaneenschakeling van mooie composities, veel Afrikaanse invloeden zoals het gebruik van percussie en een Afrikaans koor. De score loopt ook perfect samen met de filmbeelden wat je natuurlijk niet merkt als je de cd los beluisterd maar het is het toch waard om even te vermelden. Het perfecte voorbeeld hiervan is 'Jake's First Flight' een scene waar ik echt kippenvel kreeg tijdens het kijken ervan. De prachtig gefilmde beelden, de schoonheid van het landschap en de muziek komen perfect samen in die scene, wat hem ook voor echt de perfecte scene maken(!) In het eerste deel van de score is het vooral genieten van de percussie en de Afrikaanse invloeden.

Maar het is niet allemaal goed met mooie, indrukwekkende en toch enigszins 'vrolijke' stukken muziek ('Climbing Up Iknimaya - The Path To Heaven' & 'Jake's First Flight') Met 'Scorched Earth' luidt James Horner het begin van het onvermijdelijke gevecht tussen goed en kwaad of zoals Jake zegt: The strong prey on the weak. Tijdens dit nummer begint het allemaal: de RDA komt met een paar grote bulldozers heilig gebied platwalsen met als climax 'The Distruction of Hometree' waar de RDA met man en macht het leefgebied van de Na'vi komt vernietigen voor grondstoffen waar ze veel geld mee kunnen verdienen. Ik vond dit een hele emotionele scene waar de beelden en de muziek weer perfect samengaan.

We komen nu nog dichterbij het onvermijdelijke gevecht maar niet eerst voordat we nog kunnen genieten van 'Gathering all the Na'vi clans' Het nummer begint heel rustig en emotioneel maar ongeveer op de helft hoor je een stuk muziek wat zo uit Zimmer's Gladiator komt (het eerste deel van het nummer 'The Might of Rome') maar daarna neemt Afrika het over wat leid tot weer een prachtig stuk Afrikaans muziek met veel percussie.

Nu zijn we dan aangekomen bij het onvermijdelijke: 'War' Volgens mijn collega's een van zo niet de beste track van het album en ik moet ze daar deels gelijk ingeven. Deels omdat ik geen favoriet heb aangezien ik het de hele 78 minuten geweldig vindt. Maar met de track 'War' gaan alle remmen los zowel tijdens de film als in de muziek. Grote orkestratie, groot koor en ook veel ritme (vooral in de tweede helft) echt een sensationeel stuk muziek! Alleen voor deze scene kan ik al aanraden deze film in de bioscoop (als het kan in 3D) te zien want het is echt ongelofelijk epic en laat voor de volle 100% zien waarom er zo lang over de film gedaan is.

De kers op de taart is de theme song van de film gezongen door Leona Lewis. Ze heeft een hele mooie stem en in true James Horner style wordt ze ondersteund door een groot orkest. Het voegt misschien niet heel veel toe maar ik vind het een zeer geslaagde track.

Ik kan nog heel lang door gaan over hoe geweldig ik dit gehele project (om het zo maar te noemen) vindt. Hier is echt met liefde aan gewerkt en ik vindt dat er ook van afdruipen. Elk klein detail is aandacht aan besteed, elke noot is doordacht, elke gevoelige snaar wordt op het goede moment geraakt. Het is misschien niet de revolutie waar Cameron het over had maar ik durf echt te zeggen dat dit voor mij de beste film is die ik gezien heb sinds The Lord of the Rings The Return of the King!

Hulde aan James Cameron en James Horner!!!!!
Avatar - 10/10 - Recensie van Maurits Petri, ingevoerd op
Avatar is misschien wel de meest gehypte film van 2009. Forums werden vol geschreven en vele roddels deden de ronde. De nieuwste film van icoon James Cameron (onder anderen bekend van de meest succesvolle film aller tijden, Titanic) zou de meest geavanceerde snufjes bevatten en gemaakt zijn voor een vertoning in een 3D-bioscoop. De eerste trailers en sneak-previews logen er niet om. Een nieuwe kaskraker is geboren!

James Horner is een componist die vaak de kwaliteit van zijn muziek erg laat afhangen van de grootte van de productie. De afgelopen tijd produceerde hij niet al teveel soundtracks. Deze waren vaak middelmatig en van het genre 'hap, slik, weg'. Met de uitzonderingen uiteraard daar gelaten. Dat Horner en regisseur James Cameron een gouden team zijn bewijzen ze des te meer met de muziek voor Avatar. Mede omdat Cameron bovenop alle processen van de film zit, weet James Horner met zijn nieuwste muzikale project te schitteren als nooit tevoren. Kort gezegd is Avatar al het goede van Horner wat we de afgelopen decennia hebben gehoord, plus zoveel meer. Zeer opvallend is de opbouw van de tracks. Horner blijft in de eerste tracks erg bij zijn leest en vooral ingetogen. In 'You Don't Dream In Cryo' horen we hier en daar wat oude patroontjes terug van Zorro en Titanic. In de vijfde track met de lange naam 'Becoming One Of The People - Becoming One With Neytiri' weet Horner eigenlijk voor het eerst compleet te verbazen. Kortweg bestaat dit nummer uit twee gedeelten. Een wonderschoon thema ontvouwt zich langzaam in het eerste deel, magnifiek ondersteunt door een kindersopraantje. De Afikaanse percussie en het machtige mooie thema doen de soms wat krakkemikkige synthesizer-riedeltjes compleet vergeten. Horner is de meester in het gebruiken van samples en doet dit uiteraard voor Avatar weer. Dit wordt meer duidelijk in het tweede rustigere gedeelte, waarin we Horner's orkest en pianospel op een onbeschrijflijke wijze horen terug komen. Eventjes lijken we op 4.23 terug te keren in de tijd, naar Titanic. Het hoofdthema wordt hier op een dromerige, maar adembenemende manier ten gehore gebracht. In de laatste anderhalve minuut lijkt iedere keer 'My heart will go on' te starten, maar nee. We hebben hier te maken met een veel mooiere variant van dat thema. Kippenvel!

James Horner gebruikt in vele tracks samples van een Afrikaans koor, zoals in het nummer 'Jake's First Flight'. Door deze samples te mixen in hogere en lagere toonsoorten krijgen de stemmen soms een iets teveel een robot-achtig geluid. Maar dat neem je allemaal voor lief, want de meastro doet het met zijn machtige thematiek allemaal simpelweg vergeten. Trompetgeschal en belachelijke mooie strijkerarrangementen werken langzaam naar een climax waarin de sfeer langzaam omslaat naar grimmig.
Aan actiemuziek ontbreekt het ook zeker niet. Om het gelijk bij de hoorns te pakken, spoelen we door naar de track 'War'. Tevens de beste (en langste) track van het album.
Donderende percussie, het hoofdthema episch gespeeld en een koor wat het geheel een flinke boost geeft. Horner gaat zichzelf bijna te boven en vat het beste van hedendaagse filmmuziek samen in 1 epische en zeer krachtige track. Nadat het eerste pittige gedeelte uitfadert, start het tweede gedeelte van het nummer op 3:36. Een iets ander ritme, het koor speelt de hoofdrol. Even lijkt de track ontzettend rommelig en een lawaai te worden. Maar dan openbaart het hoofdthema van Avatar met percussie waar zelfs John Powell een puntje aan kan zuigen. Direct schakelt alles weer om naar nog epischer proporties. Het koor zet aan, het orkest zwelt aan, een gigantische muzikale climax lijkt eraan te komen. Op een fenomenale wijze sluit Horner dit meesterwerkje af met zijn alom bekende viertonig trompetmelodietje. Het is tijd om op adem te komen.

Niet vaak weet James Horner zo te verbazen als met Avatar. Een epische soundtrack met een overdonderende thematiek en prachtige instrumentatie. Bedenk daarbij dat meer dan de helft van de muziek van Horner uit de syntesizer is komen rollen. Kort samen gevat is Avatar al het goede van Horner in 1 score. Qua percussielijnen gaat hij zichzelf meer dan te boven. Tel daarbij op de megahit met de Amerikaanse talentenjacht winnares Leona Lewis en je hebt een soundtrack die precies de kwaliteit heeft die we verwachten van een James Cameron-flick. Over deze muziek zal lang gesproken worden, en hopelijk net zo'n status krijgen als Horner's Titanic. Avatar, vanaf 17 december overal in de bioscoop!
Avatar - 07/10 - Recensie van Wim Minne, ingevoerd op
James Cameron is back: hij, de Messias van de filmindustrie, heeft 12 (TWAALF!!) jaar gewerkt aan deze Avatar. Het resultaat is een cinemabezoek met een debiel brilletje op je neus, een compleet digitaal opgetrokken wereld, dankzij "revolutionaire" filmtechnieken, een typische love - story (toevallig wordt het hoofdpersonage verliefd op een Na'Vi personage, vice versa, loopt het even stuk (vul zelf maar aan dan ...)). In Hollywood werd deze techniek op een wauw - gevoel ontvangen, maar enige scepsis is misschien toch wel op zijn plaats. De filmtechnieken die Cameron hanteert, zijn eigenlijk een efficiëntere vorm van de huidige 3D - filmtechnieken. Het onmiddellijk invoeren van personages en het gecreëer van werelden hoeft niet meer achteraf, het kan nu, onmiddellijk. Het veelvoud aan camera's is een efficiëntere vorm van Cameron's stijl: in plaats van een shot duizend keer opnieuw te nemen hoeft hij nu gewoon de beste invalshoek te kiezen uit maar liefst 100 beelden. Het resultaat is en blijft hetzelfde: een simpele 3D - film. Zal Avatar de onverhoopte "redding" van de filmindustrie worden? Wellicht niet. De hetze die rond Avatar heerst (Revolutionair! Nooit gezien!) is louter en alleen om de mensen terug naar de zalen te krijgen. Avatar krijgt een rol toebedeeld die het hoogstwaarschijnlijk nooit had mogen hebben. De verwachtingen zijn hooggespannen, de teleurstelling zal/ is te groot(zijn).

Nu, Horner, een grote naam, kreeg de opdracht voor deze revolutionaire film. Met hitscores als Braveheart, Willow, the Rocketeer, en onwaarschijnlijk nog vele andere pareltjes, had hij zich gevestigd, maar de man draagt een kwalijke reputatie mee: Zelfkopiëring. In feite is er geen probleem mee, maar hoe wil je je muziek nog aan de man krijgen als je om de vijf botten dezelfde melodieën erin verwerkt? Dus, ik hield m'n hart al vast.

Het moet gezegd, de score is een typisch blockbustergedrocht: episch, meeslepend, melig soms, maar vooral: weinig vernieuwend. Ik heb toch enkele aanzetten gehoord van lieve James die me deden denken aan Titanic. Titanic was dan weer geïnspireerd op eerdere scores. Dus, Horner verleert het maar niet. Geïrriteerd luisterde ik verder en toch is dit een meer dan degelijke score. Het doet inderdaad wild en exotisch aan en sleept op de juiste momenten mee, maar mist toch net dat ietsje extra om een echte topper te zijn. De muziek vind ik op sommige momenten echt wel flauw, andere keren komt ze ontzettend sterk uit de hoek. Soms hoor je het crescendo al mijlenver aankomen.
De actiemuziek is zo'n voorbeeld van ontzettend goede muziek. Daar moeten we wel ongeveer een halve score op wachten, maar het is wel de moeite. The Destruction of Hometree is zo'n voorbeeld, geweldig uitgewerkt. Maar het absolute hoogtepunt is War: een suite van 12 minuten. Een indrukwekkend koor, een indrukwekkende muzikale uitwerking, die me - vooral in het begin van de track - een beetje qua structuur deed denken aan Pirates of the Caribbean: I don't think now is the right time. Maar het resultaat is een hoogtepunt. Een echt genot om naar te luisteren. De muziek ( de slaginstrumenten zijn de voornaamste bron die spanning verzorgen en natuurlijk de prachtig gebruikte blazers) trekken je (EINDELIJK!) mee. En dan hoor je hoe goed de score eigenlijk wel is. Omdat Horner hier ook zowat zijn Avatar thema's in meesleurt, hoor je dat het eigenlijk wel muziek met pit is. De track eindigt ingetogen: alles komt goed.

En dan nog weer zo'n typische blockbusterhit: geen Céline Dion, maar Leona Lewis, die toch echt wel een mooie stem heeft. I See You draagt verder ook niks bij tot de score.

Of de film iets bijdraagt tot de filmindustrie, is nog maar de vraag: de score draagt echter niets bij tot de soundtrackscollectie van James Horner. Zeker niet zijn beste werk, aangenaam werk, dat wel. Meer niet. Minder niet.
Avatar - 08/10 - Recensie van Kristof Janssens, ingevoerd op
De alom bejubelde film Avatar van de Canadese regisseur James Cameron zette een ongeziene Box Office prestatie neer. Een anderhalve maand na de release bracht de film zelfs meer op dan de prent die tot dan toe de meest opbrengende film aller tijden was, met name Cameron's Titanic. Voor de muziek deed de regisseur, net zoals voor Titanic, beroep op James Horner.

Horner spendeerde anderhalf jaar aan de score voor deze science fiction prent. Veel energie ging naar de optimalisatie van de etnische zangpartijen in de Na'vi taal. Deze vocalen staan erg centraal in de muziek zoals bijvoorbeeld in 'Climbing Up Iknimiya'. Niet echt verbazingwekkend aangezien de Na'vi, de inheemse bevolking op de fictieve maan Pandora, een fundamentele rol vervullen in de film.

De orkestrale en epische muziek werkt perfect bij het technologisch grensverleggende Avatar. Een eerste culminatiepunt wordt bereikt met het prachtig opbouwende 'Becoming One of The People' dat een aanvang kent met de 'fluwelen' stem van een jongeman. Het hoofdthema dat al in de eerste tracks hoorbaar was, komt op deze track misschien wel het mooist tot uiting. Over dat hoofdthema zijn de meningen nogal verdeeld. Al bij al wel een goed thema, maar zeker niet zijn beste werk.

In tracks als 'The Bioluminescence of the Night', 'Gathered All The Na'vi Clans For Battle' en 'Quaritch' worden strijkers gecombineerd met lichte elektronische effecten. Vooral de strakke percussiepartijen en de al even krachtdadige zang intrigeren en brengen liefhebbers ongetwijfeld in een extase.

Op 'The Destruction of Hometree' komt Horner iets minder origineel uit de hoek. De track eindigt namelijk met het overbekende vier noten-tellende motief uit Sergei Rachmaninoff's 'Symphony No.1'. Dat thema kan blijkbaar niet meer ontbreken in een score van Horner. Die vier noten zijn namelijk ook te horen in zijn filmmuziek voor The Perfect Storm, Braveheart, ThE Mask of Zorro, The Boy in the Striped Pyjamas, Enemy at the Gates, Willow en Troy. Het sinistere thema mag dan wel dateren van 1896, toch heeft het nog niets van haar 'charme' verloren. Bovendien is de melodie te horen tijdens de juiste scènes in de film.

De voorlaatste track behoort samen met 'Becoming One of The People' tot het beste van deze score. Het magistrale en meer dan 11 minuten durende 'War' is een allegaartje van schitterende uitdijende cues die opgevolgd worden door een rustige muzikale oase.

De film eindigt met de pop ballade 'I See You'. Een compositie van Horner i.s.m. de producers Simon Franglen en Thaddis Harrell. Met Frangler werkte de componist al eerder samen voor 'My Heart Will Go On'. Het Engelse popidool Leona Lewis, bekend van onder meer de millionseller 'Bleeding Love', is de zangeres van dienst op 'I See You'. De song werd net zoals de score genomineerd voor een Golden Globe, maar moest de duimen leggen voor Crazy Heart's 'The Weary Kind'.

Horner's muziek voor Avatar haalt een voldoende hoog niveau om genomineerd te worden voor de oscar van 'Best Original Score'. Meer dan dat zal er waarschijnlijk niet inzitten.
Avatar - 06/10 - Recensie van Morgan Brejaart, ingevoerd op
Gezien alle uitgebreide recensies die er zijn geschreven voor de soundtrack van “Avatar”, wilde ik deze even voorzien van een kanttekening.
Na aanleiding van al dit complimenteus schrijven kon ik het niet laten om mijn James Horner collectie te verrijken met deze soundtrack.
Om dan maar meteen met de deur in huis te vallen, ik kan me niet geheel aan de indruk ontrekken dat het merendeel van de recensieschrijvers hun oordeel hebben laten beïnvloeden door deze schitterende en overweldigende film !
In mijn ogen, of oren liever gezegd, komt de soundtrack alles behalve revolutionair over.
Als je het repertoire van Horner kent, wordt je van de Titanic via Apocalypto naar Troy, enemy at the Gates, Braveheart, etc. gevoerd.
Uiteindelijk mag een componist je weliswaar in de smaak zijn gevallen door een eigen”sound”die hij zich eigen heeft gemaakt, maar blijkbaar had ik mijn verwachtingen te hoog qua originaliteit.
Ik was in der tijd erg onder de indruk van Harry Gregson Williams met zijn soundtrack van ”Kingdom of Heaven” die mijns inziens toen der tijd meer nieuwe dan oude elementen bevatte dan zijn eerdere soundtracks .
Ik verwachte dan ook dat Horner hier nu ook in zou slagen en met iets zeer origineels zou komen.
Ondanks dat het alles behalve een slechte soundtrack is, ben ik er wel redelijk in teleurgesteld.
Maar tot slot wordt de muziek van “Avatar” gelukkig afgewisseld door (schaarse) erg goede en nieuwe stukken, die het beluisteren wel weer waard maakt.
Avatar - 09/10 - Recensie van Yannick Sneyers, ingevoerd op
Vooraleer ik deze recentie schrijf moet u weten dat ik geen kennis heb van muziek en dergelijke, de uitleg die ik geef is enkel en alleen gebaseerd uit eigen mening en eigen ondervindingen.

James Horner (mijn favoriete componist) heeft al vele soundtracks geschreven en we merken in elke OST (Soundtrack) dat hij toch wel een eigen stijl van muziek heeft, je herkent vele elementen steeds terug en je kan meteen zeggen: 'Dit is Horner!'

Ook bij deze soundtrack merk je dat meteen, je herkent stukken uit Titanic en stukken uit Legends of the Fall maar toch blijft hij origineel en maakt hij een fantastische betoverende soundtrack die je doet wegzinken in gedachten.
De muziek is zelfs zo 'magisch' dat ik onmiddellijk ontstress bij het luisteren van deze muziek.

Als je toch geen zin hebt om de hele OST te beluisteren, luister dan zeker het nummer: Jakes First Flight.
Dit is het nummer dat de gehele OST wat samenvat en op een prachtige manier het verhaal tot leven doet brengen. Het is tevens het mooiste nummer op de CD, samen met 'I See You'.

Zeker de moeite ;)
Avatar - 04/10 - Recensie van Andre Desitter, ingevoerd op
Na een aantal recensies gelezen te hebben..tja.

Als ik de naam zie staan bij de film denk ik..hadden ze nou echt geen andere componist.

De muziek voor Avatar is zeker niet vernieuwend. Maar voor wie nieuw is als soundtrack verzamelaar is het een leuke score. Voor de oudere soundtrack verzamelaars onder ons weet natuurlijk dat James Horner nou niet de allerbeste componist is.

Als je goed luistert dan hoor je stukjes van Red Heat, The Perfect Storm en The Mask of Zorro. Hier en daar net even een andere draai, maar ja dat is Horner. Het lijkt ook wel of de muziek doodloopt op een of andere manier.

Ik ben het ook wel eens niet eens met mezelf want er zijn nummers op de soundtrack die weer erg sterk zijn.

Nou ja ?!?? :-S

Ieder zijn mening

Ik ben nou eenmaal een film en soundtrack verzamelaar dus hoort hij bij mij natuurlijk thuis.
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Best Original Soundtrack of the Year (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Best Original Song Written for a Film: "I see you" (Genomineerd)
Trailer:



De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

The Island (2005) (Track 14. My Name is Lincoln) (Film)
Chronicles (2012) (Track 3. Akkadian Empire) (Film)
Chronicles (2012) (Track 1. Guardians At The Gate) (Film)


Andere soundtrack releases van Avatar (2009):

Avatar (2010)
Avatar (2009)
Avatar (2012)
Avatar (2017)
Avatar: I See You (2019)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer