The Princess and the Frog


Walt Disney Records (0050087149215)
Walt Disney Records (5099945674921)
Film | Releasejaar: 2009 | Film release: 2009 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Never Knew I NeededNe-Yo3:36
2.Down In New Orleans (Prologue)Anika Noni Rose0:27
3.Down In New OrleansDr. John2:24
4.Almost ThereAnika Noni Rose2:24
5.Friends On The Other SideKeith David3:34
6.When We're Human (Feat. Terence Blanchard)Leon-Wooley2:22
7.Gonna Take You There (Feat. Terrance Simien On Accordion)Jim Cummings1:44
8.Ma Belle Evangeline (Feat. Terence Blanchard On Trumpet)Jim Cummings1:55
9.Dig A Little Deeper (Feat. The Pinnacle Gospel Choir)Jenifer Lewis featuring the Pinnacle Gospel Choir2:47
10.Down In New Orleans (Finale)Anika Noni Rose1:35
11.Fairy Tale/Going HomeRandy Newman4:17
12.I Know This StoryRandy Newman5:25
13.The Frog Hunters/Gator DownRandy Newman6:04
14.Tiana's Bad DreamRandy Newman6:20
15.Ray Laid LowRandy Newman3:21
16.Ray/Mama OdieRandy Newman3:59
17.This Is Gonna Be GoodRandy Newman3:19
 55:33
Schrijf zelf je recensie

 

The Princess and the Frog - 06/10 - Recensie van Sander Neyt, ingevoerd op
Princess Tiana: singing The evening star is shinin' bright. So make a wish and hold on tight. There's magic in the air tonight, and anything can happen.

In 2009 kwam de nieuwste Disney in de zalen. Voor het eerst sinds het zogenaamde einde van de handgetekende tekenfilm was er terug een 2D animatiefilm te bewonderen in de bioscopen. Meer zelfs, Disney ging terug naar zijn roots en gaf zijn eigen draai aan een bekend sprookje. In dit geval The Princess And The Frog. Het verhaal behoud niets meer van het origineel. Neen, zeggen puristen, ja zegt uw nederige recensent. Het is alweer een verbetering van het origineel. Net zoals Sleeping Beauty dat was voor Doornroosje.
Het grootste verschil is de setting van het verhaal. Het speelt zich niet af in een fictief magisch middeleeuws koninkrijk maar wel in New Orleans. Het speelt zich ook af in het begin van de twintigste eeuw. Dat is iets heel vreemds voor een Disney film. Toch pakt dit vrij goed uit in de film. Dankzij de rijkelijke fantasie van de regisseurs en de gebruikelijke animatoren. Wat een artiesten zijn dat toch. Het enige aspect dat de plank ietwat misslaat is de muziek. De score en de songs werden geschreven door Randy Newman. Laat mij eerst eens duidelijk zijn. Ik begrijp de keuze van de regisseurs. Newman is opgegroeid in New Orleans en het is zijn stijl om in de typische Jazz stijl te schrijven dat Louisiana zo typeert. Maar ik moet toegeven dat ik geen fan ben van Randy Newman. Ik geloof in zijn capaciteiten, zoveel is zeker. Ik vind de score van Monster’s Inc en Toy Story vrij goed. Maar uw nederige recensent heeft altijd het gevoel dat hij elk nummer opnieuw, opnieuw, opnieuw en opnieuw schrijft. Ze zijn saai, vergeetachtig en gewoonweg niet leuk om naar te luisteren.

Jammer genoeg moeten we dus deze trend doorzetten in deze Princess And The Frog. Ook hier zijn de songs vrij vergeetachtig. Almost There, kan er mij niets van herinneren. Down in New Orleans, kan er mij niets meer van herinneren. En het ergste van de grap is, het album staat op het moment van schrijven te spelen op de achtergrond. Zelfs nu herinner ik er mij praktisch niets meer van. Maar er is één grote uitzondering. En dat is de villain song genaamd Friends On The Other Side. Dit is een song dat eruit springt en dat op een zeer positieve manier. Hier zit tenminste schwung in, hier zit plezier in. De duivelse humor van Dr. Facilier springt hier echt uit. Ook hulde aan Keith David die het personage perfect vertolkt. Al zijn de teksten ook niet altijd zo heel goed. Kijk maar naar het onderstaande citaat.
You’re in my world now, not your world.
Persoonlijk vind ik dit nu niet zo’n heel sterke zin. De tekst in zijn geheel is op dezelfde manier opgebouwd. Maar de melodie en de zang houd het lied op zijn benen en het is het enige genietbare lied van het album.

Ook de score is van hetzelfde laken een broek. Er is praktisch niets dat ik mij nog kan herinneren. Het is weer een score van Randy Newman die hij al zoveel heeft geschreven. Hij kan dienen als mooie achtergrondmuziek op een zonnige avond, maar de aandacht zal snel verdwijnen. Dat komt dankzij het feit dat er praktisch geen thema’s verwerkt zijn in de score. Af en toe komt er wel eens een melodie van een liedje op de revue. Maar aangezien die melodieën zo vergeetachtig zijn, ga je het bijna nooit merken als er dan één verschijnt.

Conclusie
Jammer. Dat is het eerste wat er in mij opkwam bij het horen van deze score. Maar als ik eerlijkheidshalve moge zeggen. Ik had het verwacht. Er zijn niet veel scores van Randy Newman die ik kan appreciëren. Met uitzondering van de twee bovenvermelde scores. Die komen sowieso heel veel in mijn hoofd als ik luister naar deze Princess And The Frog. Volgens mij is Newman wel in staat om goede muziek te maken, maar het niveau van Alan Menken is heel ver weg als je deze score beluisterd. Je moet eens de proef op de som nemen en deze score beluisteren en daarna meteen Tangled. Je hoort het verschil. Voor Tangled in de positieve manier, voor Princess And The Frog jammer genoeg op de negatieve manier. Jammer! Een 6 mede dankzij Friends On The Other Side.

Beste tracks
Friends On The Other Side
Dat was het

Prince Naveen: Lawrence! Glad to see you're finally getting into the music. Do you get my joke? Because your head is, it's in the tuba.
The Princess and the Frog - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
The Princess and the Frog is een animatiefilm uit 2010 uit de stal van Walt Disney. Ze hebben de score deze keer aan Randy Newman gegund. Maar of dat nu wel een goede keuze was?

Op het album staan een aantal liedjes een een aantal scoretracks.
Eerst over de liedjes. De eerste track is een aardige ballad op een mooie melodie, maar met een vervelende percussie eronder. De harmonieën zijn mooi, een beetje à la R. Kelly.
'Down in New Orleans' is een echte Randy Newman song. Beetje jazzy, beetje bluesy en ook zo gezongen. Een aanstekelijke song. 'Almost There' heeft ook die bluesy stijl, maar het arrangement haalt het er niet bovenuit, waardoor de song een beetje vlak blijft.
'Friends on the other side' is een jazzy song die wat slepend komisch gezongen wordt. Maar deze song heeft hetzelfde euvel als de vorige, het blijft wat vlak, ook al brengt de zanger het lied met flair. 'When we're human' is weer zo'n jazzy-bluesy song, die op een vrolijke en aanstekelijke manier gebracht wordt. Een erg prettige song.
'Gonna take you there' is een vlotte song met een accordeon in de lead en Jim Cummings die dit op zijn onnavolgbare manier brengt. 'Ma belle Evangeline' wordt ook door Cummings gezongen, en is een wat rustiger en romantischer track die door Cummings op een hoger niveau wordt gebracht dan de song feitelijk heeft. 'Dig a little deeper' is een vlotte koor-achtige song die door de scherpe stem van Jennifer Lewis wordt gebracht. Ook deze song heeft die wat jazzy sfeer die toch Randy Newmans handelmerk is.
Na een korte herhaling van 'Down in New Orleans' begint de score van Newman met rustige klanken van strijkers en lichte blazers. In de volgende track begint weer de jazzy stijl te overheersen waar Newman om bekend staat. 'Gator down' is een wat vlottere jazzy track met een bij vlagen wat vrolijker melodie, en waar ook wat verschillende stijlen (waaronder tango) voorbijkomen. Een afwisselende track die het goed doet.
'Tiana's bad dream' begint vrij saai. Halvewege begint dan de 'bad dream', maar zo 'bad' klinkt die niet. Het is eerder wat spannende muziek. Geen geweldige track. 'Ray laid down' begint ook vrij saai en dat wordt niet beter zodra de prinses (Anika Noni Rose) begint te zingen, waarna een slepende jazzy laatste stuk de track afsluit. Ook 'Mama Odie' is nogal eentonig getoonzet in de kenmerkende Newman-stijl.
Het afsluitende 'This is gonna be good' haalt de score weer iets op met de eerste meer orkestrale track, waarin ook een aardige melodie meekomt.

Kortom, een score van een Walt Disney musical die niet meevalt. Een aantal songs zijn zeker het beluisteren waard, hoewel je van die wat jazzy toonzetting moet houden. De score tracks zijn gemiddeld nogal aan de saaie kant. En ook hier helpt de jazzy toonzetting niet mee om er een prettige luisterervaring van te maken. De laatste, meer orkestrale track kan het gemis aan meeslepende orkestratie in de rest van de score allang niet meer goedmaken.
The Princess and the Frog - 06/10 - Recensie van Thomas-Jeremy Visser, ingevoerd op
Disney staat meestal garant voor prachtige scores. Snowhite, Peter Pan, Jungle Book, allen klassiekers. Om nog maar te zwijgen over fenomenen zoals The Lion King, Pocahontas, Aladdin en Beauty and the Beast. Recentelijk wist de studio nog veel indruk te maken met het prachtige Enchanted. Maar met The Princess and thé Frog begaan ze een misstap.

De original muziek van The Princess and the Frog valt helaas in het niet bij de eerder genoemde scores. Hoewel het absoluut geen slecht werk is weet het gewoon niet te interesseren. De aanstekelijke deuntjes (He-Ho van Sneeuwitje) en sterke thema's (denk eens aan Aladdin of het recente Enchanted) ontbreken gewoonweg. Het is een samenraapsel van lieflijke stukken muziek, eentonig dankzij zijn eenvoud. Voor het grootste gedeelte zijn het strijkers met enkele houtblazers erdoor heen. Ik had gehoopt dat iemand zoals Randy Newman met iets beters zou komen.

Newman schiet echter nog meer te kort in het schrijven van liedjes. Toegegeven, de stemmencast kan zuiver zingen, en de stemmen zijn heerlijk om nar te luisteren. De eerste nummers zoals Down in New Orleans en When We're Human zijn dan ook heerlijk om naar te luisteren. Met heerlijke jazz en bluestinten brengt Newman dan toch nog wat pit in een zoutloze score. De rest van de songs stelt echter zwaar teleur.

Wat The Princess and The Frog opbreekt is niet alleen Newman's (hopelijk tijdelijke) gebrek aan fantasie. De reputatie van Disney-soundtrack is dusdanig hoog dat deze gewoon in het niet valt met eerder werk. Hans Zimmer en Eltohn John, Phil Collins en Mark Mancina, en natuurlijk de onsterfelijke Alan Menken zijn niet de minsten. Randy Newman haalt het niveau en de schaal gewoonweg niet, en weet met wat hij heeft amper indruk te maken. The Princess and the Frog is niet per se slecht, maar op enkele songs na wel heel erg saai. Bovendien was de bijdrage van Ney-O niet nodig geweest.
Oscars: Best Original Song: "Down in New Orleans" (Genomineerd)
Oscars: Best Original Song: "Almost There" (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Best Original Song Written for a Film: "Almost there" (Genomineerd)
Trailer:





Andere soundtrack releases van The Princess and the Frog (2009):

Princesse et la Grenouille, La (2010)

Soundtracks uit de collectie: Kids

Up (2009)
Dinosaur (2000)
Kleine Eisbär 2 - Die geheimnisvolle Insel, Der (2004)
Madagascar 3: Europe's Most Wanted (2012)
High School Musical (2006)
もののけ姫 (1997)
Chicken Run (2000)
Homeward Bound: The Incredible Journey (1993)
Casper (1995)
Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer