Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Itinéraire d'un Enfant Gâté


Pomme Music (3436949300920)
Film | Releasejaar: 1988 | Film release: 1988 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Symphonie pour un enfant gâté4:00
2.Qui me diraPatricia Grillo4:30
3.Le cirque4:00
4.IsabelleJacques Brel3:00
5.Qui me diraJean Guidoni4:45
6.Itinéraire d'un enfant gâtéNicole Croisille5:15
7.Symphonie pour un cirque3:30
8.J'aurais aimé être un artiste (Le blues du businessman)Nicole Croisille3:45
9.Une îleJacques Brel3:45
10.Qui me diraNicole Croisille4:30
 41:00
Schrijf zelf je recensie

 

Itinéraire d'un Enfant Gâté - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op (Nederlands)
Dit is de 22ste recensie uit de Francis Lai serie.

Vorige: The Games
Volgend: Un Homme Qui Me Plaît

De Franse film Itinéraire d'un Enfant Gâté, of in goed Nederlands 'Reisweg van een Verwend Kind' is een drama die geregisseerd is door Claude Lelouch, die ook het scenario schreef. Hoofdrolspeler Jean-Paul Belmondo won een Cézar voor zijn rol in deze film, die in Frankrijk goede recensies kreeg en erg succesvol was. De film zou in 2018 een vervolg krijgen, maar dat is tot op heden (2021) nog niet gebeurd.
Het verhaal draait om Sam Lion (Jean-Paul Belmondo), die al van jongs af aan in een circus werkt. Maar op een dag hij raakt gewond en moet daarmee stoppen, waarna hij een bedrijfje opricht dat erg succesvol wordt. Als hij ouder wordt gaan de verantwoordelijkheden echter steeds zwaarder drukken, terwijl ook de relatie met zijn zoon, die meewerkt in de zaak, niet zo goed is. Sam besluit om definitief voor een ander leven te kiezen en een lange tocht op z'n zeilboot te maken. Dan kiest hij voor een valse identiteit en zet een zeilongeluk in scène, waarna hij verdwijnt naar Afrika. Maar daar ontmoet hij op een dag een van zijn voormalige werknemers...

De muziek is van Francis Lai, zoals gebruikelijk wanneer zijn vriend Lelouch de regisseur is. Lai kreeg voor zijn score een nominatie voor een Cézar.
Het album dat van de muziek is uitgekomen opent met de track 'Symphonie Pour un Enfant Gâté', waarin Lai al voorzichtig het thema presenteert. Dit is een fraaie symfonische track, waarin de strijkers de melodie spelen, terwijl een snel lopend pianospel de ondertoon vormt. De percussie en de koperblazers maken het regelmatig tot een vol orkestraal geheel, met een licht dramatische en tegelijk licht dreigende kleuring. Een erg fraaie track.
De stijl van deze fraaie openingstrack komt deels terug in de 'Symphonie Pour un Cirque', die na een fraai begin overgaat in muziek die goed bij een circus past en een vrij hoog deuntjesgehalte heeft. De melodie is hier eigenlijk een subthema, want het eigenlijke thema wordt gebracht in de drie versies van de song 'Qui me Dira'.

De eerste versie van die song wordt gezongen door Patricia Grillo, en is eigenlijk een soort Franse volkswijs, want ze wordt begeleid door een accordeon en een lichte achtergrondpercussie. De zangeres zingt de song op een mooie manier, waarbij ze de R net zo rollend uitspreekt als Edith Piaf. Het is een heel aardige melodie, maar klinkt toch een beetje als een deuntje, ondanks de koorstemmen die aan het eind worden toegevoegd.
De tweede versie van deze song is totaal anders. De sfeer is ruimtelijker, opener. Dat komt vooral door de begeleiding, die hier bestaat uit ritmische pop-percussie, keyboard en diverse elektronische klanken. Daarnaast zijn in de song allerlei dierengeluiden te horen, van wolf tot vogels, wat allicht de vrijheid van het hoofdpersonage in Afrika moet verklanken. Dat maakt dit overigens tot een best heel aardige track, die duidelijk minder als een deuntje overkomt.
De derde versie van deze song sluit het album af en wordt gezongen door Nicole Croisille, die bijna de vaste zangeres van Francis Lai is. Zij maakt een veel dramatischer versie van de song, ondanks dat de muziek weer een deuntjes-arrangement meegekregen heeft, maar wel een veel modernere dan de eerste versie. Croisille zingt de tekst met verve en vol emotie, wat de song duidelijk optilt.

Het hoofdthema van de film en de score komt, behalve in de songs, ook terug in de andere tracks van Lai. Dit thema speelt ook een grote rol in de track 'Le Cirque', waarin een solo trompet aan het begin op een fraaie manier het hoofdthema speelt. Daarna vervalt de muziek echter naar een stijl die goed bij een circus past en krijgt daardoor een hoog deuntjesgehalte. Tussendoor komt het thema nog weer terug. Maar als de tuba voortdurende hoog-laag-hoog-laag speelt, krijgt de muziek toch iets carnavalachtigs.
Ook de titeltrack opent met diezelfde solo trompet. Daarna neemt Nicole Croisille met haar zang de muziek over en volgt een prettige soort popballad, waarin later de solo trompet nog weer terugkomt.

Behalve de instrumentale tracks en songs die door Lai en tekstschrijver Didier Barbelivien zijn geschreven, bevat het album ook nog drie songs die niet van Lai zijn.
Daarvan zijn twee songs van Jacques Brel, die hij op zijn typerende manier zingt, met een lichte jazzy begeleiding.
Nicole Croisille zingt daarnaast nog de bekende song 'J'Aurais voulu être un Artiste', ofwel 'Le Blues du Businessman', met muziek van Michel Berger en tekst van Luc Plamondon. Croisille zingt deze bijzonder fraaie song op haar diep invoelende manier, die de song extra pakkend maakt. Dat zorgt ervoor dat deze prachtige dramatische popballad samen met de openingstrack de mooiste tracks van het album zijn.

Kortom, met zijn muziek voor de film Itinéraire d'un Enfant Gâté heeft Francis Lai een behoorlijke meerwaarde gegeven. Zijn hoofdthema komt in een groot deel van zijn muziek terug, wat al voorzichtig begint in de openingstrack, maar vooral in de songs naar voren komt. Die songs hebben overigens nogal last van een hoog deuntjesgehalte. Dat geldt ook voor een enkele andere tracks. De symfonische openingstrack is veruit de mooiste instrumentale track van het album, terwijl een niet door Lai geschreven song de mooiste song van het album is. Dat zorgt voor een waardering van dit album van 72 uit 100 punten.

Andere soundtrack releases van Itinéraire d'un enfant gâté (1988):

Itinéraire d'un Enfant Gâté (1988)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen