Aliens in the Attic


Colosseum (4005939698225)
Varèse Sarabande (0030206698220)
Film | Releasejaar: 2009 | Film release: 2009 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Opening1:42
2.Main Title3:17
3.Nate and Family Arrive1:07
4.Aliens On The Roof2:33
5.Roof Fight3:32
6.Aliens In The Attic0:53
7.Anti-Gravity3:03
8.Aliens In The Vents1:15
9.Remote Control Ricky0:43
10.Hannah Meets Sparks1:35
11.Kids Meet Sparks1:59
12.Interrogation2:10
13.Nana Barges In2:58
14.Sheriff1:01
15.Jake After Assassin0:25
16.Kung Fu Fight2:52
17.Let’s Go Save The Planet1:55
18.Building Sizematron1:00
19.Mentos Attack1:07
20.Giant Skip0:50
21.Kids Swing Into Action1:17
22.Beacons ... Fireworks0:43
23.Tom Shoots Skip0:45
24.Fight of the Giants2:14
25.Sparks Waves2:27
26.The End??0:34
 43:57
Schrijf zelf je recensie

 

Aliens in the Attic - 05/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De Amerikaanse film Aliens in the Attic is een SF-achtige jeugdcomedy, die is geregisseerd door vrij onbekende John Schultz. De (meest jeugdige) acteurs in de film zijn overwegend ook nogal onbekend. Oorspronkelijk zou de titel 'They came from Upstairs' gaan heten, maar later heeft de productiemaatschappij besloten tot de huidige titel. Een groot deel van de film is opgenomen in Nieuw Zeeland. Door critici is de film slechts matig ontvangen, maar was nog redelijk succesvol in de bioscopen.
Het verhaal draait om het gezin van Stuart en Nina Pearson. Om te voorkomen dat de drie kinderen met de verkeerde dingen bezig zijn en alle kanten uit vliegen, besluiten ze een vakantie te plannen in een huis op het platteland. Ook hun vriend Nate met zijn kinderen gaat mee. Dochter Bethany Pearson heeft een wat ouder vriendje, die vervolgens ook nog komt opdagen. Dan landen er in een nacht een soort cocons op het dak van het huis, waar vier aliens uit kruipen in kinderformaat. Drie van hen willen de aarde gaan veroveren en eentje wil het liefst terug naar huis. Een aantal kinderen ontdekken de aliens en gaan de strijd aan, waarbij de aliens blijken te beschikken over een apparaatje dat het brein kan beïnvloeden, maar kinderhersenen blijken daar ongevoelig voor. Dan blijkt het vriendje van Bethany ouder te zijn dan hij zegt en dat komt hen nog duur te staan...

De score voor deze film is van John Debney. Hij heeft er een bij vlagen vol orkestrale score voor gecomponeerd.
De film is een jeugdfilm met veel komische scenes. Het probleem is vervolgens dat de muzikale omlijsting hierbij moet passen. En zoals bij zoveel scores uit dat genre films heeft ook Debney's score er last van dat teveel verschillende muzikale stijlen in teveel individuele tracks door elkaar lopen. Zo hoor je moderne popmuziek, dan weer horror-achtige muziek, gevolgd door slap-stick deuntjes, waarna het orkest nog een kort, maar fraai intermezzo speelt, waarna weer een tiental seconden comedy-muziek volgt, en zo gaat dat soms met verschillende stijlen zo door. De score heeft daardoor niet een consistente muzikale vorm, maar hangt een beetje aan elkaar, omdat de tracks als het ware toevallig bij dezelfde film horen. Vaak genoeg volgen die stijlovergangen elkaar binnen sommige tracks nogal snel op, waardoor de muziek dan heel stuurloos overkomt.
Daar komen dan nog allerhande elektronische effecten bij in diverse tracks. Die effecten zorgen dan weliswaar voor een soort SF-kleuring, maar het klinkt allemaal nogal soundscape-achtig en niet erg aantrekkelijk.

In de film gebruiken de aliens een apparaatje die de personages onder hun invloed brengt en de begeleiding daarvan heeft Debney ingekleurd met het geluid van de theremin. Dit is een elektronisch muziekinstrument met een paar antennes erop. Door met de rechterhand de afstand tot de rechter antennes te variëren verandert de muzikant de toonhoogte en bij de linker antenne de geluidssterkte. Zo kun je dus traploos in toonhoogte en sterkte variëren. De muziek heeft in de verte wel iets weg van het wat jankende geluid van een zingende zaag. Het effect hiervan kun je al gelijk in de openingstrack horen. Het klinkt echter nogal gemaakt en als een soundeffect, waardoor het niet aanspreekt.

Een aantal tracks heeft Debney voorzien van vol orkestrale muziek, zonder stijlwisselingen, in het semi-actiegenre. Met bombastische klanken en stevige percussie weet hij de muziek dan weer op te zwepen tot grootse proporties. Daarbij vult hij dit soms nog aan met fraaie koorklanken, die de muziek dan nog intenser maken. Af en toe is die muziek dan ook nog dermate opzwepend dat je het gevoel krijgt dat de muziek een bepaalde urgentie heeft. Maar dat orkstrale geweld spreekt niet altijd even sterk aan. Net even te vaak is het vooral muzikaal geweld, met soms opzwepende ritmes en gitaarklanken. Dat maakt die muziek nogal heftig, zonder dat melodieën of harmonieën aansprekend zijn. Toch weet Debney soms de goede snaar te raken met meer heroïsch getinte actiemuziek, die juist wel melodieus is of waarin zelfs een thema te herkennen is. Helaas duren die delen in de tracks vaak maar kort.
Maar er zijn ook tracks met andersoortige muziek. Dan gaat het vooral om de muziek die de spanning in de film moet versterken. Dat bereikt Debney door veel meer gebruik te maken van wat meer minimalistische muziek, met een wat meer soundscape-achtig karakter. Instrumenten verzorgen daar met ijle klanken meer een soort creepy sfeer dan dat er melodie is. Toch is de muziek in de score nergens echte horror muziek; het blijft natuurlijk wel een jeugdfilm.

Pas aan het einde van de score weet Debney een meer meeslepend karakter aan de muziek mee te geven, voor het eerst in de voorlaatste track 'Sparks Wave'. Dan is de muziek plotseling wel melodieus en zelfs bijzonder fraai gearrangeerd, wat nog kort doorloopt in de laatste track. Het laatste deel van die afsluitende track laat dan weer een zwaar elektronisch vervormd soundscape-effect horen, waarmee de score nogal vreemd eindigt.

Kortom, met Aliens in the Attic heeft John Debney een stevige en vaak nogal grillige score gecomponeerd. Hij past diverse stijlen toe in de tracks en gooit die ook nog eens regelmatig door elkaar heen. Dat maakt veel muziek wat springerig en maakt de score wat inconsistent. De vele effecten en soundscape-achtige gedeelten maken het er ook niet beter op. Een flink deel van de score is een combinatie van actiemuziek en spanningsmuziek, wat Debney zo heeft gecomponeerd dat er een zekere urgentie in doorklinkt. Maar de melodieën spreken meestal niet erg aan en zijn vaak wat grillig. De enkele fraaie stukjes op deze score met meer heroïsche en melodieuze muziek zijn veel te weinig om de waardering nog op te krikken. Dit komt dan ook niet hoger dan 53 uit 100 punten.

Soundtracks uit de collectie: Animation

Casa Di Topolino e Amici, La (2011)
Als je Begrijpt wat ik Bedoel (1983)
Alakazam the Great (1960)
Antz (1998)
Quest for Camelot, The (2013)
Be Forever Yamato Part 2 (1980)
Legend of Silkboy, The (2010)
Captain Future (1986)
Batman: The Brave and the Bold (2010)
The Little Mermaid (2014)

Soundtracks uit de collectie: Kids

Antz (1998)
FairyTale: A True Story (1997)
Shrek the Third (2007)
Beauty and the Beast (1991)
Indian in the Cupboard, The (1995)
How the Grinch Stole Christmas (2000)
Shrek 2 (2004)
WALL·E (2008)
Home Alone 2: Lost in New York (2012)
Disney's Greatest Hits (2001)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login

 



Meer