Crossing Over


Colosseum (4005939695828)
Varèse Sarabande (0030206695823)
Film | Releasedatum: 31/05/2009 | Film release: 2009 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Crossing Over2:47
2.Drive To Mexico1:37
3.Juan Sanches1:50
4.A Dinnertime Visit2:25
5.Claire Confesses/Hamid's Sorrow2:21
6.ICE Raid1:40
7.You Look Like You Need A Friend2:07
8.Funeral1:39
9.We Will Travel Together, Daughter2:08
10.Liquor Store3:05
11.Tomorrow Was Supposed To Be A Special Day2:36
12.Naturalization5:42
13.Mireya2:21
14.Departures And Beginnings3:21
15.Max Gets Word/End Titles5:06
 40:45
Schrijf zelf je recensie

 

Crossing Over - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De Amerikaanse film Crossing Over is geschreven en geregisseerd door Wayne Kramer (The Cooler, Running Scared) en draait om illegale immigranten. Kramer zelf is een geboren Zuid-Afrikaan en daarmee zelf een immigrant. Vanwege het gevoelige onderwerp werd de film beschouwd als niet erg politiek correct en moesten onderwerpen als eerwraak aangepast worden. De film was al in 2007 opgenomen, maar kwam daardoor pas in 2009 in beperkte oplage in de bioscopen. Daar werd de film niet erg positief ontvangen en verdween al snel naar de dvd-markt, ondanks een hoofdrol voor Harrison Ford.
De film vertelt een groot aantal verhalen van illegaal in de V.S. verblijvende vreemdelingen, die hun best doen om te legaliseren of onder de radar te blijven. Maar bij veel van hen lukt dat allemaal niet zo. De verhalen van hen kruisen elkaar regelmatig, waardoor ze ook nog elkaar in moeilijkheden brengen. De spil in het geheel is immigratie officier Max Brogan (Ford) en zijn assistent, waarbij allerlei aspecten rondom illegalen voorbij komen en waarbij gewone Amerikanen misbruik van hen maken...

De muziek is gecomponeerd door Mark Isham, die al vaker met regisseur Kramer samenwerkte. Hij maakte er vooral een score van die de sfeer probeert te versterken en niet zozeer de emotie van de personages. En die sfeer is vaak nogal aan de sombere en uitzichtsloze kant. Dat geldt daarmee ook wel enigszins voor de muziek.

Het album opent met de titeltrack, waarin een getokkelde gitaar de hoofdrol speelt. Die gitaar is eigenlijk het leidende instrument in de hele score, want in de meeste tracks komt hij volop aan bod. Het instrument wordt overwegend rustig bespeeld, op vaak wat glijdende underscore van strijkers of synthesizer. De gitaar speelt natuurlijk die rol, omdat je dat instrument gevoelsmatig gemakkelijk verbindt met Zuid- of Midden Amerika, waar de meeste immigranten in de film vandaan komen.
Behalve deze instrumenten past Isham ook de piano, percussie en elektrische gitaarklanken toe om de sfeer in de tracks een bepaalde kant op te sturen. Regelmatig ook worden speciale elektronische effecten toegepast. Dat hoor je gelijk al in de openingstrack, waarin veel van die effecten te horen zijn met een wat rollend karakter. In sommige andere tracks is dat nog veel sterker te horen. Die effecten zijn voor de film allicht prima, maar los van de film pakt dat toch duidelijk wat minder uit.

In 'A Dinnertime Visit' komt als een van de weinige tracks een wat klaaglijke donkere vrouwenstem voor. Dat geeft een apart effect aan de track, die daardoor een wat meer Afrikaans tintje krijgt. Maar de muziek in deze track is overwegend nogal vlak qua melodie, waardoor het geheel toch wat tegenvalt. Ook in 'Claire confesses/Hamid's Sorrow' is het net alsof je op de verre achtergrond een vrouwenstem hoort, maar die kan evengoed uit de elektronische doos komen. De solo cello op underscore van donkere klanken en piano in de laatste minuut van de track doet het overigens wel goed.

Veel van Isham's muziek in deze score valt onder noemer soundscape. Het zijn een soort muzikale landschappen waar de muziek doorheen meandert. Veel tracks hebben duidelijk dat karakter, zonder dat er echt emotionele impact richting personages in te horen is. Zelfs een track als 'Funeral' zou je verwachten met een emotionele, wat dramatische kleuring. Maar de muziek kabbelt eigenlijk een beetje voort in een soort mineurstemming, zonder je ook maar een moment in het hart te raken.
De tegenhanger daarvan is 'Liquor Store', die met veel elektronisch geweld in een hoog ritme van percussiegeluiden de spanning flink opvoert. Maar melodie is ver te zoeken, waardoor het vooral effectief spannend klinkt, maar zeker niet fraai.

Het album sluit af met 'Max Gets Word/End Credits', wat zonder meer de fraaiste track van het album is. De eerste minuut is nog min of meer verhalende sfeermuziek met tokkelende klanken op de Spaanse gitaar. Maar na krap een minuut wordt de muziek veel voller en symfonischer. Ook komt dan opnieuw een vrouwenstem voor. Die is wat helderder en klinkt opgewekter dan de eerder genoemde tracks en hier klinkt dat prachtig, mede door de erg fraaie underscore. Deze 'End Credits' is dan ook duidelijk de fraaiste track van de score. Met een licht melancholieke kleuring en mooie harmonische klanken weet Isham de muziek fraai neer te zetten. Als dan ook nog in de laatste minuut aangename percussie wordt toegevoegd, maakt dat de muziek helemaal af en leidt dat toch tot een soort muzikale climax, waar optimisme en hoop doorheen klinkt.

Kortom, met Crossing Over heeft Mark Isham een score neergezet die vooral bedoeld is om de sfeer van de film in te kleuren. Daardoor is een flink deel van de score nogal soundscape-achtig, met veel elektronische klanken en effecten, die nogal vlak voortkabbelen. Er is weinig spanning in de muziek aanwezig, behalve in de track 'Liquor Store', die vooral monotoon is met een stevig ritme. De Spaanse gitaar speelt de hoofdrol in de score, wat op zich fraaie momenten oplevert, maar door de vaak nogal saaie underscore valt veel muziek toch wat tegen. De afsluitende 'End Credits' weet de waardering overigen nog op te krikken tot een redelijke 68 uit 100 punten.
Crossing Over - 04/10 - Recensie van Mitchell Tijsen, ingevoerd op
In 2009 waren er zoveel goede scores!
Ook Mark Isham vond het tijd om eens wat goeds te scoren. Hij nam de taak op zich als componist voor de film: Crossing Over. Volgens vele geen bijster goede film. Maar het is wel vaak zo dat bij een minder goede film de score altijd heerlijk is om naar te luisteren. De vraag is of dit ook wel het geval is bij ‘Crossing over’.

Dat antwoord is simpel:’nee’.
Ik heb zelden zo’n slechte score gehoord, zo’n slechte onoriginele score van Mark Isham. De componist is denk ik niet helemaal goed bij zijn volle verstand. Ook de regisseur niet aangezien hij deze score goed keurt. De score is vreselijk terwijl ik er zoveel van had verwacht. Veel instrumenten die in deze score verborgen zitten konden mij niet bekoren en dat terwijl ik een heerlijke score had verwacht van Isham. Lions for Lambs was een stuk beter, ik had gedacht dat hij gewoon verder zou gaan in deze stijl met componeren. Erg mooi had dat dus kunnen worden maar uiteindelijk is het helemaal verkeerd gegaan met Isham.
Isham is zeker geen slechte componist maar dankzij deze misstappen zet ik hem zeker niet in mijn rijtje van topcomponisten het zal dan ook nog lang duren dat hij daar in komt. Hij moet wel met iets heel goeds komen wil hij daar bij horen. Isham laat zien dat hij net zoals vele regisseurs ook misstappen/flops kan maken en hij liet dat dus zien met Crossing Over.

Is het dan helemaal niets goed aan de score?
Natuurlijk wil ik niet zeggen dat ik niets goed vind aan deze score. Het begint op zich wel leuk maar het is gewoon totaal niet mijn genre. Die gitaren zijn niet echt mijn ding, ook die computer a la synthesizer dingen zijn totaal niet iets voor mij. Natuurlijk kan een componist me wel bekoren met deze instrumenten maar in dit geval doet Isham het niet. De melodieën die Isham componeert zijn ook niet origineel maar meer underscore. Ik zou de score dan ook vooral afraden als je denkt dat je een heerlijke score gaat luisteren.
Er zijn gelukkig wel wat strijkers te vinden in deze score wat het wel erg mooi maakt. Ook track 1 is zeker niet slecht maar voor mij is die wel slecht. Ik ben niet zo van de gitaar scores. Nou speelt de gitaar een belangrijke rol in deze score dus dan kan je mijn mening wel raden. Maar ook zijn vele nummers erg saai dat ik bijna in slaap val. Er is wel 1 moment dat me op viel aan deze score, een moment waarvan ik dacht dat Isham het toch wel in zich heeft om heerlijke scores te schrijven. Dit moment is bij de End Titles, de laatste minuut is erg mooi. Vele drums en vrouwenstemmen, dit vind ik echt prachtig om te horen. Was de hele score maar zo mooi, was de hele score maar zo gecomponeerd. En net als het mooi begint te worden stopt Isham ermee, erg jammer maar ik moet zeggen dat die End Titles (vooral de laatste minuut) erg mooi waren. Iedereen heeft een mening, mijn mening is gewoon dat Isham veel beter kan dan dit. Hij moet zich meer gaan richten op zijn emotionele kant en niet verder gaan met gitaar dingen etc. Want het laatste nummers met de strijkers en die laatste minuut waren gewoon prachtig.

Ook al ben je Isham fan, beluister de score eerst op Youtube of op andere sites waar je demo’s kan beluisteren. De score eindigt dus wel mooi maar daar blijft het bij. Ik geef niet gauw onvoldoendes maar het zij zo…
Eindcijfer: 4.
Trailer:





Andere soundtrack releases van Crossing Over (2009):

Crossing Over (2009)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login

 



Meer