The Truman Show


Milan Music (0743216082223)
Milan Music (5050466302021)
Milan Records (0731383585029)
Film | Releasejaar: 1998 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Trutalk1:19
2.It's a life1:29
3.Aquaphobia0:39
4.Dreaming of Fiji1:54
5.Flashback1:20
6.Anthem--Part 2 (from Powaqqatsi)3:51
7.The Beginning (from Anima Mundi)4:11
8.Romance - Larghetto10:42
9.Drive3:36
10.Underground0:57
11.Do Something!0:45
12.Living Waters (from Anima Mundi)3:48
13.Reunion2:26
14.Truman Sleeps1:51
15.Truman Sets Sail1:57
16.Underground/Storm3:37
17.Raising the Sail2:15
18.Father Kolbe's Preaching2:26
19.Opening (from Mishima)2:16
20.A New Life2:01
21.Twentieth Century Boy3:07
 56:27
Schrijf zelf je recensie

 

The Truman Show - 08/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Het verhaal van The Truman Show is even intrigerend als sterk. Het draait om een personage die als baby geboren wordt in een soort tv-reality show. Die show volgt verder z'n hele leven, dat zich in feite afspeelt op de paar honderd vierkante meter van de koepelvormige studio. In de echte wereld buiten de studio, zitten de kijkers aan de buis gekluisterd, vooral ook omdat het 'echt' het leven van Truman is, gestuurd en gecontroleerd door de studio. En Truman weet ondertussen niet beter dan dat zijn leven echt is. Tot hij volwassen wordt en vragen gaat stellen die ook de studiobazen niet meer kunnen beantwoorden. Dan loopt Truman letterlijk en figuurlijk tegen de randen van zijn wereld aan, terwijl half Amerika voor de buis zit...

Deze prachtige en tegelijk ontluisterende film is van muziek voorzien door Burkhard Dallwitz en Philip Glass. Er is ook ruim geput uit bestaande muziek, vooral van oudere scores van Glass, maar ook een paar klassieke werken komen voorbij, waarvan alleen een deel uit het eerste pianoconcert van Chopin op het album van de score staat, wat dan ook gelijk ruimschoots de langste track is.
De muziek van de score is overwegend ontroerend en romantisch getint, waar zowel Glass als Dallwitz voor tekenen. Dallwitz heeft echter ook een aantal tracks gecomponeerd die bij spannende scenes horen en die niet erg fraai klinken, zoals Aquaphobia, Drive, Underground en Do Something!. De titel van die laatst track is een uitroep van een studiobaas om in te grijpen wanneer Truman anders handelt dan ze in het voorbedachte scenario voorzien hadden.
Een van de mooiste tracks is niet van Dallwitz of Glass, maar van een collega van hen, Wojciech Kilar, die Father Kolbe's Preaching componeerde.
De score sluit af met een sixties rocksong van Marc Bolan, gezongen door The Big Six. De song past helemaal niet in de score, die vooral rustig en romantisch-melancholiek klinkt. Je moet ook van deze stijl houden om dit te kunnen waarderen en ik beschouw het als een afsluiter met een kater.
The Truman Show - 09/10 - Recensie van Wim Minne, ingevoerd op
The Truman Show was een film waaruit latere originele programmamakers het leuke idee kregen om mensen 24 uur op 24 te laten volgen. Een concept ontsproten uit een film die er kritiek op geeft, hoe cynisch kan het zijn?
De grote dosis kritiek wordt natuurlijk ook gedragen door Jim Carrey, de bekkentrekker.

De muziek is heel geslaagd, het ligt lekker in het gehoor, en eigenlijk bevat de score een ongekende pracht voor dit type film. Het is een trage score, vrij dramatisch maar echt mooi om naar te luisteren.
Vooral de score van Dallwitz blijft hangen: Dat is dus de mooie dramatische muziek. Philip Glass zorgt voor een rustpunt in de score, brengt als het ware verlossing met zijn Anthen - Part 2 en zijn " the beginning". Dan komt de langste track, die van Rubenstein. Een klassiek stuk, dat eigenlijk helemaal in de geest van de score past. Rustig, emotievol, mooi, stijlvol, je geniet ervan. Romance - Larghetto is een hoogtepunt van deze score. Eerdere hoogtepunten waren It's a life, dreaming of Fiji.

De score kabbelt rustig verder, en je geniet. Dit is eens een score die er uit springt door zijn stijl. Het is een typische stijl, maar atypisch voor dit soort film. Knap hoe de componisten erin geslaagd zijn elk afzonderlijke werken te maken (Dallwitz had het grootste aandeel) maar toch één geheel krijgen EN dat geheel nog eens perfect bij de film doen passen. Echt knap.

Maar natuurlijk zijn er de minpunten: Als je de film nog niet gezien hebt, bekijk die dan eerst voor je de score beluistert. Want dan krijgt de score pas zijn waarde. Je zal waarschijnlijk vinden dat die muziek niet bij de film past of andersom. Maar juist daarom is deze score zo speciaal: De componisten durven anders te zijn, wat overeenkomt met de inhoud van de film. En met anders bedoel ik: een score toevoegen bij een film die niemand verwacht had. En dat maakt deze score speciaal.

Toch een negen ;-)
The Truman Show - 10/10 - Recensie van Arvid Fossen, ingevoerd op
The Truman Show is wat mij betreft een van de meest vindingrijke en boeiende films van de laatste jaren. De hoogtepunten van Truman Burbanck's leven werden door de editors nog wat aangedikt met een filmistisch muziekje. De Truman show soundtrack is een interessante CD alleen al omdat we er werk van verschillende componisten op terug vinden. Zo zijn er enkele nummers uit bestaande soundtracks van Philip Glass gebruikt waaronder Powaqqatsi een van zijn beste ost's ooit is. Burkhard Dallwitz is een componist die naam maakte met zijn muziek voor de Australische film "Zone 39" en zo de aandacht van regisseur Peter Weir trok. Peter Weir kon voor dit verhaal geen betere muziek indenken : eenvoudige, niet te bombastische, maar toch diepgaande melodieën om de emoties wat te versterken. Kwaliteit wordt beloond. Burkhard Dallwizz mocht een Golden Globe in ontvangst nemen voor deze score.
Golden Globes: Best Original Score (Winnaar)
De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Four Rooms (1995), Juan García Esquivel (Film)
Dragon: The Bruce Lee Story (1993), Randy Edelman (Film)
Once in a Lifetime, Talking Heads (liedje(s))




Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer