Katarakt


EMI Belgium (5099951714826)
TV-serie/TV film | Releasejaar: 2007 | Film release: 2007 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Katarakt begingeneriek1:07
2.De familie2:47
3.Frank's peren1:11
4.Zonder een woord van afscheid2:17
5.Roger1:45
6.Nachtwacht1:08
7.Aardbeienpluk1:57
8.Plukkers Gezocht3:15
9.Zonder u zijn we niet compleet1:46
10.Welcome to Polen1:52
11.Controle3:18
12.Alles is verkocht1:27
13.Ik word blind2:30
14.Frank wil zijn deal0:47
15.Schone stiel, hé mannen1:01
16.Long live Europe3:10
17.Ik heb u nodig1:09
18.Vlad en Saartje1:29
19.Zelfmoordpoging3:51
20.Sofie1:39
21.Op de tandem0:52
22.De verwijdering1:49
23.Eenzaamheid2:19
24.De verzoening3:47
25.Roger en Herman1:17
26.Mijn vader2:01
27.Wie ben ik3:04
28.Post voor Roger1:02
29.Het wordt wat later1:30
30.Katarakt eindgeneriek0:46
 57:52
Schrijf zelf je recensie

 

Katarakt - 09/10 - Recensie van Sander Neyt, ingevoerd op
De laatste jaren zijn we als Vlamingen verwend geweest met de mooie series. Waar er vroeger, en met alle respect, enkel maar standaardseries op de mensheid werd losgelaten, zoals F.C. De kampioenen of Verschoten en Zoon, kwam daar in 2007 verandering in. Begrijp uw nederige recensent natuurlijk niet verkeerd, ik houd van die standaardseries. Ik ben waarschijnlijk één van de weinige zotten die alle afleveringen van F.C. De Kampioenen kan opsommen in volgorde en per seizoen. Zoveel heb ik er naartoe gekeken. Het is net zoals op restaurant. Soms kan je een spaghetti eten, allemaal heel lekker, maar soms heb je wel eens zin in iets van een hoger niveau zoals lamskroontjes. In analogie kan je dat ook naar de Vlaamse series trekken. Soms hebben we wel eens zin in iets nieuws, iets beters. En Katarakt was het begin van alles. Sinds het uitermate grote succes van deze serie, zijn de ogen van de gemiddelde Vlaming opengegaan. En sindsdien worden we getrakteerd op de ene sterke serie na de andere. De Smaak Van De Keyser, Met Man En Macht, Van Vlees En Bloed. Het is allemaal briljant. Maar deze Katarakt was toch het begin van alles en heeft daardoor mijn volledige aandacht gekregen bij de eerste uitzending inmiddels 8 jaar geleden.
Ook de muziek van Steve Willaert viel mij op. In die tijd was ik nog maar een leek in de wereld van de filmmuziek. Op de rand van het binnenstappen van die wereld. Aan het twijfelen of mijn muzikale interesse echt wel die kant zou opgaan. Ja dus! Toen ik deze Katarakt zag staan, kocht ik hem en legde hem op. En uw nederige recensent zal eerlijk zijn. Dit is de enige keer dat ik de cd heb opgelegd in mijn cdspeler. Niet omdat de muziek slecht is, integendeel! Maar dit is geen muziek om binnenshuis te luisteren. Neen, met deze muziek moet je naar buiten gaan. Uw nederige recensent woont op de Vlaamse boerenbuiten. In de Moervaartvallei. In de zomer als de zon hoog staat en de lucht is zo blauw met een paar schaapachtige wolken die soms eens voor de zon zweven, dan pak ik de fiets, rij naar de Moervaart naar mijn bankje, pak mijn Ipod en zet deze Katarakt op. Met de muziek van Willaert en met het prachtige uitzicht versmelt uw nederige recensent met alles om zich heen. Want de muziek die je hoort is oer en oervlaams! Willaert heeft de essentie van het Vlaamse landschap perfect in zijn muziek geïntegreerd. De score had dat nodig en het is en blijft geweldig. Ga maar eens met uw nederige recensent mee naar zijn favoriet plekje en luister mee naar deze score.

Zacht koor begint de begingeneriek en een houtblazer begint het thema te spelen. Het is een zacht meanderend thema dat de essentie is van de score. Het is een puur thema, het is een frivool thema en het is prachtig. Zeker als dan de koperblazers en de akoestische gitaar inzetten. Dan heb je al een kleine vlaag van kippenvel en we zijn nog maar bij track 1. Het is thema dat wordt voorgesteld als hoofdthema, maar eigenlijk maar sporadisch op de cd naar voren komt. In Plukkers Gezocht krijgen we een heel mooie pianosolo te horen, en dan merk je nog maar eens de puurheid van het thema. Als ik daar zit en rond mij kijk, kijk ik steeds naar het water, dat rustig voortkabbelt op de pianotonen van Willaert. Een rilling komt over mij zeker als de track voortbouwt op dat thema en een kleine accordeon zijn opwachting maakt. Het is licht briljant.
Maar wat echt briljant is, is de eindgeneriek! Het is volledig a capella en het is gewoonweg prachtig. Als je tijdens het beluisteren van de score nog geen kippenvel hebt gehad, wedden dat je het nu gaat krijgen!
Al wordt de generiek meestal gebruikt als hoofdthema doet Willaert dit niet. Hij heeft een ander thema geschreven. Wat eigenlijk een variant is van het hoofdthema en daarom even prachtig. In de mooie Familie krijgen we het voor het eerst te horen. Het is even lyrisch als het hoofdthema en daarom zeker geen verslechtering ten opzichte van dat thema. Het is even betoverend. Mijn favoriete versie is Aardbijenpluk. Waar we in het begin een prachtige versie te horen krijgen, de houtblazer speelt op een bedje van de akoestische gitaar. Maar als dan alles wegvalt en enkel de piano naar boven komt. Dan is het moment van kippenvel daar. Er is maar één probleem met deze track. Je kan er niet aan doen om alsmaar terug te spoelen. Soms luister ik een halfuur telkens naar dezelfde track, zo betoverend is deze track!
Er is ook nog een kleiner thema dat Polen representeert. En dat is een raar geval dat thema. De melodie oogt zeer Oost-Europeaans, maar met dezelfde orkestratie als de rest van de muziek, klinkt het niet Oost-Europeaans, het is een hele mooie vermenging van twee culturen.
Al zijn er maar twee grote thema's op deze score, Willaert verliest nooit je aandacht. Net wanneer je je aandacht dreigt te verliezen, komt daar dan een track zoals Schone Stiel he Mannen. Dat begint met een geweldige koorversie van het tweede thema, en tada daar is je aandacht terug. Willaert speelt met de thema's alsof het zijn lieve lust is, en weet perfect waar ze geplaatst moeten worden.
Het is daarom dat deze score zo lekker weg luistert op een mooie zomerse middag. Zoals het rustige water van de rivier, meandert deze score lekker voorbij. En het is gedaan vooraleer je het weet. De tijd vliegt als je naar deze muziek luistert. En dat is altijd een goed teken zou ik zo zeggen, zeg ik zo.

Conclusie.
Katarakt is een steengoede score geworden en het bewijst dat je niet altijd naar de grote Amerikaanse componisten moet gaan om te genieten van licht briljante muziek. Steve Willaert heeft voor vele mensen deuren geopend, want zo ver dat ik weet waren er niet veel soundtracks te verkrijgen van Vlaamse films en series. Maar de muziek van Wilaert had zeker recht op zijn uitgave op cd. En het stelt niet teleur! Willaert schreef een minimalistische score met geweldige thema's en met een geweldige sfeer. En zeker een aanrader, maar als je echt op de score op een goede manier wilt beluisteren; zet het op je Ipod, kom buiten. Geniet van de versmelting van de muziek en de natuur rondom jou. Sluit je ogen en denk zoals ik denk: potjandorie, ook al zijn er vele gebreken, wij leven toch in een prachtig land. Een mooie negen voor Steve Willaert en zijn Katarakt.
Katarakt - 08/10 - Recensie van Tom H., ingevoerd op
Eén heeft er een fictieserie bij. “Katarakt” werd al weken van te voren gehypt en fietsroutes en souvenirs worden al kwistig op de markt gegooid. En zo startte op zondag 9 december het levensverhaal van Elizabeth Donkers die willens nillens in het fruittelerbedrijf van haar schoonvader belandt nadat deze in slechte papieren komt te zitten. Haar nieuwe ambitie bedreigt echter haar gezinsleven en haar relatie met haar man Frank komt hevig onder vuur te liggen. Als ze dan ook nog eens een ongeneselijke oogziekte blijkt te hebben, wordt de jonge vrouw geconfronteerd met de ernst van het leven. Gespreid over dertien afleveringen is “Katarakt” veelal een familiedrama met een flinterdun verhaal dat teert op de feeërieke landschappen van Limburg waarbij de glooiende heuvels vol bloesem het ideale, toeristische visitekaartje vormen voor de regio. Voor de muziek werd gekozen voor vaste waarde Steve Willaert die reeds hoge ogen gooide met zijn score voor “Stille Waters”. Voor de nieuwe serie wordt de synthesizer iets meer achterwege gelaten en kiest Willaert voor de orkestrale aanpak. Hij diste enkele, toch voor Belgische normen, opmerkelijke instrumenten op om de Limburgse fruitstreek van muziek te voorzien. Naast de vertrouwde piano, sleurt de componist ook mandolines, een accordeon, een zhongruan en een cistre in zijn arrangementen en laat deze in dialoog treden met voor de handliggende instrumenten als de cello (heerlijk gespeeld door Hans van Daele), tuba, trompet en hoorn. Daarnaast integreerde hij enkele vocale passages voor het koor “vocaal collectief” en liet hij sopraan An Lauwereins aandraven als soloartieste. Alles is aanwezig om een puike soundtrack af te leveren…

Willaert start zijn album met de begingeneriek en introduceert een prachtig thema dat zacht wordt ingezet door het koor en een erg knappe solo voor een houtblazer en de hoorn. De gitaar vervolmaakt het plaatje. Het thema lijkt echter zo weggeplukt uit een soundtrack van Rachel Portman en is op zich erg geslaagd. Helaas wordt er nooit een echt vol geluid gecreëerd want Willaert maakt geen gebruik van strijkers, wat de muziek toch weer wat minder dramatisch maakt en het innemende thema toch wat van haar pluimen laat verliezen. Heel wat andere series als “De Kavijaks” en “Koning van de Wereld” werden wel van orkestraal geweld voorzien. Willaert en regisseur J. Matthys kozen echter niet voor de typische grootse orkestraties, maar wilden de Vlaamse sfeer eerder vatten door de warme koper- en blaasinstrumenten te laten primeren. De enige strijker die je zult horen in “Katarakt” is de cello, die door Willaert vooral wordt aangewend wanneer er drama aan te pas komt. Cues als “De familie” en “Ik word blind” zijn hiervan mooie voorbeelden en erg sterke tracks door hun ingetogen en sobere karakter. Naast de dramatische wendingen zijn er ook erg volkse bedoeningen waarbij de accordeon en de tuba vrij spel krijgen. “Roger”, “Long Live Europe” en “Welcome to Polen” zijn daar een mooi voorbeeld van en berusten op een humpapa-karakter dat zo lijkt weggelopen uit de soundtrack voor “Everything Is Illuminated” van componist Paul Cantelon of “The Secret Garden” van Preisner. Er zijn nog meer verwijzingen te maken naar andere filmmuziek. Zo is er een opvallend Horneresk gebruik van zuchten en fluisteren die we opvallend ook terugvinden in zijn compositie voor “Apocalypto’. Ook een vergelijking met John Debney’s “Dreamer” kunnen snel worden gelegd. Tenslotte zijn er ook de sterke gelijkenissen met de arrangementen van Rachel Portmans “Chocolate” en “The Cider House Rules”.

Willaert’s muziek is op zijn mooist wanneer hij rustige underscore schrijft, voortgedreven door de piano en de akoestische gitaar. “Aardbeienpluk” en “Alles is verkocht” zijn sprankelende tracks waar vooral de natuur haar eigen stem krijgt door een Keltischaandoende fluitpassage. De harp krijgt dan weer een bijzonder knappe solo in “Zonder u zijn we niet compleet”. De soundtrack kabbelt gedurende een uur voort op rustige ritmes en variaties op de thema’s voor “Roger” en “Elizabeth”. Even is er een dreiging waar te nemen in “Controle”, maar gelukkig beperkt de donkere thematiek zich tot dit ene nummer want hoewel Willaert bijzonder sterk uit de hoek kwam voor de muziek van “Vermist”, moet worden gezegd dat in “Katarakt” de donkere muziek erg povertjes en amateuristisch klinkt. Gelukkig maakt de componist veel goed met enkele mooie, ingetogen stukjes puur genieten zoals “De verzoening” en “Roger en Herman”. Het kruim van deze soundtrack kan pas laat op het album worden gevonden. In “Sofie” krijgt de solosopraan vrij spel en bezorgt een waar kippenvel moment! Maar op het hoogtepunt van de soundtrack is het wachten tot de allerlaatste track wanneer Willaert een a-capella versie van de begingeneriek onder de aftitelingen plaatst. De sopraan en het koor vormen een heerlijke eenheid die fantastisch klinkt! Heerlijk pur sang! Het is jammer dat het koor niet meer wordt gebruikt want naast de wat vreemde interlude in “Schone Stiel, he mannen” wordt het koor verder niet aangewend.

De cd van “Katarakt” is vooral een mooi memorabilia geworden voor fans van de serie. Voor de soundtrackfan is er soms wat geduld nodig. De sfeer zit alleszins goed en het album bevat enkele sterke cues. Het merendeel van de soundtrack is echter bezaaid met aangename, maar niet bijster originele underscore, die soms erg Vlaams aandoet. Bovenal is “Katarakt” muziek geworden die we wel meer gewoon zijn van Vlaamse componisten. Het jammere aan het geheel is het feit dat Willaert zijn sterke thema dat hij heeft gecomponeerd voor de begingeneriek niet meer doorheen zijn soundtrack heeft verweven en dat er geen gebruik werd gemaakt van een symfonisch orkest. Samengevat is deze soundtrack best te pruimen en biedt ze aangename muziek aan die ideaal klinkt als achtergrondmuziek. Voor een grondige luisterbeurt is er echter te weinig variatie in het aangeboden materiaal en zijn de arrangementen niet echt opzienbarend. Toch blijft “Katarakt” een mooie poging en een aangenaam stukje Vlaamse filmmuziek zonder veel ergernis!


Katarakt - 09/10 - Recensie van Dieter Arbijn, ingevoerd op
één pakt weer eens uit met een nieuw fictie reeks genaamd 'Katarakt'.Katarakt is een 13-delige fictieserie over een jonge vrouw, Elisabeth, die het zieltogende fruitteeltbedrijf van haar schoonfamilie tot elke prijs wil redden.Met nietsontziende ambitie zet ze zich in daarvoor in, al wordt dat steeds moeilijker door een ernstige oogkwaal.De serie speelt zich af tegen de achtergrond van de Haspengouwse fruitteelt op het ritme van de vier seizoenen.
Voor de muziek werd gekozen voor Steve Willaert,die ooit ook al eens de prachtige muziek had geschreven voor Stille Waters.Voor de muziek koos Willaert voor de orkestrale aanpak,hiervoor gebruikt Willaert Hoorn's,bastuba's een sopraan en nog veel meer.Maar niet te vergeten maakte hij ook gebruik van een prachtig koor onderleiding van Jaak Gregoor en de zalige stem van An Lauwereins.

Het album komt zalig op gang met de prachtige begingeneriek van de serie.Het nummer begint zacht ingezet met een koor en later wordt er een gitaar aan toegevoegd en zeer mooie solo's van een houtblazer en een hoorn.'De familie' komt traag en zacht op gang met een mooi stukje pianospel en op de 25sec krijgt de piano versterking van een strijker,op de 35sec weerklinkt een gitaar en later in het nummer komt nog een hoorn aan de pas en dat maakt het een prachtig nummer.'Frank's peren' is een zacht nummer met een gitaar en een basblokfluit.'Zonder een woord van afscheid' is weer een traag nummer en daar is de hoorn het hoofdinstrument en de trompet.'Roger'is een rustig liedje met een hoorn en een accordeon,het liedje gaf me het een speciaal gevoel toen ik het luisterde.'Nachtvorst'is een zeer mooie track met een heel mooie stukje piano.'Schone stiel,he mannen' is een prachtig liedje waar het koor in voor komt en die worden prachtig begeleid met de nodig instrumenten.'Sofie'Begint met het gezang van een hoge vrouwenstem en op de 41sec komt er nog een voltalig koor aan de pas die een prachtig stuk zingen,zeer rustig maar bijzonder mooi.'Op de Tandem' is weer een mooie track met een trompet.'De verzoening'vind ik een van de beste tracks op de cd,het begint rustig met een piano,op de 44sec weerklinkt een hoorn en een trompet,op 1:53 komt er nog een strijker bij die een mooi stuk speelt.Op 2:25 weerklinkt de begingeneriek.'De eindgeneriek'is een zalig nummer een van mijn favoriet,waar een vrouwen de generiek zingt en op de achtergrond hoor je nog het koor.

Mijn conclusie:Willaert heeft prachtig werk geleverd en de juiste muziek geschreven wat bij de serie hoort en bij de landschappen.
Trailer:





Soundtracks uit de collectie: Belgian Television

Witse (2003)
Oud Belgie (2010)
Kavijaks, De (2007)
Stille Waters (2001)
Smaak van De Keyser, De (2008)
Ons Geluk (1995)
Katarakt (2007)
Flikken 2 (2000)
Beste TV-Tunes, De (2003)
Terug naar Oosterdonk (1997)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer