The Queen


Milan Records (0731383618529)
Film | Releasejaar: 2006 | Film release: 2006 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.The Queen2:09
2.Hills Of Scotland2:25
3.People's Princess I4:08
4.A New Prime Minister1:55
5.H.R.H.2:22
6.The Stag1:50
7.Mourning3:50
8.Elizabeth & Tony2:04
9.River Of Sorrow1:59
10.The Flowers Of Buckingham2:28
11.The Queen Drives1:48
12.Night In Balmoral1:09
13.Tony & Elizabeth2:04
14.People's Princess II4:08
15.Queen Of Hearts3:33
16.Libera Me6:27
 44:19
Schrijf zelf je recensie

 

The Queen - 10/10 - Recensie van Joris Hermy, ingevoerd op
Na twee degelijke maar vrij routineuze Hollywoodiaanse scores voor ‘Firewall’ en ‘Hostage’ tekende Desplat terug voor een project waarin zijn meer persoonlijkere stijl aan bod komt. Net als zijn meesterlijke score voor ‘Birth’ utiliseert Desplat het orkest op wonderlijke wijze met uitzonderlijk veel aandacht voor pauken, strijkers en houtblazers. Het prestigieuze London Symphony Orchestra onder leiding van de componist zelf speelt zoals steeds onberispelijk en vinnig. De opnames vonden bovendien plaats in de legendarische Abbey Road Studio’s. Een droom van elke muzikant en als luisteraar kan je écht niets meer verlangen.
Regisseur van dienst is de getalenteerde Stephen Frears die voordien al wist te verrassen met ‘My Beautiful Laundrette’ – ‘Mary Reilly’ en ‘Dangerous Liaisons’. Typerend voor Frears is dat hij in iedere film – hoe dramatisch ook – onderhuids een glimlach naar boven haalt. Desplat had dus geen eenvoudige opdracht en moest de delicate balans tussen drama en frivoliteit in de muziek nauwkeurig vastleggen. Maar hij brengt deze evenwichtsoefening met verve.
De openingstrack - ‘The Queen’ - is een magistraal stukje muziek dat het beste in het ‘LSO’ naar boven haalt. Het opent met een korte Ouverture met Royale dikke strijkers met Koninklijke hoorns zoals die ook al schitterden in ‘Birth’, en zoals enkel Desplat die (nog) schrijft. ‘Hills of scotland’ is een wiegend stukje muziek waarin voor het eerst het memorabel thema te horen is.’ People’s Princess I’ ademt grootsheid uit en etaleert de intussen herkenbare gepunte houtblazers van Desplat. Qua instrumentatie voegt Desplat een harpsichord toe dat wel lijkt te verwijzen naar de hofmuziek ten tijde van de machtige vorsten van weleer. ‘A New Prime Minister’ begint vol vigeur met statige pauken. Harp en glockenspiel detailleren verder luchtig boven de volle laag strijkers. De muziek voor het personage Tony Blair is speels en ronduit verrukkelijk. ‘Elizabeth & Tony’ is met zijn zoetgevooisde 1ste violen een mooi voorbeeld van, net als ‘Tony & Elizabeth’. De ¾ maat draagt bij tot dit frivole karakter en de muziek danst lichtvoetig maar gracieus met de harp in de hoofdrol. In ‘H.R.H.’ is een mooi moment voor hobo, fluit begeleidt door de violen. In ‘The Stag’ wordt het hoofdthema heel passend gebracht door een innemende fluitsolo. ‘The Mourning’ zet in met solerende pauken. Het getuigt van het nodige lef om als componist de pauken zo strak op de voorgrond te plaatsen. De muziek strijkt passend verder op een sombere toon levendig verklankt door de strijkers van het ‘LSO’. Desplat verwerkte een leuke vondst door tussen de geladen strijkers een lullaby op celesta en harp te verweven, gebaseerd op het hoofdthema. ‘The Queen drives’ laat terug de strijkers krachtig uithalen in een uiterst ritmische passage dat in ‘The Queen of Hearts’ een reprise krijgt. Afsluiten doet de score geschikt, met het Klassieke ‘Libera Me’ van Verdi dat gezongen werd op de begrafenis-plechtigheid van Lady Di. Dit is zeker niet de beste uitvoering van dit werk, maar historisch gezien wel de correcte.

Alexandre Desplat’s score voor ‘The Queen’ is genieten van begin tot einde. Een evenwichtig album dat heel vlot weg luistert. Het vakmanschap dat de componist hier toont is uitzonderlijk. En ik kan dan ook niet anders dan te concluderen dat Desplat goed op weg is om in de voetsporen van de allergrootsten te treden met name die van componist John Williams. Beiden citeren ze een rijke muziektaal en werken ze samen met de beste muzikanten die hun ideeën nog krachtiger maken. Als referentiescores verwijs ik graag naar ‘The Terminal’ van Williams en ‘Calendar Girls’ van Doyle die ook dezelfde vlotheid en melodische rijkheid uitstralen. Absoluut aan te raden!!!
The Queen - 10/10 - Recensie van Jesse van Amelsvoort, ingevoerd op
The Queen’ is mijn kennismaking met de werken van Alexandre Desplat. Na positieve recensies te hebben gelezen, besloot ik ‘The Queen’ aan te schaffen. En het is het waard geweest. Desplat staat bekend om zeer ‘boeiende’ en uitgebreide scores, een lijn die hij met ‘The Queen’ door zet, zo niet versterkt. Helen Mirren speelt de sterren van de hemel als de conservatieve, stijve Elizabeth II van Engeland. Regisseur Stephen Frears, die veelal films heeft geregisseerd waarvan de namen mij totaal niet bekend voor doen komen, heeft heel secuur het ‘drama’ rond de dood van Lady Di verfilmd. De film was vrij kort en naar het einde toe ook echt snel afgelopen.
Desplat zelf dirigeerde het London Symphony Orchestra, waarmee maar eens is gebleken dat de man meer kan dan alleen componeren.

The Queen” schept de sfeer voor de rest van het album, een prachtige ouverture. Het doet denken aan het ouderwetse Engeland, ten tijde van Elizabeth’s naamgenote, Elizabeth I (die overigens ook door Helen Mirren is gespeeld).
Veel nummers dragen namen die in een bepaalde manier iets met het koningshuis te maken hebben (“The Queen”, “H.R.H”, “Elizabeth & Tony”). Het album leunt op sterkte thema’s en een enorme variëteit wat betreft de instrumentatie. Van ouderwets aandoende blazers tot een glockenspiel, Desplat weet zijn ideeën uit te werken. Elk nummer lijkt een eigen solist te bevatten, die allemaal in dezelfde stijl spelen. Een wat minder punt, want op sommige momenten wordt het allemaal erg kort en wisselen de instrumenten zich snel af. De cohesie in het album valt dan wat weg.
Een gemis op het album lijken de vocalises te zijn. De score bevat alleen instrumentale muziek. Dat gemis wordt goedgemaakt door een opname van “Libera Me” van Verdi – welke gespeeld werd op de begrafenis van Diana.

The Queen’ is een geheel op zichzelf staande score, eentje die je niet vaak meer hoort. Een zeer uitgebreide bezetting, sterke thema’s en een wereldberoemd orkest maakten de score tot wat hij is geworden. Frivoliteit, emotie en droefenis wisselen elkaar af, evenals allerlei instrumenten. De score is net iets te kort, soms eindigt een nummer wanneer het net naar zijn hoogtepunt zou kunnen gaan.
Maar al met al heeft deze score een 9,5 verdiend. Als er nog her en der aan was geschaafd, had ’t echt een 10 kunnen zijn, maar ook een 9,5 is afgerond een tien.

The Queen - 10/10 - Recensie van Sjoerd , ingevoerd op
'The Queen' is een film die zicht afspeelt in het Engelse koningshuis. Prinses Diana is net overleden aan een auto ongeluk en het koninklijk huis toont volgens de bevolking te weinig rouw. De kersverse Minister-President Tony Blair probeert de koningin ondertussen herhaaldelijk te overtuigen om toe te geven aan de wil van haar volk en publiekelijk te rouwen over de dood van iemand die niet geliefd was binnen het koningshuis. De film was goed voor drie oscarnominaties: Beste vrouwelijke hoofdrol en beste script. Tevens was er een nominatie voor beste muziek, maar 'Babel' van Gustavo Santaolalla was de gelukkige en Alexandre Desplat ging zonder oscar naar huis. Ik vind dit erg jammer en het is M.I. onterecht! Alexandre Desplat componeerde een prachtige score, met veel mooie melodieën en de score is erg origineel. De tracks passen heerlijk op de film en zijn écht klassiek. Tijdens het bekijken van de film lijkt het echt alsof je in een tijdmachine bent gestapt, dit door de muziek! De tracks klinken soms wel wat vrolijk zoals 'People's Princess I'. Het mooiste thema komt in track 4 voor. Een prachtige melodie met violen gevolgd door piano. Desplat laat ook zijn droevige kant zien, zo is 'H.R.H.' erg emotioneel. De score is voor mij 100% een oscar en een 10 waart! Alexandre Desplat weet de film door middel van de muziek fantastisch te maken, geweldig!

We zien een soundtrack met veel kanten, emotioneel, vrolijk, grappig en zelfs wat opera (laatste track.) Helaas is de score wat kort en je gaat er dus té snel doorheen. Ik zou er graag meer van horen en ik hoop dat als Desplat nog zo’n goede score schrijft hij wel een oscar waard is!
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)
World Soundtrack Awards: Soundtrack Composer of the Year (Winnaar)
De trailer van deze soundtrack bevat muziek uit:

Restoration, The Fire (1995), James Newton Howard (Film)


Andere soundtrack releases van The Queen (2006):

Queen, The (2006)
Queen, The (2007)
Queen, The (2006)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer