Black


Game soundtrack | Releasejaar: 2006 | Medium: Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Main Theme2:25
2.Treneska Border Crossing2:16
3.Tunnel Trouble3:04
4.A Bridge Too Close1:45
5.Walking Tour of Treneska1:37
6.Minefield1:31
7.Tivliz Asylum2:43
8.Madhouse Mayhem1:44
9.Sniper Alley2:07
10.Drydock2:26
11.Black and Boom2:27
12.Ambush2:31
13.Gulag Gauntlet4:24
14.Bunker Buster2:27
15.Main Theme (Reprise)3:59
 37:25
Schrijf zelf je recensie

 

Black - 08/10 - Recensie van Peter Van Riet, ingevoerd op
Ik was sceptisch, toen ik de naam las van de 2 componisten van deze score. Ik besef dat ik hiermee misschien mensen tegen de borst stuit maar Giacchino heeft me buiten de score voor The Incredibles nooit écht kunnen boeien, ook de erg gehypete soundtrack voor Mission Impossible 3 vond ik erg tegenvallen. Maar het gaat hier niet om M:I 3 maar om Black, wat geen film is maar een videospel; en daarbij moet ook gezegd worden dat de score voornamelijk het werk is van Chris Tilton, enkel aan het hoofdthema heeft Giacchino zijn medewerking verleend en dit samen met Tilton geschreven.

Tilton is al erg lang assistent van Giacchino bij verschillende scores van hem (als orkestrator en dergelijke), en heeft dan ook bij enkele van z'n laatste scores als The Incredibles of bij videogames als Mercenaries en Alias mee geholpen met additieve muziek te schrijven, echter deze keer staat zijn naam overduidelijk op de soundtrack, en als 'solodebuut' kan dit wel tellen.

Allereerst moet er wel weer aan herinnerd worden dat dit een score is bij een videogame, wat al m'n eerste negatieve punt over het geheel verklaart; welk is dat er voor mij een gebrek is aan een 'geheel'; buiten het thema dat enkele keren terugkomt en enkele motieven, maar daarmee krijg je nog geen geheel. Ik heb sterk het gevoel dat 15 nummers eigenlijk nog te veel is, en hier misschien toch beter in langere suites werd gewerkt. Maar zoals ik al zei, het is een score voor een videogame: de muziek heeft hier als functie de constante spanning te bewaren en veel tijd voor rustpunten zijn er dan ook niet.

Maar tot hier gaan m'n negative punten, voor de rest niets dan positieve commentaar. Het feit dat het hoofdthema door 2 componisten is geschreven doet me vragen stellen, het thema is vrij simpel en het lijkt me des te moeilijker om zulk een thema door 'twee' mensen te laten componeren. Al kan het uiteraard zijn dat de ene een thema heeft gecomponeerd en de andere het aangepast, en er met die creatieve uitwisselingen zo een uiteindelijk thema is ontstaan. Het is dan ook eerder een kwestie van nieuwsgierigheid dat me zulke vragen doen stellen dan een kwestie van afbreuk te willen doen aan deze manier van werken.

Het sleutelwoord van de score is 'spanning' en dat is duidelijk te merken want prominent aanwezig in de manier van componeren. Tilton lijkt zijn grootste inspiratiebron te halen bij de sfeer van Elfmans Mission Impossible, welke voor mij nog steeds hét meesterwerk bij uitstek is qua muziek voor een spionagethriller. Het niveau van deze score is lang niet het niveau van M:I, maar hij komt toch al aardig in de buurt. Typische elementen zijn de vaak voorkomende staccato-techniek bij de strijkers, typische sforzando's in de koperblazers, veel (eventueel subtiele) percussie, en het zelden overgaan tot bombastisch geweld, wat ik erg kan appreciëren.
Ook de invloed van Williams is te merken in tracks als 'Walking Tour of Trenaska', ze doet me vooral sterk denken aan fragmenten uit The Lost World, welke ik op zich een érg sterke score, die het veel meer moest hebben van zijn actietracks dan van een overdaad aan thema's. (en minstens zo 'puik' als zijn voorganger), waarmee ook deze score zich mee kenmerkt.

één van de zeldzame momenten waar je het orkest in een meer overschouwelijke melodische glorie kan aanschouwen in een meer emotioneel moment is 'Ambush', wat een aangename verademing is tussen al het suspensegeweld. Net voor de erg geslaagde herneming van het thema in de laatste track, komt er een soort van 'finale'-suspense-actietrack die lijkt bedoeld te zijn om nog 'ns een laatste keer 'alles te geven'. Op zich is de track enorm genietbaar, enkel is het vreselijk spijtig dat het eventueel gewilde effect niet bereikt wordt aangezien er zo al een overdaad is aan suspense en actie. Desalniettegenstaande is het een sterk staaltje vakwerk, wat trouwens over de hele score kan gezegd worden.

Ik hoop dat ik van Tilton in de toekomst meer solowerk kan verwachten, en het liefst zou ik hem ook willen zien verschijnen in credits van hollywoodfilms.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer