Cry Freedom


MCA Records (5011781602920)
Film | Releasejaar: 1987 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track   Lengte
1.Crossroads - A Dawn Raid2:17
2.Gumboots1:48
3.Black Township2:28
4.Shebeen Queen2:58
5.Asking For Trouble2:23
6.Dangerous Country1:38
7.Detention1:59
8.The Mortuary2:24
9.The Funeral (September 25, 1987)4:41
10.At The Beach3:25
11.The Getaway3:23
12.The Frontier2:58
13.Last Thoughts1:33
14.Deadline2:16
15.The Phone Call2:01
16.Telle Bridge2:47
17.Soweto - And Vocal Reprise1:07
18.Cry Freedom4:43
 46:49
Schrijf zelf je recensie

 

Cry Freedom - 07/10 - Recensie van Cohen Oat, ingevoerd op
Cry Freedom verscheen in 1987 en was toentertijd de zevende film die Sir Richard Attenborough maakte, regisseur van ‘A Bridge too Far’ en ‘Gandhi’. De muziek voor Cry Freedom werd gecomponeerd door George Fenton, verantwoordelijke voor onder meer ‘Anna and the King’, ‘Ever After’en het meest recente werk ‘Deep Blue’, de fantastische documentaire over het onderzeese leven. George Fenton en Sir Richard Attenborough hadden voor Cry Freedom ook al samengewerkt voor de film Gandhi en deze samenwerking was Sir Attenborough zo goed bevallen dat hij ook voor deze film Fenton koos.

Laat ik voorop stellen, de soundtrack van Cry Freedom zal zeker niet aan iedereen besteed zijn. De score is opgebouwd uit de gebruikelijke strijk en string arrangementen maar ook veel Afrikaanse zang en instrumenten worden gebruikt. Deze elementen moeten je liggen want ze voeren zeker de boventoon. Ondanks dat de tracks een vrije korte speelduur hebben worden er in de score verschillende thema’s aangehaald die zeer gestaag maar erg goed worden uitgewerkt.

Net als de film kent ook de muziek duidelijk twee delen. In de film wordt in het eerste deel ruim aandacht besteed aan de ideeën van Stephen Biko en zijn verkondiging ervan. In het tweede deel wordt het verhaal van Donald Woods vertelt die Zuid Afrika verlaat en naar het buitenland vlucht om zo zijn verhaal over en de waarheid omtrent de dood van Biko te kunnen verkondigen. Deze scheidslijn is ook terug te horen in de muziek. De sfeer van de eerste 8 nummers wordt vooral bepaald door typische Afrikaanse muziek. Zo is ‘Gumboots’ een erg fijn Afrikaanse nummer met gitaar, grote trommels en zang. Er zijn verschillende tempowisselingen en zelfs het klikken van schoenen en het handengeklap van dansers is te horen. ‘Shebeen Queen’ is dan weer een erg rustig Afrikaanse jazznummer. Met de dood en begrafenis van Stephen Biko verdwijnen deze zeer typerende Afrikaanse elementen. Ook de Afrikaanse instrumenten voeren niet langer meer de boventoon maar worden nu de begeleidende instrumenten daar waar in het eerste deel de westerse strijkers daarvoor zorgden. Pas wanneer Woods vlucht worden beide elementen even sterk waarmee de muziek duidelijk de scheidslijn en strijd van de Westerse mens (Donald Woods) met het land (Zuid-Afrika) weergeven. Wanneer de een dreigt te winnen van de ander neemt ook de betreffende muziek de overhand waardoor de muziek niet alleen de beelden begeleidt maar feitelijk het verhaal ook vertelt zij het op een andere manier. Het probleem is wel dat de muziek op CD hierdoor aan kracht inboet zodra de luisteraar de film niet gezien heeft.

Afsluiten doet deze score met het nummer ‘Cry Freedom’, gezongen door de componisten van deze score zelf, George Fenton en Jonas Gwangwa. Het is een prachtig nummer boordevol Afrikaanse stijlen en instrumenten waar in het eerste couplet een voor de een de namen van de Zuid-Afrikaanse helden zoals Mandela en Biko worden opgenoemd en waar in het tweede couplet de namen van de grootste Townships in Zuid-Afrika worden opgesomd. Het is een krachtig nummer zeker wanneer men enige affiniteit heeft met Zuid Afrika en zijn geschiedenis. Maar goed dat geldt eigenlijk niet alleen voor deze score, maar zeker ook voor de film.
Golden Globes: Best Original Score (Genomineerd)
Oscars: Best Original Score (Genomineerd)


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer