Dark City
Music from and Inspired by the Motion Picture


TVT Records US (0016581816022)
TVT Records UK (0636551561525)
Film | Releasejaar: 1998 | Medium: CD, Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.SwayAnita Kelsey3:44
2.The InformationCourse Of Empire4:27
3.Just A Touch AwayEcho & The Bunnymen5:03
4.DarkGary Numan4:29
5.Sleep NowHughes Hall2:02
6.The Night Has A Thousand EyesAnita Kelsey3:31
7.Into The City4:48
8.No More Mr. Quick3:25
9.Emma3:40
10.The Strangers Are Tuning3:56
11.Memories Of Shell Beach4:38
12.The Wall1:17
13.Living An Illusion2:57
14.You Have The Power12:14
 60:10
Schrijf zelf je recensie

 

Dark City - 07/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
Dit is de zevende recensie in de Trevor Jones serie.

Vorige: Arachnophobia
Volgende: volgt nog.

De Amerikaanse film Dark City is na The Crow de derde film van regisseur Alex Proyas (I Robot, Knowing), die er met zijn films blijk van geeft een nogal sombere visie op de toekomstige samenleving te hebben. Proyas heeft het verhaal ook geschreven. De film is een science fiction verhaal met een nogal donker randje, soms op het horrorachtige af. De film is door de critici overwegend erg goed ontvangen, vooral door de nogal onconventionele benadering van het verhaal. Het publiek had het duidelijk moeilijker met het verhaal van de film, want deze kwam nauwelijks uit de kosten.
Het verhaal speelt zich af in een niet nader benoemde stad, waar een man (Rufus Sewell) last heeft van geheugenverlies. Hij bevindt zich samen met een vermoorde vrouw in een kamer, die hij ontvlucht nadat een zekere dr. Schreber (Kiefer Sutherland) hem dat sterk aanraadt. Hij komt erachter dat hij John Murdoch heet, getrouwd is en opgejaagd wordt door zowel de politie als door een groep die zich de 'Strangers' noemt. Die Strangers kunnen via hun gedachten de omgeving aanpassen en John komt erachter dat hij dat ook kan, waardoor niets in de stad is wat het lijkt en alles in de stad steeds lijkt te veranderen...

Het soundtrackalbum dat bij de film is uitgekomen opent met een aantal songs. De openingssong en de zesde en laatste song worden beide gezongen door Anita Kelsey. Het zijn beide songs die in een heel aardige, wat zwoele rockstijl gezongen worden. 'Sway' is in onze regionen bekend in de uitvoering van de band Shaft en van Michael Bublé.
De stevige elektro-rocksongs 'The Information' van Course of Empire en 'Dark' van Gary Numan passen goed in het geheel van songs en score, maar komen beide niet in de film voor, evenals 'Sleep Now' van Hughes Hall, die overigens wel een grote muzikale rol speelt in de trailer van de film. Deze laatste song is een stevige en nogal filmische, vrijwel instrumentale song met nauwelijks melodie, maar juist veel geluidseffecten.
De song 'Just a Touch Away' wordt door de band Echo & The Bunnymen gezongen, maar komt evenmin voor in de film. Deze erg fraaie en melodieuze song is een soort rockballad met een voor de film overigens toepasselijke tekst.

Na de zesde song gaat het album verder met een achttal tracks uit de score van componist Trevor Jones, waarvan de laatste track een soort suite is met een looptijd van ruim twaalf minuten.
De film heeft een sterke film-noir kleuring en Jones had de taak om hier muzikaal mee aan de slag te gaan. Daarbij is het hem uitstekend gelukt om de sfeer van dreiging en spanning in de stad om te zetten naar muziek. Die muziek is regelmatig vol en heftig orkestraal, maar evenzo vaak voorzien van de nodige elektronische klanken. Die laatste zorgen voor een vollere kleuring, met name in de hele lage muzikale regionen, waardoor de donkere en dreigende sfeer nog dieper ingekleurd wordt.
De kwaliteit ligt hoog, want Jones weet zijn muziek perfect te arrangeren en op een strakke manier door het orkest te laten spelen, zoals je dat ook in veel scores van Jerry Goldsmith hoort.

De film is een tamelijk grimmige thriller, waarin duisternis en dreiging de boventoon voert. Jones verklankt dat met dreigende klanken, waarin de muziek regelmatig wat naar de grillige kant gaat neigen. Toch weet hij de muziek redelijk melodieus te houden. Niet met meeslepende thema's, maar toch met heel aardig klinkende motieven, die het goed doen in het geheel van de score, en soms dicht tegen een fraaie thematiek aan hangen. Toch worden die fraaie klanken in veel tracks onderbroken door wat meer grimmige muziek, die de spanning moet opvoeren, maar wat ten koste gaat van de beluisterbaarheid los van de film.

De thematiek voor de 'Strangers' begint al gelijk in de openingstrack van de score met de titel 'Into the City'. Heel lage mannenstemmen zingen de melodie die Jones speciaal voor die personages heeft geschreven, waarna ritmisch pulserende, industrieel klinkende, maar nogal afstandelijk muziek het overneemt. Ook worden nogal grimmige effecten in de track toegepast, die je eveneens in andere tracks terughoort. In 'The Strangers are Tuning' zelfs in versterkte mate. Koperblazers doen een redelijk melodieuze duit in het zakje, die positief uitpakt in de nogal grillige muzikale kleuring, die daar steeds mee afwisselt. Soms pakken die koperblazers op een grootse manier uit, tijdens een soort hoogtepunt als scene in de film. Ook de snare-drum en andere lichte percussie speelt vaak een opvallende rol in de score.

Toch kent de score ook rustiger en meer ingetogen momenten. In de steviger tracks komen soms ook mildere momenten voorbij, maar het album bevat een paar tracks die duidelijke rustpunten in de score vormen. 'Emma' is daarvan de eerste, hoewel de dreiging daar duidelijk in de muzikale lucht hangt. Deze track is eigenlijk een soort underscore-muziek, die nogal minimalistisch overkomt, met een zacht volume. Qua heftigheid kan de tegenstelling met de omringende tracks bijna niet groter.
Een andere ingetogen track is 'Memories of Shell Beach', waar een solo strijker een leidende melodie speelt, later aangevuld met meerdere strijkers. De melodie spreekt overigens niet zo aan, waardoor dit een wat saaie track is geworden, met een hoog underscore gehalte, maar zonder echte dreiging.
'Living an Illusion' is eveneens zo'n underscoretrack, vergelijkbaar met 'Emma'. De dreiging klinkt steeds door in de wat saai voortkabbelende muziek.

Het album sluit af met 'You have the Power', een ruim twaalf minuten durende track, waarin alle heftige momenten uit de score terugkomen. Maar die heftigheid wordt halverwege ingeruild, waarbij vol orkestraal en in een symfonisch arrangement prachtige muziek tevoorschijn getoverd wordt. Het is alsof je vanuit de grimmige stad in het paradijs beland bent.

Kortom, met zijn score voor Dark City heeft Trevor Jones een kwalitatief uitstekende score afgeleverd, met veel grimmige muziek voor een grimmige film. Een flink deel van die muziek is heftig en druk, soms grillig en toch steeds strak gearrangeerd, wat de beluisterbaarheid zeker ten goede is gekomen. Maar de score mist de nodige fraaie thematische melodieën. Zelfs in de drie meer ingetogen tracks ontbreken die, waardoor dit alleen maar vervalt tot wat saaie underscore. Pas in de tweede helft van de lange laatste track komt Jones met de prachtige symfonische klanken op de proppen, die het album bijzonder fraai afsluiten. De waardering voor de songs is 64 uit 100 punten, die voor de scoremuziek van Trevor Jones 67 punten, waardoor het album uitkomt op 66 uit 100 punten, wat een mager zeventje oplevert.
De muziek van deze soundtrack werd gebruikt in:

Sleepy Hollow (Trailer)
X-Men (Trailer)



Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Inloggen

 



Meer