Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



The Addams Family (La famille Addams)


MCA Records (077779817221)
Film | Date: 1991 | Type: CD, Téléchargement
 

Inscrivez-vous!

Restez informé et d'obtenir un meilleur accès aux informations des collectionneurs!





 

# Track   Duration
1.Dect The Halls/Main Titles2:19
2.Morning2:54
3.Seances and Swordfights1:38
4.Playmates0:25
5.Family Plotz3:53
6.The Mooche3:31
7.Evening3:12
8.A party ... for me?5:21
9.Mamushka3:30
10.Things gets work0:56
11.Fester Exposed2:05
12.The Rescue8:04
13.Finale2:59
 40:46
Introduisez votre critique Masquer les avis dans d'autres langues

 

The Addams Family - 07/10 - Critique de Lammert de Wit, ajouté le (Néerlandais)
De zwarte komedie The Addams Family is een groot succes geworden en heeft daardoor ook z'n vervolg gekregen. Met nogal macabere, maar hilarische humor zet de familie Addams en aanverwanten zich te kijk in deze film van Barry Sonnenfeld.
De familie Addams is behoorlijk rijk en wil dat graag zo houden. Maar iemand anders weet ervan en aast op dat geld. Oom Fester is al lang geleden uit beeld geraakt, maar plotseling verschijnt hij weer als uit het niets. En oom Fester past zich keurig aan de familie aan, al kost hem dat af en toe de nodige moeite. Maar niet iedereen gelooft zomaar in de plotselinge terugkeer van oom Fester en zijn boze plannetjes lijken niet helemaal verborgen te blijven...

De score is gecomponeerd door Marc Shaiman, die een prima muziekstuk afleverde. Veel tracks zijn fraai orkestraal ingevuld en hangen tegen het romantische aan, hoewel dat in de film een komisch effect heeft doordat alles in de film overdreven en daardoor bizar en komisch is. Deze tracks zijn mooi melodieus en gracieus.
In Morning komt het thema van de film naar voren, bij de romance tussen Mortica en Gomez Addams. Deze track is echte ouderwetse filmmuziek en daarom wat zwaarder aangezet. Ook Seances And Swordfights is zwaar aangedikt en mooi orkestraal en gaat naderhand over in een soort lounge-achtige sfeer.
De zwaardere orkestratie komt weer terug in Family Plotz, die halverwege een rustige clarinet-melodie meekrijgt op mooie strijkers. Ook Evening is een mooie rustige, (bijna) romantische track, met weer het wat melancholieke thema van de film. En ook A Party For Me is fraai orkestraal, al is de track wat kermisachtig.
Fester Exposed begint als een fraaie, wat melancholieke track, maar dit springt al snel over naar spannende aktiemuziek met snelle blazers. Ook The Rescue is een afwisselende lange track, die ook mooi en rustig begint, maar na ruim een minuut neemt ook hier de spanning behoorlijk toe en ook het aktiegehalte is veel hoger. Omdat het tempo van de track regelmatig vrij hoog is blijft het toch redelijk beluisterbaar, vooral door de variatie in de track, ook terug naar een rustig tempo. De laatste track is qua uitvoering te vergelijken met de tweede track en sluit de score mooi af.

Naast de orkestrale tracks bevat de score nog heel andere, te beginnen met Playmates, een a capella komische jazzy song. Zo ook de jazz track The Mooch van en door Duke Ellington. In Mamushka zingen beide hoofdrolspelers Raul Julia en Christopher Lloyd een komische song op een musical manier, die niet bij Disney zou misstaan. De accordeon en solo viool geven er samen met het kleine koortje iets een Russische sfeer aan. Een leuke track. Thing Gets Work is een echte big-band-track in een snelle uitvoering. Nogal jazzy en daar moet je van houden.

Kortom, Marc Shaiman heeft een prima score neergezet voor een aparte film. De score is erg gevarieerd, maar vooral de orkestrale tracks doen het goed. Die tracks worden verderop in de score echter nogal voorzien van spannings- en aktiemuziek, die het wat minder maken om te beluisteren. Ook de aparte tracks zijn niet erg fraai, ondanks de scenes waar ze bij horen. Toch trekken de orkestrale tracks de score flink omhoog en daarmee zorgen de afwijkender tracks voor variatie, die de mooie orkestrale tracks nog beter doet uitkomen. Een waardering met een ruime zeven is daarmee als geheel verdiend.
The Addams Family - 08/10 - Critique de Tom Daish, ajouté le (Anglais)
In the liner notes, Marc Shaiman comments that if he was asked to score this film, then Danny Elfman must have said no... well, you can see his point. This kind of gothic silliness would have been solid gold Danny Elfman material for that time and so it's quite a surprise to see Marc Shaiman's name attached to this project. Of course, Marc Shaiman is a comedy composer par excellence and so what he produced was perhaps not quite as uniquely quirky as Danny Elfman might have come up with, but is every bit as entertaining. The opening cue is a curious mixture of a small choir, the kind that goes around carol singing at Christmas singing Deck the Halls, but this soon moves onto the big orchesrtal epic version of Vic Mizzy's classic original theme (although without singing), but featuring the harpsichord and clicking fingers. Marc Shaiman, however, didn't rest on his laurels and composed his own theme for the family which rather suitably, I think, sounds like a comedic parody of Nino Rota's classic theme for the Godfather and on several occasions, I've ever been known to confuse the two. Ooops.

From then on, each section of the film is provided with its own musical vignettes. This is not to say that the music is disjointed, but Shaiman clearly relishes the chance to go completely over the top. Seances and Swordfights for example features some taut string writing that befits the kind of play swordfighting that was featured. Playmates by Saxie Dowell is an incredibly silly children's TV theme song, the relevance of which I can't even begin to guess at. Some of the writing is kind of Bernard Herrmann meets Rota meets whatever springs to mind and while is occasionally more sombre than would be expected, most sections are lit up with a strange musical sting to completely change the mood.

A Party.... For Me? features a waltz that ends and then starts over again a few times which is rather peculiar but I recall working marvellously in the film. This is followed by one of the daftest songs I've ever heard, Marmushka sung by leads Raul Julia (as Gomez) and Christopher Lloyd (as Uncle Fester... or is he?) and goes through a variety of styles from Warner Bros, Carl Stalling type sections to music hall, while the main melody is more of a comic Russian Cossak dance. The singing isn't exactly Placido Domingo, but is tuneful and enthusiastic and works just fine in context. Immediately following is a short piece of jazzy exuberance in Thing Gets Work. Things start to get a little more straight laced with the next cue as the faux Uncle Fester is exposed with everything going all out for action and excitement in The Rescue. This is then bookended by a brief reprise of the main themes for the Finale and is a suitably quirky end to a thoroughly enjoyable comedy score.

Even thought it perhaps lacks the more obtuse scoring style of Danny Elfman, Marc Shaiman has composed music that is witty and entertaining, not high art but thoroughly enjoyable. Curiously enough, I was disappointed the first time round, but after a few listens I found it to be exceedingly enjoyable. If you like a fun and fantastical blend of comedy and mock horror as well as the odd bit of plain silliness, highly recommended.
The Addams Family - 09/10 - Critique de Wilco de Jong, ajouté le (Néerlandais)
Een heerlijke vol-orkestrale score van Shaiman! De muziek stoutmoedig, recht-voor-zijn-raap en vrolijk. Romantiek is de voornaamste stijl: de komische scenes zijn romantisch gescored, de actiescenes zijn romantisch gescored, de contemplatieve scenes zijn romantisch gescored en (uiteraard) de romantische scenes zijn romantisch gescored. Marc Shaiman leverde een ondergewaardeerd kleinood af.
"The Mooche" is een door hetzelfde orkest opnieuw opgenomen versie van een oude bekende en klinkt verrukkelijk. "Mamushka" is een zangnummer met Raul Julia achter de microfoon. Zelfs Christopher Lloyd zingt even mee.
Let vooral ook op "The Rescue"! Als liefhebber van melodieuze en bombastische actiemuziek wil ik zeggen dat dit nummer simpelweg fantastisch is: alle registers worden opengetrokken!
Kortom een prettige, veel beter dan verwachte soundtrack!
The Addams Family - 08/10 - Critique de Arvid Fossen, ajouté le (Néerlandais)
Marc Shaiman componeerde voor deze film grappige, Slavische thema's die constant de meest clichématige melodietjes afgaan, maar altijd met gevoel voor absurdisme. De film had zich geen betere score kunnen indenken, en de muziek geeft een duidelijk karakter mee. Shaiman baseerde zich deels op het Addams Family thema van Vic Mizzy.


Signaler une erreur ou envoyer des infos supplémentaires!: Connexion