Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



Shrek


Colosseum 04/12/2001 CD (4005939630829)
Varèse Sarabande 22/01/2016 Téléchargement
Varèse Sarabande 04/12/2001 CD (0030206630824)
Film Sortie du film: 2001
 

Inscrivez-vous!

Restez informé et d'obtenir un meilleur accès aux informations des collectionneurs!





 

# Track   Duration
1.Fairytale1:27
2.Ogre Hunters / Fairytale Deathcamp1:36
3.Donkey Meets Shrek2:38
4.Eating Alone1:18
5.Uninvited Guests2:09
6.March of Farquuad0:39
7.The Perfect King1:18
8.Welcome to Duloc0:34
9.Tournament Speech0:51
10.What Kind of Quest2:23
11.Dragon! / Fiona Awakens2:06
12.One of A Kind Knight1:19
13.Saving Donkey's Ass0:43
14.Escape from the Dragon1:58
15.Helmet Hair2:08
16.Delivery Boy Shrek / Making Camp0:48
17.Friends Journey to Duloc2:42
18.Starry Night0:58
19.Singing Princess1:36
20.Better Out Than In / Sunflower / I'll Tell Him2:11
21.Merry Men0:43
22.Fiona Kicks Ass0:29
23.Fiona's Secret3:02
24.Why Wait To Be Wed / You Thought Wrong1:59
25.Ride the Dragon1:37
26.I Object1:51
27.Transformation / The End3:26
 44:28
Introduisez votre critique Masquer les avis dans d'autres langues

 

Shrek - 08/10 - Critique de Sjoerd , ajouté le (Néerlandais)
De film Shrek zal geen introductie meer nodig hebben. De grote-groene reus is nu zo bekend, populair en, niet te vergeten, de geldboom van Dreamworks. De tweede ‘Shrek’ film is tot nog toe de best verdiende animatiefilm ooit en ook deel drie brak in de bioscoop weer veel records. Veel zullen het echter met mij eens zijn dat na drie films de lol eraf is, maar Dreamworks wil daar niks van weten. De productie van de vierde film is alweer bijna begonnen en er wordt zelfs gesproken over een deel vijf. Bij Shrek 1 zit de lol er nog wel in en dit geldt ook bij de muziek. ‘Shrek the Third’ van Harry Gregson Williams was de minste van de drie, maar wist op enkele manieren te vermaken waardoor we die score nog net niet beneden pijl komt. Het verschil zit hem in John Powell, de beste ex Zimmer leerling tot nog toe. Powell en Gregson-Williams vertrokken samen Zimmer zijn studio om de muziek te componeren voor verschillende animatiefilms. Zeker niet zonder succes. Chicken Run was een meesterwerk en zo ook Shrek. Helaas gingen Powell en Gregson-Williams door heel wat gedoe uit elkaar om alleen nog maar scores zelf te schrijven.

De eerste track ‘Fairytale’ is gelijk het wereldberoemde hoofdthema. Een fluit en strijkers zorgen voor een vrolijke sfeer. Als Shrek een Disney-score zou zijn zou ik al snel zeggen dat de score een Disney gehalte heeft. De link naar de Disney muziek van Alan Menken is dan al snel gelegd en dit zal gedurende de score alleen nog maar meer worden. Er kan echter niet gezegd worden dat dit niet bij de film past, waarin het doel Disney belachelijk maken is. Powell en Gregson Williams leveren er op deze manier hun bijdrage aan.

De tweede track bouwt wat meer spanning op maar blijft een beetje vrolijk. Aan het einde van de track horen we even een zwaar koor met drums op de achtergrond die je goed weten te vermaken. ‘Donkey Meets Shrek’ is muziek zoals niemand anders dan John Powell en Harry Gregson-Williams zou kunnen maken. Af en toe gaat de track los met een heerlijke melodie in rap tempo met veel strijkers. Beide componisten gebruiken deze sfeer nog in hun dagelijkse scores (Ice Age 2, Sinbad) en zoals ik al zei kan niemand anders dat soort muziek schrijven. De track biedt ons ook de eerste uitwerking van het thema van Donkey, één van de grappigste personages van de film. Het thema van Donkey kunnen we gerust erg knap noemen, want zijn karakter wordt PRIMA in de film beschreven. Strijkers spelen een leuk melodietje met korte noten dat zich steeds sneller volgt, zoals dat ook gebeurd bij het gepraat van Donkey. De ergernis van Shrek is goed in de muziek te horen en de droogheid van de muziek maakt me aan het lachen zonder de film te zien. De muziekgrapjes zijn erg onvoorspelbaar en eens écht grappig.

Het tweede wereldberoemde thema van de score (naast het hoofdthema van track één) is te horen in ‘Eating Alone’ en speelt zich ook af tijdens het gesprek van Donkey en Shrek tussen de sterren(of flikkerligies)hemel. Het is een moeilijk te beschrijven thema gespeeld door hoog slagwerk. Als ik het niet verkeerd heb geïnspireerd op Thomas Newman z’n thema voor ‘Ameriacan Beauty’, maar dan geheel in de Shrek sfeer. Als op den duur de viool een extra melodie speelt is het thema helemaal compleet.

Met een klein sprongetje gaan we naar de track ‘Welcome to Duloc’, waarin we het gelijknamige liedje horen. In de film horen we het als Donkey en Shrek aangekomen zijn in het attractiepark Duloc en het is eigenlijk de zogenaamde attractiemuziek. Het is geïnspireerd van de muziek van de populaire Disneyland attractie It’s a Smal World, uiteraard om ook Disneyland belachelijk te maken. ‘What Kind Of Quest’ is een variatie op het Donkey thema, waarin een gitaar de melodie nog speelt, maar de ‘droge’ strijkertonen weg zijn. Verder is de track erg duister, als Shrek en Donkey net zijn aangekomen bij het kasteel van de draak en ze nog een krakkemikkige touwbrug staat te wachten. ‘Escape From The Dragon’ laat ons weer een nieuw erg bekend thema horen. Dit actiethema lijkt wat op het hoofdthema, maar bevat veel meer effecten en is compleet gespeeld door synthesizers. Het thema is erg goed, maar de effecten zijn minder op zijn plaats. Desalniettemin een erg goede track.

‘Friends Journey to Duloc’ is een heerlijk veelzijdige tracks die veel thema’s nog eens laat horen. Te beginnen met die van de gitaar die we ook al hoorden in ‘What Kind Of Quest’, gevolgd door het Donkey thema die ons zowel luisterplezier als een goed humeur bezorgt. Zoals ik al verklapt had bevat de track ‘Starry Night’ het iets gevoeligere thema van het slagwerk en de viool. ‘Merry Men’ is de track waarin we de belachelijke opkomst van Hood nog eens horen, de volgende track sluit op deze track aan met de muziek van het gevecht tegen Hood gespeeld door de accordeon.

‘Transformation / The End’ is dan een fantastische afsluiter waarin we het hoofdthema wat uitbundiger en sprookjesachtiger horen door middel van de vrouwenstem. Verder bevat de track nog even een actiethema om af te sluiten met het hoofdthema. De niet benoemde tracks bevatten wel veel luisterplezier, maar voegen niet extra schrijfmateriaal toe.

Conclusie:
Een fenomenale score die erg goed beluisterbaar is. De samenwerking tussen Powell en Gregson-Williams is erg goed. De score kent veel variaties op het hoofdthema, waardoor het allemaal erg herkenbaar en beroemd is. De originaliteit is soms ver te zoeken, maar we kunnen niet ontkennen dat juist dit zo goed bij de film past. Varèse Sarabande koos de goede tracks uit voor deze, niet al te lange score. Iets waar ik eens niet over zeur, aangezien de score goed gevuld en ondanks lang genoeg is. Misschein leuk om te weten dat het één van de vele inspiratiebronnen van ‘Pirates of the Caribbean’ is. Een welverdiende en dikke 8.
Shrek - 08/10 - Critique de Jesse van Amelsvoort, ajouté le (Néerlandais)
Shrek’ is wellicht een mijlpaal te noemen in het genre van de animatiefilm. De film, in 2001 uitgebracht door Dreamworks, leent de stemmen van komiek Mike Myers (‘Austin Powers’) in de rol van ogre Shrek, Cameron Diaz (‘The Holiday’) als prinses Fiona en Eddie Murphy (‘Dreamgirls’) als ezel Donkey, die momenteel wacht op een eigen film. De film kent een weinig sterk verhaal, maar de talloze grappige verwijzingen naar andere films en de flauwe humor maakten het tot een aangename film. Dreamworks bleef daarom ook niet stil zitten en in 2004 werd ‘Shrek 2’ uitgebracht en afgelopen zomer lanceerde het bedrijf ‘Shrek the Third’. Dat de films steeds minder werden, deerde Dreamworks niet en ze gingen lekker door met de groene ogre. De muziek werd van Shrek is gecomponeerd door Harry Gregson-Williams – bekend van ‘Kingdom of Heaven’, ‘Antz’ en ‘The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe’ – en John Powell – ‘Chicken Run’, ‘Antz’ en ‘X-Men: The Last Stand’ –, beiden afkomstig uit de componeerschool MediaVentures van synthesizergoeroe Hans Zimmer.

Shrek’ wordt gekenmerkt door een jeugdig enthousiasme in het begin en komische ernst later. Componistenduo Powell en Gregson-Williams benutten alle kanten van het orkest en vullen dat aan met een koor. Dat mag gerust knap genoemd worden, want hun leraar Hans Zimmer is minder bedreven in het aanwenden van het hele orkest (al beweert hij zelf dat het niet gebruiken van houtblazers een keuze is). Zo vallen de alom aanwezige houtblazers al gelijk op. Samen met mooie strijkarrangementen – met de nadruk op de violen – wordt er een mystieke sfeer gecreëerd. “Fairytale” brengt ons dergelijke fluiten/blazers, hummend koor, een tokkelende harp en strijkers, die tezamen het overbekende hoofdthema van de Shrek-franchise brengen. Ook de kopersectie van het orkest wordt niet geschuwd, maar zij zijn nog niet de gangmakers zoals dat later wel zal gebeuren.
“Ogre Hunters/Fairytale Deathcamp” brengt een nieuwe component: de zwaardere kant van de menselijke stem. Het mag, maar met mate, blijkt. “Donkey Meets Shrek” brengt ons het zwaardere koper, in de vorm van een soort hoornfanfare, waardoor de twee tracks samen de komst van ‘de verhaallijn’ aankondigen. De muziek staat verder bol van de subtiele (en soms iets minder subtiele) verwijzingen naar Disney. “Eating Alone” brengt het tweede thema – ook zeer bekend –, gespeeld door cello en slagwerk. Het is een (relatief) zwaarder thema dan “Fairytale”. Gestaag zet het koper zijn opmars door, om even onderbroken te worden door het orgel in “March Of Farquaad”, die met zijn mannenkoor ons laat mijmeren naar “Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest” van leermeester Hans Zimmer. Dit effect wordt nog eens doorgezet in “The Perfect King”, maar al snel breken John Powell en Harry Gregson-Williams dit af. “Welcome To Duloc” is een vermakelijk liedje, maar verder niet heel speciaal. In “Tournament Speech” keert kort het orgel terug en gaat het koper weer verder met diens getoeter. Een gitaar wordt aangewend in “What Kind Of Quest”, maar komt niet goed over te midden van het reeds gecreëerde symfonisch geweld.

Om niet te verzanden in eindeloos gepraat per nummer (dat zijn er immers 27 in totaal), spring ik even door naar “Escape From The Dragon”. Het is haast een rocknummer, met gillende strijkers en een glissando van de harp (op 0’04), die door de synthesizergedreven melodie heen gaan. De hoorns die een kort motiefje ten gehore brengen zijn treffend geplaatst in het pakkende nummer. De melodie dan. De effecten zijn wat té. “Singing Princess” is een grappig nummer door de dode mus, maar muzikaal geen hoogtepunt. (Merk na de dood van de mus op dat het haast een studie voor ‘Kingdom of Heaven’ lijkt!) Ook “Merry Men” is zo’n opvallende grap. Wederom moeten we even een aantal tracks overslaan, om naar een volgend noemenswaardige track te gaan: “Transformation/The End”. Een mooie en waardige afsluiter.

Het is altijd nog maar de vraag hoe origineel je kan zijn met muziek voor animatiefilms. De twee volgende delen in deze reeks zijn al minder en de kritieken zijn eigenlijk altijd hevig gebleven. ‘Shrek’ is die dans – los van het feit dat het een vroege animatie is – ontsprongen en weet ons nu nog te inspireren. De orkestraties van Harry Gregson-Williams en John Powell zijn fris en ze maken gebruik van alle instrumenten die ze tot hun beschikking hebben. De puristen, de liefhebbers hebben hier eigenlijk niets te zoeken (maar weten dat vast zelf ook wel), maar voor tussendoortje is ‘Shrek’ heel aangenaam – iets wat de volgende twee delen helaas ontberen.
Shrek - 06/10 - Critique de Andreas Lindahl, ajouté le (Anglais)
Talk about hyped score. The way people raved about John Powell and Harry Gregson-Williams' score for the entertaining, computer animated film Shrek made it seem like this is the score of all scores. The fact that Dreamworks didn't plan to release the score on CD, instead deciding to market the film with the help of a song dominated soundtrack, made the score even better. You see, it's more interesting to long for a score you can't have, than for a score you easily can pick up in your music store. Or so it seems anyway. Luckily, Varése Sarabande came to the rescue, releasing a score only CD quite some time after the films premiere. Film music fans were drooling all over the place, of course. I, however, honestly don't understand what the fuss is all about. In fact, compared to the previous scores, Antz and Chicken Run (two scores I really enjoy), by the composer duo, Shrek is rather weak. At least on CD. Because in the film, Powell and Gregson-Williams' music works really well. Heck, in some scenes it even kicks serious butt. But that's the score as heard in the film. On CD, we get a score that revolves around some excellent material and ideas, but is far too schizophrene and presented in cues that basically are too short to be really good. There's nothing wrong with the actual music, but the way it's presented on the soundtrack CD makes the listening experience somewhat annoying.

But the themes... oh, they're good. The theme for Princess Fiona is probably what most people remember from the score. It opens the film, performed on flute, and is heard throughout the entire score, performed mostly by strings, woodwinds or choir. This theme was originally supposed to be Shrek's theme, but the directors found it too sweet and fairy tale sounding, so the composers' repackaged it as Fiona's theme instead. There's also a couple of beautiful themes for the more reflective and quiet moments in the film. Performed by guitar and cello, these can be heard in "Eating Alone", "Friends Journey to Duloc" and a couple of other cues as well. The more heroic antics of Shrek, Donkey and Fiona are often underscored by a brassy, fanfare sounding little ditty, that really is allowed to shine, performed by full orchestra and choir, in cues such as "Ride the Dragon" and "Escape from the Dragon", the latter, packed with electronics, being very reminiscent of David Arnold's music for the Bond films. Great stuff. There's also the dark and over the top march for Lord Farquuad, dominated by chanting choir and organ. So, when it comes to themes, the score is indeed very well equipped. But the short cues make it hard for the two composers to really develop the themes and other ideas. Annoying. You won't find cues such as the excellent "Building the Crate" from Chicken Run in Shrek. Mostly because the nature of the film doesn't allow it.

The CD also includes two songs from the film. There's "Welcome to Duloc" and "Merry Men", both really silly and quite entertaining, although quite distracting, actually, since they both interrupt the flow of the score.
Shrek - 06/10 - Critique de Tom Daish, ajouté le (Anglais)
Up until Harry Potter, Shrek was the family film of 2001 and to be honest, is probably a better entertainment than the worthy, but occasionally leaden Harry Potter. In yet another up yours to Disney, Shrek truly trounced Atlantis in the animated film stakes. Its remarkable CGI animation is every bit as good as Pixar's work and in some ways, more natural looking. It also turned the fairy tail genre upside down and with plenty of below the belt jokes at the expense of the House of Mouse and an unlikely, but likeable hero, it's hardly a surprise it did so well. As Randy Newman is doing for Pixar, John Powell and Harry Gregson-Williams are doing for Dreamworks and after the success of their score to Antz their return for Shrek was a welcome certainty.

Unlike Antz, Shrek contained a fairly decent number of pop songs, although thankfully avoiding too much bland teeny pop and containing a some edgier rock songs that worked really well. As a result, the score itself is a little more fragmented, but is certainly not without its moments. The main romantic theme is quite inspired; a quasi medieval lullaby that suggests a distant time in the past with a sad, wistful quality that is really quite wonderful. It appears often enough to be remembered, but not to the point of distraction, although it would have been nice if it could have been developed a little further.

The songs do dominate in the film and only a few sections of the score actually stood out in context. One particularly memorable passage was the fight with the Dragon which pitches some more typical Media Ventures style brass and synths. Powell and Gregson-Williams seem to be about the only composers aside from Hans Zimmer that are able to pick up the style and run with it and the result is quite spectacular, particularly the rather funky - a few 70's guitar riffs in there somewhere - Escape from the Dragon. Again, the only downside is that these cues are a little short and seem to be over before they've begun.

The comedic musical interludes are included here; the very silly, but quite pointed satire Disneyland welcome song, Welcome to Duloc and the silly, but fun Merry Men which still makes me wonder why they made Robin Hood French. Most curious. Also, Princess Fiona's duet with a bird is included, although without the visuals, the joke is rather lost, but still an amusing twist on the main theme. Not quite in the same league as either of their previous efforts, almost entirely attributable to the shortness of some of the cues. Having said that, there are plenty of highlights and once more demonstrates that composers really do have much more fun and use more imagination when let loose on family films than the latest testosterone filled drivel.
Shrek - 08/10 - Critique de Arvid Fossen, ajouté le (Néerlandais)
Shrek, de (digitale) chagrijnige reus, een succes in de bioscoop, maar tot voor kort kon je enkel een popalbum kopen, waar tracks op stonden die niet veel te maken hadden met de film. Met More Music From Shrek krijg je eigenlijk de score van Harry Gregson-Williams en John Powell die zich ondertussen na Antz en Chicken Run lijken te specialiseren in (Dreamworks) tekenfilm parodieën. Want dat is Shrek nu net, vol met verwijzingen naar andere films, en dit reflecteert zich ook in de muziek.
Voor de film Shrek kwamen de componisten bij het project toen de meeste liedjes al klaar waren. Hun taak was voornamelijk een eerder underscore soundtrack te schrijven om de delen aan elkaar te linken, wat maakt dat vele tracks op deze score erg kort zijn.
De score omvat twee duidelijke thema's, een romantisch, sprookjesachtig thema voor Princess Fiona en een avontuurlijk thema voor Shrek. Deze thema's komen regelmatig gevarieerd uitgewerkt terug.
Tussen deze thema's door zitten echter heel wat subtiele sequenties en motieven. Zo kun je vrij gelijkaardige sequenties terugvinden ontleend aan scores als The World is Not Enough en Deep Blue Sea. Shrek is samengevat een erg plezierige, originele en upbeat score.
Shrek - 10/10 - Critique de Grégory Ramat, ajouté le (Français)
Harry Gregson-Williams/John Powell : une telle association ne pouvait qu'être fructueuse. Et c'est bien le cas. Le thème principal est très accrocheur et décliné comme il se doit selon les ambiances. On notera d'ailleurs une variation "James Bond" du plus bel effet dans Escape From The Dragon qui n'est pas sans rappeler le futur travail de John Powell sur un film comme Mr & Mrs Smith. Autres thème mémorables : Ride the Dragon, épique à souhait, la drôlissime chanson Welcome to Duloc, On peut regretter la durée de certains titres, mais leur nombre et variété compense ce relatif handicap: le tandem offre des orchestrations riches et travaillées faisant régulièrement oublier que Shrek est un film d'animation à vocation humoristique.
En conclusion, un album qui ouvre un VERT-itable appétit d'ogre !
Shrek - 10/10 - Critique de Daan Smit, ajouté le (Néerlandais)
Een hele leuke score die voort borduurd waar Powell en Williams met Chicken Run begonnen waren. Ik vind het echt een pracht score met leuke deuntjes etc. Aanrader van een pracht-duo. Jammer dat ze het nu niet meer doen :(
Bande annonce:





Bande annonce:





Bande annonce:





Autres sorties de musique de Shrek (2001):

Shrek (2001)
Shrek (2018)
Shrek (2018)
Shrek (2021)

Bandes Originales de la collection: Animation

Trail of the Pink Panther (2011)
TV Friends forever - Alice im Wunderland (2008)
Tunes from the Toons (1998)
Lissi und der Wilde Kaiser (2007)
Rurôni Kenshin: Seisô Hen (2002)
Mickey And The Beanstalk (1963)
Be Forever Yamato Part 2 (2012)
Batman: Mask of the Phantasm (2009)
Finding Nemo (2003)
Robot Carnival (1991)

Bandes Originales de la collection: Kids

Kid in King Arthur's Court, A (1995)
Rescuers Down Under, The (1991)
Almost Alice (2010)
Spy Kids: All the Time in the World in 4D (2011)
Brother Bear 2 (2006)
Ice Age: The Meltdown (2006)
Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001)
Monsters, Inc. (2002)
Richie Rich (1995)
Parent Trap, The (1998)


Signaler une erreur ou envoyer des infos supplémentaires!: Connexion