Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

 

 



The Bourne Ultimatum


Decca Records (0602517410381)
Film | Date: 2007 | Type: CD, Téléchargement
 

Inscrivez-vous!

Restez informé et d'obtenir un meilleur accès aux informations des collectionneurs!





 

# Track Artiste/Compositeur Duration
1.Six Weeks Ago4:31
2.Tangiers7:40
3.Thinking of Marie3:51
4.Assets and Targets7:18
5.Faces Without Names3:31
6.Waterloo10:38
7.Coming Home3:19
8.Man Verses Man5:45
9.Jason is Reborn4:04
10.Extreme Ways (Bourne's Ultimatum)Moby4:22
 54:58
Introduisez votre critique Masquer les avis dans d'autres langues

 

The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Tom Daish, ajouté le (Anglais)
While it's nice that John Powell's CV is becoming increasingly diverse, it's pleasing to note that certain collaborators are coming back time and again to work with him and in genres in which he excels (although the evidence so far is that he can excel in whichever he chooses). There aren't many composers whose work in the thriller arena I would be especially eager to hear and many I wish would stay well away to concentrate on their strengths (Mark Isham - you do write great music, but please, no more thrillers). It's interesting to note that the last Bond film seems to have made certain attempts to cash in on the rather edgier style of the Bourne films, returning Bond to the cold killer he was originally intended to be rather than a cipher in an explosion of (notably poor) CGI effects, increasingly silly gadgets and plots. However, Jason Bourne's crusade is more personal; despite his clinical effectiveness in the field, there is some point to the mayhem and he relies on his wits, rather than implausible toys, to get himself out of trouble. While the approach to the music employed by Arnold and Powell to their respective series' is similar, it seems that it was Arnold coming closer to Powell for Casino Royale than Powell trying to ape Arnold at any point.

At the risk of putting off potential listeners, if you enjoyed the first two scores, this is largely more of the same; a mixture of percussion and large orchestra. On paper it's the kind of description that can go either way and be hugely exciting or ear bleedingly tedious. Of course, it is more or less entirely the former. Powell not only knows how to construct a cue, he also knows how to make the orchestral musicians work for their money rather than simply let the percussion run away with it. Lengthy action cues such as Tangiers and Assets and Targets ebb and flow organically, neither losing momentum when it's required, nor simply banging away annoyingly. In another parallel to Casino Royale, The Bourne Ultimatum has a long suspense cue. Waterloo versus Arnold's Miami International. It's noticeable how much more accomplished Powell's writing is sustained over ten and a half minutes, as opposed to Arnold's episodic thirteen minutes. Then again, the equivalent scene in Bourne is far more impressively mounted which may have helped.

Respite is a little thin on the ground but Thinking of Marie is emotional centrepiece of the album; it doesn't really have a strong melody to take away, but its mournful tone is perfectly in keeping with the steely feel of the film. Powell could perhaps have injected a bit more warmth, but it wouldn't take much to upset the overall tone of the score. Then again, Faces Without Names builds an even greater intensity, with a surprisingly powerful string elegy which wouldn't be out of place in a film with greater gravitas. It's moments like this that put Powell ahead of the game and ensure that The Bourne Ultimatum ultimately seems a much finer effort than Arnold's despite that having stronger central thematic material in the form of the surprisingly memorable song tune. Despite what the advertising people would have you believe, I don't really think anyone associates Moby's Extreme Ways that closely with the series, although as it worked in the previous installments, so it works here; the general vibe mixes fine, even if the material is otherwise unrelated. It seems likely this will be the last of the Bourne films and Powell brings it to a close in fine musical style and giving us the most entertaining action score of the summer.
The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Tim Horemans, ajouté le (Néerlandais)
The Bourne Ultimatum is de derde en laatste in de reeks van Jason Bounre films. Deze filmreeks is gebaseerd op de boeken van auteur Robert Ludlum. Matt Damon herneemt in terug de rol van Jason Bourne en deze keer is hij uit op wraak. Muzikaal vertaalt zich dat in een meer donkere score. John Powell, die ook de componist is van de vorige 2 films, Identity en Supremacy, heeft zijn thema’s herwerkt voor The Bourne Ultimatum. Waar in The Bourne Identity John Powell de thema’s voor Jason Bourne heeft voorgesteld, werden deze verder uitgewerkt in The Bourne Supremacy. In de laatste film concentreert Powell zich meer op de toon van de film, zijnde zwaardere en iets agressievere muziek. De thema’s uit de vorige films zijn natuurlijk terug aanwezig maar ze zijn minder overheersend.

De soundtrack gaat van start met Six Weeks Ago. Powell neemt een rustige start maar na enkele minuten nemen de strijkers het voortouw en schiet de muziek uit de startblokken. Het hoogtepunt van de soundtrack volgt al gauw met Tangiers. Powell toont hier nog mag eens een keer dat hij een meester is in het schrijven van actiemuziek. Veel percussie, koperblazers, een Arabisch tintje en hier en daar wordt het Bourne thema aangehaald. Naar het einde van deze track toe keert Powell even terug naar The Supremacy door een stukje van The Berlin Foot Chase te herwerken. Na al dit muzikaal geweld krijg je als luisteraar even een rustpauze met Thinking of Marie. De droevige melodie van Marie krijgt hier een licht herwerkte versie. Assets and Targets is een track die het moet hebben van spanningsopbouw met een muzikale knaller als finale. De soundtrack bevat verschillende nummers met een lange speelduur. Dit geeft de componist de kans om zo zijn muziek goed uit te bouwen. Waterloo is hier een geslaagd voorbeeld van. Powell’s muziek is veel rauwer en de thema’s dienen hier als bindmiddel. Faces Without Names en Coming Home zijn dan weer iets rustiger qua stijl. Naar het einde toe steekt John Powell weer een tandje bij met Man Verses Men en Jason Is Reborn. Het album wordt afgesloten door de Moby song Extreme Ways. Deze song hoor je, net zoals bij de vorige films, tijdens de End Credits.

The Bourne Ultimatum is een knappe score geworden. Ik vind het wel spijtig dat er op het gebied van thema’s niets is bij gekomen. Het zijn de reeds gekende thema’s en stijl die Powell herneemt en herwerkt. Zoals ik al zei is de muziek donkerder en iets meer agressiever en dat geeft toch weer een andere luisterervaring. Geslaagde score!!

The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Maurits Petri, ajouté le (Néerlandais)
Regisseur Paul Greengrass (United 93, The Bourne Supremacy) sluit de Bourne-trilogie waardig af met The Bourne Ultimatum, waarin Jason Bourne (Matt Damon) eindelijk zijn ware identiteit terug zal vinden.

John Powell mag weer aantreden om te film te voorzien van de nodige muziek. Al snel valt op dat Powell voor de veilige, niet verassende middenweg heeft gekozen door oude thema's te behouden en geen wilde fratsen uit te halen. Het alom bekende thema van Bourne komt diverse malen terug, hier en daar anders uitgevoerd. Beste voorbeeld is de track 'Six Weeks Ago', waarin met veel percussie het thema in volle glorie te horen is. Wat opvalt is de grote hoeveelheid actiemuziek die de soundtrack te bieden heeft. Dat is alvast een goed teken voor de film, die dan ook bol zal staan van de actiescenes.

In de track 'Man Verses Man' gooit Powell alle actiethema's uit The Bourne Supremacy en Identity in een heerlijke track. Actiemuziek pur sang en door het gebruik van onrustige violen ook een erg ongemakkelijk nummer. De langste track van het album (ruim 10 minuten!) 'Waterloo' is adembenemend en heeft qua stijl wel iets weg van de actiemuziek van David Arnold's Casino Royale. Hierin horen we ook een nieuw actiethema, wat helaas alleen in deze track te horen is. Een overmaat aan percussie maken dit helaas geen track die je even in alle rust kan beluisteren. Desalniettemin zeer goede actiemuziek.

Als klap op de vuurpijl is superster Moby wederom gevraagd voor een waardige afsluiting van de film. En daar heeft hij niet met z'n pet naar gegooid. Een nieuwe versie van Extreme Ways sluit de film op een spetterende manier af. Moby laat ook gelijk weer even horen dat hij rasartiest is!

John Powell koos voor de gemakkelijke weg met The Bourne Ultimatum, door het gebruik van oude thema's en arrangementen, maar heeft het toch weer in een nieuw apart jasje gestoken. De speelduur is dan niet te lang, toch is dit een niet te missen soundtrack die, ook na enkele keren beluisteren, z'n charme zeerzeker niet mist. De afsluiting van Moby is op het lijf geschreven. Binnenkort in de bioscoop: The Bourne Ultimatum.
The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Damien , ajouté le (Français)
Après le mémorable travail de John Powell sur le deuxième Jason Bourne, la bande originale du troisième volet risquait fort de décevoir. Difficile en effet de trouver de nouvelles manières d'adapter les thèmes si caractéristiques de la saga...
L'excellent "Six Weeks Ago", très intense, est prometteur pour la suite. Le pétaradant "Tangiers" débute sur des sonorités exotiques, avant de déboucher sur un pur morceau d'action qui n'apporte hélas rien de nouveau à la saga. Et est fort long. Même déception pour "Thinking Of Marie": que du déjà vu.
"Assets And Targets" est lui une bonne surprise, à mi-chemin entre le mystère et le suspense, jouant sur une gamme d'instrumentations originales. Il en va de même pour le doux et intrigant "Faces Without Names", et le tendu "Waterloo", qui utilise judicieusement le thème principal de la franchise Bourne.
John Powell clôture en beauté avec "Jason Is Reborn", laissant place à la nouvelle version du fameux "Extreme Ways" de Moby.
En résumé: pas aussi fort ni surprenant que "The Bourne Supremacy", mais cependant très honorable... et détonnant au coeur du film.
The Bourne Ultimatum - 09/10 - Critique de Ruben Gjaltema, ajouté le (Néerlandais)
the Bourne ultimatum is al allang op dvd. maar het blijft samen met zijn voorgangers een prachtfilm. en de soundtrack daarin in tegen ook vind ik zelf.

vooral het nummer Tangiers en Waterloo vind ik interessant.

beide nummers doen me denken aan berlin food chase en bim bam smash (2 nummer van the bourne supremacy)

maar alle nummers zijn goed. de muziek geeft je een gevoel dat je zelf op reis gaat met jason en dat je vestrikt raakt in zijn problemen etc.

goeie soundtack

The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Thomas-Jeremy Visser, ajouté le (Néerlandais)
Lijkt op sommige tracks van Powells meesterlijke soundtrack, X-Men: The Last Stand. De actiethema's zijn op deze schijf beter uitgewerkt, vindingrijk, sfeerrijk, en bevatten kleine verassingen per 10 seconden, ondanks dat ze veel lijken op hun voorgangers uit de eerste twee delen. Voor de rest vind ik hem niet zo speciaal. Niks mis mee, en de actietracks zijn geweldig voor hun vooruit, een 8, maar voor de rest een 7.
The Bourne Ultimatum - 08/10 - Critique de Michael Desmadril, ajouté le (Néerlandais)
Ik kan niet anders dan meegaan in de vorige recensies. Het is een uitstekende score. De ritmes die elkaar opvolgen van actie tot sublieme emotionele gevoelsuitdrukkingen. Je ziet de film zich afspelen voor je ogen terwijl je de heel passende muziek beluisterd. Ik wacht met veel hoop op een volgende soundtrack!
World Soundtrack Awards: Soundtrack Composer of the Year (Nominé)


Signaler une erreur ou envoyer des infos supplémentaires!: Connexion