Cookie Consent by



The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring
The Complete Recordings

Reprise Records (093624945420)
Movie | Released: 2005 | Film release: 2001 | Format: CD

Subscribe now!

Stay better informed and get access to collectors info!


# Track   Duration
Disc One
1.Prologue: One Ring To Rule Them All7:16
2.The Shire2:29
3.Bag End4:35
4.Very Old Friends3:12
5.Flaming Red Hair2:39
6.Farewell Dear Bilbo1:45
7.Keep It Secret, Keep It Safe8:53
8.A Conspiracy Unmasked6:09
9.Three is Company1:58
10.The Passing of the Elves2:39
11.Saruman the White4:09
12.A Shortcut to Mushrooms4:07
14.The Nazgûl6:04
# Track   Duration
Disc Two
2.The Caverns of Isengard4:54
3.Give Up the Halfling4:49
6.The Sword That Was Broken3:34
7.The Council of Elrond Assembles - Featuring ''Aníron (Theme For Aragorn And Arwen)'' Composed & performed by Enya4:01
8.The Great Eye5:30
9.Gilraen's Memorial5:01
10.The Pass of Caradhras5:04
11.The Doors of Durin6:03
14.Balin's Tomb8:30
# Track   Duration
Disc Three
2.Caras Galadhon - Featuring ''Lament For Gandalf'' performed by Elizabeth Fraser9:20
3.The Mirror of Galadriel6:21
4.The Fighting Uruk-hai11:32
5.Parth Galen9:13
6.The Departure of Boromir5:29
7.The Road Goes Ever On... Pt. 15:58
8.May It Be - Composed & performed by Enya3:26
9.The Road Goes Ever On... Pt. 2 - Featuring ''In Dreams'' performed by Edward Ross3:41
# Track   Duration
Disc Four
1.DVD-Audio: Entire Score in Superior Sound 
Submit your review Hide reviews in other languages


The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Tom Daish, submitted at (English)
I had been pondering the best way to provide some kind of commentary on the voluminous music that Howard Shore produced for his multi-award winning Lord of the Rings trilogy, but concluded that a detailed analysis would take too long and probably be a futile exercise. Providing highlights from ten hours of music would be difficult and at my usual rate, probably take till approximately the end of time. In any event, all three releases come with possibly the most detailed liner notes ever to grace a soundtrack release (although there are plenty of strong contenders these days) so anyone with more than a passing interest in the plethora of themes and their use is likely to be much better served reading them. Therefore, at the risk of casting too shallow a view, I plumped for more general thoughts, leaving the more detailed commentary to the original single disc releases. In truth, the expanded releases don't particularly change my view of the three scores; Fellowship establishes the best of the core thematic material, The Two Towers is darker, but still a little unfocussed for much of its running time and Return of the King mixes the best of all worlds, providing for a very strong finale. Much though it will likely pain die hard fans, the original releases do, for my money, still contain all of the best bits of certainly the first and third scores, The Two Towers being a touch too dark and introspective for much of its running time for highlights. Indeed, at just over three hours for the first two and three and three quarter hours for The Return of the King, there is an awful lot of music, even just one at a time. I like the epic symphonies of Mahler or Havergal Brian plenty, but much beyond 90 minutes, it's hard to maintain focus.

One of the comments I made in my original review of The Return of the King was my doubt that the Lord of the Rings scores would benefit a complete release. I rather fancied it was inevitable and the presentation of the Complete Recordings is as sumptuous as any release I can think of, but I'm still yet to be totally convinced of the merits of having every single note (more or less) available. The themes which didn't perhaps seem that strong first time round (save for maybe the ubiquitous Fellowship fanfare from episode one and the jaunty Hobbit music) have certainly distilled themselves successfully into the consciousness and it's maybe the crucial, but less hummable melodies that turn out to the strongest in the long run. Whether it's the mysterious Ring theme that opens each film or Gollum's skittish melody (although I'm still puzzled that Shore didn't use the melody from the song that closes The Two Towers as its tortuous melody seems even better suited), the important, but secondary main themes (if that isn't a contradiction in terms) are all the more powerful and potent.

For all the myriad of melodic content, I still have this nagging feeling that Shore doesn't do as much with the material as he might. Possibly they are too linear or too brief (few of them are more than half a dozen bars long) to put them through the assortment of variations one might expect in scores of this length and magnitude. The Wagnerian allusion is often made (both with the story itself, as well as Shore's music) in terms of the use of leitmotif, but too much feels like simple musical markers to highlight a character, object or place, rather than actual storytelling in music. I know it's an easy comparison, but the original Star Wars scores still hang together far more effectively as musical storytelling than Shore manages. It could, conceivably, be a matter of length and familiarity, but there are lengthy passages in all three of Shore's scores that don't really feel like they are going anywhere, especially some of the less inspired battle music; the final forest battle from Fellowship is a particular case in point, quite a lot of banging and clanging, but not a great deal of direction. Shore remains ostensibly stodgy in his approach to much of the action; true, when he fires up the chorus for the finale of Return of the King it makes your hairs stand on end, but too often it trundles along loudly, but without a great deal of musical purpose. Perhaps it's a side effect of having to score sprawling battles rather than the tighter skirmishes Williams had, but even so there are moments (some of them fairly lengthy) when Shore definitely seems to be marking time.

With typically effortless skill I'm pouring a lot of cold water on some scores that people do love, notably the listeners of Classic FM. Mind you, before The Lord of the Rings trilogy, I think they decided Gladiator was the best score of all time. Hmmm. However there is ample to admire. As noted above, the melodies are strong and there are a lot of them, many of which aren't obvious on first listen (Gollum's theme seemed particularly elusive for me first time round) but naturally many get a much wider airing on a three hour disc compared to a one. There are also a good number of scintillating moments, although few beat the Lighting of the Beacon from Return of the King, ironically one track not to benefit from being expanded. The addition of some joining material (of which there is a quite a bit on the Complete Recordings generally) robs the original album sequencing of some of its power as the buildup is stalled a few times. It's little things like that which validate the impact a good editor can have, carefully pruning the material to produce the best stand alone musical experience. Still, it's not the first example of the soundtrack listener becoming accustomed to a track on disc only to be reminded that the original film version isn't quite so slick and powerful. Sure, The Lighting of the Beacon is still a spine tingling moment, but the extra build up material doesn't really enhance the power of the moment, just makes it a bit laboured. On the flip side, the additional music afterward is very welcome.

Naturally, going from one and a bit to three or nearly four hours, the feel of each album is very different to the original highlights albums. The structure is always going to be a little looser than on a 75 minute disc, but it's surprising just how different it feels compared to say (sorry again for the lazy comparison) the original Star Wars albums and the double disc versions. Where they basically felt the same, with just the occasional addition and re-edit here and there, the Complete Recordings feel like completely different versions of the same music. There are passages that are obvious from the original discs, but few move or develop in quite the same way and the surrounding tracks are almost certain to be different. This is certainly notable in Fellowship and The Return of the King where there are obvious highlights around which ones memories of the score are built. Despite plentiful listens, there's not nearly so much material that stands out in The Two Towers save for the arrival of the Elves at Helm's Deep, which also constitutes one of Shore's best reworkings of a major theme, turning the mysterious Elvish music into something martial and striking. If only he'd applied that level of invention slightly more often, particularly the Fellowship fanfare which, even in Return of the King still seems to just appear in full brass mode every time and at the same tempo; in an action cue such as the otherwise fine Osgiliath Invaded, it simply doesn't gel with the dense, dissonant material surrounding it. Even more frustrating as when Shore actively shifts tone, such as the move from dense orchestral writing to solo female vocalist, thirty seconds before the end of the cue, the effect is stunning and immensely powerful.

If all that sounds like a load of reasons not to buy The Complete Recordings, don't let it be. The Lord of the Rings scores are a superb achievement, especially from a composer whose style didn't inherently seem to lend itself to such a grandiose undertaking. Maybe it's just a reaction to the almost universal praise they have received which leads me to pick them apart just a little more than I might otherwise have done. Also, the rampant completism of the Complete Recordings doesn't really show the scores in their best light. There's definitely plenty of material omitted from the originals that is worth hearing, but also a lot that wouldn't be a huge loss if it weren't on disc. In all three cases, the music at the beginning and end of the scores is generally stronger than the middle and a little pruning midway might have worked in favour. Still, it was always likely to be more or less complete despite, I suspect, there being quite a number of alternate versions of certain cues or where there are differences with how music features in the film; they are not slavish, Phantom Menace style releases with every edit from the film left in - fortunately. Maybe I'll revisit these comments in five years and realise that I was too harsh, but I just felt a little perspective was in order. However, if you can clear a few hours in your day for each of these scores, they do contain plentiful riches and whatever one can say about the technical aspects of the score, Shore has successfully created an all encompassing sound world that is exciting, dark and atmospheric enough to evoke every corner of Middle Earth.

As a footnote, each release comes with the entire score on one DVD in 5.1 sound and it has to be said that the results are considerably more impressive than the occasionally uninspiring mixes found on the regular CDs. Whether it's the mixing, the orchestration or the recording venue, there have always been some grumbles about the stereo mixes, but 5.1 allows the sound field to be opened up. You get a real three dimensional feel for the orchestra and, in particular, the choral passages there the layers are more clearly separated and the clarity is notable. Also great to have all the music on one disc. Mind you, iTunes is what 3 disc sound
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Adam Andersson, submitted at (English)
One can say and think many things about the commercialism that surrounds high-profile, big budget movie successes like Star Wars and The Lord of the Rings. Much of the products that come out on the market as a result of these projects seem to have more to do with shameless ways of making money, sheer marketing tricks, than any actually good products that are worth the often horrendous prices they are sold at. But there is a definite good side of this: connected to these films are often, if they are successful enough, ”special edition” releases of the films’ scores - in the best cases expanded or even complete. Sometimes it is indeed so that there is not much more to these special editions than fancy packaging and a ridiculous price, but in the case of the complete release of the Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring score, it is much more than that. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - The Complete Recordings finally enables us to hear the magnificent, operatic score Howard Shore wrote for the film in complete form; something that indeed is a unique listening experience, not found with many scores, and, for that matter, not with much music at all.

The original soundtrack album of The Fellowship of the Ring was a wonderful listen, perfectly balanced and well-rounded, containing all the best moments of the film score. When that is the case, complete releases such as this often lose their point somewhat, only feeling like more of the same but not really a better experience - just longer and perhaps even a bit boring. However, in the case of this lavish three-disc complete release, it is definitely not so. With this release, one can completely follow Shore’s intricate thematic development - how he turns themes into new ones, allows them to develop with the characters, as well as his complex orchestrations, varying with the settings of the film. It is a bit like orchestral suites from classical operas or incidental music - they are all very good listens (for example Bizet’s Carmen suites, or Grieg’s Peer Gynt suites), but that does not make the complete opera or complete incidental music an inferior listen - like the suites are a condensed form of the opera, the original soundtrack album for this score was a condensed form, only pieces from the great puzzle that is this score. To fully understand it, one needs to see the whole picture. In some cases, such as this, it deepens the experience of the music vastly. True - if you did not enjoy the original soundtrack album for The Fellowship of the Ring, you will hardly find it motivated to buy this quite pricey release, and I admit that you most likely would not enjoy it more in this form. But if you did enjoy the original release, even if only a little, I am quite sure that this will deepen your experience of the score and take it to a new level.

More or less, this complete recordings release is an isolated score from the extended DVD version of the film. There are some more music on the album than it is in the film though - some parts that were faded out in the film, where we now hear Shore’s original envisions for these scenes. Actually, much of what was on the original release is versions of the music that is not featured in the film (the Prologue, for example), so in many cases we now hear the film versions for the first time. The arranging of the album tracks is very good as well, no bad cuts and overly short tracks. The tracks work well as single pieces as well as the album as a whole works well as a coherent symphonic work. Sometimes these complete releases tend to stagger in parts, but with the amazing quality of Shore’s writing, it just does not happen here.

What in my opinion mainly motivates the buy of this release, apart from the fact that it is just more music from this fantastic score, is the opportunity to really follow Shore’s thematic development. This is very clear in the first part of the score, the Shire music, where you now clearly can follow the jaunty Hobbits’ theme presented on fiddle and whistle through its transformation into the sweeping hymn and ”understanding” versions of the theme heard later in the film. The way that Shore transforms this altogether happy theme into a majestic theme filled with both sorrow and beauty is nothing short of amazing. It is now also completely clear how the themes for the fellowship and Aragorn slowly enter the stage, first only fragmentarily, then slowly developing into their full forms. Thanks to the amazing liner notes, by Doug Adams (from the Music of the Lord of the Rings book, to be published later this year), the thematic structure is also completely straightened out for us, with the thematic material being analysed in short in the booklet complete with note examples and listening references on the CDs. Finally, Shore’s complex thematic considerations for all the characters, peoples, lands and monsters of Middle-earth stand completely clear.

I think it also is nice for the feeling of the score that the vocals of ”The Road Goes Ever On”, as performed by both Ian McKellen (Gandalf) and Ian Holm (Bilbo) in the film. Of course, they are no singers, but the short vocals by them gives the right mood to the cues which I find a very good thing. Plus, the underscore Shore wrote for these scenes are supposed to accompany the vocals of this song, so of course it should be there. Some source type music has been included as well, for example the music played at Bilbo’s party and the song of the Elves which Frodo and Sam watches travel through the forest, both pieces composed and performed by Plan 9. I think it is great that they have completed the score with this music - this way the story is indeed told in the music as well, with all its moments of joy, sorrow, awe and fear. The Lord of the Rings is an amazing story, and Shore’s music has really managed to capture the many dimensions of it.

As well as the wonderful opening of the score with the Shire music and its development, the extended Rivendell sequence is also a highlight of this release. The noble introduction of the Gondor theme on solo horn is here, as is the sad theme for Aragorn’s mother Gilraen, a theme also used for the diminishment of the elves. On this release the part of the film in Lothlórien is given more time as well, allowing for more of the Elves’ music, as well as the introduction of the other theme of the human race, the Minas Tirith theme, which is a wonderfully majestic and melancholic theme introduced in ”The Mirror of Galadriel”, as Boromir speaks of his grand home city. And the finale of it all, in ”The Road Goes Ever On…” is of course an absolute highlight, on this album as as well as it was on the original, merging together a number of the themes in a wonderful, sombre, and very emotional ending.

The ultimate question is of course though - is it worth it? Is it worth its fifty dollars? And, even if it may be a bit overpriced, I will say that it is indeed worth it. The packaging is very beautiful, and there is in addition to the three score CDs a DVD included with the whole score in surround sound, which I am sure can come to great use if you have the equipment for it. There is in the end not much one can complain about with this release, even though it is very expensive. Its three hours have been well arranged, it comes with great liner notes, and it looks good in the shelf!

The main concern with this kind of releases is often that one worries that it might be too long - that it will just be too much of underscoring where more or less nothing happens. But in this case, it is not so. Thanks to Shore’s very operatic approach to the scoring of the Lord of the Rings films, music is playing almost the entire time, and all of it is well written, thematically attached, symphonic music. There is just no such thing as atmospheric underscore where nothing happens in this film. So do not worry. This complete release is a wonderful listen from start to finish with new things to discover each time - new things to discover about a score that I consider one of the finest masterpieces in the history of film music.
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Sander Neyt, submitted at (Dutch)
Gandalf: There is only one Lord of the Ring, only one who can bend it to his will. And he does not share power.

Midden jaren 50 werd een nieuw boek op de markt gebracht. Maar niet zomaar een boek. Een boek waar de wereld tot op de dag van vandaag nog altijd niet is bekomen. The Lord Of The Rings werd het tweede meest gelezen boek van de twintigste eeuw. J.R.R Tolkien wordt gezien als de beste schrijver sinds Shakespeare. En iemand die het boek kent, kan dat niet ontkennen. De man schreef niet enkel een mastodont van een verhaal. Dat mastodont is slechts een klein deel van een grotere mythologie. Tolkien heeft een volledige mythologie opgebouwd, zijn eigen geschiedenis. Dat schreef hij neer in verschillende boeken. Maar toch bleef ‘The Lord Of The Rings” zijn beste en bekendste werk.
Toen eind de jaren 90 bekend werd dat het boek verfilmd zou worden, stond de filmwereld versteld. De man die zich op het project stortte was Peter Jackson. Bekend van een aantal lowbudget films. Om een lang verhaal kort te houden. De man werd uitgelachen door de filmwereld. Hoe zou een quasi onbekende regisseur één van de moeilijkste verhalen ter wereld kunnen verfilmen. En dan nog eens alle drie tegelijk. Want Jackson zou alle drie de films filmen als één grote film. Een gecompliceerde taak. Het gelach van de filmwereld hield niet op toen Jackson zijn partners voorstelde. Voor de effecten werd niet voor ILM gekozen, maar voor Weta. Geen bekende acteurs, geen bekende monteurs, en de film zou gemaakt worden in Nieuw-Zeeland. Ook sommige filmmuziekliefhebbers huiverde bij het horen van de componist. Namelijk Howard Shore. Shore was nu niet zo’n groot licht in de jaren voor LOTR. Hij was voornamelijk bekend voor zijn horrorscores. Dus waarom zou Shore dan een epische film van muziek voorzien. MAAR, alle puristen moesten wijselijk hun mond houden toen het eerste deel van “The Lord Of The Rings’ uitkwam. Want Jackson bewees niet alleen dat hij een goede regisseur was, maar dat hij DE beste regisseur van het moment was. Zijn film was gewoon af, alles klopte, en “The Lord Of The Rings’ werd een meesterwerk.

Maar hier spreken we natuurlijk over de muziek. En om direct met de deur in huis te vallen. De muziek van ‘The Lord Of The Rings’ is de beste filmmuziek dat ooit neergepend is. Iedereen die aan Shore twijfelde moest na het uitkomen van de score enkel bekennen dat ze mis waren. Want Shore bewees niet alleen dat hij een groots componist is, neen hij bewees dat hij DE grootste componist is. Want Shore schreef niet alleen muziek voor de film, hij zorgde ervoor dat de muziek klonk als een opera. Zowel film als muziek kun je apart bekijken, en beide vertellen hetzelfde verhaal. En dat was ongezien in de filmmuziekwereld. Van “The Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring” bestaan er twee versies. Je hebt de reguliere score, deze score is ook fantastisch, maar het is deze Completed Recording die verbaasd. Want niet is deze box een uitgebreide versie van de reguliere cd, neen deze box bevat elke seconde muziek van de eerste film. Een score van drie uur. Een grote brok weliswaar, maar een brok die zeker de moeite is om door te slikken.

Het beschrijven van elke track is nutteloos, het bespreken van elk thema is ook nutteloos. Want Shore heeft elk personage, wezen, cultuur, object en plek een eigen thema gegeven. Bijvoorbeeld de ring heeft niet één thema, maar drie. Daarom zal ik me beperken tot de hoogtepunten van de drie verschillende cd’s. Dit wil niet zeggen dat de overige nummers niet te moeite zijn, integendeel zelfs. Elk nummer is een meesterwerk op zich, maar de nummers die volgen in deze recensie vormen wel een hoogtepunt.
De eerste cd begint direct met zo’n hoogtepunt. Namelijk “Prologue: One Ring To Rule Them All”. Hier hoor je direct al de genialiteit van de componist. Hier begint Shore al te spelen met de thema’s. Eerst krijg je Lothlorien thema te horen, en daarna direct “The History Of The Ring’ theme. Na deze voorstelling van de thema’s krijg je actie muziek te horen. Actie muziek die de gehele score samenvat. Bombastisch, en Shore gebruikt gretig het koor, waardoor het zelfs episch wordt. Zeker één van de best tracks op de score.

De rest van de eerste cd wordt gekenmerkt door ‘The Shire” De lieflijke thema’s die je hier te horen krijgt staan in schril contrast met de rest van de score. Maar het zijn wel één van de beste thema’s van de score. Luister maar bijvoorbeeld naar “Bag End”. Je hoort niet alleen muziek van “The Shire”. Als je je ogen sluit ben je op die plaats. En dat is het mooie aan deze score. Iedereen die zijn ogen sluit terwijl hij luistert, wordt onmiddellijk in de muziek gezogen. Nog een positief punt van “Bag End” is het feit dat sir Ian McKellen te horen is. Een leuke verrassing.
Gedurende de film wordt Frodo achtervolgt door de Nazgûl. Enge personen die een eng thema meekrijgen. Te horen in ‘A Shortcut To Mushrooms’. Het koor maakt terug zijn opwachting, en leveren een thema af om U tegen te zeggen. Het is angstaanjagend om te horen.

The Nazgûl brengt ons naar de tweede cd, waar ze hun opwachting maken in “The Weathertop”. Maar het is pas vanaf de tweede track dat de tweede cd op gang komt. Want dan krijg je het thema te horen van Saruman en Isengard. Dit is een thema die laat zien, hoe goed dat Shore de films begrijpt. Want Saruman bouwt Isengard om tot een fabriek. En het primaire geluid van het thema van Isengard is metaal. Een prachtige ingeving van Shore.

De tweede cd wordt meer gekenmerkt door underscore. Maar underscore die echt de moeite waard is. Van Enya’s prachtige stem in “The Council Of Elrond Assembles’ tot het thema van de Fellowship in “Gilraen’s Memorial”. Elk nummer heeft wel iets te bieden.
Maar het beste nummer is en blijft “Khazad-Dûm”. Deze muziek kan niet meer overtroffen worden. Het is angstaanjagend en prachtig tegelijk. Het koor dat op de voorgrond treed is adembenemend. Het lijkt alsof het koor de Balrog oproept. Alsof zij hem zelf roepen. Zeer knap gedaan van Shore.
Op het einde van de laatste cd is het dramatiek dat de klok slaat. Namelijk in de twee delen van “The Road Goes Ever On”. Dit is prachtige emotionele muziek, waarvan je de tranen moet bedwingen als je het voor het eerst hoort. De strijkers spelen een prachtige vederlichte melodie waarvan je kippenvel krijgt. Ook “In Dreams” is een opwekker van kippenvel. En daarmee sluit deze cd af.

Het is Howard Shore gelukt om een score te schrijven die op het geheugen gegrift staat. Eén die je niet snel zal vergeten omdat het gewoonweg zo geniaal is, zo prachtig, zo indrukwekkend. Is deze Completed Score voor iedereen aan te raden? Als je de reguliere scores al niets vond (wat ik betwijfel) dan zou je deze box beter links laten liggen. Maar voor iedere fan, voor iedere filmmuziekliefhebber is dit een score die de moeite waard is. Ja, het kost veel geld, maar geloof me als ik zeg dat je er geen spijt van gaat hebben.
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Cohen Oat, submitted at (Dutch)
The Lord of the Rings soundtracks zijn misschien wel de beste scores van de afgelopen vijf jaar. De thema’s die Howard Shore schreef zijn fascinerende en zeer goed uitgewerkte thema’s die de wereld van Middle-Earth in muziek perfect uitdrukken.

Nu zijn er dan the complete recordings van het eerste deel, the Fellowship of the Ring. 180 minuten aan muziek, die ons moeten laten horen hoe uitgebalanceerd de muziek van Shore is.

De eerste CD opent met de proloog, ‘One Ring to Rule Them All’ maar dan in zijn gehele lengte. Dan al vallen de verschillende thema’s op die later in de soundtrack zullen terugkeren. Vooral het thema van de ring is in de langere versie een veel opvallendere rol toebedeeld. Na de zeer mooie maar duistere proloog krijgen we het thema van ‘the Shire’ een veel lichtvoetiger thema dan de proloog. Naast het thema van ‘the Shire’ horen we ook kort het ‘Journey thema’ en de eerste noten van het thema voor ‘the Fellowship’. Logischerwijs in langere uitvoeringen wat de thema’s alleen maar ten goede komt. Het is allemaal vele malen beter uitgewerkt en afwisselender dan de reeds bestaande soundtrack. Als laatste wordt meerdere malen het thema voor ‘the Nazgûl’ gespeeld. Op de korte soundtrack waren het allemaal kortere tracks die qua toon nagenoeg hetzelfde waren, in deze versies verschillen ze allemaal van elkaar wat het luisterplezier alleen maar ten goede komt.

De tweede CD gaat verder waar de eerste stopt. Het thema van ‘the Nazgûl’ komt nog eenmaal terug in ‘Weathertop’ om daarna plaats te maken voor het thema van ‘Isengard’ waar op dat moment Gandalf nog gevangen zit. Hier horen we afwisselend zwaar percussiewerk en de solo zang van Edward Ross. Deze solo is dan ook weer een eerste variatie op het ‘Nature Thema’, dat in deel 2 en 3 in veelvoud terugkeert. Deze gehele thematiek wordt afgesloten in het korte ‘Orthanc’ waar Saruman huist. Dit thema is een zwaar thema vol percussiewerk en komt later in de soundtrack terug waaronder in ‘The fighting Uruk-hai’. Hierna gaan we over naar ‘Rivendell’ waar geheel andere thema’s aan bod komen. Het meest opvallende thema wat hier te horen is en wat ontbrak op de reeds bestaande score is het thema van ‘Gondor’ in the ‘Great Eye’. In Gilraen’s memorial, wat volgt op the ‘Great Eye’, horen we dan eindelijk het ‘Fellowship’ thema in al zijn pracht en praal. Dit thema is na dit nummer nooit meer in zijn volledige versie te horen totdat Aragorn tot koning wordt gekroond in deel 3. De muziek volgt hierna de reis van the Fellowship die zich via Caradhras naar Moria begeeft. Beide plaatsen hebben een eigen thema gekregen. ‘Caradhras’ wordt vooral gedomineerd door zang van een jongenskoor gevolgd door het ‘Orthanc’ thema wanneer Saruman het weer onder zijn macht brengt. Het thema van ‘Moria’ daarentegen wordt gevormd door diepe mannenstemmen en lage strijkers. Een ander geheel nieuw thema is ‘Gollum’, een variatie op het ‘Journey’ thema wat we aan het begin van de score ook hoorden. Het is een lichtvoetig thema gespeeld door een solo fluit. Deze tweede disc wordt afgesloten met de gevechtsscène in de graftombe van Balin. Dit is onmiskenbaar een van de hoogtepunt van deze CD. De eerste drie minuten zijn donker en mysterieus, maar daarna worden we meegezogen in een wervelend actiespektakel. Strijkers in lage tonen, net als de koperblazers, maar vooral zware trommels die het geheel een ontzettend zware toon geven. Pas naar het einde wordt het allemaal wat lichter en krijgen we flarden van het ‘Fellowship’ thema te horen. Het einde is het bekende thema wat ons op de originele soundtrack Khazad dum deed binnenleiden.

Disc 3 opent met dat thema en zet daarmee direct de toon. Na dit nummer gaan we over naar het elfenthema wat we kennen uit ‘Lothlorièn’ van de originele soundtrack. Hier is het in zijn gehele versie te horen en om eerlijk te zijn vond ik dit gedeelte het minste. Het is allemaal wat traag. The Fighting Uruk-hai en Parth Galen zijn voor mij de absolute hoogtepunten van deze soundtrack. Vlot combineert Shore hier alle voorgaande thema’s zoals het thema van ‘Orthanc’, ‘the Fellowship’ en het ‘Journey’ thema. Prachtig. De dood van Boromir laat ons de tweede keer het thema van Gondor horen, maar dan wel zeer zacht en in een veel zwaarder motief. The Road goes ever on is in tweeën gedeeld maar is nagenoeg hetzelfde als op de al bestaande soundtrack.

De 4e disc is een DVD en bevat de gehele score maar dan met een 5.1 geluidsoptie. Leuk voor de mensen met een dergelijke installatie, maar voor andere niets betekenend.

Lord of the Rings the Fellowship of the Ring – the complete recordings – zijn een fantastisch werk. Elke noot uit de film op CD deed mij even duizelen want zou dit niet eentonig worden. Nu ik hem heb beluisterd kan ik daar volmondig op antwoorden dat dit in geen enkel geval zo is. De afwisseling, de thematiek, maar vooral de energie die Shore in zijn werk heeft gestopt komt hier volledig tot zijn recht. Het is een ontzettend knappe prestatie een dergelijk werk te componeren. The Lord of the Rings stond bij mij al op nummer 1 in mijn top tien, deze soundtrack doet hem stijgen naar stratosfeerhoogte. Ik kan me niet voorstellen dat dit werk ooit nog wordt overtroffen. Ja…misschien door The Two Towers – the complete recordings – of the Return of the King – the complete recordings –. Voor nu zeg ik: Shore the Lord of the Music.
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Andreas Lindahl, submitted at (English)
One of the most anticipated scores for one of the most anticipated films ever has finally been released and I love every minute of it! To be honest I was never totally convinced that Howard Shore was the right composer for this trilogy. Mostly because the scores I have heard by the composer generally have been very complex, subtle, non melodic and dissonant, which doesn't rhyme well with the kind of scores I felt suited the Lord of the Rings trilogy. Luckily, in the end Howard Shore turned out to be the right composer - the music for The Fellowship of the Ring is one of the best scores of 2001. If not the best.

To me, strong themes are one of the most important ingredients in a score. And The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring has plenty of strong themes. The hobbits, or Hobbiton, have been given a playfull and jaunty little jig inspired theme, heard in full in the second track, "Concerning Hobbits", performed by staccato strings, fiddle, dulcimer, accordion and other instruments. It's really a great little tune, that has a tendency to occupy your mind for hours, refusing to leave.

Frodo Baggins and the Shire is represented by one of the scores' nicest and most memorable themes. It's lush, sweeping and very noble, presented for the first time in the very end of "The Prophecy" where fragments of it are performed by brass. Parts of it return in "Concerning Hobbits", performed by whistle and strings, but the entire theme is heard for the first time in the wonderful "Many Meetings", performed by the entire 106 piece orchestra, making it one of the scores' very finest and emotional moments. The theme also closes the score in "The Breaking of the Fellowship", where it, turned into a hymn, is sung with lyrics by a boy soprano backed up by a soft choir and strings, creating a very sad and desolate sound.

The theme for the Fellowship is a heroic, but also a little restrained and serious, fanfare inspired little ditty, often performed by brass and percussion. It never gets to upbeat or heroic, thankfully, since the Fellowship really isn't a bunch of merry heroes running around doing heroic stuff - these guys aren't exactly thrilled to do what they have to do. The theme evolves throughout the entire score and is heard in full for the first time in "The Council of Elrond". Grand statements of it return in "The Ring Goes South" and "The Bridge of Khazad Dum" and a couple of other cues.

The score for The Fellowship of the Ring is dark. Often incredibly dark, with low brass, pounding percussion and uneasy strings, with occasional choral outbursts. Tracks such as "At the Sign of the Prancing Pony" and "The Bridge of Khazad Dum" are perfect examples of this kind of writing. Great stuff and exactly the kind of music I hoped that Shore would write for this film. But the score and story have room for more upbeat, problem free music, as well, highlights being the already mentioned "Concerning Hobbits" and the first part of "The Black Rider" with it's flute and string rendition of the hobbit theme, followed by some lively scherzo sounding music dominated by string. Even the beautiful "The Breaking of the Fellowship" cue hosts some lighthearted and optimistic music.

Voices play a large role in this score. Shore uses the sound of a dark, chanting choir to represent the nine Ringwraiths, in many cues, such as "The Shadow of the Past", "A Knife in the Dark" and "A Journey in the Dark". The lyrics are in languages constructed by Tolkien and the result is music that sounds incredibly evil and very dramatic. And huge, performed by almost 200 musicians. Then there's the use of female vocals in "Lothlorien", creating a very ancient, ethnic and almost relogious sound that represents the elves really well, and the soft sound of a boys choir in "The Breaking of the Fellowship" and "The Flight to the Ford". And let's not forget about Enya. The songs by her written for this film has been a controversial topic among both film music and Lord of the Rings fans. I must admit that I wasn't that thrilled when I learned that she had been hired. Luckily, her music, in the score heard in the "Council of Elrond" track and as a standalone song, "May it Be", at the very end of the disc, works really well together with Shore's score, without sticking out like a sore thumb. I suppose that two of the largest reasons it actually works is that Howard Shore orchestrated and arranged these parts himself and that Shores' score already has a very strong vocal sound.

Still, I am quite annoyed that Enya seems to be the one getting pretty much all the credit for the music for The Lord of the Rings in the media. Although her part of the disc and the score only occupy a couple of minutes, she is without doubt going to be the center of the part of the marketing circus (would you like some Frodo Fries with that Bilbo Burger?) focusing on the music. If one person should get any praise whatsoever for the music for this film it is of course Howard Shore. None other. And he should get lots of it. The score will of course get an Academy Award nomination. And sure, Enya's "May it Be" will of course get one, as well.

Click here to read about The Themes of the Ring
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Wim Minne, submitted at (Dutch)
We schrijven 2001: als kleine ukkepuk ben ik toen naar Lord Of The Rings gaan kijken. Toen vond ik de film slecht, maar vanaf de tweede keer viel mij pas echt de pracht van de filmen op. (Dat was toen Return of The King uitkwam)
Sindsdien zijn het mijn favoriete filmen, na Star Wars.
Maar het enige wat deze filmen overtreffen van Star Wars, is de schitterende muziek. Die viel mij tijdens de filmen direct op.

Zo'n schitterende heerlijke muziek. De proloog klonk zo dreigend en mysterieus en ook gevaarlijk, dat ik kippenvel kreeg toen ik het in de film hoorde (met de prachtige beelden van de slag bij Mordor, het verloren gaan van de Ring). Die track van de Ring klonk zo mooi, dat ik zelfs geen beelden nodig had om de dreiging en het mysterie van de Ring te begrijpen.

Onmiddelijk gevolgd door het lieflijke, (vrolijke) "The Shire" een van mijn allergeliefdste thema's ooit. Een kleine blauwdruk van het overbekende LOTR thema. (Ik denk Gondor, maar het kan ook anders heten). Beelden van een boerendorp dat krioelt van de levendigheid komen altijd bij me op.
"Very Old Friends" sluit hier bij aan qua lieflijkheid en tederheid.

Het eerste duistere werk komt (na de proloog) in Keep it Secret, keep it safe. Na 5' hoor je het donkere thema, met gevaarlijke koperblazers, (met de beelden van de marteling van Gollem)met een schitterend gothisch koor.
"The Passing Of The Elves" een nieuwe track, is alleen maar vocaal. Mooi, en rustbrengend.
de eerste cd eindigt met "The Nazgul", over de zwarte Ruiters. Schitterend, hoe Shore de dreiging bevat. Het koor is werkelijk fenomenaal in deze soundtrack. Toch klinkt er nog dapperheid in deze track. Rond 2'30" hoor je het Gondorthema. Wat voor rust in deze track brengt en moed en trotsheid, en ga zo maar door.
De track eindigt tenslotte met een uitgerekte noot.

CD 2 opent met het vervolg van "The Nazgul", nl. The Weathertop. een Griezelig moment in de film vond ik. Het koor blijft maar fenomenaal zingen.

Rivendell is terug een lieflijk, magisch thema. Ze komen aan bij de Elfen, die tenslotte zo magisch zijn. Het koor laat hier een andere kant zien. Kerkelijk bijna, maar toch...
Shore weet zijn effecten die hij wilt, te bereiken.
Bv, de raad van Elrond krijgt een plechtige track, met een plechtig koor, voor de plechtigste gebeurtenis van de film.
Sinds dan laat Shore ons vooral met "The Dark Side" kennismaken (als we ze nog niet zouden kennen) vooral zware koperblazers in The Pass Of The Caradhras. En de strijkers geven dan weer de inspanningen en twijfel van het Genootschap weer. (Op de berg, wanneer Boromir de Ring vind, die frodo liet vallen)

Vanaf Balin's Tomb tot het einde van Khazad Dûm krijg je een fenomenaal stukje muziek. The Shire wordt herwerkt in het begin van Balin's Tomb, tot een prachtig kippenvelgevend stukje. Shore laat de sfeer plots omslaan in een motief van angst. Het dreigende gevaar van de aanwezige orks wordt voelbaarder met de minuut, echt een knap stukje van Shore. Zodra het harnas in de put is gevallen horen we actiemuziek.
Khazad Dûm gaat gewoon voort hoe deze track eindigde. Met actiemuziek, maar nu is de Balrog in de buurt. Echt schitterende, Bombastische muziek. Het koor heeft hier een minder luide rol in, maar is toch prominent aanwezig. Het maakt Khazad dûm gotisch en "cool".

De score blijft boeien, met afwisselende thema's, tussen donker en licht, hoewel niet meer zo luchtig als The Shire.
The Road goes ever on Pt, I is emotioneel geladener als de anderen. Daar horen we het Hobbitthema nog eens in, maar nu met een heel andere toon en betekenis. Het reisgenootschap is uiteen gevallen, Boromir dood? Hoe moet Frodo de Ring nu vernietigen? De hulp van Sam is tenminste steun. Het "The Shire" Thema wordt heerlijk op een fluit gespeeld, een dwarsfluit. Met een wederom heerlijk koor. Naar het einde toe wordt het thema sneller gespeeld met drums op de achtergrond, wat een heerlijk effect geeft. Een werkelijk magnifieke track.
The Road Goes Ever On pt II, is hetzelfde als Pt I, maar met het Gondor Thema, en bombastischer, minder emotioneel, en er wordt op gezongen.

Een schitterende editie van LOTR, die ik, (na lang zoeken) met heel veel plezier heb beluisterd. Shore levert hier voor mijn part de prachtigste muziek van de 21ste eeuw af.
Hij weet ook het effect te bereiken dat hij wil. Bv. Rivendell. Echt, een schitterende soundtrack.
Hoewel het toch soms wat zwaar werd. Ik had niet direct de neiging om de drie cd's in een ruk uit te horen. Drie uur is wel wat veel. Maar de muziek blijft wel boeien. Maar door het veelvuldig gebruik van het (niettemin magnifieke)koor wordt het echt wel een zware dobber om het vol te houden. Echte LOTR fans kunnen zich hier wel drie uur aan "vergapen".
Een meesterwerk!!
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 09/10 - Review of Thomas-Jeremy Visser, submitted at (Dutch)
One Ring to Rule Them all, nou dat hebben we geweten. Vanaf 2001 t/m 2004 was de wereld in de ban van de ring. De films gaan de geschiedenis in als drie meesterwerken, gesmeed uit prachtige personages, sterke emoties, indrukwekkende effecten, duizelingwekkende cinematografie en niet te vergeten prachtige muziek. The Fellowship of the Ring is de rustigste van de drie, waar Shore speelt met zijn klanken voor de elven, strijkers en prachtige, haast hemels gezang, en ook de Hobbits zorgen voor rust, voornamelijk gebracht door houtblazers. Shore heeft, net als in de Complete Recordings van The Two Towers en Return of the King, gebruik gemaakt van stemgeluid van de acteurs. Zo hoor je regelmatig Ian Holm of Ian McKellen erdoor heen zingen. Het kan weinig kwaad.

Disc One kenmerkt zich vooral dankzij de klanken voor de Hobbits. Het begint met het immense, mysterieuze maar tegelijketijd bombastische Prologue: One Ring to Rule them All. De overbekende intro van de epische trilogie, bevat enkele staaltjes knappe orkestratie, en introduceert het ''One Ring Theme''. The Shire tot en met
Farewell Bilbo is dus die kenmerkende Hobbit-muziek, gebracht door vredige houtblazers, en vederlichte strijkers ertussendoor. Als we richting Isengard gan, veste van de Witte Tovenaar Saruman krijgen we de andere kant van de score te horen: Donker, groots en meeslepend. Mar waar de track Saruman The White nog wel meevalt met die bombastiek en het koor, daar is The Nazgul nog veel heviger. De donkere kant komt naarboven met een enorm koor, angstaanjagend en passend bij de beelden.

Dic Two kent ook die splitsing tussen kalm en groots. Weathertop is donker, zwaar, maar is niet heel erg denderend, het nadeel van deze score is, dat het koor het koor blijft en niet erg varierend is, iets waar bijvoorbeeld John Williams in Star Wars Episode III: Revenge of the Sith wel heel erg rekening meehield. We weten nu allemaal dat The Two Towers en vooral Return of the King dit niet hadden, maar het is toch een klein minpunt aan deze score. In Give up the Halfling merken we datzelfde, maar hier is nog veel meer te horen, het is een heerlijke track. Orthanc is prachtig, en zwaar en werkt echt heel erg goed in de film, waarin een gewaagde ontsnapping van grote hoogte wordt uitgebracht.
Hierna gaan we richting de elven, die zoals eerder gezegd, prachtige vocalen meekrijgen van Shore, en niet te vergeten enkele sfeerinstrumenten waaronder de vederlichte strijkers. De bijdrage van Enya met het thema van Aragorn en Arwen mag hierbij niet vergeten worden. The Pass of Caradrhas is groots, Shore maakt een prachtige mix drama en actie. De klanken van Moria zijn zo donker als de duisternis in de mijnen zelf. Lage klanken van een koor uit Afrika klinken prachtig, en doen de ouderdom en vervallenheid van het dwergenrijk tot hun recht komen.

Disc Three is zonder twijfel het hoogtepunt, en de climax van prachtige uitgave.
Khazad-Dum is een brok pure actie, gedrenkt in de klanken en thema's die we te horen kregen op disc 2. Het eindigt dramaisch, als de machtige magiër Gendalf lijkt te sterven. Een verschrikkelijk mooie vocale bijdrage van Enya is hier dus gerechtvaardigt. Shore's muzikale opvatting bij de boselfen, onder de leiding van Galadriel, is een schot in de roos. Zang vermengt met enkele geavanceerde muzikale technieken en natuurlijk een kleine erfenis van Rivendel maken het plaatje compleet. Hierna komen de klanken van Isengard naar boven, met zijn zware thema, eigenlijk meer lijkende op een mars. De actie is er in grote getalen, maar stopt in datzelfde Parth Galen. En wordt meteen opgevolgd door en prachtige klaagzang voor Boromir, die hier zijn einde ontmoet. In The Departure of Boromir krijgen we dan nog eventjes enkele thema's te horen, en eigenlijk is het een wat trieste track, maar ook prachtig aan elkaar geweven. May it Be, het aftitelingsnummer, is nog een sterke bijdrage van Enya, en herbergt niet alleen mooie zang, maar ook nog mooie muzikale begeleiding.

Al met al is dit een enorme verbetering geworden vergeleken de normale uitgave, hoewel die misschien wel wat praktischer in gebruik was. Dit is er dan ook eentje die geduld vergt, maar is dan ook speciaal voor de fans gemaakt. De montage ervan is prachtig, en naast de drie CD's is er ook nog een vierde MP3 CD, waar alle nummers opstaan. De verpakking is eveneens mooi, en bevat een interessant boekje waarin alles over de muziek, en nog veel meer in staat. Kortom, niks mis mee en als je het flinke gat in je portemonnee kan missen, meteen kopen!
The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring - 10/10 - Review of Wilhelm Simon, submitted at (Dutch)
Zeker ook een dikke 10 van mij, mijn favoriete film met deze zeer verassende uitgebreide soundtrack Awards: Best Original Score (Nominee)

Other releases of The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001):

Music of The Lord of the Rings Films, The (2010)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord Of The Rings: The Fellowship Of The Ring, The (2018)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2001)
Lord of the Rings: The Two Towers: May It Be (2019)

Soundtracks from the collection: Complete Scores/Editions

Rose Marie & Seven Brides for Seven Brothers (1960)
Secret Adventures of Jules Verne, The (2011)
Ascenseur pour l'échafaud (1988)
How the West Was Won (1997)
7th Voyage of Sinbad,, The (2013)
Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back (2004)
Treasure of the Sierra Madre, The (2004)
Interstellar (2015)
Nell (1994)
A.I.: Artificial Intelligence (2001)

Soundtracks from the collection: The Lord of the Rings

Lord of the Rings, The (1991)
Hobbit: The Battle of the Five Armies, The (2014)
Lord of the Rings, The (1978)
Lord of the Rings: War in the North (2011)
Lord of the Rings, The (2007)
Lord of the Rings: The Two Towers, The (2002)
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2007)
Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, The (2001)
Lord of the Rings, The (2001)
Lord of the Rings: The Return of the King, The (2003)

Report a fault or send us additional info!: Log on