Alex Cross


Film | Releasedatum: 19/10/2012 | Film release: 2012 | Medium: Download
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Alex Cross Opening1:41
2.Going To Pop Pop1:17
3.Maria Is Pregnant2:14
4.MMA Enterance1:33
5.Picasso Breaks An Arm0:52
6.Picasso Seduces Women3:04
7.Tommy / Monica Talk2:04
8.Alex Accesses Crime Scene4:45
9.Next Target1:01
10.Aqua Building6:20
11.Boom He's Gone1:55
12.Alex Profiles Killer1:37
13.I Don't Want To Die1:58
14.Picasso Kills Maria5:11
15.Alex Comforts Janelle2:58
16.Detroit P.D. Breakin1:56
17.Give Me A Name2:00
18.Shutdown Courthouse Square2:54
19.Picasso Takes Train5:40
20.Confronting Picasso2:48
21.Alex / Picasso Do Battle2:38
22.It Ain't Over Tommy2:02
23.Restrained Satisfaction1:48
24.Alex Walks to House10:
 70:16
Schrijf zelf je recensie

 

Alex Cross - 05/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De Amerikaanse thriller Alex Cross is geregisseerd door Rob Cohen (Dragonheart, The Fast and the Furious). Het personage van Cross is al in twee eerdere films gespeeld door Morgan Freeman, in 1997 (Kiss the Girls) en in 2001 (Along came a Spider) en is gebaseerd op de boeken van James Patterson, die ook meeschreef aan het scenario. De film is door de critici slecht ontvangen en hoofdrolspeler Tyler Perry kreeg een nominatie voor een razzie. Aan de kassa's van de bioscopen deed de film het niet eens heel slecht, maar kwam niet uit de kosten.
Het verhaal speelt zich af in Detroit, waar psycholoog en rechercheur Cross overweegt om profiler te worden voor de FBI, vanwege z'n gezin en z'n vrouw die zwanger is. Dan wordt hij op een zaak gezet van een moord op een zakenvrouw, waarbij de moordenaar een tekening achterlaat in de stijl van Picasso. Op basis van die tekening weet Cross uit te vinden wie het volgende slachtoffer zal worden en weet hij dit, samen met z'n collega, te voorkomen. Maar Picasso laat dat niet op zich zitten...

De muziek bij deze actiethriller is van John Debney, hoewel regisseur Cohen meestal samenwerkte met Randy Edelman. Wellicht dat hij Edelman voor zo'n thriller niet de geschikte componist vond. En regisseur Cohen had al eerder met Debney samengewerkt toen hij de aanvullende muziek gecomponeerd heeft bij Edelman's Mummy-score. In een interview gaf Debney aan dat Cohen voor deze veel rauwere film ook een veel rauwere score wilde, meer in de richting van de muziek van Trent Reznor.
De muziek die Debney voor deze film componeerde is zonder meer ongemakkelijk en komt meestal uit de elektronische trukendoos. Regelmatig klinkt de muziek nogal vervormd, wat bewust zo gedaan is om de nare en verknipte werkelijkheid in de film te ondersteunen met begeleidende klanken. De muziek is dan ook alles behalve harmonisch en hangt regelmatig tegen het horror-genre aan. Daarbij is de muziek vaak vol elektronisch en gesampled en bewerkt, om de muziek een kleuring te geven die zou passen bij de beelden. Die kleuring heeft vaak een nogal psychedelisch karakter, waarbij de galmknop flink open gezet is. Die galm geeft aan veel klanken een wat afstandelijke of zelfs wat ijzige kleur.
Daarbij speelt de soms heftige percussie een flinke rol, maar ook die percussie komt uit de elektronische doos. En met die extra galm klinkt zelfs een deel van de percussie nogal apart en vervreemdend. Slechts af en toe komt er in sommige tracks iets voorbij dat doet denken aan Debney's meer aantrekkelijke scores.

Toch komen er uiteindelijk wel een paar aardige tracks naar voren, maar de looptijd van het album gaat dan al ruimschoot naar het einde toe, hoewel een enkele eerdere track ook al die meer harmonische kleuring laat horen. Maar meestal heeft de muziek die nare bijsmaak van aparte, vaak vervormde en zwaar elektronische klanken en effecten, die soms de indruk wekken vooral soundscape te zijn.
De wat meer orkestraal ingevulde tracks verklanken dan meer de tragische gebeurtenissen in de film en proberen de kijker kennelijk wat te ontspannen, na al die tijd in spanning te hebben gezeten. Als luisteraar naar de score (en zonder de film gezien te hebben of de beelden erbij te betrekken) komen deze fraaiere tracks een beetje laat, want je hebt je dan al door bijna een uur van minder prettige en vaak vervreemdende klanken en effecten heen moeten worstelen.

Melodie of zelfs maar een enigszins melodieus thema kom je nauwelijks of niet tegen. Het is vooral muziek die ik in de categorie 'geluid' zou willen plaatsen. Hooguit hoor je soms iets van muzikale motieven, maar veel te weinig om van melodien, laat staan thema's te kunnen spreken. En harmonieus is de muziek ook zeker niet, want de onzuivere of vaak zelfs atonale klanken en vervormde geluiden komen in veel tracks terug. De score heeft daarmee een continu sfeer van dreiging, want zelfs als de muziek rustig voortkabbelt hangt er voortdurend die dreiging omheen.

Kortom, met zijn score voor Alex Cross heeft John Debney een nogal expirimentele score gecomponeerd, met vooral elektronische geluiden en effecten en een erg soundscape-achtig karakter. Verreweg de meeste muziek is langs elektronische weg gemaakt en heeft een nogal rauw en ijzig karakter, waardoor de muziek zeker niet gemakkelijk in het gehoor ligt. Toch zijn een aantal tracks wat lichter getoonset en dan glijdt de muziek wat kalm dreigend voort. Pas meer naar het einde van het album komt de muziek in rustiger en wat meer acceptabel vaarwater. Maar echt aantrekkelijk zal de score als geheel dan niet meer worden. De waardering komt dan ook niet hoger dan 51 uit 100 punten.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login