Heat


Warner Music (093624614425)
Film | Releasejaar: 1995 | Medium: CD
 

Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!





 

# Track Artiest/Componist Lengte
1.Heat7:41
2.Always Forever NowPassengers6:54
3.Condensers2:35
4.Refinery Surveillance1:45
5.Last NiteTerje Rypdal and The Chasers3:29
6.UltramarineMichael Brook4:35
7.ArmeniaEinsturzende Neubauten4:58
8.Of Helplessness2:39
9.Steel Cello Lament1:43
10.Mystery ManTerje Rypdal4:39
11.New Dawn FadesMoby2:51
12.Entrada and Shootout1:49
13.Force Marker3:36
14.Coffee Shop1:38
15.Fate Scrapes1:34
16.La BasLisa Gerrard3:10
17.GloradinLisa Gerrard3:56
18.Run Uphill2:51
19.Predator Diorama2:40
20.OF Separation2:21
21.God Moving over the Face of the WatersMoby6:58
 74:22
Schrijf zelf je recensie

 

Heat - 06/10 - Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op
De film Heat staat bekend als een van de beste thrillers in z'n soort. Helaas heb ik de film nog nooit gezien.
Voor de muziek bij deze film is een keur aan artiesten gevraagd om mee te werken. Elliot Goldenthal is de centrale spil in de composities en heeft zo ruim de helft van de score voor z'n rekening genomen. De overige tracks zijn op een paar na allemaal instrumentale tracks, waardoor het album niet echt een soundtrack is geworden maar toch meer een score.
Elliot Goldenthal heeft de meeste tracks geschreven en dat heeft hij anders gedaan dan we van hem gewend zijn. Goldenthal staat erom bekend dat hij nogal voornamelijk elektronische en lawaaierige muziek produceert met een hoog adrenalinegehalte en weinig melodieus. Dat is bij Heat niet het geval. De muziek is nog steeds niet erg melodieus en een fraai klinkend thema ontbreekt, maar de muziek heeft zeker een bepaalde klasse. Die klasse is vooral te danken aan de inzet van elektrische gitaren. Veel tracks bevatten het kenmerkende geluid van die instrumenten en Goldenthal creert daarmee een atmosfeer die nogal onheilspellend en afstandelijk aandoet. Maar door de kleuring door het specifieke gitaargeluid klinkt dat regelmatig erg goed en zelfs wel stoer.
Ook veel tracks van anderen dan Goldenthal hebben de gitaar in de lead, waardoor er een soort samenhang in de score ontstaat. En ook een aantal van die tracks klinken gewoon erg goed. Soms zijn die gitaarklanken snerpend en ijl, zoals in Last Nite, wat wel wat aan Santana doet denken. Soms zijn ze warm en met mooie underscore, zoals in Ultramarine.

Toch bevat de score ook een aantal duidelijk mindere tracks. Armenia is daar het beste voorbeeld van, een song met een hoop gekreun en geschreeuw op een laag van elektronische klanken. Of Helplessness is een rustige, maar nogal deprimerende track. Ook Entrada And Shootout is een duidelijk mindere track en is vooral in het tweede deel lawaaierig, waarbij gitaren op een soort hard-rock manier bespeeld worden. Brian Eno's Force Marker is vooral irritant eentonig met ruim drie minuten een soort bongo-percussie op een underscore van lichtere percussie en andere nietszeggende klanken. De beide tracks van Lisa Gerrard zijn evenmin geweldig en zeuren nogal.

Kortom, Heat is een score met sterke en zwakke tracks. De algehele klankkleur van de score is wat melancholiek en een aantal tracks hebben iets deprimerends over zich. De gitaartracks zijn gemiddeld de beste tracks en gelukkig zijn dat er redelijk wat. Een paar daarvan zijn erg fraai en klinken gewoon stevig en stoer, ondanks de wat afstandelijke kleuring. Toch bevat de score teveel matig toegankelijke tracks en sommige zijn helemaal niet te pruimen, zoals Armenia en Force Marker. Ondanks de goede muziek die zeker op deze score te vinden is, kom ik toch niet verder dan een ruime zes.
Heat - 08/10 - Recensie van Wilco de Jong, ingevoerd op
Een hele interessante score, samengesteld uit songs en de score van Elliot Goldenthal. Het geheel combineert uitstekend en klinkt als een sombere jaren tachtig compilatie. Elektrische gitaren in de score zorgen voor prachtige uitingen van uitzichtloosheid en troosteloze gevoelens. Nu klinkt het allemaal als behoorlijk deprimerend, maar het is geweldig! Het hoofdthema "Heat" en "Condensers" zijn van dit soort prachtstukken.
"Of Helplessness" doet denken aan het Adagio for Strings van Samuel Barber. Het rustige begin van "Entrada & Shootout" is een voorbode van Goldenthals latere Final Fantasy. In "Predator Diorama" zit zelfs een fractie van een seconde muziek uit Batman Forever (zo'n korte koperen uitbarsting). "Of Separation" is dan weer een dramatisch stuk ( la Alien 3) dat fungeert als finale. Een soort "het beste van Elliot Goldenthal" dus!

Lisa Gerrard produceerde en zong in twee nummers, maar geen van deze beiden kunnen mij echt bekoren. Ze zingt laag en het is net iets te ongewoon om ervan te kunnen genieten. Einsturzende Neubauten kwam op de proppen met het uiterst vervelende "Armenia." Brian Eno produceerde "Force Marker" en dat was de laatste track uit mijn korte lijstje van zwakke plekken in deze soundtrack.

"Always Forever Now," "God Moving Over The Face Of The Waters" en "New Dawn Fades" zijn voorbeelden van heerlijke stijlnummers, waarin vooral het repetitieve element belangrijk is. Brian Eno (nu dus positief!), U2 en Moby zijn hiervoor de verantwoordelijken.
Koop deze soundtrack niet vanwege het Kronos Quartet: zij vervullen slechts een bijrol. Er bestaan genoeg strijkkwartetten die hetzelfde kunste hadden kunnen flikken.

Een goede soundtrack: voor score-liefhebbers en voor compilatie-albumliefhebbers! Ik was in ieder geval blij verrast en kan eigenlijk altijd wel genieten van deze schijf.
Heat - 09/10 - Recensie van Cohen Oat, ingevoerd op
Heat is voor mij nog altijd de beste actiefilm allertijden. De geweldige dialogen, acteerprestaties en fantastisch geschoten actiescnes maken elke minuut van deze 180 minuten durende film de moeite van het bekijken waard.

De muziek is gecomponeerd door verschillende artiesten / componisten waaronder Mooby, U2 en voor filmmuziekfans de welbekende Elliot Goldenthal. Toch heerst er eenheid in de muziek wat vaak het geval is wanneer verschillende mensen samenwerken of hun bijdrage lenen aan de soundtrack.

Wat maakt de muziek voor Heat zo bijzonder? Ditmaal zijn het niet de strijkers, blazers of percussie die de hoofdtonen bespelen, maar gitaren en wel elektrische. De score krijgt daardoor een enorme boost aan coolheid (goed Nederlands :-) ) met zich mee. Toch, ondanks de kille klanken van de gitaren is de muziek in zijn geheel aangenaam om te beluisteren, mede door de prachtige zang van Gerrard die zowel de lage als de hoge zang voor haar rekening nam. Leuke anekdote: in de band Dead can dance waarin zij lange tijd gezongen heeft nam zij zowel de lage als hoge zang voor haar rekening, zij zong zelfs regelmatig partijen die geschreven waren voor de mannelijke stem.

De muziek van de score is verder moeilijk te beschrijven. Je moet hem ondergaan en het de tijd geven om het op je in te laten werken. De eerste keer zul je namelijk weinig plezier beleven aan het luisteren ervan...maar daarna...wanneer je eenmaal de lijnen erin ontdekt hebt, wow, dan wil je even helemaal niets anders meer horen. Net als de film in een woord te omschrijven is...Magnificent
Heat - 10/10 - Recensie van Gert Bleus, ingevoerd op
Prachtige soundtrack. Deze stond zelfs in de top tien van het Britse filmmagazine 'Empire'. In deze soundtrack maakte ik ook eerst kennis met het groot talent van Lisa Gerrard.
En ding wat ik leuk vind aan deze cd, is dat elke instrumentale track de hele film weer doet afspelen in je hoofd.Bijvoorbeeld, Brian Eno's "Force Marker", doet je direct denken aan die beruchte bankoverval in de film. Het is een track met een sterke beat en die blijft steken.
Moby's "God Moving Over The Face Of The Waters", is nog zo'n uitstekende track ,dat je volledig ontroert en in de ban houdt. Robert deNiro zei in de film:" I'm alone. I'm not lonely." En zo luister je ook het beste naar deze soundtrack, heel alleen terwijl de prachtige gitaren door je hoofd klinken.


Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login